Ο Νικολά Μπατούμ δεν ήταν ποτέ ο παίκτης που απαιτούσε να περιστρέφεται ολόκληρο το παιχνίδι γύρω του. Ίσως γι’ αυτό η αποχώρησή του είναι ο κατάλληλος τρόπος να μιλήσουμε όχι μόνο για έναν παίκτη, αλλά για μία ολόκληρη εποχή.
Στις 21 Σεπτεμβρίου ο 37χρονος Γάλλος ανακοίνωσε το τέλος της επαγγελματικής του καριέρας. Έφυγε έχοντας αγωνιστεί σε 1.205 παιχνίδια και 18 σεζόν στο NBA, με Πόρτλαντ, Σάρλοτ, Κλίπερς και Φιλαδέλφεια. Οι μέσοι όροι του σταμάτησαν στους 9,6 πόντους, 4,7 ριμπάουντ και 3 ασίστ, ενώ ολοκλήρωσε την καριέρα του με 1.842 εύστοχα τρίποντα.
Αν όμως κάποιος θέλει να καταλάβει πραγματικά ποιος ήταν ο Μπατούμ, πρέπει να φύγει από το NBA box score και να κοιτάξει τη μπλε φανέλα.
177 φορές Γαλλία
Ο Μπατούμ ολοκλήρωσε την καριέρα του στην Εθνική με 177 συμμετοχές, 1.783 πόντους, 665 ριμπάουντ, 357 ασίστ και 126 τάπες. Κυρίως, όμως, έφυγε με επτά μετάλλια σε μεγάλες διοργανώσεις: ασημένιο στο EuroBasket του 2011, χρυσό το 2013, χάλκινο στο Παγκόσμιο του 2014, χάλκινο στο EuroBasket του 2015, χάλκινο στο Παγκόσμιο του 2019 και δύο διαδοχικά ασημένια Ολυμπιακά μετάλλια, στο Τόκιο και στο Παρίσι.
Είναι μία συλλογή που ουσιαστικά ακολουθεί βήμα προς βήμα την άνοδο του σύγχρονου γαλλικού μπάσκετ.
Ο Τόνι Πάρκερ ήταν ο superstar. Ο Μπορίς Ντιαό ο εγκέφαλος και ο άνθρωπος που έδινε μορφή σε μία ολόκληρη γενιά. Ο Νάντο Ντε Κολό έγινε ένας από τους σημαντικότερους γκαρντ της ευρωπαϊκής εποχής του. Ο Ρούντι Γκομπέρ έφερε το μέγεθος και την αμυντική επιρροή.
Ο Μπατούμ ήταν κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά. Ο άνθρωπος που μπορούσε να κάνει λίγο απ’ όλα και να κάνει αυτό που απαιτούσε κάθε συγκεκριμένη βραδιά.
Από το πρώτο χρυσό μέχρι το μπλοκ που έμεινε στην ιστορία
Στον τελικό του EuroBasket του 2013 απέναντι στη Λιθουανία είχε 17 πόντους, 6 ριμπάουντ και 3 κλεψίματα. Η Γαλλία κατέκτησε τότε το πρώτο EuroBasket της ιστορίας της.
Οκτώ χρόνια αργότερα δεν χρειάστηκε να σκοράρει 17. Χρειάστηκε μία φάση. Η Σλοβενία του Λούκα Ντόντσιτς βρισκόταν μία ανάσα από τον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του Τόκιο. Ο Κλέμεν Πρέπελιτς πήγε προς το καλάθι στην τελευταία κατοχή και ο Μπατούμ εμφανίστηκε από πίσω για το μπλοκ που σφράγισε το 90-89 και έστειλε τη Γαλλία στον τελικό.
Αυτό ίσως αποτελεί και την πιο κατάλληλη εικόνα της καριέρας του. Όχι το σουτ που όλοι περιμένουν, αλλά η παρέμβαση που χρειαζόταν ακριβώς τη σωστή στιγμή.
Η Γαλλία πριν και μετά από εκείνους
Υπάρχει όμως κάτι ακόμη μεγαλύτερο πίσω από την αποχώρηση του Μπατούμ. Η γενιά στην οποία ανήκε δεν κέρδισε απλώς μετάλλια, αλλά άλλαξε την αντίληψη για το γαλλικό μπάσκετ. Η Γαλλία από χώρα που μπορούσε να παρουσιάσει σπουδαίους παίκτες έγινε χώρα που παράγει διαρκώς σπουδαίους παίκτες.
Το NBA δεν αποτελεί πλέον εξαίρεση για έναν Γάλλο prospect. Αποτελεί φυσικό προορισμό και η επόμενη γενιά δεν ξεκινά από το μηδέν. Ξεκινά από τον Βίκτορ Γουεμπανιάμα, τον Μπιλάλ Κουλιμπαλί και μία ολόκληρη γραμμή παικτών που μεγαλώνουν σε ένα σύστημα στο οποίο η Γαλλία θεωρεί αυτονόητο ότι πρέπει να ανταγωνίζεται τις ΗΠΑ για μετάλλια.
Στο Παρίσι το 2024, ο Μπατούμ βρισκόταν ακόμη εκεί. Δίπλα του υπήρχαν ο Ντε Κολό και ο Γκομπέρ, αλλά πλέον υπήρχε και ο Γουεμπανιάμα. Η παλιά και η νέα Γαλλία μοιράστηκαν για τελευταία φορά το ίδιο παρκέ και έφτασαν μέχρι το ασημένιο μετάλλιο.
Κάπου εκεί έκλεισε ουσιαστικά ο κύκλος. Ο Μπατούμ ανακοίνωσε τώρα το τυπικό τέλος. Η πραγματική σκυτάλη είχε ήδη δοθεί και αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία εκείνης της γενιάς: ότι αποχωρεί χωρίς να αφήνει πίσω της κενό.
Αφήνει μία χώρα που περιμένει τον επόμενο Μπατούμ πριν καν προλάβει να της λείψει ο προηγούμενος.