Ο Γκάρισον Μάθιους είχε την ευκαιρία να στείλει στην παράταση την αναμέτρηση της Αρμάνι Μιλάνο με τον Παναθηναϊκό για τη EuroLeague, ωστόσο το τελευταίο τρίποντο που επιχείρησε δεν βρήκε ούτε στεφάνι.
Με το σκορ στο 78-75 υπέρ των «πράσινων», στα τελευταία δευτερόλεπτα της αναμέτρησης της 27ης Οκτωβρίου στο Telekom Center Athens, ο Αμερικανός γκαρντ βρέθηκε εντελώς ελεύθερος πίσω από τη γραμμή των 6,75 μέτρων. Ωστόσο, η προσπάθειά του κατέληξε σε airball, με τον Παναθηναϊκό να επικρατεί τελικά με 80-75, έπειτα από δύο εύστοχες βολές του Ματίας Λεσόρ.
Ο Μάθιους ολοκλήρωσε τον αγώνα με δύο πόντους και 0/3 τρίποντα σε περίπου 11 λεπτά συμμετοχής. Η ήττα αυτή ήταν η έκτη διαδοχική για την Αρμάνι, αυξάνοντας την πίεση σε μια ομάδα που εξακολουθεί να αναζητά σταθερότητα και αγωνιστική συνέπεια.
Για τον 30χρονο Αμερικανό, πάντως, οι προκλήσεις δεν περιορίζονται σε ένα άστοχο σουτ. Έπειτα από επτά σεζόν στο NBA και ένα μεγάλο διάστημα μακριά από την αγωνιστική δράση, ο Μάθιους διανύει την πρώτη του χρονιά στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, προσπαθώντας να προσαρμοστεί σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον.
Μιλώντας στο SKWEEK μετά το τέλος της αναμέτρησης, αναφέρθηκε στην τελευταία κατοχή της Αρμάνι, στις δυσκολίες προσαρμογής στη EuroLeague και στη σημαντική διαφορά πίεσης που διαπιστώνει ανάμεσα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και το NBA.
Παράλληλα, εξήγησε γιατί επέλεξε το Μιλάνο αντί του Ερυθρού Αστέρα, μίλησε για το αβέβαιο επαγγελματικό του μέλλον και ξεκαθάρισε πως, παρά τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει, δεν θα άλλαζε την μπασκετική του διαδρομή με τίποτα.
«Δεν περίμενα ότι θα ήμουν τόσο ελεύθερος»
Τι ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά υπέρ του Παναθηναϊκού και εις βάρος της Αρμάνι;
«Όλα κρίθηκαν στο τελευταίο σουτ. Έπαιξαν καλά, ήταν ένα κλειστό παιχνίδι. Σε τέτοιους αγώνες, συνήθως όλα κρίνονται στην τελευταία προσπάθεια».
Τι προσπαθούσες να εκμεταλλευτείς στην άμυνα του Παναθηναϊκού, στην τελευταία προσπάθεια για τρίποντο;
«Θυμάμαι τη φάση. Ο προπονητής σχεδίασε μια εξαιρετική επίθεση. Ήμουν εντελώς ελεύθερος. Δεν περίμενα ότι θα ήμουν τόσο ελεύθερος, αλλά ήμουν. Και τελικά ήμουν εγώ εκείνος που πήρε το τελευταίο σουτ».
Θα ήσουν έτοιμος να πάρεις ξανά ένα τέτοιο τελευταίο σουτ;
«Όποτε μου δοθεί η ευκαιρία».
«Είναι μια διαδικασία προσαρμογής»
Πώς εξελίσσεται μέχρι στιγμής η εμπειρία σου στην Ευρώπη;
«Είναι μια διαδικασία προσαρμογής. Έχω κάνει κάποια καλά παιχνίδια και κάποια άσχημα. Είναι μέρος της διαδικασίας».
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για εσένα όσον αφορά την προσαρμογή σου στο ευρωπαϊκό μπάσκετ;
«Οι αποστάσεις στο γήπεδο, πιθανότατα και η σωματική επαφή σε κάποιον βαθμό. Επίσης, το να μπορείς να βρίσκεις ευκαιρίες για σουτ, να δημιουργείς ελεύθερες προσπάθειες».
Πέρασες επτά σεζόν στο NBA. Μετά την αποδέσμευσή σου από την Ιντιάνα, έμεινες αρκετούς μήνες χωρίς να αγωνιστείς, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να σκεφτείς την απόσυρση, όπως έχεις αναφέρει στο παρελθόν. Έχει αλλάξει αυτή η εμπειρία τον τρόπο με τον οποίο ορίζεις την επιτυχία ή παραμένει η επιστροφή στο NBA ο απώτερος στόχος σου;
«Όχι, απλώς αντιμετωπίζω την κάθε μέρα ξεχωριστά. Δεν έχω πραγματικά συγκεκριμένες προσδοκίες για το τι θέλω να κάνω μετά από αυτό. Δεν ξέρω. Απλώς βρίσκομαι εδώ και κάνω ό,τι μπορώ».
