Ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους επέλεξε τον Μάρκους Μπίνγκχαμ για τη θέση «5» της Φενέρμπαχτσε και στην Κωνσταντινούπολη αισιοδοξούν πως ο Λιθουανός τεχνικός βρήκε τον παίκτη που θα λύσει τα προβλήματα στη ρακέτα.
Η θέση «5» έχει εξελιχθεί σε μία… ιδιαίτερη (αν όχι «πονεμένη») ιστορία για τη Φενέρμπαχτσε την τελευταία διετία. Οι πρωταθλητές Ευρώπης του 2025 έχουν δημιουργήσει ομάδες με ποιότητα, βάθος και πληθώρα λύσεων στις υπόλοιπες θέσεις, όμως στη γραμμή των ψηλών ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους δεν είχε στα χέρια του έναν πραγματικά πρωτοκλασάτο σέντερ, που θα έκανε τη διαφορά κοντά στο καλάθι.
Ακόμα και τη σεζόν 2024-2025, όταν η Φενέρμπαχτσε έφτασε μέχρι την κατάκτηση της EuroLeague στο Άμπου Ντάμπι, το «5» δεν αποτελούσε το… δυνατότερο σημείο της. Κεμ Μπιρτς, Σερτάκ Σανλί και Ζίλσον Μπανγκό μοιράστηκαν τα λεπτά στη ρακέτα, με τον «Σάρας» να βρίσκει λύσεις περισσότερο μέσα από τη συνολική λειτουργία της ομάδας του παρά από την παρουσία ενός σέντερ που μπορούσε να κάνει τη διαφορά.
Η κατάσταση δεν άλλαξε ουσιαστικά ούτε την επόμενη χρονιά. Η «Φενέρ» ολοκλήρωσε τη σεζόν 2025-2026 έχοντας στη θέση «5» τους Κεμ Μπιρτς, Αρμάντο Μπέικοτ και Κρις Σίλβα και ήταν ξεκάθαρο πως το καλοκαίρι θα αναζητούσε κάτι διαφορετικό. Όχι απαραίτητα έναν ψηλό με μεγάλο όνομα και πολυετή εμπειρία στη EuroLeague, αλλά έναν παίκτη με χαρακτηριστικά που ταιριάζουν στο σύγχρονο μπάσκετ και, κυρίως, στη φιλοσοφία του Γιασικεβίτσιους.
Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο πως η πιο αξιόπιστη λύση της τουρκικής ομάδας την τελευταία διετία στη θέση «5» ήταν ο… Νικολό Μέλι, όταν αγωνιζόταν ως σέντερ βάσει των αναγκών ενός αγώνα.
Κάπως έτσι, λοιπόν, οι πρωταθλητές Τουρκίας έφτασαν στον Μάρκους Μπίνγκχαμ.
Ο γεννημένος το 2000 Αμερικανός σέντερ, ύψους 2,13 μ., πέρασε μία διετία στο Ισραήλ, αγωνιζόμενος σε Χάποελ Χάιφα, Χάποελ Χολόν και Χάποελ Τελ Αβίβ (2023-2025). Μάλιστα, με την τελευταία κατέκτησε το EuroCup υπό τις οδηγίες του Δημήτρη Ιτούδη, πριν μετακομίσει στην Ούνικς Καζάν (2025-2026) και πραγματοποιήσει τη σεζόν του «ξεσπάσματος».
Στη VTB League μέτρησε 15,8 πόντους και 7,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ανεβάζοντας κατακόρυφα… τις μετοχές του, στην πορεία της ομάδας από το Καζάν μέχρι τους τελικούς του πρωταθλήματος. Η εξαιρετική χρονιά στη Ρωσία τον έφερε κοντά στη Μακάμπι Τελ Αβίβ, όμως τελικά η Φενέρμπαχτσε μπήκε δυναμικά στην υπόθεση και τον έκανε δικό της.
Ένας mobile ψηλός που «ανοίγει» το γήπεδο
Αυτό που κάνει τον Μπίνγκχαμ ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περίπτωση δεν είναι μόνο η παραγωγή του, αλλά κυρίως ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να επηρεάσει ένα παιχνίδι. Δεν πρόκειται για τον κλασικό, «βαρύ» σέντερ των 2,13 μ. που κινείται αποκλειστικά μέσα στη ρακέτα. Είναι mobile, έχει γρήγορα πόδια και μπορεί να ακολουθήσει τη δράση αρκετά μακριά από το καλάθι.
