Ο Γιάν Μοντέρο χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να δείξει στον Ολυμπιακό τι μπορεί να του προσφέρει και η πρώτη πραγματική εικόνα του στη EuroLeague δημιουργεί την αίσθηση πως οι «ερυθρόλευκοι» βρήκαν τον άνθρωπο που μπορεί να πάρει τα κλειδιά της περιφέρειάς τους.
Υπάρχουν μεταγραφές που χρειάζονται χρόνο. Νέο περιβάλλον, διαφορετική φιλοσοφία, καινούργιοι συμπαίκτες, άλλες απαιτήσεις. Ας μην γελιόμαστε, η φανέλα του Ολυμπιακού είναι πολύ βαριά και το να παίζεις σε μια ομάδα που υπερασπίζεται τον τίτλο του πρωταθλητή είναι αρκετά απαιτητικό. Υπάρχουν όμως παίκτες που καταλαβαίνουν πολύ γρήγορα που βρίσκονται και δείχνουν από την αρχή τι μπορούν να κάνουν.
Ο Γιάν Μοντέρο μοιάζει να ανήκει σε αυτή κατηγορία.
Ο 23χρονος Δομινικανός ενσωματώθηκε στην προετοιμασία του Ολυμπιακού μόλις στις αρχές Σεπτεμβρίου και επομένως ο χρόνος που είχε στη διάθεσή του για να μάθει μία ομάδα με πολύ συγκεκριμένες αρχές ήταν περιορισμένος. Ωστόσο, από πολύ νωρίς έδειξε ότι πρόκειται να γίνει ένα από τα πιο σημαντικά κομμάτια του παζλ του Γιώργου Μπαρτζώκα.
Δεν περίμενε να έρθει το παιχνίδι σε εκείνον
Από το ανεπίσημο ντεμπούτο του απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα είχε αρχίσει να φαίνεται κάτι. Ο Μοντέρο είχε 12 πόντους και έβγαλε ενέργεια και στις δύο πλευρές του παρκέ, παρότι είχε ελάχιστες προπονήσεις με τους νέους του συμπαίκτες.
Στο SuperCup της EuroLeague ακολούθησαν 13 πόντοι απέναντι στη Φενέρμπαχτσε και άλλοι 12 κόντρα στη Ρεάλ Μαδρίτης. Και στην πρώτη αγωνιστική της EuroLeague, στη Βιτόρια, ήρθε η πρώτη πραγματικά γεμάτη εμφάνιση, που μας προετοίμασε για το τι πρόκειται να δούμε στη συνέχεια.
Σε 19:45 απέναντι στην Μπασκόνια, ο Μοντέρο είχε 15 πόντους, 5 ριμπάουντ, 5 ασίστ, ένα κλέψιμο και 19 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης.
Οι αριθμοί, όμως, δεν είναι το σημαντικότερο. Είναι ο τρόπος.
Ο Μοντέρο δεν έδειξε να φοβάται να πάρει την μπάλα. Δεν περίμενε να του δημιουργήσει κάποιος άλλος τις προϋποθέσεις. Επιτέθηκε στο καλάθι, δημιούργησε μετά από ντρίμπλα, πήρε αποφάσεις στο pick-and-roll και έδειξε κάτι που ο Ολυμπιακός αναζητούσε έντονα από τη θέση του point guard: απρόβλεπτο.
Κι αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύ σημαντικότερο από τους 15 πόντους μιας βραδιάς.
Κάτι νέο στην περιφέρεια
Ο Ολυμπιακός είχε μάθει να λειτουργεί με guards που σκέφτονταν την σωστή εκτέλεση μιας επίθεσης και την πιστή τήρηση του συστήματος και όχι τους προσωπικούς τους αριθμούς.
Ο Μοντέρο δεν έρχεται απαραίτητα να καταργήσει αυτή τη φιλοσοφία. Έρχεται να της προσθέσει κάτι διαφορετικό. Την ικανότητα ενός guard να χαλάσει το σχέδιο όταν το σχέδιο δεν λειτουργεί.
