Από το 0-3 στις τέσσερις διαδοχικές νίκες στην EuroLeague, η Ρεάλ Μαδρίτης ανεβάζει στροφές, παίζει με ρυθμό που θυμίζει… Βαλένθια και δείχνει πως έχει όλα τα εφόδια για να διεκδικήσει μια θέση στο Final Four.
Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο για να αλλάξει τη συζήτηση γύρω από το όνομά της. Οι τρεις ήττες στις ισάριθμες πρώτες αγωνιστικές της EuroLeague έδωσαν τη θέση τους σε τέσσερις διαδοχικές νίκες, με την τελευταία απέναντι στη Μακάμπι Τελ Αβίβ να έρχεται με τρόπο που δύσκολα περνά απαρατήρητος. Το 113-99 στο Βελιγράδι, τα 21 εύστοχα τρίποντα κι η ανατροπή από το -15 δεν συνθέτουν απλώς μια εντυπωσιακή βραδιά, αλλά αποτυπώνουν την αγωνιστική μεταμόρφωση μιας ομάδας που αρχίζει να βρίσκει τον χαρακτήρα της.
Μάλιστα, το πιο ενδιαφέρον δεν είναι καν οι 113 πόντοι, αλλά είναι ο τρόπος με τον οποίο τους πέτυχε η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνεθ, αλλά και το γεγονός ότι κατάφερε να γυρίσει ένα παιχνίδι στο οποίο βρέθηκε να χάνει 44-29, χωρίς να εγκαταλείψει τη φιλοσοφία της. Η «βασίλισσα» ανέβασε την πίεση στην άμυνα, κυκλοφόρησε καλύτερα την μπάλα και εκμεταλλεύτηκε την ποιότητα των παικτών της στην περιφέρεια, φτάνοντας στο ημίχρονο με προβάδισμα 52-51. Στο δεύτερο μέρος πήρε τον έλεγχο και δεν τον άφησε μέχρι το τέλος.
Η Ρεάλ τρέχει, εκτελεί και δεν εξαρτάται μόνο από τον Ταβάρες
Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση στο παιχνίδι της φετινής Ρεάλ. Διαθέτει έναν από τους πιο επιβλητικούς σέντερ της Ευρώπης, τον Έντι Ταβάρες, αλλά δεν χρειάζεται να χαμηλώσει τον ρυθμό της για να αξιοποιήσει την παρουσία του. Στον αγώνα με τη Μακάμπι, ο σέντερ από το Πράσινο Ακρωτήρι αγωνίστηκε για περίπου 24 λεπτά κι η ομάδα του έφτασε στους 113 πόντους, με την επίθεση να λειτουργεί σε υψηλές ταχύτητες.
Εδώ βρίσκεται κι η σύνδεση με τη φιλοσοφία που θυμόμαστε από τον Πέδρο Μαρτίνεθ από την παρουσία του στη Βαλένθια. Γρήγορες αποφάσεις, πίεση στον αντίπαλο, επιθετικότητα κι αναζήτηση της καλύτερης δυνατής εκτέλεσης πριν προλάβει να οργανωθεί η αντίπαλη άμυνα. Η Ρεάλ δεν περιμένει υποχρεωτικά να εγκατασταθεί στο χαμηλό ποστ για να δημιουργήσει πλεονέκτημα. Μπορεί να χτυπήσει στο ανοιχτό γήπεδο, να κυκλοφορήσει την μπάλα και να βρει σουτ από την περιφέρεια, διατηρώντας παράλληλα την απειλή που προσφέρει ο Ταβάρες κοντά στο καλάθι.
Ο Φακούντο Καμπάτσο αποτελεί τον βασικό επιταχυντή αυτής της διαδικασίας. Με 21 πόντους και 5/7 τρίποντα απέναντι στη Μακάμπι, έδωσε τον τόνο σε μια βραδιά όπου οι λύσεις δεν περιορίστηκαν στον ίδιο. Ο Αντρές Φελίς πρόσθεσε 18 πόντους, ενώ ο Αλμπέρτο Αμπάλδε και ο Τιμοτέ Λουγουαού-Καμπαρό σημείωσαν από 15. Η Ρεάλ είχε πολλούς διαφορετικούς πρωταγωνιστές, κάτι που δυσκολεύει σημαντικά την αμυντική προετοιμασία κάθε αντιπάλου. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ομάδα με σπουδαίες μονάδες και σε ένα σύνολο που αρχίζει να αξιοποιεί πραγματικά το ταλέντο του.
