Το φετινό Basketball Champions League διαθέτει κάτι περισσότερο από μερικά αναγνωρίσιμα ονόματα. Ρίκι Ρούμπιο, Νικολάς Λαπροβίτολα, Μπίλι Ερνανγκόμεθ και Ντέρικ Γουίλιαμς φέρνουν εμπειρία από NBA, EuroLeague και μεγάλες διεθνείς διοργανώσεις, την ώρα που ο Φρανκ Μπάρτλεϊ επιστρέφει ως MVP και μία νέα γενιά παικτών διεκδικεί χώρο στην κορυφή.
Η συγκεκριμένη λίστα, ωστόσο, δεν κατατάσσει βιογραφικά. Το ζητούμενο είναι ποιος μπορεί να επηρεάσει περισσότερο το BCL 2026-27. Ατομική ποιότητα, προβλεπόμενος ρόλος, σημασία για την ομάδα, προηγούμενη παραγωγή στη διοργάνωση και πιθανότητες για βαθιά πορεία αποτελούν τα βασικά κριτήρια.
Γι’ αυτό ένα τεράστιο όνομα δεν βρίσκεται αυτομάτως ψηλότερα από έναν παίκτη που έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να κυριαρχήσει σε αυτό ακριβώς το περιβάλλον.
Από το Νο10 μέχρι το Νο1, αυτοί είναι οι δέκα παίκτες που ξεκινούν τη σεζόν με τις ισχυρότερες υποψηφιότητες να τη σημαδέψουν.
10. Χάντερ Χέιλ – Βαρέζε
Αν υπάρχει ένας παίκτης εκτός των απόλυτων φαβορί που μπορεί να μπει δυναμικά στη συζήτηση για τον πρώτο σκόρερ, είναι ο Χάντερ Χέιλ. Το BCL δεν αποτελεί άγνωστο έδαφος για εκείνον. Με τον Προμηθέα είχε 17,6 πόντους και 3,3 ασίστ, ενώ αργότερα σημείωσε 16 πόντους, τρία ριμπάουντ και τρεις ασίστ οδηγώντας την ΑΕΚ μέχρι το Final Four.
Στη Βαρέζε αποκτά ξανά έναν ρόλο που του ταιριάζει: ελευθερία να δημιουργεί από ντρίμπλα, να εκτελεί από μακριά και να επιτίθεται πριν οργανωθεί η άμυνα. Δίπλα σε παίκτες όπως ο Αμαντέο Ντέλα Βάλε και ο Ισμαέλ Καμαγκάτε δεν θα χρειάζεται να δημιουργεί τα πάντα μόνος του.
Το ερώτημα είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσει η Βαρέζε. Αν η ιταλική ομάδα γίνει μία από τις εκπλήξεις της διοργάνωσης, ο Χέιλ πιθανότατα θα είναι ο βασικός λόγος.
9. Άνταμα Σανόγκο – Χάποελ Χολόν
Το να χαρακτηρίζεται πιθανός κορυφαίος ψηλός του BCL σε μία διοργάνωση με Mπίλι Ερνανγκόμεθ και Αρτούρας Γκουντάιτις λέει πολλά. Ο Άνταμα Σανόγκο χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο προσαρμογής μετά τη μετακίνησή του στη Χάποελ Χολόν.
Σε έξι ευρωπαϊκά παιχνίδια πέρυσι είχε 17 πόντους και 8,7 ριμπάουντ κατά μέσο όρο, ενώ απέναντι στη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ρίτας σημείωσε 25 πόντους. Διαθέτει δύναμη, μεγάλο άνοιγμα χεριών και εξαιρετικό τελείωμα, αλλά δεν περιορίζεται στο παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη. Μπορεί να πασάρει από μέσα προς τα έξω και έδειξε ακόμη και δυνατότητα περιφερειακού σουτ.
Πρωταθλητής NCAA και Most Outstanding Player του Final Four με το Κονέκτικατ το 2023, έχει ήδη μάθει να λειτουργεί σε περιβάλλον πρωταθλητισμού. Αν η Χολόν προχωρήσει βαθιά, η αξία του θα φανεί ακόμη περισσότερο.
8. Λέλαντ Γουόκερ – Σαλόν Βίλπας
Υπάρχουν παίκτες που μπαίνουν σε μια διοργάνωση σταδιακά και υπάρχουν κι εκείνοι που κλωτσούν την πόρτα από την πρώτη στιγμή. Ο Λέλαντ Γουόκερ ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Στην πρώτη του ευρωπαϊκή εμπειρία, ο 23χρονος γκαρντ πραγματοποίησε ένα εντυπωσιακό Qualification Tournament, οδηγώντας τη Σαλόν Βίλπας για πρώτη φορά στη Regular Season του BCL. Είχε 34,7 πόντους κατά μέσο όρο σε τρία παιχνίδια, με 29 στον προημιτελικό, 33 στον ημιτελικό και 42 στον τελικό απέναντι στην Οραντέα, όπου σημείωσε νέο ρεκόρ σκοραρίσματος για αγώνα προκριματικού τουρνουά.
