DIMITRIS PETRIDIS

Ξεκίνησα να βλέπω μανιωδώς μπάσκετ στα 2 μου, το 1987, όταν η Ελλάδα κατέκτησε το Ευρωπαϊκό. Ήταν τέτοια η χαρά μου που- αληθινή ιστορία- στους πανηγυρισμούς κοπάνησα την αδερφή μου δυνατά στο κεφάλι μ’ ένα αεροβόλο. Υποθέτω πως δεν έπαθε κάτι, αν κι έχω ν’ ακούσω νέα της 39 χρόνια. Το 2003 άρχισα να πατάω πλήκτρα και, περιέργως, κάποιοι ενδιαφέρθηκαν να τυπώσουν τις λέξεις που σχηματίζονταν στον υπολογιστή μου. Έκτοτε έχω δουλέψει σε sites, εφημερίδες, περιοδικά και τηλεόραση, με τις απόψεις να διίστανται για το πώς τα πάω: εγώ νομίζω ότι κάνω εξαιρετική δουλειά, οι εργοδότες μου όχι και τόσο. Τα τελευταία 10 χρόνια είμαι αρχισυντάκτης στο sdna.gr και το menshouse.gr, διατηρώ στήλη στο All-Star Basket και τώρα προσποιούμαι τον διευθυντή σύνταξης στο SKWEEK, ελπίζοντας να μην καταλάβουν οι ανώτεροί μου πως δεν έχω ιδέα τι κάνω. Α, ναι: και παίζω μπάσκετ σε σταθερή βάση, αν και τα γόνατά μου εκλιπαρούν να σταματήσω. Θα κρεμούσα τα παπούτσια, αλλά ξέρετε τι λένε για το πάθη μας, έτσι δεν είναι; Βρες αυτό που αγαπάς και άφησέ το να σε σκοτώσει. Και, αλήθεια, υπάρχει κάτι πιο εθιστικό από το μπάσκετ;