Το Μαρούσι πέρασε δύο δύσκολες σεζόν και το φετινό καλοκαίρι έμοιαζε περισσότερο με ευκαιρία για restart παρά με μία απλή συνέχεια.
Η διοίκηση αποφάσισε πρώτα απ’ όλα να διατηρήσει τον Ηλία Παπαθεοδώρου στην άκρη του πάγκου και στη συνέχεια να του δώσει ένα αρκετά διαφορετικό σύνολο. Η λογική ήταν ξεκάθαρη: περισσότερη εμπειρία, μεγαλύτερη ασφάλεια στον ελληνικό κορμό και παίκτες που δεν χρειάζεται να ανακαλύψουν τώρα τι σημαίνει ένα απαιτητικό πρωτάθλημα και οι κινήσεις που ακολούθησαν είχαν συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Ο Αντώνης Κόνιαρης ήρθε με διετές συμβόλαιο για να προσθέσει δημιουργία και εμπειρία στην περιφέρεια. Ο Λεωνίδας Κασελάκης, με τεράστια διαδρομή εντός και εκτός Ελλάδας και προηγούμενη συνεργασία με τον Παπαθεοδώρου, επέστρεψε ουσιαστικά σε γνώριμα μέρη και ανέλαβε ήδη τον ρόλο του αρχηγού. Ακολούθησε ο Μιχάλης Λούντζης, με το Μαρούσι να ποντάρει στην επιστροφή του μετά τον σοβαρό τραυματισμό που του κόστισε σχεδόν ολόκληρη την περασμένη σεζόν.
Το χτίσιμο δεν περιορίστηκε στους Έλληνες. Ο Ρόναλντ Μαρτς προσθέτει έναν καθαρό σκόρερ στην περιφέρεια, με χρόνια παραγωγής σε υψηλό επίπεδο και σεζόν στη Γαλλία όπου έφτασε ακόμη και τους 21,4 πόντους κατά μέσο όρο. Στη ρακέτα ήρθε ο Λανς Γουέαρ, μετά την παρουσία του στον Ηρακλή, για να δώσει ενέργεια, αθλητικότητα και ριμπάουντ.
Δεν είναι απαραίτητα ένα ρόστερ γεμάτο ονόματα που θα κλέψουν τα πρωτοσέλιδα. Είναι όμως ένα ρόστερ που δείχνει να έχει χτιστεί με πολύ πιο συγκεκριμένη λογική.
Και τα πρώτα δείγματα είναι κάτι παραπάνω από θετικά
Τα φιλικά ξεκίνησαν με την ισοπαλία κόντρα στην ΑΕΚ (σ.σ 91-91) , με την συνέχεια της προετοιμασίας να ενισχύει την αισιοδοξία στην ομάδα των Βορείων Προαστίων. Το 97-86 απέναντι στον Παναθηναϊκό προφανώς χρειάζεται το απαραίτητο πλαίσιο, καθώς οι «πράσινοι» αγωνίστηκαν με σημαντικές απουσίες και βρίσκονταν στο ξεκίνημα της δικής τους προετοιμασίας. Αυτό όμως δεν αναιρεί την εικόνα του Αμαρουσίου.
Όπως δεν την αναιρεί ούτε το γεγονός ότι λίγες ημέρες αργότερα ήρθε το 89-76 επί του Παπάγου, σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα του Παπαθεοδώρου έδειξε ξανά επιθετική διάθεση και βάθος, παρότι δεν είχε όλους τους παίκτες της διαθέσιμους.
Το σημαντικότερο, επομένως, δεν είναι ότι το Μαρούσι κέρδισε δύο φιλικά. Είναι ο τρόπος με τον οποίο αρχίζουν να συνδέονται οι αποφάσεις του καλοκαιριού με όσα εμφανίζονται στο παρκέ.
Περισσότερες λύσεις, λιγότερη εξάρτηση
Τα προηγούμενα χρόνια το Μαρούσι πολλές φορές έδινε την αίσθηση μιας ομάδας που έπρεπε να περιμένει από συγκεκριμένους παίκτες να κάνουν κάτι ξεχωριστό για να βρει επιθετικές λύσεις. Το φετινό ρόστερ μοιάζει διαφορετικό.
Υπάρχουν χειριστές. Υπάρχουν έμπειροι Έλληνες. Υπάρχουν παίκτες που μπορούν να δημιουργήσουν δικό τους σουτ. Υπάρχει μέγεθος και αθλητικότητα στους ψηλούς και υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι για να φτάσει η ομάδα στο σκορ.
Ο Παπαθεοδώρου έχει στη διάθεσή του περισσότερα κομμάτια ώστε να αλλάζει σχήματα και ρόλους χωρίς να περιμένει τα πάντα από έναν πρωταγωνιστή και σε μια Stoiximan GBL που φέτος ανεβάζει αισθητά το επίπεδό της, αυτό μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά σημαντικό.
Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη δεν το έχουμε δει ολόκληρο
Υπάρχει και μία λεπτομέρεια που κάνει τα πρώτα δείγματα ακόμη πιο ενδιαφέροντα. Το Μαρούσι δεν έχει καταφέρει ουσιαστικά να δουλέψει για μεγάλο διάστημα με ολόκληρο το ρόστερ του διαθέσιμο.
Ο Λούντζης βρίσκεται στη διαδικασία επιστροφής μετά τον τραυματισμό του, ενώ στη διάρκεια της προετοιμασίας υπήρξαν αρκετές απουσίες. Ακόμη και στο τελευταίο τεστ με τον Κολοσσό έλειπε σημαντικό κομμάτι του rotation.
Άρα η εικόνα που βλέπουμε σήμερα δεν είναι απαραίτητα η τελική και ίσως αυτό να είναι το πιο αισιόδοξο στοιχείο για το Μαρούσι.
Κάτι φαίνεται να αλλάζει στον Άγιο Θωμά
Κανένα φιλικό του Σεπτεμβρίου δεν μπορεί να πει πού θα τερματίσει μια ομάδα τον Απρίλιο, μπορεί όμως να σου δείξει αν υπάρχει βάση.
Η βάση αυτή είναι ένα ισορροπημένο ρόστερ, περισσότερη εμπειρία στον ελληνικό κορμό, παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και μια ομάδα που αρχίζει να αποκτά συγκεκριμένη αγωνιστική φυσιογνωμία.
Οι νίκες απέναντι σε Παναθηναϊκό και Παπάγο είναι απλώς οι πρώτες ενδείξεις. Το πραγματικά ενδιαφέρον βρίσκεται σε ό,τι υπάρχει από πίσω. Γιατί μετά από ένα καλοκαίρι αρκετών αλλαγών, στον Άγιο Θωμά αρχίζει να δημιουργείται η αίσθηση ότι κάτι καλό «ψήνεται» στο Μαρούσι.