+41 στις πρώτες περιόδους, +52 στα ημίχρονα και τρεις νίκες με μέση διαφορά σχεδόν 22 πόντων. Το 3Χ3 του Παναθηναϊκού έχει μέχρι στιγμής ένα κοινό χαρακτηριστικό, οι αντίπαλοι αρχίζουν να κυνηγούν το σκορ πριν προλάβουν να μπουν πραγματικά στο παιχνίδι.
Το 3-0 είναι το πρώτο πράγμα που βλέπει κανείς. Ο Παναθηναϊκός άνοιξε τη νέα EuroLeague με τρεις νίκες απέναντι σε Παρί, Βιλερμπάν και Μακάμπι, έχοντας συνολική διαφορά 65 πόντων, δηλαδή περισσότερους από 21 ανά παιχνίδι.
Ακόμη πιο εντυπωσιακό όμως είναι πότε δημιουργούνται αυτές οι διαφορές. Όχι στο τελευταίο δεκάλεπτο, αλλά πολύ νωρίτερα.
Απέναντι στην Παρί, ο Παναθηναϊκός έκλεισε την πρώτη περίοδο στο 31-17. Κόντρα στη Βιλερμπάν πήγε στο 25-13. Και απέναντι στη Μακάμπι στο 25-10. Συνολικά λοιπόν, στα πρώτα 30 λεπτά πρώτης περιόδου της φετινής EuroLeague, οι «πράσινοι» έχουν σκορ 81-40.
+41. Μέσο προβάδισμα σχεδόν 14 πόντων προτού αρχίσει το δεύτερο δεκάλεπτο.
Στο ημίχρονο το παιχνίδι έχει ήδη αλλάξει μορφή
Η Παρί κατάφερε να μειώσει μέχρι το 42-31 πριν από την ανάπαυλα. Η Βιλερμπάν βρέθηκε πίσω με 56-34. Η Μακάμπι με 43-24. Αθροιστικά, ο Παναθηναϊκός έχει μπει στα αποδυτήρια των τριών πρώτων αγώνων του προηγούμενος 141-89.
Διαφορά +52 και αυτό έχει τεράστια σημασία, γιατί από εκεί και πέρα ο αντίπαλος δεν παίζει πλέον το παιχνίδι που προετοίμασε, αλλά το παιχνίδι που του επιβάλλει το σκορ.
Αναγκάζεται να αυξήσει ρυθμό, να πάρει περισσότερα ρίσκα, να επιτεθεί νωρίτερα στην κατοχή, να ψάξει γρήγορα τρίποντα, να ανοίξει περισσότερο το rotation ή να κρατήσει stars στο παρκέ περισσότερο απ’ όσο σχεδίαζε.
Ο Παναθηναϊκός, αντίθετα, μπορεί να ελέγξει. Αυτό είναι συχνά το μεγαλύτερο πλεονέκτημα μιας μεγάλης πρώτης περιόδου. Δεν είναι οι 14 πόντοι, αλλά ότι αλλάζει το υπόλοιπο παιχνίδι.
Δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι τα τρία παιχνίδια δεν ήταν ίδια.
Με την Παρί ο Παναθηναϊκός έβαλε 31 πόντους στην πρώτη περίοδο, χτυπώντας από νωρίς μία ομάδα που θέλει γρήγορες κατοχές και ρυθμό. Ο Σιλβέν Φρανσίσκο τελείωσε με 18 και ο Ματίας Λεσόρ με 15.
Απέναντι στη Βιλερμπάν η έκρηξη ήρθε περισσότερο στο δεύτερο κομμάτι του ημιχρόνου. Από το 27-22 στο 12′, οι «πράσινοι» απάντησαν με 10-0 και τελικά πήγαν στα αποδυτήρια στο 56-34, έχοντας ήδη δέκα διαφορετικούς παίκτες να σκοράρουν.
Κόντρα στη Μακάμπι η εικόνα ήταν περισσότερο αμυντική. Το 25-10 της πρώτης περιόδου έγινε 43-24 στο ημίχρονο και 68-43 στο τέλος της τρίτης, με τη Μακάμπι να τελειώνει το παιχνίδι με μόλις 6/28 τρίποντα και 16 λάθη.
Άρα το pattern δεν είναι απλώς «ο Παναθηναϊκός ξεκινά εύστοχος», είναι ότι ξεκινά έτοιμος.
Ο αντίπαλος χρειάζεται χρόνο, ο Παναθηναϊκός όχι
Στις πρώτες εβδομάδες της σεζόν οι περισσότερες ομάδες ακόμη ψάχνουν αυτοματισμούς. Νέοι παίκτες, νέα rotations, διαφορετικές πεντάδες, conditioning που δεν έχει φτάσει ακόμη στο επίπεδο του χειμώνα.
Σε αυτό το περιβάλλον, μία ομάδα που χρειάζεται πέντε λεπτά λιγότερα για να μπει στον αγώνα αποκτά τεράστιο πλεονέκτημα και μέχρι τώρα ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου χρόνο προσαρμογής, γιατί με την Παρί έφτασε σε διψήφια διαφορά στο 7′, με τη Βιλερμπάν στο 9′ και με τη Μακάμπι στο 8′.
Δεν υπάρχει ακόμη αρκετό δείγμα για να πει κανείς ότι αυτό θα συνεχιστεί όλη τη χρονιά, αλλά υπάρχει αρκετό για να πει ότι είναι πλέον κάτι που ο επόμενος αντίπαλος πρέπει να προσέξει.
Τώρα έρχεται το πιο σοβαρό τεστ
Στις 8 Οκτωβρίου, η Φενέρμπαχτσε έρχεται στο Telekom Center Athens, εκεί η συγκεκριμένη τάση θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
Όχι επειδή ένα τέταρτο παιχνίδι θα αποδείξει οριστικά κάτι, αλλά επειδή απέναντι σε μία ομάδα με μέγεθος, εμπειρία και ποιότητα η δυνατότητα του Παναθηναϊκού να επιβάλει αμέσως τον ρυθμό του θα δοκιμαστεί σε διαφορετικό επίπεδο.
Το 3-0 είναι προφανώς αυτό που μετράει στη βαθμολογία, αλλά πίσω από το αποτέλεσμα υπάρχει μέχρι στιγμής μία πολύ πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια. Οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού δεν χάνουν απλώς.
Αρχίζουν να χάνουν πριν καν προλάβουν να νιώσουν άνετα στο παιχνίδι.