Με ρόστερ 60 εκατομμυρίων και ταλέντο στον… Θεό, πολλοί περίμεναν πως ο φετινός Παναθηναϊκός θα έχει σε πρώτο πλάνο την επιθετική του λειτουργία. Ωστόσο, ο σπουδαίος Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε άλλα σχέδια: άμυνα που… τσακίζει κόκκαλα, ένα γκρουπ με αρχές και απόλυτη προσοχή στη λεπτομέρεια. Ο Σέρβος συστήθηκε ξανά, μένοντας συνεπής στην «ταυτότητά» του.
Η συζήτηση γύρω από τον φετινό Παναθηναϊκό άρχισε φυσιολογικά το καλοκαίρι από τα «μεγάλα» ονόματα, το κόστος του ρόστερ και τις επιθετικές δυνατότητες των παικτών του. Με τόση ποιότητα συγκεντρωμένη στην ίδια ομάδα, οι προσδοκίες για σκορ και θέαμα ήταν δεδομένες.
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, όμως, έβαλε από την αρχή τις δικές του προτεραιότητες: στις πρώτες πέντε αγωνιστικές της EuroLeague, στις οποίες το «τριφύλλι» μετράει το απόλυτο 5Χ5, το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της ομάδας είναι η σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζει κάθε αμυντική υποχρέωση.
Η επιστροφή του Σέρβου στην έδρα της Παρτιζάν πρόσφερε μια ιδιαίτερη συνθήκη για να φανεί αυτή η δουλειά. Ο «Ζοτς» αποθεώθηκε σε ένα γήπεδο με το οποίο διατηρεί ισχυρούς δεσμούς και στη συνέχεια είδε την ομάδα του να επιβάλλει πλήρως τους όρους της. Το τελικό +17 (55-72) συνδυάστηκε με το πρώτο διπλό του Παναθηναϊκού εκεί από το 2010 και διατήρησε το «πράσινο» αήττητο. Κυρίως, όμως, ανέδειξε ένα σύνολο που ήξερε πώς να διαχειριστεί μια απαιτητική βραδιά.
Η ποιότητα αποκτά συγκεκριμένες υποχρεώσεις
Ο Παναθηναϊκός διαθέτει πολλές επιλογές, αλλά η συνολική αξία τους φαίνεται στον τρόπο με τον οποίο συνδέονται. Οι παίκτες του έχουν κοινούς κανόνες, επικοινωνούν σε άμυνα και επίθεση, βελτιώνονται μέσα στο ίδιο το παιχνίδι και αναλαμβάνουν ευθύνες που συχνά μένουν έξω από την… πρώτη ανάγνωση της στατιστικής. Η πίεση στον χειριστή, η σωστή αλλαγή, η έγκαιρη αντίδραση μακριά από την μπάλα απαιτούν σταθερή προσήλωση. Ο Ομπράντοβιτς, λοιπόν, ζητάει από το τεράστιο ταλέντο του ρόστερ να υπηρετεί αυτή τη λειτουργία σε κάθε κατοχή.
Εδώ βρίσκεται και μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πλευρές του εγχειρήματος. Σε μια ομάδα με τόσους -και τόσο- σημαντικούς παίκτες, η κατανομή των αρμοδιοτήτων επηρεάζει άμεσα τη συνοχή πριν από το τελικό αποτέλεσμα μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ. Μέχρι στιγμής, ο καθένας δείχνει να βρίσκει τρόπο να είναι χρήσιμος, ακόμα και όταν δεν έχει μεγάλο επιθετικό ρόλο. Η ένταση μπορεί να συνεχίζεται με διαφορετικά πρόσωπα, ενώ ο προπονητής έχει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει χωρίς να εγκαταλείπει τις βασικές του αρχές. Αντιθέτως, μοιάζουν όλοι… συγχρονισμένοι και συντονισμένοι για έναν κοινό στόχο.
Στο Βελιγράδι, αυτή η δυνατότητα δοκιμάστηκε με τρεις σημαντικές απουσίες: Κώστας Σλούκας, Κέντρικ Ναν και Ίζακ Μπόνγκα έμειναν εκτός. Παρ’ όλα αυτά, το «τριφύλλι» διατήρησε τη συγκέντρωσή του και περιόρισε την Παρτιζάν στους 55 πόντους. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα έχει μεγαλύτερη αξία αν συνυπολογιστεί ότι οι γηπεδούχοι σκόραραν 86,5 πόντους κατά μέσο όρο πριν από το ματς. Η «πράσινη» άμυνα άλλαξε δραστικά τις συνθήκες μέσα στις οποίες μπορούσαν να επιτεθούν οι Σέρβοι.