Το πραγματικό ερώτημα είναι κατά πόσο μπορεί να μεταφέρει αυτή την εκρηκτικότητα απέναντι στο υψηλότερο επίπεδο της Regular Season. Η ταχύτητα, η ικανότητά του να δημιουργεί το δικό του σουτ και κυρίως η αυτοπεποίθηση με την οποία επιτίθεται τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους υποψήφιους της φετινής διοργάνωσης. Μπορεί να μην έχει ακόμη το βιογραφικό των μεγαλύτερων ονομάτων της λίστας, αλλά κανείς δεν μπήκε στο BCL με περισσότερο θόρυβο.
7. Ντισόν Πιέρ – Γαλατάσαραϊ
Η σημασία του Ντισόν Πιέρ δύσκολα αποτυπώνεται μόνο σε μία στατιστική κατηγορία. Στις δύο προηγούμενες σεζόν του στο BCL με τη Σάσαρι είχε φτάσει στα 12,6 πόντους και 8,4 ριμπάουντ με 50% στα σουτ, όμως έκτοτε εξελίχθηκε ακόμη περισσότερο ως two-way φόργουορντ.
Η επανένωσή του με τον Τζιανμάρκο Ποτζέκο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο Ιταλός προπονητής γνωρίζει ακριβώς πώς να χρησιμοποιήσει την ικανότητά του να μαρκάρει πολλές θέσεις, να παίξει χωρίς την μπάλα και να λειτουργήσει ως δεύτερος δημιουργός.
Η Γαλατάσαραϊ διαθέτει περισσότερο επιθετικό ταλέντο γύρω του από όσο χρειάζεται για να μη ζητά 20 πόντους κάθε βράδυ. Αυτό ακριβώς μπορεί να κάνει τον Πιέρ ακόμη σημαντικότερο. Σε μία ομάδα με φιλοδοξίες τίτλου, είναι ο παίκτης που μπορεί να γεμίσει όλα τα κενά.
6. Κέι Μπρούνκε – Ρίτας Βίλνιους
Η περσινή κατάκτηση του BCL μπορεί να αποδειχθεί η αρχή και όχι η κορύφωση για τον Κέι Μπρούνκε. Ο Γερμανός φόργουορντ είχε 7,6 πόντους και πέντε ριμπάουντ στην πορεία της Ρίτας προς τον τίτλο, όμως στον τελικό έδειξε την πραγματική του αξία με 10 πόντους και 12 ριμπάουντ.
Το επόμενο δείγμα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακό. Στο Διηπειρωτικό Κύπελλο του Σεπτεμβρίου ανέβηκε στους 14,5 πόντους και έξι ριμπάουντ, δείχνοντας ότι είναι έτοιμος να αναλάβει μεγαλύτερο επιθετικό βάρος μετά τις σημαντικές αποχωρήσεις από το περσινό roster.
Στα 25 του πλέον βρίσκεται στο ιδανικό σημείο μεταξύ εξέλιξης και εμπειρίας. Η Ρίτας δεν χρειάζεται απλώς τον περσινό Μπρούνκε. Χρειάζεται μία αναβαθμισμένη εκδοχή του. Τα πρώτα σημάδια δείχνουν ότι μπορεί να την πάρει.
5. Μπίλι Ερνανγκόμεθ – Μάλαγα
Πρωταθλητής κόσμου, δύο φορές πρωταθλητής Ευρώπης, MVP του EuroBasket 2022, δύο φορές πρωταθλητής Ισπανίας και με 344 παιχνίδια NBA. Το βιογραφικό είναι τεράστιο, αλλά ο λόγος που ο Μπίλι Ερνανγκόμεθ βρίσκεται τόσο ψηλά δεν είναι το παρελθόν του.
Είναι το περιβάλλον του. Ο Τσους Βιντορέτα έχει χτίσει μεγάλο μέρος της προπονητικής του φήμης γύρω από την ικανότητά του να αξιοποιεί elite ψηλούς. Τώρα αποκτά έναν από τους πιο ταλαντούχους σέντερ της διοργάνωσης.
Οι 20 πόντοι και τα έξι ριμπάουντ απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης στο πρώτο του παιχνίδι με τη Μάλαγα έδωσαν μία πρώτη ένδειξη. Με δημιουργούς όπως ο Κέντρικ Πέρι και τόσο shooting γύρω του, θα έχει χώρο να τελειώνει κατοχές στο post και στο pick-and-roll. Αν η Μάλαγα φτάσει μέχρι το τέλος, ο Ερνανγκόμεθ μπορεί να είναι ο παίκτης που αλλάζει τις ισορροπίες μέσα στη ρακέτα.
4. Νικολάς Λαπροβίτολα – Μπανταλόνα
Θα μπορούσε εύκολα να βρίσκεται ακόμη ψηλότερα. Ο Νικολάς Λαπροβίτολα επέστρεψε στην Μπανταλόνα και χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να θυμίσει γιατί υπήρξε MVP της ACB και ένας από τους κορυφαίους περιφερειακούς της EuroLeague.
