Υπάρχουν κάποιες στιγμές στον αθλητισμό που νιώθεις την αλλαγή του καιρού πριν ακόμα πέσει η πρώτη βροχή. Στο μπασκετικό «παλατάκι» της Πυλαίας, η ατμόσφαιρα εδώ και καιρό δεν μυρίζει απλώς προσμονή, μυρίζει αναγέννηση. Σε όλα τα επίπεδα! Μετά από χρόνια γεμάτα δυσκολίες, όπου η καθημερινότητα ήταν ένας διαρκής αγώνας επιβίωσης, ο ΠΑΟΚ παίρνει βαθιά ανάσα, κοιτάζει τον καθρέφτη του και αποφασίζει να επιστρέψει εκεί που ανήκει. Στην ελίτ της Ελλάδας και της Ευρώπης.
Αυτό δεν είναι ένα απλό ρεπορτάζ για μεταγραφές και προϋπολογισμούς. Είναι η ιστορία ενός ρομαντικού αλλά απόλυτα δομημένου masterplan, που φιλοδοξεί να δώσει ξανά «φτερά» στην παράδοση και να μετατρέψει τις αναμνήσεις του ένδοξου παρελθόντος σε ζωντανή, σύγχρονη πραγματικότητα.
Το όραμα του ιδιοκτήτη
Κάθε μεγάλο ταξίδι χρειάζεται έναν άνθρωπο που δεν φοβάται να κοιτάξει ψηλά. Για τον ΠΑΟΚ, ο άνθρωπος αυτός είναι ο Τέλης Μυστακίδης. Από την πρώτη μέρα που ανέλαβε τις τύχες της ομάδας, κατέστησε σαφές ότι δεν ήρθε για να διαχειριστεί την κατάσταση, αλλά για να την αλλάξει ριζικά.
Η γενναία αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ύψους 12 εκατομμυρίων ευρώ, η μεγαλύτερη που γνώρισε ποτέ ο σύλλογος, δεν ήταν απλώς ένας αριθμός σε έναν ισολογισμό. Ήταν μια βαθιά δήλωση αγάπης και πίστης. Ήταν το καύσιμο για να αρχίσει η μηχανή να δουλεύει ξανά σε ρυθμούς πρωταθλητισμού, προσφέροντας στην ομάδα την πολυτέλεια να κοιτάζει στα μάτια παίκτες παγκόσμιας κλάσης, όπως ο Νικ Καλάθης, και να χτίζει κορμούς με ορίζοντα χρόνων.
Αντρέα Τρινκιέρι: Ένας «Manager» με φιλοσοφία και συναίσθημα
Αν η οικονομική σταθερότητα είναι το θεμέλιο, ο Αντρέα Τρινκιέρι είναι ο αρχιτέκτονας που δίνει μορφή στο όνειρο. Η έλευσή του στη Θεσσαλονίκη με τριετές συμβόλαιο δεν ήταν απλώς μια μεταγραφή αεροδρομίου, ήταν ένα πραγματικό statement για το ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Ο Ιταλός προπονητής δεν ήρθε στην Ελλάδα για να είναι απλώς ο άνθρωπος της γραμμής. Λειτουργεί ως ένας αυθεντικός manager αγγλικού τύπου, έχοντας άποψη, λόγο και κυρίως ψυχή σε κάθε έκφανση του οργανισμού. «Το μπάσκετ είναι σαν να παίζεις σκάκι, ενώ κάνεις πυγμαχία. Κάποιος προσπαθεί να σε χτυπήσει και εσύ προσπαθείς να κάνεις τη σωστή κίνηση. Να έχεις συγκέντρωση σε έναν σωματικό πόλεμο» ήταν μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ατάκες του με τη συμπλήρωση 100 ημερών του ως μέλος του ΠΑΟΚ.
Το πιο όμορφο στοιχείο που έφερε μαζί του ο Τρινκιέρι είναι η πνευματική του σύνδεση με τον σύλλογο, την οποία αποτύπωσε συμπυκνωμένα σε δύο ελληνικές λέξεις: τον «πόνο» και το «πάθος». Ο έμπειρος τεχνικός αντιλήφθηκε αμέσως ότι ο ΠΑΟΚ κουβαλά ένα ιδιαίτερο συναισθηματικό φορτίο, άρρηκτα συνδεδεμένο με την προσφυγική του ρίζα, αλλά και με τις βαθιές πληγές που άφησαν οι απώλειες των φιλάθλων του μέσα στα χρόνια, με πιο πρόσφατη τη μαύρη σελίδα της τραγωδίας στην Ρουμανία. Αυτόν τον πόνο, ο Τρινκιέρι θέλει να τον μετουσιώσει σε πάθος μέσα στο παρκέ, ένα πάθος που χαρακτηρίζει τον ίδιο, αλλά και τη διαχρονική ηλεκτρική ενέργεια της ασπρόμαυρης κερκίδας. Στόχος του δεν είναι να αφήσει την ομάδα εγκλωβισμένη στη νοσταλγία, αλλά να τιμήσει αυτή την τεράστια ιστορία, δημιουργώντας νέες, ζωντανές εικόνες που θα κάνουν τον κόσμο να σταματήσει να ζει μόνο με τις αναμνήσεις.