Ο Νάιτζελ Χέις – Ντέιβις, ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και ο Ματίας Λεσόρ έδωσαν διαφορετικές «εκφράσεις» αυτής της προσήλωσης. Ο Μουστάφα Φαλ πρόσθεσε ουσιαστική βοήθεια στο δεύτερο ημίχρονο, επιβεβαιώνοντας πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν διαθέσιμες λύσεις με διαφορετικά χαρακτηριστικά και μια γενικότερη «ποικιλομορφία» εντός του γκρουπ.
Ο Παναθηναϊκός, για ακόμα ένα βράδυ, μπορούσε να αλλάζει πρόσωπα πάνω στο παρκέ, αλλά να βρίσκει νέες απαντήσεις. Η εικόνα παρέμενε συγκροτημένη, με τους παίκτες να αντιλαμβάνονται τι χρειαζόταν η ομάδα σε κάθε φάση της αναμέτρησης, ώστε να έρθει το κυρίαρχο διπλό.
Ο Ομπράντοβιτς «διαβάζει» όσα συμβαίνουν στο παρκέ
Με το ξεκίνημα αυτό, η συζήτηση για τα φαβορί αναπόφευκτα μεγαλώνει σε όλη την μπασκετική Ευρώπη. Ο Ομπράντοβιτς, πάντως, έδωσε στη συνέντευξη Τύπου μια σαφή απάντηση: «Όλοι έχουν δικαίωμα να εκφράζουν την άποψή τους, να ορίζουν φαβορί και να κάνουν τις δικές τους εκτιμήσεις. Εγώ δεν δίνω σημασία σε αυτά. Κοιτάζω όσα συμβαίνουν στο παρκέ και συνεργάζομαι με ανθρώπους που είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στη δουλειά τους».
Η τοποθέτηση του κορυφαίου τεχνικού όλων των εποχών εξηγεί τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει και τη συγκεκριμένη ομάδα. Οι προσδοκίες συνοδεύουν το όνομά του και το μέγεθος της επένδυσης του Δημήτρη Γιαννακόπουλου. Όμως, ο «Ζοτς» επιλέγει να μεταφέρει την προσοχή στα πράγματα που μπορούν να ελέγξουν οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού: την προετοιμασία, τη συνεργασία, τη βελτίωση του κάθε παίκτη. Γι’ αυτό έχει ενδιαφέρον και η παραδοχή του ότι το παιχνίδι με την Παρτιζάν ήταν «το χειρότερο επιθετικά». Ακόμα και ύστερα από μια άνετη εκτός έδρας νίκη, η αξιολόγησή του παραμένει απαιτητική και συγκεκριμένη.
Εξίσου σημαντική ήταν και η αναφορά του στις συνθήκες εργασίας ολόκληρου του οργανισμού: «Πρέπει να πω με απόλυτη ειλικρίνεια ότι εργάζομαι σε έναν σύλλογο που μου έχει δώσει τη δυνατότητα να ασχολούμαι αποκλειστικά και μόνο με όσα συμβαίνουν στο παρκέ». Ο «άρχοντας των δαχτυλιδιών» των ευρωπαϊκών πάγκων συνέδεσε αυτή τη δυνατότητα με την υποστήριξη προς τους παίκτες, ώστε να σκέφτονται μόνο το μπάσκετ. Περιέγραψε, δηλαδή, ένα περιβάλλον που οφείλει να προστατεύει τη συγκέντρωση και να διευκολύνει την καθημερινή δουλειά.
Η αγωνιστική εικόνα δείχνει ήδη τα πρώτα αποτελέσματα. Οι «πράσινοι» συνδυάζουν τη σωματική δύναμη με «καθαρό μυαλό», διατηρούν ενεργά χέρια και αντιμετωπίζουν την άμυνα ως κοινή ευθύνη. Αυτό τους επιτρέπει να κερδίζουν και όταν δεν βρίσκουν την επιθετική ροή που επιθυμούν.
Ασφαλώς, πέντε παιχνίδια δεν αρκούν για να κριθεί μια σεζόν. Όλοι λίγο – πολύ το υπενθυμίζουν στις δημόσιες τοποθετήσεις τους, υπογραμμίζοντας ότι η ομάδα βρίσκεται ακόμα στην αρχή και έχει πολύ δρόμο μπροστά της. Τα πρώτα δείγματα γραφής, όμως, αρκούν για να αναγνωρίσει κανείς τις προτεραιότητες της ομάδας.
Ο φετινός Παναθηναϊκός έχει τη δυνατότητα να προσφέρει επιθετικό θέαμα, αλλά ήδη κερδίζει μέσα από την πειθαρχία, τη συνεργασία και την προσοχή στη λεπτομέρεια. Ο «Ζοτς» επέστρεψε και οι απαιτήσεις του φαίνονται σε κάθε αμυντική κατοχή.