Τι ακούνε οι παίκτες την ώρα που προσπαθούν να απομονώσουν τη φασαρία του γηπέδου; Ποιο είναι το soundtrack μιας μεγάλης νίκης; Και τελικά, πώς αντιδρούν οι Αμερικανοί όταν στα αποδυτήρια σκάει… βαρύ ελληνικό λαϊκό; Κάναμε mute στο παρκέ, ανεβάσαμε την ένταση στα ηχεία των παικτών και ζητήσαμε από τους Χάρη Γιαννόπουλο, Βαγγέλη Μάντζαρη, Γιώργος Τσαλμπούρη και Κώστα Παπαδάκη να μας βάλουν στα μουσικά τους άδυτα.
Χάρης Γιαννόπουλος: Ο «αθόρυβος» Rocker
Αν περιμένεις να δεις τον Χάρη Γιαννόπουλο να μπαίνει στο παρκέ με τεράστια ακουστικά, γελιέσαι. Είναι ο άνθρωπος που πάει κόντρα στο ρεύμα της εποχής. «Τώρα έπεσες σε άνθρωπο… εγώ δεν βάζω ποτέ μουσική. Ούτε στα αποδυτήρια!» μας ξεκαθαρίζει από την αρχή. Στο αμάξι, ωστόσο, οι ρυθμοί ανεβαίνουν με αγαπημένες ροκ μπάντες όπως οι Clutch και οι Queens of the Stone Age, οι οποίοι έπαιζαν παραδοσιακά μετά από μεγάλες νίκες.
Όσο για την αιώνια “κόντρα” ελληνικών και ξένων στα αποδυτήρια; «Παλιότερα, όταν έμπαιναν ελληνικά, οι ξένοι στην αρχή γελούσαν, μετά τους κούραζε πάρα πολύ και το άλλαζαν. Τώρα με την τραπ, τα πράγματα είναι λίγο πιο οικεία, δεν κουράζονται τόσο εύκολα», αποκαλύπτει.
Βαγγέλης Μάντζαρης : Από το «N@@@ in Paris»… στο Καραμέλα
Ο Βαγγέλης Μάντζαρης είναι ξεκάθαρα παιδί του ραδιοφώνου και των R&B parties, όμως όταν μιλάμε για μεγάλες νίκες, το σκηνικό απαιτεί μπουζούκι! Μετά από μεγάλα ματς, η επιλογή είναι σταθερά «ένα ωραίο ελληνικό, ανεβαστικό τραγούδι». Βέβαια, αν γυρίσουμε τον χρόνο στις χρυσές εποχές του 2012-2013, το απόλυτο κόλλημα ήταν το «N@@@s in Paris».
«Στον Ολυμπιακό ήμασταν ελληνοκρατούμενα αποδυτήρια. Με Πρίντεζη και Παπανικολάου, αν βάζαμε κάτι, θα βάζαμε κανένα ελληνικό, κάτι πιο τσιφτετελένιο! (γέλια)»
Οι Αμερικανοί; Πώς επιβίωναν; «Λίγο χρόνο ήθελαν να συνηθίσουν. Μετά μάθαιναν λόγια και έφταναν να χορεύουν! Εκείνα τα χρόνια (2012-13) ήμασταν συχνοί θαμώνες στο ‘Καραμέλα’. Όταν τους βγάλεις 2-3 φορές έξω, προσαρμόζονται. Ήταν ωραίες εποχές, ήμασταν πολύ δεμένοι».
Γιώργος Τσαλμπούρης: Η μουσική ως… γούρι!
Για τον Γιώργο Τσαλμπούρη, η playlist δεν καθορίζεται από τη διάθεση, αλλά από τα… γούρια! Ακούει 3 συγκεκριμένα τραγούδια καθ’ οδόν για το γήπεδο (ένα εκ των οποίων το «Pick Up the Phone»), τα οποία παίζουν στο repeat μέχρι να έρθει κάποια ήττα, οπότε και… αντικαθίστανται! Αντιθέτως, «αιώνιο ban» σε τραγούδια δεν ρίχνει: «Αιώνιο ban τρώνε μόνο τα παπούτσια!» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Στην προσωπική του ζωή ακούει από Πασχαλίδη, Μάλαμα και Κότσιρα, μέχρι… Θοδωρή Φέρρη όταν είναι στα πολύ πάνω του. Όσο για τα αποδυτήρια, θυμάται τον ρόλο του “DJ” να ανήκει συνήθως στους ξένους: «Όταν ήμουν στην Μπέτις, τον ρόλο τον είχε ο Μοντέρο και τα αποδυτήρια γίνονταν… Δομινικανή Δημοκρατία!».
Κώστας Παπαδάκης: Reggaeton, Bad Bunny και ο… «Ρελεφορδίδης»
Ο Κώστας Παπαδάκης είναι ίσως ο πιο χαλαρός της παρέας. Δεν βάζει ακουστικά, πάει με το “κύμα” της ομάδας και ακούει ό,τι θέλει η παρέα. Φέτος, η χρονιά είχε έντονο ισπανικό άρωμα, με τον Κάρντενας να κάνει κουμάντο στα ηχεία και τον Bad Bunny να παίζει στο τέρμα: «Επειδή στην έδρα μας φέτος δεν χάσαμε σχεδόν κανένα παιχνίδι, στα βάρη μετά το ματς υπήρχε μόνο χαρμόσυνη, ισπανική μουσική!».
Μιλώντας για τις μουσικές γέφυρες Ελλήνων και Αμερικανών, ο Κώστας μοιράστηκε την ίσως πιο cult ιστορία της χρονιάς από την περίοδο που βρισκόταν στη Ρόδο με τον Trevor Releford: «Ο Ρέλεφορντ ήταν ο άνθρωπος που ένωνε τους Έλληνες με τους ξένους. Μπορεί να πήγαινες στο δωμάτιό του και να έπαιζαν και ελληνικά και ξένα. Σκέψου ότι κάποια στιγμή, αντί για Relleford, είχε βάλει στη φανέλα του το… “Ρελεφορδίδης”!».