Στο ισπανικό Super Cup πέτυχε 27 πόντους με 10 ασίστ στον ημιτελικό απέναντι στην Μπασκόνια και στη συνέχεια διέλυσε την Μπαρτσελόνα με 31 πόντους και επτά ασίστ στον τελικό. Πρόσθεσε άλλους 22 απέναντι στην Μπρεογάν στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος.
Το σημαντικότερο όμως είναι το fit. Δίπλα στον Ρίκι Ρούμπιο δεν χρειάζεται να οργανώνει κάθε κατοχή. Μπορεί να κινηθεί χωρίς την μπάλα, να εκτελέσει, να επιτεθεί σε δεύτερη δράση και να αναλάβει το παιχνίδι όταν χρειάζεται. Το δίδυμο Ρούμπιο-Λαπροβίτολα μπορεί να γίνει το signature backcourt της σεζόν.
3. Κέντρικ Πέρι – Μάλαγα
Για χρόνια η Μάλαγα άλλαζε κομμάτια γύρω από έναν σταθερό πυρήνα. Ο Κέντρικ Πέρι ήταν μία από τις σημαντικότερες σταθερές. Πέρυσι βρισκόταν στο Νο1 των preseason Player Power Rankings και, παρότι τώρα έχει ακόμη περισσότερα μεγάλα ονόματα δίπλα του, ο ρόλος του παραμένει κομβικός.
Ο Βιντορέτα του δίνει τα κλειδιά μιας επίθεσης με Γουίλι Ερνανγκόμεθ, Ιγκνάς Μπραζντέικις, Σιμόνας Λουκοσιούς και Ματ Τόμας. Στην πρώτη αγωνιστική της ACB έπαιξε 26 λεπτά, πήρε 10 προσπάθειες και μοίρασε πέντε ασίστ.
Δεν χρειάζεται να είναι ο πρώτος σκόρερ. Χρειάζεται να καθορίζει ποιος θα σκοράρει, πότε και από πού. Σε ένα roster γεμάτο όπλα, ο Πέρι είναι ο παίκτης που μπορεί να μετατρέψει το ατομικό ταλέντο σε λειτουργική επίθεση πρωταθλητισμού.
2. Ρίκι Ρούμπιο – Μπανταλόνα
Το BCL είδε πέρυσι αρκετά για να καταλάβει τι μπορεί να κάνει ο Ρίκι Ρούμπιο ακόμη και χωρίς να κυνηγά το σκορ. Στην πρώτη του σεζόν στη διοργάνωση είχε 13,4 πόντους, 5,8 ασίστ και τρία ριμπάουντ.
Τώρα το supporting cast είναι καλύτερο. Η επιστροφή του Λαπροβίτολα σημαίνει ότι ο Ρούμπιο διαθέτει δίπλα του έναν δεύτερο elite χειριστή και σκόρερ. Ο ίδιος μπορεί να επικεντρωθεί σε αυτό που πάντα έκανε καλύτερα: να ελέγχει τον ρυθμό και να κάνει τους υπόλοιπους καλύτερους.
Η εμπειρία των 712 παιχνιδιών NBA και μιας καριέρας γεμάτης μετάλλια με την Ισπανία δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ανάλυση. Σημασία έχει ότι παραμένει παραγωγικός. Τα πρώτα δείγματα στην Ισπανία επιβεβαιώνουν ότι μπορεί ακόμη να ελέγξει παιχνίδια. Και αν η Μπανταλόνα δικαιώσει το Νο1 των ομαδικών Power Rankings, ο Ρούμπιο θα βρίσκεται αναπόφευκτα στη συζήτηση για MVP.
1. Φρανκ Μπάρτλεϊ – ΑΕΚ
Υπάρχει ένα απλό επιχείρημα για να βρίσκεται στο Νο1: μέχρι κάποιος να αποδείξει ότι είναι καλύτερος, ο MVP παραμένει ο παίκτης που όλοι πρέπει να κυνηγήσουν.
Ο Φρανκ Μπάρτλεϊ είχε πέρυσι 18,5 πόντους, 3,5 ασίστ και 3,5 ριμπάουντ με εντυπωσιακά shooting splits 51%-38%-89% και usage 27%. Δεν ήταν απλώς μία εξαιρετική σεζόν. Ήταν μία από τις καλύτερες ατομικές χρονιές που έχουμε δει στη διοργάνωση.
Η διαφορά φέτος είναι ότι η ΑΕΚ έχει πολύ περισσότερα γύρω του. Ερτέλ, Λαρεντζάκης, Νόλεϊ και Ντέρικ Γουίλιαμς μπορούν να πάρουν κατοχές και πίεση από πάνω του. Αυτό ενδέχεται να μειώσει τους αριθμούς του, αλλά να αυξήσει την αποτελεσματικότητά του.
Το μόνο που λείπει από την περσινή ιστορία είναι ο τίτλος. Μετά την ήττα στον τελικό, το κίνητρο δεν χρειάζεται εξήγηση.