Να βρεθεί μία επίθεση στα τελευταία επτά δευτερόλεπτα και να μη χρειάζεται να υπάρχει τέλεια κυκλοφορία για να δημιουργηθεί ένα καλό σουτ. Να πάρει την μπάλα, να κερδίσει τον προσωπικό του αντίπαλο και να αναγκάσει ολόκληρη την άμυνα να αντιδράσει. Αυτό ακριβώς είναι που μπορεί να τον κάνει ιδιαίτερο μέσα στο συγκεκριμένο σύνολο.
Δίπλα του υπάρχουν παίκτες όπως ο Βεζένκοφ και ο Ντόρσεϊ που μπορούν να τελειώσουν μία φάση. Υπάρχει ο Φουρνιέ. Υπάρχουν ψηλοί που μπορούν να λειτουργήσουν ως στόχοι στο pick-and-roll. Ο Μοντέρο μπορεί να γίνει εκείνος που θα δημιουργεί την πρώτη ρωγμή στην άμυνα.
Η Μπασκόνια ήταν απλά η αρχή
Εδώ χρειάζεται και η απαραίτητη υποσημείωση.
Ούτε μία πρεμιέρα μπορεί να καθορίσει ολόκληρη σεζόν ούτε η συγκεκριμένη Μπασκόνια αποτελεί το επίπεδο αντίστασης πάνω στο οποίο μπορείς να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα για όσα θα συμβούν απέναντι στις κορυφαίες άμυνες της διοργάνωσης.
Ο Ολυμπιακός έφτασε στους 106 πόντους, είχε τον έλεγχο για μεγάλο μέρος του αγώνα μετά το κακό του ξεκίνημα και η επιθετική του ποιότητα ήταν εμφανώς μεγαλύτερη από εκείνη των Βάσκων.
Θα έρθουν πολύ δυσκολότερα βράδια.
Θα έρθουν άμυνες που θα σημαδέψουν τον Μοντέρο, θα τον πιέσουν σε ολόκληρο το γήπεδο και θα προσπαθήσουν να τον αναγκάσουν να πάρει αποφάσεις υπό πολύ μεγαλύτερη πίεση. Εκεί θα αρχίσουμε πραγματικά να μαθαίνουμε. Αλλά αυτό δεν αλλάζει το πρώτο συμπέρασμα: ο Μοντέρο χρειάστηκε εντυπωσιακά λίγο χρόνο για να δείξει άνετος στον νέο του ρόλο.
Ο Νο1 point guard;
Είναι νωρίς για οριστικές απαντήσεις. Αλλά όχι νωρίς για μία πρώτη εκτίμηση.
Ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ δίνει στον Ολυμπιακό διαφορετικά πράγματα και είναι ένας εντελώς διαφορετικός παίκτης. Οργανώνει το παιχνίδι, μοιράζει την μπάλα και με τον όγκο που διαθέτει μπορεί να μαρκάρει πολλές θέσεις.
Ο Μοντέρο, όμως, έχει κάτι που δύσκολα διδάσκεται: το ένστικτο του δημιουργού.
Δεν χρειάζεται απαραίτητα να του σχεδιάσεις τη φάση για να δημιουργήσει πλεονέκτημα. Μπορεί να το δημιουργήσει μόνος του. Και όσο περισσότερο μαθαίνει τον Ολυμπιακό, τόσο περισσότερο ο Ολυμπιακός θα μαθαίνει να παίζει και με εκείνον.
Αυτό ίσως είναι και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο των πρώτων εβδομάδων του. Ο Μοντέρο δεν μοιάζει να προσπαθεί απλώς να βρει μία θέση στην ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα. Μοιάζει ήδη να διεκδικεί τα κλειδιά της.
Η Μπασκόνια ήταν μόνο το πρώτο βήμα και τα πραγματικά δύσκολα βρίσκονται μπροστά. Αν όμως το πρώτο δείγμα αποτελεί ένδειξη όσων πρόκειται να ακολουθήσουν, τότε στον Πειραιά ίσως δεν απέκτησαν απλώς ακόμη έναν ποιοτικό guard. Ίσως απέκτησαν τον νέο Νο1 point guard τους.