Ο Τι Τζέι Σορτς ως παίκτης της Παρί πραγματοποίησε μια σεζόν που τον έφερε στις συζητήσεις για τον MVP της Euroleague το 2025, όμως δεν κατάφερε να κάνει αντίστοιχες εμφανίσεις με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Ποιος ευθύνεται για αυτό και τι θα ψάξει ο Αμερικανός πλέι μέικερ την επόμενη χρονιά στη Βαλένθια;
Basketball Champions League MVP (2023) και πρωταθλητής στη διοργάνωση της FIBA την ίδια χρονιά με τη Βόννη. Eurocup MVP (2024) και πρωταθλητής στη διοργάνωση της Euroleague την ίδια χρονιά με την Παρί.
Ο Τι Τζέι Σορτς, ακολουθώντας τον δύσκολο δρόμο στην ευρωπαϊκή του πορεία, πήγε… βήμα – βήμα, μέχρι να «συστηθεί» στη μεγάλη σκηνή του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Οι απορίες που τον συνόδευαν πριν εμφανιστεί στην Euroleague με τη φανέλα της ομάδας από τη γαλλική πρωτεύουσα είχαν να κάνουν με το μέγεθός του, καθώς και για το πώς θα «μεταφέρει» το παιχνίδι του σε μια λίγκα που είναι πιο physical και πιο απαιτητική.
Οι απαντήσεις του στη σεζόν 2024-2025 ήταν αποστομωτικές, με νούμερα που… ζαλίζουν: 19 πόντου (52% δίποντο, 36,1% τρίποντο), 2,6 ριμπάουντ, 7,3 ασίστ και 1 κλέψιμο σε 27:19 ανά παιχνίδι, στην πορεία της Παρί μέχρι την postseason μέχρι τα Play-in. Ο Σορτς απέδειξε σε όλη την Ευρώπη πως ανήκει στο υψηλότερο επίπεδο και εντυπωσίασε τους πάντες με τη rookie season του.
Σκόραρε κατά βούληση, είχε κάθετο παιχνίδι προς το αντίπαλο καλάθι, δημιουργούσε για τους συμπαίκτες του, έτρεχε το γήπεδο σε χρόνο dt και έδειχνε να παίζει με… αέρα σούπερ σταρ. Παράλληλα, ο Τιάγκο Σπλίτερ φρόντιζε ώστε η συνολική αμυντική λειτουργία της ομάδας να μην τον κάνει «στόχο» στην άμυνα.
Με βάση όλα τα παραπάνω και μια εν δυνάμει MVP σεζόν, οι προτάσεις που είχε στα χέρια του πέρυσι τον Μάιο δεν ήταν παράλογες. Η μισή Euroleague ενδιαφέρθηκε για την περίπτωσή του και top level προπονητές όπως ο Γιώργος Μπαρτζώκας και ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους θέλησαν να τον πείσουν να ενταχθεί στο πλάνο της ομάδας τους. Τελικά, ο Παναθηναϊκός Aktor και ο Εργκίν Αταμάν κατάφεραν να τον κάνουν δικό τους, δίνοντάς του ένα συμβόλαιο με 2,5 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Ο Σορτς πήρε τη «σακούλα με τα χρήματα», που άξιζε, ως αποτέλεσμα της εκπληκτικής πορείας του με την Παρί και ετοιμαζόταν πια για το πιο δύσκολο επίπεδο, αυτό με τη φανέλα των επτά φορές πρωταθλητών Ευρώπης.
Πριν από μερικούς μήνες, στο πλαίσιο μίας συνέντευξης που παραχώρησε στο “EuroInsiders”, ο Τούρκος τεχνικός ξεδίπλωσε το σκεπτικό πίσω από την απόκτηση του Σορτς, εξηγώντας πως με τον Αμερικανό πλέι μέικερ η ομάδα του θα γινόταν πιο γρήγορη, πιο απρόβλεπτη και θα «χτυπούσε» τα mismatch, ειδικά στο διάστημα της απουσίας του Ματίας Λεσόρ.
Όμως, η πραγματικότητα ήταν διαφορετική. Σε 43 παιχνίδια στην Euroleague με τα «πράσινα», ο 29χρονος είχε μόλις 16′ κατά μέσο όρο και οι αριθμοί του έπεσαν αισθητά (8,1 πόντοι, 1,3 ριμπάουντ και 2,9 ασίστ ανά αγώνα). Τι έφταιξε; Όταν μια μεταγραφή δεν βγαίνει όπως την είχαν φανταστεί οι συντελεστές της, η απάντηση πάντα -πρέπει να- είναι πολυεπίπεδη.