«Το Μιλάνο είναι μια ωραία πόλη και αυτό έπαιξε ρόλο στην απόφασή μου»
Πρόσφατα αποκάλυψες ότι το περασμένο καλοκαίρι είχες προτάσεις τόσο από τον Ερυθρό Αστέρα όσο και από την Αρμάνι Μιλάνο. Πώς προσέγγισες εκείνη την απόφαση;
«Μέσα από συζητήσεις με τον ατζέντη μου. Όπως έχω πει, εκείνη την περίοδο δεν γνώριζα πολλά για την Ευρώπη. Δεν είχα βρεθεί ποτέ εδώ για να αγωνιστώ. Δεν το είχα σκεφτεί πραγματικά ως ενδεχόμενο. Οπότε, συζητούσα μαζί του… Δεν είχα πολλά δεδομένα στα οποία θα μπορούσα να βασιστώ».
Εξετάσατε σοβαρά την προοπτική του Βελιγραδίου;
«Ναι, την εξετάσαμε».
Υπήρχαν άλλες προτάσεις;
«Αυτές ήταν οι δύο για τις οποίες με είχαν ενημερώσει».
Υπήρχε κάτι στην προοπτική να αγωνιστείς στη Σερβία που σε προσέλκυε ή σε έκανε να διστάζεις;
«Το θέμα ήταν ότι ερχόμουν εδώ για πρώτη φορά, οπότε υποθέτω πως ο στόχος ήταν… Είχα επισκεφθεί το Μιλάνο παλαιότερα, πριν από χρόνια, όταν ήμουν ακόμη στο κολέγιο. Και δεν ξέρω, το Μιλάνο είναι μια ωραία πόλη, οπότε αυτό ήταν ένας από τους παράγοντες που έπαιξαν ρόλο στην απόφασή μου».
Η ζωή στο Μιλάνο έχει ανταποκριθεί στις προσδοκίες σου;
«Ναι, είναι μια ωραία πόλη. Μου αρέσει εδώ. Είναι καλύτερη από άλλες πόλεις. Μέχρι στιγμής απολαμβάνω τη ζωή μου εδώ».
«Εδώ υπάρχει σίγουρα πολύ μεγαλύτερη πίεση απ’ ό,τι στο NBA»
Έχεις αναφέρει στο παρελθόν ότι στο NBA τρεις συνεχόμενες ήττες μπορεί να περάσουν σχεδόν απαρατήρητες, ενώ στο Μιλάνο αισθάνεσαι αμέσως την πίεση. Η ομάδα σου μετρά πλέον έξι διαδοχικές ήττες. Μπορεί αυτή η πίεση να βοηθήσει μια ομάδα να βελτιωθεί ή υπάρχει κίνδυνος να λειτουργήσει αντίστροφα;
«Πιστεύω ότι χτίζουμε τη χημεία μας και γινόμαστε καλύτεροι. Εδώ υπάρχει σίγουρα πολύ μεγαλύτερη πίεση απ’ ό,τι στο NBA. Όπως έχω πει, μπορεί να κερδίσεις, μπορεί να χάσεις, ακόμη και έξι παιχνίδια. Τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Δεν ξέρω τι επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά το μόνο που γνωρίζω είναι ότι γινόμαστε καλύτεροι».
Έχεις παρατηρήσει παίκτες να φοβούνται να κάνουν λάθη εξαιτίας αυτής της πίεσης;
«Νομίζω ότι όλοι μπαίνουν στο γήπεδο και παίζουν με αυτοπεποίθηση».
Πώς διαχειρίζεσαι τις συνέπειες των λαθών, τις αποφάσεις που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια των αγώνων και την ατμόσφαιρα που δημιουργείται μετά από μια ήττα;
«Είναι ένα πρωτάθλημα στο οποίο μετράει η απόδοση. Πληρωνόμαστε για να παίζουμε μπάσκετ, επομένως πρέπει να αποδίδουμε. Αν δεν αποδίδεις, τότε θα καθίσεις στον πάγκο».
Υπήρξε κάποια εμπειρία στη διάρκεια της καριέρας σου που σε έκανε να αναρωτηθείς εάν άξιζε το συναισθηματικό κόστος του επαγγελματικού μπάσκετ;
«Δεν θα την άλλαζα με τίποτα στον κόσμο. Αυτό κάνω σε όλη μου τη ζωή. Αν μπορώ να συνεχίσω να το κάνω, θα συνεχίσω. Δεν με έχει επιβαρύνει συναισθηματικά».