Παράλληλα, το σουτ του δημιουργεί μία διαφορετική διάσταση στην επίθεση. Ο Μπίνγκχαμ μπορεί να λειτουργήσει ως pick ’n pop ψηλός, να… ανοίξει το γήπεδο από τη θέση «5» και να αναγκάσει τον αντίπαλο σέντερ να εγκαταλείψει τη ρακέτα. Για έναν προπονητή όπως ο Γιασικεβίτσιους, που επενδύει πολύ στη σωστή δημιουργία χώρων και στις λεπτομέρειες του spacing, αυτή η δυνατότητα έχει ξεχωριστή σημασία.
Το σημαντικό είναι πως δεν περιορίζεται στο pop. Κι αυτό γιατί είναι σε θέση να τελειώσει αξιόπιστα μία pick ’n roll συνεργασία, να ρολάρει δυναμικά προς το καλάθι και να χρησιμοποιήσει το μήκος και την αθλητικότητά του για να «καθαρίσει» τη φάση πάνω από τη στεφάνη. Αυτή η… διπλή απειλή δίνει στον χειριστή (Ουέιντ Μπόλντγουιν, Σέιν Λάρκιν, Τρεντ Φόρεστ) περισσότερες επιλογές και στην άμυνα περισσότερα πράγματα να σκεφτεί.
Επιπλέον, το mobility και το shooting του δημιουργούν προοπτική χρησιμοποίησης και σε σχήματα με δεύτερο ψηλό. Ο Μπίνγκχαμ έχει αγωνιστικά χαρακτηριστικά που του επιτρέπουν να κινείται μεταξύ των θέσεων «4» και «5», χωρίς να… καταστρέφει το spacing μίας πεντάδας.
Μήκος, τάπες και άμυνα αλλαγών
Εξίσου σημαντική, όμως, είναι η… απέναντι πλευρά του παρκέ, στην οποία ούτως ή άλλως ο Γιασικεβίτσιους κάνει focus. Ο Μπίνγκχαμ διαθέτει μεγάλο άνοιγμα χεριών και μπορεί να επηρεάσει φάσεις γύρω από το καλάθι ακόμα και χωρίς να καταγράψει τάπα. Στην περσινή VTB League είχε 1,4 κλεψίματα και 1,8 κοψίματα ανά παιχνίδι, αριθμοί που αποτυπώνουν την παρουσία του αμυντικά.
Το μήκος και το timing του τον κάνουν αποτελεσματικό rim protector, όμως για τον Λιθουανό προπονητή ίσως ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει η ευελιξία του. Ο Αμερικανός δεν είναι ένας σέντερ που μπορεί να λειτουργήσει μόνο σε drop coverage. Έχει τη δυνατότητα να ανέβει ψηλότερα στο pick ’n roll, να χρησιμοποιήσει τα μακριά του άκρα για να δυσκολέψει τον χειριστή και, όταν χρειαστεί, να παίξει άμυνα αλλαγών.
Τα γρήγορα πόδια του επιτρέπουν να επιβιώσει απέναντι σε περιφερειακούς για μερικά δευτερόλεπτα, χωρίς η «Φενέρ» να αισθάνεται πως κάθε switch δημιουργεί αυτόματα ένα τεράστιο mismatch. Σε συνδυασμό με την προστασία της στεφάνης, πρόκειται για ένα πακέτο που προσφέρει στον Γιασικεβίτσιους περισσότερες επιλογές στον τρόπο με τον οποίο θέλει να αντιμετωπίζει το αντίπαλο pick ’n roll.
Φυσικά, η EuroLeague αποτελεί διαφορετικό επίπεδο και ο Μπίνγκχαμ θα χρειαστεί να αποδείξει ότι μπορεί να… μεταφέρει όλα τα παραπάνω απέναντι σε πιο δυνατούς, πιο έμπειρους και περισσότερο physical σέντερ. Η Φενέρμπαχτσε, όμως, επένδυσε σε ένα ενδιαφέρον project, σε έναν σύγχρονο ψηλό με shooting, mobility, μήκος και αμυντική ευελιξία. Έναν παίκτη που διαθέτει… πράγματα για να δώσει στη θέση «5» και χαρακτηριστικά που ταιριάζουν ξεκάθαρα στη φιλοσοφία του προπονητή του.