Από τα αποδυτήρια των Μιλγουόκι Μπακς και τις προπονήσεις με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο μέχρι τη συνύπαρξη με τον Εβάν Φουρνιέ και τον Κόρι Τζόσεφ στο Ντιτρόιτ, ο Στάνλεϊ Ουμούντε έχει συγκεντρώσει εμπειρίες που ξεπερνούν κατά πολύ τον χρόνο συμμετοχής του στο NBA. Στα 27 του χρόνια, ο Αμερικανός γκαρντ/φόργουορντ επιχειρεί πλέον να ανοίξει ένα διαφορετικό κεφάλαιο στην καριέρα του, φορώντας τη φανέλα της Μπαρτσελόνα και δοκιμάζοντας για πρώτη φορά τις δυνάμεις του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
Γεννημένος στο Πόρτλαντ του Όρεγκον και μεγαλωμένος στο Σαν Αντόνιο, ο Ουμούντε ακολούθησε μια διαδρομή χωρίς εγγυήσεις. Στο Σάουθ Ντακότα εξελίχθηκε σε βασική επιθετική επιλογή, ολοκληρώνοντας την τελευταία του σεζόν με περισσότερους από 21 πόντους κατά μέσο όρο. Η μετακίνησή του στο Αρκάνσας τον ανάγκασε να αναπροσαρμόσει το παιχνίδι του, προτού περάσει από τους Ντιτρόιτ Πίστονς, τους Μιλγουόκι Μπακς και τους Σαν Αντόνιο Σπερς, συνδυάζοντας τις ευκαιρίες στο NBA με την καθημερινότητα της G League.
Το καλοκαίρι του 2026 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα, μια ομάδα που άλλαξε σχεδόν ολοκληρωτικά το ρόστερ της. Υπό τον Αλεξάντερ Σέκουλιτς, οι Καταλανοί έχουν βρει ρυθμό, μετρώντας επτά συνεχόμενες νίκες και ρεκόρ 7-3 στη EuroLeague. Ο Ουμούντε έχει αγωνιστεί και στα δέκα ευρωπαϊκά παιχνίδια, με 4,7 πόντους, 2,2 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο και 43,5% στα τρίποντα, σε 14,3 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο. Στο ισπανικό πρωτάθλημα καταγράφει 6 πόντους και 3,6 ριμπάουντ σε πέντε εμφανίσεις.
Οι τραυματισμοί των Κέβιν Πάντερ και Τόσαν Εβμπουόμγουαν δημιουργούν νέα δεδομένα ενόψει της αναμέτρησης με τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου.
Ο Ουμούντε καλείται να αναλάβει περισσότερες ευθύνες, απέναντι σε μια ομάδα με σημαντικό επιθετικό οπλοστάσιο και τον Κέντρικ Ναν σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Μιλώντας στο SKWEEK, ο 27χρονος αναλύει την προσαρμογή του στην Ευρώπη, εξηγεί τι έμαθε από τους Φουρνιέ και Τζόσεφ και μοιράζεται μια χαρακτηριστική ιστορία από την καθημερινότητα του Γιάννη Αντετοκούνμπο στο Μιλγουόκι. Παράλληλα, περιγράφει τη νοοτροπία του Βίκτορ Ουεμπανιάμα, τις δυσκολίες της G League και τη σημασία που έχει για εκείνον η δυνατότητα να αγωνίζεται σε έναν ιστορικό σύλλογο, χωρίς να αντιμετωπίζει την Μπαρτσελόνα απλώς ως ενδιάμεσο σταθμό επιστροφής στο NBA.
«Όσο γνωριζόμαστε καλύτερα, τόσο βελτιωνόμαστε»
Η Μπαρτσελόνα έχει αλλάξει σχεδόν ολόκληρο το ρόστερ της, αλλά παρουσιάζει σημαντική βελτίωση το τελευταίο διάστημα. Τι έχει αλλάξει περισσότερο από την αρχή της σεζόν;
«Νομίζω ότι, πάνω απ’ όλα, γνωριζόμαστε πολύ καλύτερα μεταξύ μας και καταλαβαίνουμε τι αρέσει στον καθένα να κάνει στο γήπεδο. Ένα πράγμα που παραμένει σταθερό από την αρχή της χρονιάς είναι ότι δουλεύουμε σκληρά κάθε μέρα στις προπονήσεις και προσπαθούμε να έχουμε εξαιρετική ενέργεια. Αυτό μεταφέρεται και στους αγώνες, όπου παίζουμε καλύτερα ως ομάδα».
