«Το να βλέπω την Μπάρτσα να χάνει είναι κάτι που απλά δεν αντέχω. Με έχει διαλύσει αυτή η κατάσταση. Εδώ υποφέρω τρεις φορές περισσότερο και δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για να ξεκινήσω το νέο πρότζεκτ. Το να φύγω είναι η καλύτερη λύση για όλους».
Με αυτά τα λόγια, ο Τσάβι Πασκουάλ εξήγησε σε συνέντευξη Τύπου γιατί αποφάσισε να αποχωρήσει από τον πάγκο του συλλόγου που αγαπά περισσότερο: την Μπαρτσελόνα. Μετά από μια λαμπρή πρώτη θητεία, κατά τη διάρκεια της οποίας οδήγησε τους Μπλαουγκράνα στον τελευταίο τους μέχρι σήμερα τίτλο στην Ευρωλίγκα (2010)—μαζί με τέσσερα πρωταθλήματα ACB και τρία Copa del Rey— ο Καταλανός προπονητής επέστρεψε στον σύλλογο εννέα χρόνια αργότερα, τον περασμένο Νοέμβριο.
Ωστόσο, πέρα από τον πόνο της ήττας και την αδιαμφισβήτητη αγάπη του Πασκουάλ για την Μπάρτσα, οι λόγοι πίσω από την απόφασή του να φύγει —παρά το ότι είχε συμβόλαιο μέχρι τον Ιούνιο του 2028- είναι πολύ βαθύτεροι από μια «απλά» απογοητευτική σεζόν. Στην πραγματικότητα, ο Πασκουάλ πήρε την απόφαση πριν καν αρχίσουν τα πλέι οφ της ACB, στα οποία η Μπάρτσα έφτασε μέχρι τον τελικό. Αλλά ακόμη και η κατάκτηση του τίτλου δεν θα έκανε τον Πασκουάλ να παραμείνει στον σύλλογο.
Πριν πάρει την απόφασή του, βέβαια, τα αποτελέσματα σίγουρα δεν ανταποκρίνονταν στις προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί. Η Μπάρτσα απέτυχε να προχωρήσει πέρα από το Play-In της Ευρωλίγκας, τερμάτισε πέμπτη στην κανονική περίοδο της ACB και αποκλείστηκε στα ημιτελικά του Copa del Rey από την μετέπειτα κυπελλούχο Μπασκόνια. Ωστόσο, η απογοήτευση του Ισπανού προπονητή για τον τρόπο λειτουργίας του τμήματος μπάσκετ ήταν πολύ βαθύτερη. Στην πραγματικότητα, ο Πασκουάλ επέλεξε να πληρώσει ο ίδιος τη ρήτρα αποδέσμευσής του, ύψους 300.000 ευρώ, προκειμένου να φύγει.
Η δήλωση που αποτυπώνει καλύτερα την ψυχολογική του κατάσταση ήρθε λίγο αργότερα:
«Έχω περάσει από τον Παναθηναϊκό και τη Ζενίτ και έχω συνηθίσει να κάνω τα πράγματα διαφορετικά από τον τρόπο που γίνονται σε έναν πολυσυλλογικό κλαμπ όπως η Μπαρτσελόνα. Χρειάζομαι αμεσότητα. Χρειάζομαι να σηκώνω το χέρι μου και να γίνονται πράγματα, και ο σύλλογος λειτουργεί διαφορετικά. Αυτός ο τρόπος δουλειάς με έχει φθείρει καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν».
Με αυτές τις παρατηρήσεις, ο Πασκουάλ κατέστησε σαφές ότι το πραγματικό ζήτημα βρίσκεται αλλού. Η Μπάρτσα παραμένει ένας από τους πιο ιστορικούς πολυσυλλογικούς οργανισμούς της Ευρώπης, αλλά στη σημερινή πραγματικότητα το ποδόσφαιρο κυριαρχεί στα πάντα. Μετά από χρόνια οικονομικών δυσκολιών, το μπάσκετ έχει αναμφισβήτητα περάσει σε δεύτερη μοίρα.
Και αυτό είναι κάτι που ο Πασκουάλ απλά δεν μπορεί να δεχτεί.
