Για δεκαετίες ο Κλίφτον «Ποπ» Χέρινγκ κουβαλούσε τη φήμη του προπονητή που άφησε εκτός ομάδας τον κορυφαίο μπασκετμπολίστα όλων των εποχών. Η πραγματικότητα, όμως, ήταν πολύ διαφορετική κι η ζωή του πολύ πιο σύνθετη από τον μύθο που τον ακολούθησε μέχρι το τέλος.
Υπάρχουν άνθρωποι που έμειναν στην ιστορία για τα τρόπαια που κατέκτησαν. Άλλοι για τις μεγάλες νίκες τους κι υπάρχουν κι εκείνοι που έγιναν γνωστοί για κάτι που, στην πραγματικότητα, δεν συνέβη ποτέ. Ο Κλίφτον «Ποπ» Χέρινγκ ανήκει στην τελευταία κατηγορία!
Για δεκαετίες, το όνομά του συνδέθηκε με μία από τις πιο διάσημες ιστορίες στην ιστορία του αθλητισμού. Ήταν, σύμφωνα με τον μύθο, ο άνθρωπος που «έκοψε» τον Μάικλ Τζόρνταν από την ομάδα μπάσκετ του λυκείου. Μια ιστορία που χρησιμοποιήθηκε αμέτρητες φορές ως παράδειγμα επιμονής και ψυχικής δύναμης, με τον νεαρό Τζόρνταν να μετατρέπει την απόρριψη στο μεγαλύτερο κίνητρο της ζωής του. Μόνο που η πραγματικότητα ήταν αρκετά διαφορετική.
Ο Χέρινγκ ήταν προπονητής στο Emsley A. Laney High School, στο Γουίλμινγκτον της Βόρειας Καρολίνας, όταν ο Τζόρνταν βρισκόταν στη δεύτερη τάξη του λυκείου. Το φθινόπωρο του 1978 ο νεαρός Μάικλ συμμετείχε στις δοκιμές για τη varsity ομάδα, όμως δεν βρέθηκε στο τελικό ρόστερ. Αυτό ήταν αρκετό για να γεννηθεί, χρόνια αργότερα, ένας από τους πιο ανθεκτικούς αθλητικούς μύθους.
Στην πραγματικότητα, όμως, ο Τζόρνταν δεν «κόπηκε» από την ομάδα, αλλά τοποθετήθηκε στη Junior Varsity, όπως συνέβαινε συχνά με μαθητές της ηλικίας του, καθώς η varsity διέθετε ήδη μεγαλύτερους και πιο έμπειρους παίκτες. Την επόμενη χρονιά προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα, όπου αγωνίστηκε τόσο ως junior όσο κι ως senior, αρχίζοντας να τραβά τα βλέμματα ολόκληρης της πολιτείας.
Ο ίδιος ο Τζόρνταν δεν έκρυψε ποτέ ότι εκείνη η απόφαση τον πλήγωσε. Έχει περιγράψει πως γύρισε σπίτι απογοητευμένος, αποφασισμένος να δουλέψει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο. Η ιστορία αυτή είναι απολύτως αληθινή. Εκείνο που δεν είναι αληθινό είναι ότι ο προπονητής του τον απέκλεισε από το πρόγραμμα ή δεν αναγνώρισε το ταλέντο του. Κι όμως, ο μύθος ήταν πολύ πιο δυνατός από τα γεγονότα.
Ο Κλίφτον Χέρινγκ δεν ήταν ένας προπονητής που στάθηκε απέναντι στον Μάικλ Τζόρνταν. Ήταν ένας άνθρωπος που βρισκόταν καθημερινά δίπλα στους αθλητές του. Έμενε μετά το τέλος των μαθημάτων για να συνεχίσουν τις προπονήσεις, οδηγούσε ο ίδιος τους παίκτες του σε μπασκετικά camps στη Βόρεια Καρολίνα και συχνά τους επέστρεφε σπίτι όταν τελείωναν αργά το βράδυ.
Η κόρη του, Πακίτα Γιαρμπόρο, θυμάται ότι ο Τζόρνταν ήταν σχεδόν μέλος της οικογένειάς τους. Όπως έχει αποκαλύψει, ο μετέπειτα θρύλος του NBA περνούσε ακόμη και από το σπίτι τους τις Κυριακές το πρωί, χτυπούσε την πόρτα και καλούσε την οικογένεια Χέρινγκ να πάνε όλοι μαζί στην εκκλησία. Μια εικόνα που απέχει πολύ από τη σχέση προπονητή και αθλητή όπως τη φαντάστηκε ο περισσότερος κόσμος.