Ο Αλεξάντερ Σέκουλιτς θέλει μια αθλητική και δυναμική ομάδα, που παίζει γρήγορα και αμύνεται επιθετικά. Ποιο κομμάτι αυτής της φιλοσοφίας ήταν δυσκολότερο να εφαρμόσετε;
«Δεν θα έλεγα ότι ήταν ιδιαίτερα δύσκολο. Δουλεύουμε πολύ πάνω σε αυτό στις προπονήσεις. Είναι περισσότερο θέμα χρόνου. Όσο περισσότερο ασχολούμαστε με αυτά τα πράγματα, τόσο καλύτεροι γινόμαστε. Έχουμε ήδη βελτιωθεί και η επίθεσή μας βοηθά επίσης την άμυνά μας. Όσο εξελίσσεται η επίθεσή μας, τόσο πιο εύκολο θα γίνεται να σταματάμε τους αντιπάλους».
«Μπορεί να πάρω επτά σουτ ή μόνο ένα – δεν με απογοητεύει»
Στο κολέγιο και στην G League ήσουν βασική επιθετική επιλογή. Στην Μπαρτσελόνα έχεις έναν πιο εξειδικευμένο ρόλο. Πόσο δύσκολο είναι να περνάς από τους 15 ή 20 πόντους σε έναν αγώνα όπου μπορεί να πάρεις ελάχιστα σουτ;
«Μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά παίζω τον ρόλο μου. Βρίσκομαι εδώ για να κερδίζουμε αγώνες. Αυτό είναι το σημαντικότερο για εμάς. Κάποιες ημέρες μπορεί να πάρω πέντε, έξι ή επτά σουτ. Άλλες ημέρες μπορεί να σουτάρω μία ή δύο φορές. Όμως έχουμε μια ομάδα που θεωρούμε εξαιρετική από την αρχή μέχρι το τέλος του ρόστερ.
Δεν μπαίνω στο γήπεδο απογοητευμένος για τον αριθμό των σουτ που παίρνω ή για τους πόντους που σκοράρω. Όσο κερδίζουμε και εγώ συνεισφέρω, είμαι χαρούμενος».
Υπάρχει κάποια άλλη πλευρά του παιχνιδιού σου που θέλεις να αναδείξεις στη συνέχεια της σεζόν;
«Σίγουρα. Θέλω να συνεχίσω να προσφέρω ενέργεια και καλές αποστάσεις στην επίθεση, να σκοράρω περισσότερο στον αιφνιδιασμό και να δημιουργώ λίγο περισσότερο μετά από ντρίμπλα».
Η απουσία του Πάντερ και οι νέες ευθύνες
Με τον Κέβιν Πάντερ και τον Τόσαν Εβμπουόμγουαν εκτός δράσης, βλέπεις μια ευκαιρία να αναλάβεις μεγαλύτερες ευθύνες στην επίθεση;
«Σίγουρα. Όλοι θα χρειαστεί να κάνουμε ένα βήμα μπροστά. Ο Κέβιν και ο Τόσαν είναι πολύ σημαντικά κομμάτια της επίθεσής μας. Θα είναι σημαντικό να συνεχίσουμε όλοι να παίζουμε με αυτοπεποίθηση, ίσως ακόμη μεγαλύτερη. Εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον και πιστεύουμε ότι όλοι μπορούμε να δημιουργήσουμε φάσεις».
Πώς μπορείς να αντικαταστήσεις όσα προσφέρει ο Πάντερ χωρίς να ζητήσεις από έναν συγκεκριμένο παίκτη να γίνει ο νέος Πάντερ;
«Είναι πολύ καλή ερώτηση. Πρέπει να γίνει συλλογικά. Είναι ομαδική προσπάθεια. Έχουμε πολλές επιθετικές απειλές και αρκετούς παίκτες που μπορούν να κάνουν πράγματα στην επίθεση, ακόμη κι αν έχουν περιορίσει τον επιθετικό τους ρόλο. Επομένως, θα χρειαστεί συλλογική προσπάθεια για να αναπληρώσουμε όσα μας προσφέρει».
