Κάποτε το ερώτημα πριν από μία σεζόν EuroLeague ήταν σχετικά απλό. Ποιος έχει την καλύτερη πεντάδα; Μετά έγινε: ποιος έχει τους καλύτερους οκτώ; Στη σημερινή EuroLeague ίσως πρέπει να αρχίσουμε να κοιτάμε λίγο πιο χαμηλά στο depth chart, στον δέκατο, τον ενδέκατο και τον δωδέκατο παίκτη.
Η διοργάνωση της σεζόν 2026-27 έχει ξανά 20 ομάδες και 38 αγωνιστικές, με όλους να αντιμετωπίζουν όλους εντός και εκτός έδρας. Η κανονική περίοδος ξεκίνησε στις 24 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώνεται τον Απρίλιο, πριν από το Play-In και τα playoffs.
Το πραγματικά εντυπωσιακό νούμερο, όμως, είναι άλλο. Υπάρχουν δέκα διπλές αγωνιστικές. Αυτό σημαίνει ότι 20 από τις 38 αγωνιστικές της regular season διεξάγονται μέσα σε double weeks, περισσότερες από τις μισές.
Κάποτε ο 11ος περίμενε, τώρα πρέπει να είναι έτοιμος
Δες το πρώτο παράδειγμα του Ολυμπιακού. Στις 24 Σεπτεμβρίου έπαιξε στη Βιτόρια. Στις 26 Σεπτεμβρίου είχε ημιτελικό ελληνικού Super Cup με την ΑΕΚ, στις 27 τον τελικό, στις 29 ταξιδεύει στο Κάουνας για τη Ζάλγκιρις και την 1η Οκτωβρίου παίζει στην Μπολόνια με τη Βίρτους.
Δεν είναι πλέον δύσκολο πρόγραμμα. Είναι διαφορετικός τρόπος ζωής για ένα roster.
Οι πτήσεις, οι αποκαταστάσεις, τα walkthroughs, οι μικρές ενοχλήσεις που κάποτε επέτρεπαν σε έναν παίκτη να χάσει ένα παιχνίδι και να επιστρέψει μία εβδομάδα αργότερα τώρα μπορεί να μεταφράζονται σε απουσία από δύο ή τρεις αγώνες και εκεί ο 11ος παίκτης παύει να είναι πολυτέλεια.
Η αξία δεν βρίσκεται μόνο στους πόντους
Το βάθος πολλές φορές παρεξηγείται ως «έχω πολλούς καλούς σκόρερ», αλλά δεν είναι αυτό. Βάθος σημαίνει ότι όταν λείπει ο βασικός point guard υπάρχει δεύτερος παίκτης που μπορεί να οργανώσει χωρίς να αλλάξει όλη η επίθεση. Ότι όταν το starting center φτάνει στα όριά του υπάρχει τρίτος ψηλός ικανός να παίξει δέκα σοβαρά λεπτά.
Ότι ο προπονητής μπορεί τον Οκτώβριο να αφήσει έναν βασικό παίκτη στα 22 λεπτά αντί για 31 χωρίς να θυσιάσει το συγκεκριμένο παιχνίδι. Για μια σεζόν 38 αγωνιστικών, αυτές οι εννέα διαφορές λεπτών μπορεί να αξίζουν πολύ περισσότερο τον Μάρτιο από δύο επιπλέον νίκες τον Οκτώβριο.
Δεν είναι τυχαίο ότι η ίδια η Ένωση Παικτών της EuroLeague έχει εκφράσει δημόσια την ανησυχία της για τη διατήρηση των 38 παιχνιδιών, αναφέροντας αυξημένο κίνδυνο τραυματισμών, συσσωρευμένη κόπωση, ψυχική επιβάρυνση και μικρότερα περιθώρια αποκατάστασης. Ενώ μετά την κατάκτηση του ελληνικού Super Cup, ο προπονητής των Πειραιωτών, Γιώργος Μπαρτζώκας, αναφέρθηκε στο ζήτημα λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δεν ξέρω ποιος φτιάχνει το πρόγραμμα. Καταλαβαίνω το μάρκετινγκ, αλλά δεν είναι φυσιολογικό»
Το rotation είναι πλέον επένδυση
Αυτό αλλάζει και τον τρόπο που πρέπει να αξιολογείται μία μεταγραφή. Ο παίκτης Νο11 μπορεί να μη χρειαστεί να κερδίσει ένα Game 5 τον Μάιο. Μπορεί όμως να χρειαστεί να κερδίσει ένα παιχνίδι στη 14η αγωνιστική όταν δύο guards είναι τραυματίες και ένας τρίτος έχει παίξει 72 λεπτά μέσα σε τέσσερις ημέρες. Αυτές οι νίκες γράφουν το ίδιο στη βαθμολογία και σε μία EuroLeague στην οποία η διαφορά ανάμεσα στην έκτη θέση, το Play-In και τον αποκλεισμό μπορεί να είναι ελάχιστη, η ποιότητα της δεύτερης γραμμής αποκτά πραγματική βαθμολογική αξία.
Γι’ αυτό και τα «βαθιά» rosters δεν πρέπει να εξετάζονται μόνο ως συλλογή ονομάτων. Πρέπει να εξετάζονται ως συλλογή λειτουργιών.
Πόσοι μπορούν να χειριστούν την μπάλα; Πόσοι μπορούν να μαρκάρουν δύο θέσεις; Πόσοι ψηλοί μπορούν να παίξουν διαφορετικές άμυνες; Πόσοι παίκτες μπορούν να μείνουν δύο εβδομάδες με μικρό ρόλο και την τρίτη να μπουν για 25 λεπτά χωρίς η ομάδα να αλλάξει ταυτότητα; Εκεί μπορεί να κριθεί η νέα EuroLeague.
Και το επόμενο βήμα μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο
Το ενδιαφέρον είναι πως οι 20 ομάδες ίσως να αποτελούν απλώς ενδιάμεσο σταθμό. Η EuroLeague έχει ήδη επιβεβαιώσει ότι οι σύλλογοι εξετάζουν την επέκταση στις 24 ομάδες για τη σεζόν 2027-28, με την πρόθεση να διατηρηθεί η αρχή ότι όλοι αντιμετωπίζουν όλους, ενώ παράλληλα αναζητείται format που να μπορεί να λειτουργήσει μέσα στο ευρωπαϊκό καλεντάρι.
Αυτό κάνει τη συζήτηση για το workload ακόμη μεγαλύτερη, γιατί το ευρωπαϊκό μπάσκετ έχει αρχίσει να φτάνει σε ένα σημείο όπου δεν αρκεί να ρωτά «πόσο ταλέντο έχει μία ομάδα;». Πρέπει να ρωτά και «πόσο ταλέντο μπορεί να διατηρήσει υγιές, φρέσκο και παραγωγικό μέχρι τον Απρίλιο;». Ίσως λοιπόν στο τέλος της χρονιάς να μιλάμε ξανά για τους superstars. Για τον MVP, τον πρώτο σκόρερ, τον παίκτη που έβαλε το μεγάλο σουτ στο Final Four.
Όμως η διαδρομή μέχρι εκεί θα έχει περάσει από εκατοντάδες λεπτά που δεν θα παίξουν αυτοί. Θα τα παίξουν οι ένατοι, οι δέκατοι, οι ενδέκατοι και στη EuroLeague των 38 αγωνιστικών, ο τελευταίος πραγματικά καλός παίκτης του πάγκου μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικός από όσο γράφει το συμβόλαιό του.