Η Μπασκόνια πάτησε το κουμπί του reset στην περιφέρειά της μετά την αποχώρηση των Τρεντ Φόρεστ και Μαρκίς Νοουέλ, αναζητώντας απεγνωσμένα λύσεις στη δημιουργία. Η απάντηση στο κενό αυτό ακούει στο όνομα Κρις Ντουάρτε, ο οποίος δεν έρχεται ως ένας απλός συμπληρωματικός παίκτης. Ο Ντουάρτε προορίζεται ξεκάθαρα για τον ρόλο του «primary initiator» της επίθεσης. Με το 54% του παιχνιδιού του να ταυτίζεται με το αρχέτυπο του High Volume Scorer, αποτελεί τον παίκτη που έχει σχεδιαστεί για να παίρνει την μπάλα στα χέρια του ακριβώς τη στιγμή που το σύστημα της ομάδας καταρρέει.
Elite αποτελεσματικότητα σε υψηλό volume
Το πραγματικό στοίχημα στο σύγχρονο ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν είναι απλώς να παίρνεις πολλές προσπάθειες, αλλά να παραμένεις άκρως αποτελεσματικός ενώ το κάνεις. Σύμφωνα με τα advanced stats από την περσινή του θητεία στην Ουνικάχα Μάλαγα, ο Ντουάρτε αποτελεί ένα πραγματικό «cheat code» σε αυτόν τον τομέα. Ο εκρηκτικός άσος κατέγραψε 59,3% eFG% (Effective Field Goal), απορροφώντας ταυτόχρονα το 22,3% των επιθέσεων της ομάδας του (Usage Rate).
Η κυριαρχία του γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακή αν κοιτάξει κανείς την ικανότητά του να τελειώνει τις φάσεις μέσα στη ρακέτα (Paint) με το εξωπραγματικό 80,8%, νούμερο που τον εκτοξεύει στο 99ο εκατοστημόριο. Παράλληλα, ως ένας αυθεντικός P&R Master, παράγει 1,30 πόντους ανά κατοχή ως χειριστής στο Pick & Roll. Με το 35% των συνολικών κατοχών του να καταλήγει είτε σε P&R είτε σε καταστάσεις Isolation (1-on-1), αποδεικνύει περίτρανα τον ρόλο του ως γνήσιου shot-creator που μπορεί να διαλύσει την αντίπαλη άμυνα.
Το «αγκάθι» της δημιουργίας
Αν υπάρχει ένα στοιχείο που πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα το τεχνικό επιτελείο της Μπασκόνια, αυτό είναι η ισορροπία στην κυκλοφορία της μπάλας. Ο Ντουάρτε σκοράρει εξαιρετικά για τον εαυτό του, αλλά το Assist-to-Turnover Ratio του βρίσκεται μόλις στο 1,31, μοιράζοντας 1,8 ασίστ για κάθε 1,3 λάθη του ανά ματς. Είναι ένας πραγματικός «killer» στην εκτέλεση, αλλά δεν διαθέτει τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού floor general που θα φτιάξει τους συμπαίκτες του. Αυτό σημαίνει πρακτικά πως η ισπανική ομάδα πρέπει να τοποθετήσει δίπλα του έναν καθαρό πασέρ για να μπορέσει να ξεκλειδώσει το 100% των επιθετικών του δυνατοτήτων.