Ο Παναθηναϊκός και ο Κέντρικ Ναν
Το νικηφόρο σερί της Μπαρτσελόνα δοκιμάζεται απέναντι στον Παναθηναϊκό. Τι κάνει αυτή την αναμέτρηση διαφορετική από όσα έχετε αντιμετωπίσει μέχρι τώρα;
«Γνωρίζουμε ότι είναι εξαιρετική ομάδα και ότι θα είναι δύσκολο να παίξουμε στην έδρα της. Εμείς είμαστε μια ομάδα που θέλει να μένει ενωμένη. Πιστεύουμε ότι όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θέλουμε, τότε ερχόμαστε ακόμη πιο κοντά. Θα συνεχίσουμε να βασιζόμαστε στην άμυνα, στην ενέργεια και στην εμπιστοσύνη μεταξύ μας. Θα πάμε εκεί με την ελπίδα να φύγουμε με τη νίκη».
Απέναντι σε έναν παίκτη όπως ο Κέντρικ Ναν, πόσο σημαντική είναι η σωματική δύναμη και πόσο η ικανότητα να προβλέπεις την επόμενη κίνησή του;
«Η πρόβλεψη είναι πολύ σημαντική. Πρέπει να είμαστε απόλυτα συγκεντρωμένοι στο σκάουτινγκ και στο αγωνιστικό μας πλάνο. Μπορώ να μαρκάρω πολλές θέσεις, αλλά είμαι τόσο καλός όσο είναι και η ομάδα πίσω μου, με τις βοήθειες που προσφέρει. Είναι σημαντικό να είμαστε όλοι συγκεντρωμένοι και, όταν έχει την μπάλα, να κάνουμε όσα πρέπει».
Θεωρείς ότι ο Ναν είναι η μεγαλύτερη απειλή του Παναθηναϊκού;
«Έχουν πολλούς εξαιρετικούς παίκτες. Θα προσπαθήσουμε να παίξουμε ομαδική άμυνα και, προφανώς, δεν θέλουμε να κάνει ένα μεγάλο παιχνίδι. Όμως, διαθέτουν πολλούς καλούς παίκτες, οπότε πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι στο πλάνο μας».
«Ο Φουρνιέ και ο Τζόσεφ ήταν πραγματικοί επαγγελματίες»
Στο Ντιτρόιτ υπήρξες συμπαίκτης με τον Εβάν Φουρνιέ και τον Κόρι Τζόσεφ, τους οποίους συναντάς πλέον στον Ολυμπιακό. Τι έμαθες από αυτούς;
«Θα έλεγα κυρίως τον επαγγελματισμό που έδειχναν καθημερινά. Θυμάμαι ότι εκείνη τη χρονιά στο Ντιτρόιτ, με τον Εβάν, δυσκολευόμασταν πολύ ως ομάδα. Το ίδιο συνέβαινε και την προηγούμενη χρονιά, νομίζω, με τον Κόρι. Παρ’ όλα αυτά, έφερναν πάντα την ίδια ενέργεια.
Ήταν εξαιρετικοί συμπαίκτες, φρόντιζαν το σώμα τους και έφταναν πάντα νωρίς. Αυτές οι καθημερινές επαγγελματικές συνήθειες είναι που κράτησα περισσότερο. Ήταν εξαιρετικοί βετεράνοι για εμένα στα πρώτα χρόνια της καριέρας μου».
Είχατε την ευκαιρία να μιλήσετε όταν αντιμετωπίσατε τον Ολυμπιακό;
«Ναι, βέβαια. Μίλησα αρκετά με τον Κόρι μετά τον αγώνα και συνομίλησα και με τον Εβάν.
Ήταν ωραίο που τους ξαναείδα και τους αντιμετώπισα εδώ. Ξέρω ότι μπορώ ακόμη να απευθυνθώ σε αυτούς, αν έχω ερωτήσεις για τη EuroLeague ή για άλλα πράγματα. Αυτό είναι πολύ όμορφο για εμένα».
Σου έδωσαν κάποια συμβουλή για τη μετάβαση στην Ευρώπη; Σου μίλησαν για την εμπειρία τους στην Ελλάδα;
«Δεν μου έδωσαν κάποια συγκεκριμένη συμβουλή. Μου είπαν ότι θα τα πάω καλά εδώ και ότι με βλέπουν να γίνομαι καλός παίκτης. Δεν μου μίλησαν για τις προσδοκίες στον Ολυμπιακό. Ήταν περισσότερο μια συνηθισμένη κουβέντα μεταξύ ανθρώπων που γνωρίζονται».