Πριν αφοσιωθεί στην προπονητική, ο Χέρινγκ υπήρξε και ο ίδιος αθλητής… Σπούδασε στο North Carolina Central University, όπου αγωνίστηκε στο ποδόσφαιρο και στο μπέιζμπολ, πριν επιστρέψει στην εκπαίδευση και αναλάβει το πρόγραμμα μπάσκετ του Laney High School. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του μιλούσαν για έναν ήρεμο άνθρωπο, με χιούμορ και ιδιαίτερη αγάπη για τα παιδιά. Δεν ήταν τυχαίο ότι πολλοί από τους παίκτες του τον αποκαλούσαν «μεγάλο αδερφό» και όχι απλώς προπονητή. Η ζωή του, όμως, δεν εξελίχθηκε όπως θα περίμενε κανείς.
Λίγα χρόνια μετά την αποχώρησή του από το Laney, ο «Ποπ» αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας. Σύμφωνα με το εκτενές αφιέρωμα του Sports Illustrated, διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια και πέρασε για μεγάλο χρονικό διάστημα μακριά από τους πάγκους και τα γήπεδα, δίνοντας μια δύσκολη προσωπική μάχη που ελάχιστοι γνώριζαν. Την ώρα που ο Μάικλ Τζόρνταν κατακτούσε πρωταθλήματα, γινόταν παγκόσμιο σύμβολο κι άλλαζε για πάντα την ιστορία του μπάσκετ, ο άνθρωπος που είχε συνδέσει άθελά του το όνομά του με εκείνον ζούσε μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Δεν αναζήτησε ποτέ δημοσιότητα, ούτε προσπάθησε να χτίσει την εικόνα του πάνω στον διασημότερο μαθητή που πέρασε από τα χέρια του. Παρέμεινε ένας προπονητής λυκείου, ένας εκπαιδευτικός κι ένας άνθρωπος που προτιμούσε να αφήνει τις αναμνήσεις να μιλούν από μόνες τους.
Όταν πέθανε τον Δεκέμβριο του 2019, οι περισσότεροι τίτλοι στα διεθνή μέσα ενημέρωσης έγραφαν σχεδόν το ίδιο πράγμα: «Πέθανε ο προπονητής που έκοψε τον Μάικλ Τζόρνταν». Ίσως αυτή να ήταν η μεγαλύτερη ειρωνεία της ιστορίας του. Γιατί ο Κλίφτον «Ποπ» Χέρινγκ δεν έμεινε στην ιστορία για τις εκατοντάδες ώρες που αφιέρωσε στα παιδιά του, ούτε για την αγάπη που έδειχνε στους αθλητές του. Δεν έμεινε γνωστός για τις συμβουλές του ή για την επιρροή που άσκησε σε μια ολόκληρη γενιά μαθητών.
Έμεινε γνωστός για έναν μύθο, ο οποίος άντεξε περισσότερο από την αλήθεια. Κι όμως, ίσως η πραγματική αξία της ιστορίας να βρίσκεται ακριβώς εκεί. Όχι στο αν ο Μάικλ Τζόρνταν βρήκε το κίνητρο που χρειαζόταν, αυτό είναι κάτι που απέδειξε μόνος του μέσα στο παρκέ, αλλά στο ότι, πίσω από κάθε διάσημη ιστορία, υπάρχουν άνθρωποι που σπάνια ακούγονται.
Ο Κλίφτον «Ποπ» Χέρινγκ δεν ήταν ο άνθρωπος που «έκοψε» τον Μάικλ Τζόρνταν. Ήταν ο άνθρωπος που έζησε κι έφυγε από τη ζωή κουβαλώντας έναν τίτλο που δεν ανταποκρινόταν ποτέ στην πραγματικότητα. Αυτό, ενδεχομένως, να είναι και το μεγαλύτερο μάθημα της ιστορίας του: πως ακόμη και στο μπάσκετ, οι πιο διάσημοι μύθοι δεν είναι πάντα οι πιο αληθινοί.