Οι πρωταθλητές Ευρώπης μπαίνουν στην Euroleague και πάλι ως ένα από τα ισχυρά φαβορί της διοργάνωσης, όμως η φετινή version της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα ενδέχεται να χρειαστεί χρόνο για να βρει τα πατήματά της.
Ο Ολυμπιακός έφτασε στην κορυφή της Ευρώπης στο «T-Center» πριν από λίγους μήνες και το καλοκαίρι πρόσθεσε στο ρόστερ του παίκτες όπως ο Γιαν Μοντέρο και ο Κόντι Μίλερ – ΜακΙντάιρ. Η ποιότητα περισσεύει, οι απαιτήσεις παραμένουν υψηλές και η θέση των «ερυθρόλευκων» στις πρώτες γραμμές των power rankings για τη σεζόν 2026-2027 μοιάζει απολύτως δικαιολογημένη. Η μετάβαση, βέβαια, από την ομάδα που σήκωσε το τρόπαιο στη νέα εκδοχή της έχει τις δικές της δυσκολίες.
Το δείγμα από το Άμπου Ντάμπι έδωσε μια πρώτη εικόνα για το πού βρίσκονται σήμερα οι Πειραιώτες. Στο Super Cup της Euroleague οι «ερυθρόλευκοι» νίκησαν τη Φενέρμπαχτσε με 92-90, πριν ηττηθούν από τη Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό με 93-89. Κάπως έτσι, ολοκλήρωσαν την preseason με πέντε νίκες σε έξι αναμετρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των δύο αγώνων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ένα θετικό πρόσημο στα αποτελέσματα, με αρκετή δουλειά να απομένει στο παρκέ. Δουλειά που βέβαια δεν είναι εύκολο να γίνει μέσω των προπονήσεων, λόγω του απαιτητικού προγράμματος, με το οποίο έρχονται αντιμέτωπες λίγο – πολύ όλες οι ευρωπαϊκές ομάδες.
Στο Άμπου Ντάμπι, αλλά και στα φιλικά σε Κρήτη και Κύπρο υπήρξαν διαστήματα στα οποία έλειψε η αμυντική συνέπεια και άλλα στα οποία οι λανθασμένες αποφάσεις κόστισαν κατοχές. Απέναντι στη Φενέρ και τη Ρεάλ ο Ολυμπιακός μοίραζε 20,5 ασίστ κατά μέσο όρο, κάνοντας ταυτόχρονα 16 λάθη ανά παιχνίδι. Υψηλό νούμερο για τα δεδομένα των ομάδων του Μπαρτζώκα, που περιόριζε την αξία της δημιουργίας του.
Παράλληλα, χωρίς τον Νίκολα Μιλουτίνοφ που ταλαιπωρείται από μια τενοντίτιδα, οι «ερυθρόλευκοι» επέτρεπαν στους αντιπάλους τους να ανανεώνουν κατά μέσο όρο 11 επιθέσεις μέσω του ριμπάουντ και «πλήρωσαν» τις έξτρα κατοχές. Δέχθηκαν συνολικά 24 τρίποντα, ενώ ακόμα και όταν πίεζαν αποτελεσματικά την μπάλα, εμφανίζονταν κενά στη ρακέτα που έδιναν «φθηνά» καλάθια. Υπάρχει, επίσης, μια σαφής προσπάθεια των παικτών του Ολυμπιακού να παίξουν πιο γρήγορα και να διεκδικήσουν έντονα το επιθετικό ριμπάουντ. Για την ώρα, οι επιστροφές τους δεν υποστηρίζουν σταθερά αυτή την επιλογή, με συνέπεια να δέχονται πόντους στο transition.
Ο ίδιος ο Έλληνας προπονητής περιέγραψε την κατάσταση, μιλώντας για ένα μικρό rebuild και βάζοντας στην κουβέντα την ανανέωση του κινήτρου και τη χημεία. Στην ουσία, στα λόγια του έμπειρου τεχνικού αποτυπώνεται όλη η… πραγματικότητα της δεδομένης χρονικής στιγμής για την ομάδα του Πειραιά.