Η επιτυχία του Φουρνιέ στην Ευρώπη άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τις δυνατότητες ενός παίκτη που προέρχεται από το NBA;
«Ξέρω ότι, είτε προέρχεσαι από το NBA είτε όχι, πολλά εξαρτώνται από τις συνθήκες και τις ευκαιρίες που θα σου παρουσιαστούν. Εξαρτάται επίσης από τη δουλειά που κάνεις καθημερινά. Μπορεί να ξεκινήσεις από οποιοδήποτε σημείο και, αν δουλέψεις αρκετά, να φτάσεις σε αυτό το επίπεδο.
Είναι σίγουρα πηγή έμπνευσης να βλέπω την καριέρα που έχει χτίσει εδώ. Αποτελεί απόδειξη της σκληρής δουλειάς που απαιτείται κάθε μέρα».
Η άγνωστη ιστορία με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο
Πέρασες μια σεζόν στο Μιλγουόκι μαζί με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τον Ντέιμιαν Λίλαρντ. Τι έμαθες για τον Γιάννη που δεν θα μπορούσες να καταλάβεις παρακολουθώντας τον μόνο στους αγώνες;
«Το πόσο αστείος είναι ως άνθρωπος! Προφανώς είναι πολύ έντονος στο γήπεδο, αλλά είναι εξαιρετικός τύπος, πολύ αστείος και οικογενειάρχης. Έχει έντονη προσωπικότητα τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Αυτό είναι κάτι που ο κόσμος δεν μπορεί απαραίτητα να δει».
Θυμάσαι κάποια συγκεκριμένη στιγμή που σου έδειξε τι τον ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους σούπερ σταρ του NBA;
«Ναι. Θυμάμαι ότι είχαμε ένα τεστ φυσικής κατάστασης στην ομάδα. Εγώ το είχα κάνει μαζί με αρκετούς νεότερους παίκτες και νομίζω ότι ο Γιάννης δεν ήταν εκεί. Μια ημέρα που είχαμε ρεπό, πήγα στο προπονητικό κέντρο για να κάνω λίγη επιπλέον δουλειά και τον είδα να κάνει μόνος του το τεστ φυσικής κατάστασης.
Αυτό με ενέπνευσε. Ήταν πριν αρχίσει το training camp και αποτέλεσε μια πολύ σημαντική στιγμή για εμένα ενόψει της σεζόν. Μου έδειξε ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του υπεράνω όσων πρέπει να κάνει η ομάδα».
Πώς αντιμετώπιζε παίκτες σαν εσένα, που προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν μια μόνιμη θέση στο NBA;
«Μας αντιμετώπιζε όλους με τον ίδιο σεβασμό. Αυτό ήταν σημαντικό για εμένα. Το ίδιο έκανε και ο Ντέιμιαν Λίλαρντ. Ήταν εξαιρετική ομάδα για εμένα, επειδή υπήρχαν πολλοί βετεράνοι και είχαμε μια πραγματικά οικογενειακή ατμόσφαιρα. Περάσαμε πολύ όμορφα».
Έχεις συνυπάρξει τόσο με τον Γιάννη όσο και με τον Βίκτορ Ουεμπανιάμα. Πώς συγκρίνεις την προσέγγισή τους στη βελτίωση του παιχνιδιού τους;
«Όσον αφορά τον Βίκτορ, όταν συμμετείχα στο training camp των Σπερς, τον είδα να κάνει πάρα πολλή επιπλέον δουλειά στη φυσική του κατάσταση. Το να δίνει τόσο μεγάλη σημασία στο να βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και να φροντίζει το σώμα του ήταν αυτά που μου έκαναν τη μεγαλύτερη εντύπωση».
Κατέκτησες το NBA Cup με το Μιλγουόκι το 2024, χωρίς να έχεις σταθερό χρόνο συμμετοχής. Πώς παραμένεις πνευματικά έτοιμος όταν γνωρίζεις ότι μπορεί να μην αγωνιστείς καθόλου;
«Προσπαθούσα να κάνω πράγματα που θεωρούσα ότι βοηθούσαν την ομάδα, ακόμη κι αν δεν έπαιζα. Μπορεί να ήμουν ο πιο εκδηλωτικός παίκτης στον πάγκο ή να προπονούμουν με τρομερή ένταση, παρότι ήξερα ότι δεν θα έμπαινα στον αγώνα.