Αρχικά, ο τρόπος που τον χρησιμοποίησε ο Εργκίν Αταμάν. Ο Τούρκος τεχνικός δεν μπόρεσε να «ξεκλειδώσει» το πλήρες πακέτο που φέρνει ο Τι Τζέι Σορτς. Σε μερικά παιχνίδια έμοιαζε να τον «καίει» με την χρησιμοποίησή του, ενώ σε άλλα τον έβαζε δίπλα στους Κέντρικ Ναν και Κώστα Σλούκα, δίχως να έχει τη μπάλα στα χέρια του. Αν βγάζεις τη μπάλα από τα χέρια του «εκρηκτικού» γκαρντ, είναι σαν να του… αφαιρείς ταυτόχρονα κάθε δυνατό στοιχείο.
Την ίδια ώρα, ο Παναθηναϊκός Aktor δεν λειτουργούσε με τρόπο που θα τον προστατεύσει αμυντικά. Για παράδειγμα, η Παρί, με παίκτες όπως ο Τάισον Ουόρντ και ο Κόλιν Μάλκολμ, φρόντιζε ώστε να μην υπάρξει παιχνίδι απομόνωσης εναντίον του Σορτς. Η «πράσινη» αμυντική λειτουργία δεν ήταν η ενδεδειγμένη καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν και πολλές φορές ο Αμερικανός γινόταν… σημάδι για τους αντίπαλους προπονητές.
Ουσιαστικά, η ομαδική λειτουργία και το προπονητικό πλάνο ευθύνεται σε βαθμό 70% (ή και παραπάνω) για τη σεζόν του στο “T-Center”. Ευθύνες, βέβαια, έχει και ο ίδιος, για τις φορές που πήρε χρόνο και προσπάθειες και δεν απέδωσε (βλέπε το φινάλε στο έδρας παιχνίδι με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ) ή για το ποσοστό του πίσω από τα 6,75μ., που εν τέλει έγινε επιζήμιο (29,2% στην Euroleague έπειτα από 249 προσπάθειες πίσω από τη γραμμή του τριπόντου).
Κακά τα ψέματα, η σχέση Σορτς – Παναθηναϊκού δεν κύλησε ούτε όπως θα ήθελε ο ύψους 1,75μ. πόιντ γκαρντ, ούτε όπως θα ονειρεύονταν οι «πράσινοι». Βέβαια, για να είμαστε απόλυτα δίκαιοι, μέσα σε αυτή τη σεζόν ουδείς στο “Telekom Center” δεν είχε παράπονο για τη συμπεριφορά και τον χαρακτήρα του παίκτη. Ακόμα και όταν δεν έπαιζε ή ενώ ένιωθε πως αδικείται, ο Σορτς ήταν πάντα σωστός επαγγελματίας, πρώτος στις προπονήσεις και έτοιμος να πανηγυρίσει κάθε σωστή ενέργεια ενός συμπαίκτη του.
Όμως, το «διαζύγιο» έμοιαζε εδώ και καιρό με μια… φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Γι’ αυτό και ήρθε με «βελούδινο» τρόπο, χωρίς… μάχες για το ποιος έχει δίκιο ή άδικο και χωρίς «φασαρία».
Η Βαλένθια τον προσέγγισε και επί της ουσίας του «έταξε» να τον κάνει τον νέο «αντι – Μοντέρο», τον παίκτη που θα συμπληρώσει την τριπλέτα με τους Μπράνκου Μπαντιό και Κάμερον Τέιλορ και θα μεταφέρει τη φιλοσοφία του Πέδρο Μαρτίνεθ στο παρκέ της “Roig Arena”. Η λογική λέει πως η καλοδουλεμένη ισπανική ομάδα, που αρέσκεται να επιτίθεται στα 8”, θα είναι ο ιδανικός προορισμός, ώστε ο Σορτς να αναδείξει το ταλέντο του και το potential που έχει.
Η προσεχή χρονιά, λοιπόν, είναι μια νέα διαδικασία «απαντήσεων», που καλείται να δώσει ο Αμερικανός γκαρντ. Αν έχει καταφέρει κάτι μέχρι στιγμής στην καριέρα του, πάντως, είναι να λειτουργεί υπό πίεση και να ξεχωρίζει όταν όλοι τον αμφισβητούν. Μην εκπλαγείτε αν κάνει το ίδιο και με τα «πορτοκαλί» τη σεζόν 2026-2027…