«Το να κερδίζεις τρόπαια είναι το καλύτερο συναίσθημα που μπορείς να έχεις. Το να είσαι μέρος μίας τόσο δύσκολης διοργάνωσης όπως η Euroleague, νιώσαμε πολύ χαρούμενοι, ευγνώμονες για την ευκαιρία που είχαμε στη ζωή μας. Πρέπει να κάνουμε ένα μικρό rebuild στην ομάδα μας, να ανανεώσουμε το κίνητρο. Ήρθα πολύ σημαντικοί παίκτες. Έχουμε ταλαντούχα ομάδα, αλλά θέλουμε λίγο χρόνο για να ενωθούμε και να χτίσουμε την ίδια χημεία που είχαμε στα αποδυτήρια και το παρκέ.
Οι Βεζένκοφ και Μοντέρο είναι τόσο ταλαντούχοι παίκτες, δεν ξέρουν μόνο να σκοράρουν αλλά και να πασάρουν και να παίζουν μαζί. Σέβονται ο ένας τον άλλον. Βλέπω στο παρκέ ότι τους αρέσει να παίζουν μαζί γιατί αναγνωρίζουν την αξία και το ταλέντο που έχουμε. Είναι τρομερό συναίσθημα για κάθε προπονητή», τόνισε.
Η αναφορά στη χημεία έχει συγκεκριμένο αγωνιστικό περιεχόμενο. Ο Τόμας Ουόκαπ αποχώρησε και μαζί του έφυγε ο βασικός πλέι μέικερ του Ολυμπιακού από το 2021. Για πέντε χρόνια, με τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες του, ο Αμερικανός γκαρντ ήταν ο «εγκέφαλος» της ομάδας πάνω στο παρκέ. Γνώριζε τις απαιτήσεις του προπονητή του, τον τρόπο λειτουργίας της επίθεσης και τις συνήθειες των συμπαικτών του.
Οι Μίλερ – ΜακΙντάιρ και Μοντέρο καλούνται τώρα να μπουν στα… παπούτσια του, φέρνοντας τα δικά τους χαρακτηριστικά στη θέση. Θα χρειαστεί να μάθουν πότε ο Μπαρτζώκας θέλει να ανεβαίνει ο ρυθμός, πού πρέπει να κατευθύνεται η μπάλα και πώς θα διατηρείται η ισορροπία ανάμεσα στην προσωπική πρωτοβουλία και τη συλλογική εκτέλεση. Στην preseason φάνηκε πως οι δύο χειριστές… σκέφτονταν παραπάνω, επιχειρώντας να μπουν στη φιλοσοφία και τις απαιτήσεις του προπονητή τους. Την ίδια ώρα, οι υπόλοιποι θα πρέπει να εξοικειωθούν με τις αποφάσεις των δύο νέων γκαρντ. Αυτή η συνεννόηση χτίζεται μέσα από προπονήσεις και αγώνες.
Το ταλέντο των δύο προσθηκών επιτρέπει υψηλές προσδοκίες. Η εξοικείωση με ένα αυστηρό -αλλά πετυχημένο- πλαίσιο, όμως, δύσκολα έρχεται… αυτόματα. Ειδικά όταν αλλάζει ο παίκτης που επί μία πενταετία αποτελούσε το βασικό σημείο αναφοράς στην οργάνωση της επιθετικής λειτουργίας της ομάδας, αλλά και την άμυνα πάνω στη μπάλα και τον περιορισμό του κορυφαίου παίκτη του αντιπάλου.
Επιπλέον, υπάρχει και μια διαφορετική προσαρμογή για ολόκληρο τον οργανισμό, πέρα από τις τέσσερις γραμμές. Ο Ολυμπιακός θα δίνει φέτος τα εντός έδρας παιχνίδια του στη “SUNEL Arena”, αφήνοντας το ΣΕΦ για μερικούς μήνες, λόγω της ανακαίνισης που γίνεται. Θα έχει το κοινό του στο πλευρό του και τη στήριξη που συνοδεύει τις ευρωπαϊκές βραδιές του. Παρ’ όλα αυτά, “nothing feels like home”.