Πιστεύω ότι αυτά κάνουν τη διαφορά. Βοηθούν τους άλλους να παραμένουν σε εγρήγορση και σε καλή κατάσταση. Παίζαμε πέντε εναντίον πέντε στις προπονήσεις, οπότε έπρεπε να είμαστε συγκεντρωμένοι, να δίνουμε τα πάντα και να είμαστε καλοί συμπαίκτες. Όλα αυτά έχουν σημασία».
«Στην G League δεν αρκεί να σκοράρεις πολλούς πόντους»
Είχες καλή παρουσία στην G League και κέρδισες ακόμη μία ευκαιρία στο NBA, με τους Σπερς. Γιατί η παραγωγικότητα στην G League δεν εξασφαλίζει μια μόνιμη θέση στο NBA;
«Δεν έχει να κάνει πραγματικά με το να σκοράρεις πολλούς πόντους. Έχει να κάνει με το τι μπορείς να κάνεις για να βοηθήσεις την ομάδα. Τις περισσότερες φορές εξαρτάται περισσότερο από τις ανάγκες της ομάδας παρά από αυτά που κάνεις εσύ.
Στην G League πρέπει να παραμένεις συγκεντρωμένος και να ελέγχεις όσα μπορείς να ελέγξεις. Πιστεύω πραγματικά ότι τελικά θα έρθει η ευκαιρία σου».
Υπάρχει κάποιο σημείο όπου ακόμη και οι εντυπωσιακές εμφανίσεις στην G League σταματούν να βοηθούν, επειδή οι ομάδες του NBA έχουν ήδη σχηματίσει συγκεκριμένη άποψη για έναν παίκτη;
Σίγουρα πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει σε αρκετούς παίκτες που κυριαρχούν στην G League. Από την άλλη, πολλοί από αυτούς παίρνουν ευκαιρίες προς το τέλος της σεζόν, όταν υπάρχουν τραυματισμοί και οι ομάδες χρειάζονται όσα μπορούν να προσφέρουν. Επομένως, ισχύουν και οι δύο πλευρές».
Η πραγματικότητα του ευρωπαϊκού μπάσκετ
Τι σε έχει εντυπωσιάσει περισσότερο στην Ευρώπη, πέρα από τις προφανείς διαφορές σε σχέση με το NBA;
«Θα έλεγα το ισπανικό πρωτάθλημα. Γνώριζα ότι είναι ένα από τα καλύτερα της Ευρώπης, αν όχι το καλύτερο. Η ταχύτητα του παιχνιδιού, η σωματική επαφή και η ένταση είναι τα σημαντικότερα πράγματα που έχω παρατηρήσει».
Είναι το ευρωπαϊκό μπάσκετ δυσκολότερο απ’ όσο περίμενες; Υπάρχουν στιγμές που έχεις λιγότερη ελευθερία στο γήπεδο απ’ όση είχες στο NBA;
«Υπάρχουν τέτοιες στιγμές. Συμβαίνει και στο NBA και εδώ. Κάποιες φορές απλώς δεν συμμετέχεις τόσο πολύ στο παιχνίδι. Όμως δεν θα έλεγα ότι είναι δυσκολότερο απ’ όσο περίμενα. Ήξερα ότι θα είναι δύσκολο. Είχα πολλούς φίλους και γνωστούς που είχαν παίξει στην Ευρώπη και μου είχαν εξηγήσει ότι το ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν είναι αστείο.
Η ένταση από τους φιλάθλους και τους προπονητές είναι πολύ μεγαλύτερη. Αλλά το περίμενα και αισθάνομαι ότι προσαρμόζομαι καλά».
Ποιοι παίκτες σε είχαν προετοιμάσει γι’ αυτή την εμπειρία;
«Ένας από αυτούς είναι ο Τζάρεντ Ρόντεν, με τον οποίο ήμασταν συμπαίκτες στο Ντιτρόιτ και τώρα παίζει στην Παρί. Μου είχε εξηγήσει ότι χρειάστηκε χρόνο για να προσαρμοστεί. Τώρα παίζει καλά και κάνει καλή σεζόν. Τέτοιες συζητήσεις με βοήθησαν να καταλάβω τι θα αντιμετωπίσω».
