Τα καρφώματα. Εντάξει, ναι: τα καρφώματα. Προφανώς η γλώσσα έξω. Το μάσημα της τσίχλας, σα να έχει προηγούμενα μαζί της και να βρίσκεται σε διαρκή μάχη εναντίον της. Εννοείται το fadeaway σουτ του από μέση και μακρινή απόσταση. Η βολή με τα μάτια κλειστά, τα 6 τρίποντα, οι «μπούκες», τα…
Ξέρετε κάτι; Κάπου εδώ θα σταματήσουμε την απαρίθμηση γιατί έχουμε και ζωή (καλά όχι, αλλά λέμε καμιά σαχλαμάρα για να μη νομίζετε ότι είμαστε no lifers). Και το να κάτσει κανείς να μετρήσει τα iconic καλάθια του Μάικλ Τζόρνταν θυμίζει προσπάθεια να μετρήσεις ως το άπειρο- και, μάλιστα, δύο φορές.
Θα πούμε ότι κατά την ταπεινή μας άποψη το πιο εμβληματικό «σουτ» του MJ σε όλη του την καριέρα ήταν τα λέι απ. Ναι, ακριβώς: τα λέι απ.
Σκεφτείτε πόσα έχει βάλει με περιστροφή γύρω από τον εαυτό του, άλλα στα οποία δεν κοιτάζει καν την μπασκέτα, κάποια που σφαλιαρίζει με το ένα χέρι το άλλο (κι όμως!), εκείνα με τα συνεχή σπασίματα, το εμβληματικό στους τελικούς του 1991 απέναντι στους Λέικερς όταν και- μεσούσης της φάσης- αποφάσισε ν’ αλλάξει χέρι στον αέρα, γιατί απλά μπορούσε, και πόσα ακόμα.
Ωστόσο, υπάρχει ένα που στέκεται πάνω από κάθε άλλο. Ένα λέι απ, βέβαια, που η προσπάθεια του Air ξεκίνησε σχεδόν από το… τρίποντο, όμως η κατάληξή της ήταν έργο τέχνης στο ζωγραφιστό.
Το ημερολόγιο έδειχνε 16 Φεβρουαρίου του 1991 και το Σικάγο, που τότε ήταν στο 34-14 και φιγούραρε την κορυφή της Ανατολής, υποδεχόταν τους Νετς (16-34) που βρίσκονταν εκτός της κούρσας για τα πλέι οφ, όμως είχαν μία σχετικά τίμια ομάδα.
Στο Νιου Τζέρσεϊ, φυσικά, έπαιζε ο αείμνηστος Ντράζεν Πέτροβιτς, που τότε, ακόμη, δεν είχε «κλειδώσει» τη θέση του στην αρχική πεντάδα αλλά ενίοτε ερχόταν από τον πάγκο. Όπως συνέβη, δηλαδή, και στο εν λόγω ματς.
Πίσω στο θέμα μας: σε μία στιγμή αγωνιστικής τρέλας ο Τζόρνταν πέρασε σαν σταματημένο τον Κροάτη σούπερ σταρ που έμεινε να κοιτάζει… απορημένος, πάτησε με τα δύο πόδια και απογειώθηκε, πραγματικά, προς το καλάθι, έκανε τρία σπασίματα βάζοντάς τα με ολόκληρη την πεντάδα των Νετς και στο τέλος έστειλε την μπάλα ν’ αναπαυθεί στο καλάθι μ’ έναν τρόπο εκτός λογικής.
Το συγκεκριμένο δίποντο μπορεί να μην έχει τη λάμψη άλλων που έχουν μπει στα playoffs ή και σε τελικούς (λογικό: μιλάμε για ένα… random ματς της κανονικής περιόδου), όμως είναι πραγματικά εξωφρενικά δύσκολο.
Κι επειδή μία εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις και δεν είμαστε εδώ για να γράψουμε την Οδύσσεια (θα τη δούμε, όμως, στο σινεμά οσονούπω…), δείτε παρακάτω το βίντεο και θα καταλάβετε τον λόγο του ανωτέρου ενθουσιασμού.
Πόσο Jordanesque το θες;
ΝΑΙ.