Η οικειότητα με ένα γήπεδο περιλαμβάνει την καθημερινή αίσθηση του χώρου, τις αγωνιστικές συνήθειες και την άνεση που αποκτά μια ομάδα παίζοντας εκεί ξανά και ξανά. Οι Πειραιώτες καλούνται να δημιουργήσουν αυτή τη σχέση με τη νέα τους έδρα την περίοδο που προσπαθούν να βρουν και τις συνεργασίες τους πάνω στο παρκέ. Άλλη μία αλλαγή που προστίθεται στην εξίσωση του ξεκινήματος.
Last but not least, το πρόγραμμα μετατρέπει τη συγκεκριμένη διαδικασία σε πρόκληση. Οι πρωταθλητές Ευρώπης και Ελλάδας θα δώσουν έξι εκτός έδρας παιχνίδια μέσα σε έναν μήνα και μόλις δύο εντός. Βιτόρια, Κάουνας, Μπολόνια, Βαλένθια, Βαρκελώνη και Κωνσταντινούπολη συνθέτουν μια διαδρομή με διαδοχικά ταξίδια και δύσκολες δοκιμασίες.
Σε μια φάση που ο Μπαρτζώκας χρειάζεται προπονήσεις για να διορθώσει spacing, κυκλοφορία της μπάλας, αμυντικές συνεννοήσεις και επιθετικές συνεργασίες, το καλεντάρι περιορίζει τον διαθέσιμο χρόνο. Οι παίκτες θα πρέπει να αφομοιώνουν όσα τους ζητούνται και να τα εφαρμόζουν σχεδόν αμέσως και μάλιστα μακριά από την έδρα τους. Ένα τέτοιο ξεκίνημα μπορεί να αναδείξει πιο έντονα τις ατέλειες μιας ομάδας που ακόμα διαμορφώνεται.
Τα τρία διαδοχικά εντός έδρας παιχνίδια με την Αρμάνι Μιλάνο στις 30 Οκτωβρίου, τον Ερυθρό Αστέρα στις 6 Νοεμβρίου και το Ντουμπάι στις 12 Νοεμβρίου θα δώσουν στη συνέχεια μια διαφορετική συνθήκη. Μέχρι τότε, οι «ερυθρόλευκοι» θα έχουν περάσει ένα δύσκολο πρώτο τεστ, με την πίεση του αποτελέσματος να συνοδεύει τη διαδικασία – προσπάθεια προσαρμογής.
Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, διαθέτει μία από τις κορυφαίες ομάδες της διοργάνωσης και δικαίως μπαίνει ξανά στη συζήτηση για τον τίτλο. Οι αλλαγές στην περιφέρεια, η μετακόμιση και το δύσκολο πρόγραμμα εξηγούν γιατί ενδέχεται να χρειαστεί μεγαλύτερο διάστημα για να αποκτήσει τη συνοχή που επιδιώκει ο προπονητής του.
Φυσικά, ποιότητα είναι ήδη εκεί και δεν αμφισβητείται από κανέναν. Το ζητούμενο, όμως, είναι να βρεθούν όλοι στην ίδια… σελίδα του Μπαρτζώκα, ώστε το πλούσιο ατομικό ταλέντο να φαίνεται με συνέπεια και στο ομαδικό παιχνίδι.
Άλλωστε, ο νέος σταρ της ομάδας, Γιαν Μοντέρο, ζήτησε από το κοινό να έχει υπομονή. Αυτό είναι το πρώτο… συστατικό που πρέπει να έχει ο φετινός Ολυμπιακός: υπομονή. Αργά ή γρήγορα, τα αποτελέσματα και το «μπάσκετ Μπαρτζώκα» θα ακολουθήσουν.
