Οκτώ εκτός έδρας νίκες σε σύνολο 10 παιχνιδιών: η έδρα χάνει κάτι από τη σημασία της, λόγω των συνεχόμενων αγώνων και του… τρελού προγράμματος.
Πόσο ασφαλής μπορεί να αισθάνεται μια ομάδα της EuroLeague όταν παίζει μπροστά στο κοινό της; Η απάντηση της 10ης αγωνιστικής ήταν μάλλον… αποκαρδιωτική για τους γηπεδούχους.
Σε ένα τριήμερο γεμάτο ανατροπές και αποτελέσματα που προκαλούν συζήτηση, οι φιλοξενούμενοι πανηγύρισαν οκτώ φορές σε σύνολο 10 αγώνων (80% διπλά). Βλέπετε, μόνο η Φενέρμπαχτσε και η Παρτιζάν… προστάτευσαν τα «σπίτια» τους, νικώντας τη Μπασκόνια (84-65) και τη Μακάμπι Τελ Αβίβ (88-67) αντίστοιχα.
Στην εκπομπή «Playmakers» των καναλιών “Novasports” επισημάνθηκε πως τα οκτώ διπλά συνιστούν επίδοση ρεκόρ. Έτσι, η εικόνα του προγράμματος, με τις νίκες των φιλοξενούμενων να διαδέχονται η μία την άλλη, δίνει μια καλή αφορμή για να ανοίξει ξανά η κουβέντα γύρω από την… πραγματική, ρεαλιστική σημασία της έδρας στο σημερινό ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Ας δούμε αναλυτικά τα αποτελέσματα της 10ης «στροφής» της regular season:
- Ρεάλ Μαδρίτης – Παναθηναϊκός Aktor 112-115
- Αναντολού Εφές – Παρί 90-95
- Φενέρμπαχτσε – Μπασκόνια 84-65
- Χάποελ Τελ Αβίβ – Μπαρτσελόνα 90-93
- ASVEL – Μπάγερν Μονάχου 95-99
- Αρμάνι Μιλάνο – Βαλένθια 73-84
- Μπεσίκτας – Ζαλγκίρις Κάουνας 67-83
- Ολυμπιακός – Ερυθρός Αστέρας 57-62
- Βίρτους Μπολόνια – Ντουμπάι 75-93
- Παρτιζάν – Μακάμπι Τελ Αβίβ 88-67
Ο Παναθηναϊκός έφυγε νικητής από τη Μαδρίτη σε ένα παιχνίδι 227 πόντων. Ο Ερυθρός Αστέρας έκανε το ίδιο στην έδρα του Ολυμπιακού σε μια αναμέτρηση μόλις 119 πόντων. Η Ντουμπάι κέρδισε με 18π. διαφορά στην Μπολόνια και η Ζαλγκίρις με 16π. στην έδρα της Μπεσίκτας. Άλλα διπλά ήρθαν στις λεπτομέρειες, άλλα με σαφώς μεγαλύτερες αποστάσεις. Το φαινόμενο, δηλαδή, δεν περιορίστηκε σε έναν συγκεκριμένο… τύπο αγώνα ή σε μια βραδιά ακραίας επιθετικής παραγωγής.
Βεβαίως, μία αγωνιστική δεν αρκεί για να αποδείξει από μόνη της ότι η έδρα έχει πάψει να μετράει. Κάτι τέτοιο θα ήταν πολύ βιαστικό και «ρηχό» ως συμπέρασμα.
Η υποστήριξη του κόσμου, η οικειότητα με το γήπεδο και η αποφυγή ενός ταξιδιού παραμένουν πλεονεκτήματα για κάθε κλαμπ αυτού του επιπέδου. Ωστόσο, η απόσταση ανάμεσα στο «παίζουμε εντός» και στο «θα κερδίσουμε» μοιάζει πλέον μεγαλύτερη από όσο θα ήθελαν οι ομάδες και οι προπονητές τους.
Το αδυσώπητο καλεντάρι βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης. Οι συνεχόμενες υποχρεώσεις, οι μετακινήσεις και ο περιορισμένος χρόνος προετοιμασίας δυσκολεύουν τη διατήρηση της ίδιας έντασης από βράδυ σε βράδυ. Ένα καλό αποτέλεσμα δεν εξασφαλίζει ότι η επόμενη εμφάνιση θα κινηθεί στο ίδιο επίπεδο και τα πρόσφατα παραδείγματα που επιβεβαιώνουν την παραπάνω θεωρία είναι πολλά. Αντίστοιχα, μια κακή εβδομάδα δεν αποκλείει μια μεγάλη εκτός έδρας «απάντηση» έπειτα από λίγες μέρες.
Εδώ μπαίνουν στην εξίσωση η φόρμα και η πληθώρα επιλογών από τον πάγκο. Σε βάθος χρόνου προφανώς και έχουν αξία, όμως κανένα από τα δύο δεν προσφέρει ασυλία στις… γκέλες. Όσο αυξάνονται οι αγώνες, τόσο λιγότερο αντιπροσωπευτική γίνεται μια μεμονωμένη αναμέτρηση για την πραγματική δυναμική ενός συνόλου. Η αξιολόγηση χρειάζεται μεγαλύτερο δείγμα και λιγότερη βιασύνη μετά από κάθε αποτέλεσμα, κάτι που πρέπει να μπει στο… πετσί των fans και των media.
Άλλωστε, η συζήτηση δεν αφορά αποκλειστικά τη regular season. Τα breaks στα πλέι οφ έχουν ήδη αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το πλεονέκτημα έδρας. Ακόμα και το Game 5, που κάποτε έμοιαζε με την απόλυτη εγγύηση για τον γηπεδούχο, έχει δώσει εισιτήρια για το Final Four σε φιλοξενούμενους. Το γήπεδο βοηθάει και μετράει, αλλά δεν «αποφασίζει» μόνο του πια.
Στην κανονική περίοδο αυτή η αβεβαιότητα είναι ακόμα πιο έντονη όπως βλέπουμε από εβδομάδα σε εβδομάδα. «Ο καθένας μπορεί να κερδίσει οπουδήποτε» και η 10η αγωνιστική έδωσε μια ιδιαίτερα ηχηρή υπενθύμιση πως η παραπάνω ατάκα δεν είναι ένα δημοσιογραφικό κλισέ. Ο κόσμος αρχίζει να συνειδητοποιεί αυτό που οι ομάδες καλούνται να διαχειριστούν καθημερινά: με τέτοιο πρόγραμμα, οι… εκτός προγράμματος ήττες είναι μέρος της διαδρομής. Ως εκ τούτου, η έδρα, όσο σημαντική κι αν παραμένει, δύσκολα λειτουργεί πια σαν… απόλυτο εχέγγυο νίκης.