«Στο Σάουθ Ντακότα θα έβλεπες έναν εντελώς διαφορετικό παίκτη»
Στο Σάουθ Ντακότα ήσουν βασικός σκόρερ, ενώ στο Αρκάνσας χρειάστηκε να γίνεις περισσότερο παίκτης χωρίς την μπάλα και αμυντικός. Αισθάνεσαι ότι οι συνεχείς προσαρμογές περιόρισαν την επιθετική σου ταυτότητα;
«Όχι. Αντίθετα, είμαι υπερήφανος για τη διαδρομή μου και για τον τρόπο με τον οποίο χρειάστηκε να προσαρμοστώ. Λέω συχνά ότι, αν κάποιος παρακολουθήσει βίντεο από την εποχή μου στο Σάουθ Ντακότα, θα δει έναν εντελώς διαφορετικό παίκτη.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορώ πλέον να κάνω εκείνα τα πράγματα. Απλώς προσαρμόζομαι σε όσα χρειάζεται η ομάδα. Η χρονιά στο Αρκάνσας ήταν πολύ σημαντική. Με βοήθησε να φτάσω στο NBA, επειδή έδειξα στις ομάδες ότι δεν είμαι μόνο ένας σκόρερ που χρειάζεται την μπάλα στα χέρια του. Μπορώ να σκοράρω χωρίς την μπάλα και να μαρκάρω από το “1” μέχρι το “4”.
Είμαι πολύ υπερήφανος για την ικανότητά μου να προσαρμόζομαι σχεδόν σε οποιαδήποτε κατάσταση στο γήπεδο».
Αυτή η προσαρμοστικότητα αφορά και τη ζωή εκτός γηπέδου;
«Ναι, και το περιβάλλον μου. Έπαιξα στο Σάουθ Ντακότα, στο Αρκάνσας, σε πολλές διαφορετικές πολιτείες και τώρα βρίσκομαι στη Βαρκελώνη. Πιστεύω ότι η ικανότητά μου να προσαρμόζομαι είναι πολύ καλή».
«Δεν ήρθα στην Μπαρτσελόνα για να επιστρέψω στο NBA»
Υπέγραψες διετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα. Θα είχε μεγαλύτερη σημασία να αποκτήσεις σημαντικό ρόλο σε μια ομάδα που διεκδικεί κάθε χρόνο τη EuroLeague από το να επιστρέψεις στο NBA με περιορισμένο χρόνο συμμετοχής;
«Θα δούμε. Δεν θα έλεγα ότι θα είχε απαραίτητα μεγαλύτερη σημασία.
Θα πήγαινα εκεί όπου θα υπήρχε η καλύτερη ευκαιρία για εμένα. Δεν ήρθα εδώ σκεπτόμενος ότι θέλω να επιστρέψω στο NBA. Ήρθα για να παίξω στην Μπαρτσελόνα και να αποτελέσω μέρος ενός καλού, ιστορικού συλλόγου. Αυτό είναι το σημαντικότερο για εμένα».
Αν έπρεπε να επιλέξεις ανάμεσα σε έναν σημαντικό ρόλο στην Ευρώπη και σε μια νέα ευκαιρία να διεκδικήσεις θέση στο NBA, ποιος θα ήταν ο καθοριστικός παράγοντας;
«Δεν είναι μια απόφαση που σκέφτομαι αυτή τη στιγμή. Είμαι συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνω εδώ, στο να βρίσκομαι πραγματικά εκεί όπου είμαι. Αυτό είναι το σημαντικότερο για εμένα».
Υπάρχει κάτι στη EuroLeague που έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες σου;
«Είχα ακούσει ότι οι φίλαθλοι συμμετέχουν πολύ ενεργά στους αγώνες και αυτό είναι το μεγαλύτερο πράγμα για εμένα. Εκτιμώ πραγματικά τον τρόπο με τον οποίο μας έχουν αγκαλιάσει, το γεγονός ότι γεμίζουν τα γήπεδα κάθε βράδυ και την ενέργεια που δημιουργούν. Αυτό είναι που με έχει ενθουσιάσει περισσότερο».