Εξάλλου, το δικό του προσωπικό στοίχημα σε βάθος τριετίας είναι ένα. Να μπορεί να κοιτάξει πίσω και να πει πως το ραντεβού της συμφωνίας του με τον κ. Μυστακίδη στο Μιλάνο, «ήταν η καλύτερη απόφαση της ζωής μου».
Χτίζοντας το αύριο από το μηδέν
Ένα από τα πρώτα πράγματα που επισήμανε ο Ιταλός τεχνικός ήταν η ανάγκη για έναν δικό τους, «ιερό» χώρο καθημερινότητας. Η επιθυμία του γίνεται ήδη μπετόν και σίδερο. Στην περιοχή της Πυλαίας, ένα αληθινό greenfield project βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Ένα αθλητικό κέντρο 8.000 τετραγωνικών μέτρων που χτίζεται από το μηδέν, χωρίς περιορισμούς, για να στεγάσει τα όνειρα της ομάδας.
Δύο κλειστά γήπεδα, υπερσύγχρονα προπονητήρια, video rooms και χώροι αποκατάστασης θα είναι έτοιμα το φθινόπωρο για να υποδεχθούν τους παίκτες. Αυτό το «σπίτι» όμως δεν χτίζεται μόνο για το παρόν. Για τον Τρινκιέρι, οι ντόπιοι παίκτες είναι αυτοί που δίνουν τον τόνο στα αποδυτήρια. Επειδή όμως η «λίμνη» των Ελλήνων παικτών είναι μικρή, η λύση είναι η παραγωγή. Η επικείμενη συνεργασία με τη ΔΕΚΑ, την κορυφαία πρότυπη ακαδημία, αποτελεί το όχημα για να γαλουχηθούν ταλέντα ηλικίας 12-18 ετών μέσα σε ένα αυθεντικό ευρωπαϊκό μπασκετικό σχολείο.
Μεθοδικά προς τα αστέρια της EuroLeague
Στον νέο ΠΑΟΚ, οι λέξεις «γρήγορα» και «σωστά» έχουν βρει επιτέλους μια κοινή ισορροπία. Η διοίκηση και ο προπονητής ξέρουν καλά ότι τα παλάτια δεν χτίζονται σε μια νύχτα. Ο μεγάλος έρωτας με την EuroLeague είναι δεδομένος, όμως μπορεί να περιμένει από τη στιγμή που η ομάδα τοποθετεί της βάσεις της και θα φτάσει στον μεγάλο της στόχο μέσω της κορυφή του EuroCup.
Το φετινό ρόστερ σχεδιάστηκε ακριβώς γι’ αυτόν τον σκοπό, ένα σύνολο γεμάτο προσωπικότητα, διψασμένο για διακρίσεις, που περιμένει πλέον μόνο την τελευταία του πινελιά στη θέση “3” για να ολοκληρωθεί. Ακόμα και το θέμα του γηπέδου εξετάζεται με τη σοβαρότητα που αρμόζει σε ένα κλαμπ ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Αν το μέλλον απαιτήσει μια έδρα άνω των 10.000 θέσεων για τη EuroLeague, ο ΠΑΟΚ είναι έτοιμος να τολμήσει ακόμα και τη μετακόμιση, αν αυτό σημαίνει ότι θα μεγαλώσει κι άλλο.
Η πόλη που ξυπνά από τον λήθαργο
Η πόλη έχει αρχίσει να ξυπνά. Από παιδιά 8 ετών μέχρι παππούδες 90 ετών, όλοι στη Θεσσαλονίκη έχουν μια δική τους ιστορία να διηγηθούν για τον ΠΑΟΚ. Η αναγέννηση της ομάδας, σε συνδυασμό με την παράλληλη προσπάθεια του Άρη, ξαναζωντανεύει μια υγιή αντιπαλότητα που στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην Αθήνα: οι ισορροπίες αλλάζουν.
Ο Αντρέα Τρινκιέρι, όμως, δεν είναι οπαδός των θεωρητικών μηνυμάτων προς τον κόσμο. Προτιμά να κλείσει μια «συμφωνία» μαζί τους. Να δημιουργήσουν μια αθλητική «κόλαση» στο γήπεδο και να σπρώξουν τους παίκτες να περάσουν μέσα από τοίχους.
Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Το ταξίδι μιας ομάδας που αποφάσισε να μην χρησιμοποιήσει απλώς ό,τι βρήκε, αλλά να χτίσει από την αρχή μια κληρονομιά που θα αντέξει στον χρόνο και το πιο όμορφο είναι ότι αυτό το ταξίδι δεν γίνεται πια με την αγωνία της επιβίωσης, αλλά με τη γλυκιά προσμονή των μεγάλων στιγμών που έρχονται.