Τα 21 τρίποντα δεν ήταν απλώς μια βραδιά ευστοχίας
Οι 21 εύστοχες προσπάθειες πίσω από τα 6,75 αποτελούν ρεκόρ της Ρεάλ στην ιστορία της EuroLeague. Οι Μαδριλένοι εκτέλεσαν με 52,5% από την περιφέρεια, ευστοχώντας σε 21 από τις 40 προσπάθειές τους. Το εντυπωσιακό είναι ότι είχαν προηγηθεί μόλις λίγες ημέρες από την επίτευξη ενός ακόμη ρεκόρ, με 20 τρίποντα απέναντι στην Μπιλμπάο για το ισπανικό πρωτάθλημα.
Προφανώς, δεν γίνεται να περιμένει κανείς τέτοια ποσοστά σε κάθε παιχνίδι. Εκείνο που έχει μεγαλύτερη σημασία, όμως, είναι ο τρόπος με τον οποίο η Ρεάλ δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να εκτελέσει. Οι 23 ασίστ και τα μόλις οκτώ λάθη απέναντι στη Μακάμπι δείχνουν μια ομάδα που κυκλοφορεί σωστά την μπάλα, παίρνει καλές αποφάσεις και μπορεί να τιμωρήσει την παραμικρή αδυναμία της αντίπαλης άμυνας.
Όταν διαθέτεις τον Καμπάτσο για να οργανώσει το παιχνίδι, τον Ταβάρες για να κυριαρχήσει στη ρακέτα και περιφερειακούς που μπορούν να εκτελέσουν με συνέπεια, τότε το επιθετικό ταβάνι ανεβαίνει σημαντικά. Το ζητούμενο για τον Μαρτίνεθ είναι να διατηρήσει αυτή την ισορροπία ακόμη κι όταν τα σουτ δεν θα βρίσκουν τόσο εύκολα τον στόχο.
✅ Récord de triples en Liga
✅ Récord de triples en Euroliga https://t.co/MzxCNvXoEZ— Real Madrid Basket (@RMBaloncesto) October 23, 2026
Από το 0-3 σε… ομάδα Final Four
Τέσσερις διαδοχικές νίκες στην EuroLeague μετά τις τρεις ήττες στο ξεκίνημα. Επτά νίκες στη σειρά, αν προστεθούν και οι επιτυχίες στο ισπανικό πρωτάθλημα. Η Ρεάλ έχει αλλάξει αισθητά την εικόνα της μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα και πλέον δείχνει να πατά πολύ καλύτερα στο παρκέ.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η πορεία της μέχρι το τέλος θα είναι εύκολη ή ότι μια εντυπωσιακή εμφάνιση αρκεί για να εξασφαλίσει θέση στην τελική τετράδα. Η EuroLeague απαιτεί διάρκεια, προσαρμογές και συνέπεια, ενώ οι αντίπαλοι θα έχουν πλέον περισσότερο υλικό για να αναλύσουν τον τρόπο παιχνιδιού της. Η Ρεάλ, ωστόσο, διαθέτει το βάθος, την ποιότητα και τις αγωνιστικές επιλογές για να κοιτάξει πολύ ψηλά.
Το σημαντικότερο είναι ότι αρχίζει να αποκτά σαφή ταυτότητα. Ο Μαρτίνεθ επιχειρεί να συνδυάσει την κυριαρχία κοντά στο καλάθι με το γρήγορο παιχνίδι και την περιφερειακή εκτέλεση, χωρίς η μία διάσταση να ακυρώνει την άλλη. Αν αυτή η ισορροπία διατηρηθεί, η Ρεάλ μπορεί να γίνει εξαιρετικά δύσκολος αντίπαλος σε μια σειρά αγώνων υψηλής έντασης.
Το αρχικό 0-3 μοιάζει πλέον μακρινό. Η Ρεάλ δεν έχει αποδείξει ακόμη ότι μπορεί να φτάσει μέχρι το τέλος, έχει όμως αρχίσει να δείχνει γιατί συγκαταλέγεται στις ομάδες που μπορούν να διεκδικήσουν την παρουσία τους στο Final Four. Μάλιστα, το κάνει με έναν τρόπο που ξεπερνά το ταλέντο των μονάδων της: παίζοντας γρήγορα, βρίσκοντας λύσεις από παντού και αναγκάζοντας τους αντιπάλους της να προσαρμοστούν στον δικό της ρυθμό.
Αυτή είναι η Ρεάλ του Μαρτίνεθ που αρχίζει να διαμορφώνεται κι αν συνεχίσει προς την ίδια κατεύθυνση, θα είναι μια ομάδα που κανείς δεν θα θέλει να συναντήσει στα κρίσιμα.
