Η μεταγραφή του Νικ Καλάθη στον ΠΑΟΚ βάζει τέλος σε ένα σερί 11 συνεχόμενων σεζόν στη Euroleague. To SKWEEK κάνει… flashback στη σεζόν 2014-15, όταν η διοργάνωση, το ευρωπαϊκό μπάσκετ κι ο ίδιος ο χαρισματικός πλέι μέικερ βρίσκονταν σε μια εντελώς διαφορετική εποχή.
Η μεταγραφή του Νικ Καλάθη στον ΠΑΟΚ δεν αποτελεί απλώς μία από τις σημαντικότερες μεταγραφές του ελληνικού μπάσκετ για το φετινό καλοκαίρι. Σηματοδοτεί παράλληλα και το τέλος μιας ολόκληρης εποχής στη Euroleague.
Για πρώτη φορά μετά από 11 διαδοχικές σεζόν, η κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση θα διεξαχθεί χωρίς την παρουσία του παίκτη που κατάφερε να γράψει το όνομά του στα βιβλία της ιστορίας, όντας στην κορυφή της λίστας των ασίστ και την αντίστοιχη των κλεψιμάτων όλων των εποχών και να αποτελέσει σημείο αναφοράς για μια ολόκληρη γενιά. Ο Καλάθης αγωνίστηκε αδιάλειπτα στη Euroleague από τη σεζόν 2015-16 μέχρι και την περασμένη αγωνιστική περίοδο, φορώντας τις φανέλες του Παναθηναϊκού, της Μπαρτσελόνα, της Φενέρμπαχτσε, της Μονακό και της Παρτιζάν.
Η προηγούμενη χρονιά που η διοργάνωση δεν τον είχε στο… δυναμικό της ήταν η σεζόν 2014-15. Κι η αλήθεια είναι πως τότε η Euroleague έμοιαζε με έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Ο Καλάθης βρισκόταν τότε στο ΝΒΑ, προσπαθώντας να καθιερωθεί στους Μέμφις Γκρίζλις. Είχε αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2012 και δεν είχε ακόμα επιστρέψει στην Ευρώπη. Η μεγάλη επιστροφή του στο ΟΑΚΑ θα ερχόταν λίγους μήνες αργότερα, το καλοκαίρι του 2015, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός αδιάκοπου κύκλου παρουσίας στην κορυφαία διοργάνωση.
Εκείνη τη σεζόν, πρωταθλήτρια Ευρώπης αναδείχθηκε η Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία επικράτησε στον τελικό του Ολυμπιακού στο Final Four που έγινε στην ισπανική πρωτεύουσα. Ήταν το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο των Μαδριλένων μετά από 20 χρόνια κι η χρονιά που ο Σέρχιο Γιουλ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του. Στο ίδιο Final Four συμμετείχαν επίσης η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η οποία είχε αποκλείσει στα playoffs τον Παναθηναϊκό κι η Φενέρμπαχτσε του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, η οποία τότε έκανε τα πρώτα της βήματα προς την ευρωπαϊκή κορυφή που θα κατακτούσε δύο χρόνια αργότερα.
Η διοργάνωση βρισκόταν ακόμα στο παλιό της format. Δεν υπήρχε η σημερινή regular season των 20 ομάδων και των 38 αγωνιστικών. Το νέο μοντέλο θα εφαρμοζόταν το 2016 και θα άλλαζε οριστικά το τοπίο της Euroleague.
Από τότε μέχρι σήμερα έχουν συμβεί σχεδόν τα πάντα
Ο Καλάθης επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, έγινε ο απόλυτος ηγέτης των «πράσινων», κατέκτησε πρωταθλήματα και κύπελλα, αναδείχθηκε πολλές φορές κορυφαίος πασέρ της διοργάνωσης και το 2022 ξεπέρασε τον Βασίλη Σπανούλη στην κορυφή της λίστας των ασίστ όλων των εποχών.
Στη διάρκεια αυτών των 11 συνεχόμενων σεζόν, η Euroleague είδε γενιές παικτών να αποχωρούν, άλλες να αναδεικνύονται και το ίδιο το άθλημα να αλλάζει. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης αποσύρθηκε, ο Σπανούλης ολοκλήρωσε τη θρυλική καριέρα του, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας κατέκτησε τίτλο και στη συνέχεια αποκλείστηκε από τη διοργάνωση λόγω των γεωπολιτικών εξελίξεων, ενώ ομάδες όπως η Μονακό μετατράπηκαν από νεοεισερχόμενες σε μόνιμες διεκδικήτριες Final Four.
Μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές, υπήρχε πάντα μια σταθερά: Ο Νικ Καλάθης
Από το ΟΑΚΑ στη Βαρκελώνη, από την Κωνσταντινούπολη στο Πριγκιπάτο και αργότερα στο Βελιγράδι, ο βετεράνος γκαρντ συνέχισε να προσθέτει παιχνίδια, ασίστ και ρεκόρ σε ένα βιογραφικό που τον κατατάσσει ανάμεσα στις σημαντικότερες μορφές που πέρασαν ποτέ από τη διοργάνωση.
Η σεζόν 2026-27 θα είναι η πρώτη μετά από περισσότερο από μία δεκαετία χωρίς την παρουσία του στο Euroleague. Μόνο αυτή η διαπίστωση αρκεί για να καταλάβει κανείς πόσο μεγάλο ήταν το αποτύπωμα που άφησε. Όταν η Euroleague είχε βρεθεί τελευταία φορά χωρίς τον Νικ Καλάθη, πολλά από όσα σήμερα θεωρούνται δεδομένα δεν είχαν ακόμη συμβεί. Ίσως γι’ αυτό η απουσία του να μοιάζει περισσότερο με το τέλος μιας εποχής παρά με μια απλή μεταγραφή.