Δεν ήταν εύκολο για τον 53χρονο προπονητή να συμφωνήσει να επιστρέψει τον Νοέμβριο ως αντικαταστάτης του Πεναρόγια. Γνώριζε ότι η Μπάρτσα προερχόταν από δύο απογοητευτικές σεζόν- πρώτα υπό τον Ρότζερ Γκριμπαου και στη συνέχεια υπό τον Πεναρόγια— χωρίς ούτε ένα τρόπαιο και με μόλις 95 νίκες σε 160 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις- κάτι που «μεταφράζεται» σε ποσοστό νικών κάτω από 60%. Ένα φτωχό νούμερο για έναν σύλλογο όπου η νίκη είναι (ή θα έπρεπε να είναι) αυτοσκοπός. Η τρέχουσα σεζόν είχε επίσης ξεκινήσει άσχημα: επτά νίκες στα πρώτα δεκαπέντε παιχνίδια και απουσία από το ισπανικό Super Cup λόγω των δυσκολιών της προηγούμενης σεζόν.
Παρόλα αυτά, ο Πασκουάλ, ο οποίος ήταν χωρίς ομάδα από τότε που έφυγε από τη Ζενίτ, αποδέχθηκε την πρόκληση αφού έλαβε διαβεβαιώσεις από τον σύλλογο ότι θα υπογραφόταν ένας σέντερ τον Ιανουάριο και ότι τυχόν σοβαροί τραυματισμοί θα αντιμετωπίζονταν μέσω της μεταγραφικής αγοράς. Κάτι που δεν είχε συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν με Γκριμάου-Πεναρόγια.
Και σίγουρα υπήρξαν τραυματισμοί. Κατά την κρίσιμη περίοδο της σεζόν, οι Λαπροβίτολα-Κλάιμπερν-Βέσελι και Σατοράνσκι έχασαν όλοι μεγάλα χρονικά διαστήματα για διάφορους λόγους. Η κατάσταση έγινε τόσο σοβαρή που η Μπάρτσα αναγκάστηκε να επισπεύσει την επιστροφή του νεαρού πόιντ γκαρντ Χουάν Νούνιεθ, που ήταν εκτός δράσης περισσότερο από ένα χρόνολόγω επαναλαμβανόμενων προβλημάτων στο γόνατο, μετά τις απώλειες των Λαπροβίτολα και Σατοράνσκι. Ωστόσο, οι νέες μεταγραφές δεν ήρθαν ποτέ. Καμία από τις δύο υποσχέσεις δεν εκπληρώθηκε.
Αντιμέτωπος με αυτή την πραγματικότητα, ο Πασκουάλ πέρασε εβδομάδες προσπαθώντας να διασφαλίσει ότι το ίδιο σενάριο δεν θα επαναλαμβανόταν το 2026-27, που θα ήταν η πρώτη του πλήρης σεζόν μετά την επιστροφή και θα «έχτιζε» ο ίδιος το πρότζετ από την πρώτη μέρα. Η επερχόμενη σεζόν θα είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ο σύλλογος πρόκειται να αυξήσει τον προϋπολογισμό του μπάσκετ από 29 εκατομμύρια ευρώ σε περίπου 35 εκατομμύρια, ενώ αρκετά μεγάλα συμβόλαια λήγουν αυτό το καλοκαίρι, συμπεριλαμβανομένων αυτών των Μπίλι Ερνανγκόμεθ, Λαπροβίτολα, Βέσελι και Σατοράνσκι. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Πασκουάλ ζήτησε από τον σύλλογο εγγυήσεις ότι θα υπήρχε το απαιτούμενο μπάτζετ για να καλυφθούν τα κενά, γνωρίζοντας™νε ότι ο ανταγωνισμός για μια θέση στο Final Four της Ευρωλίγκας. γίνεται εξαιρετικά δύσκολος διαφορετικά.
Εν τω μεταξύ, η Μπάρτσα έκλεισε τους Τζος Νίμπο και Μόουζες Ράιτ, κυνήγησε τον Μάικ Τζέιμς, τον Τιμοτέ Λουαού-Καμπαρό και τον Βάιλερ-Μπαμ. Αυτό που δεν ήρθε ποτέ, ωστόσο, ήταν οι διαβεβαιώσεις που ήθελε ο Πασκουάλ σχετικά με την ευελιξία για την επίλυση πιθανών προβλημάτων μόλις ξεκινούσε η σεζόν. Και γι’ αυτό ο προπονητής ένιωθε όλο και περισσότερο ότι το μπάσκετ αντιμετωπιζόταν ως δευτερεύον ζήτημα στην Μπάρτσα. Για εβδομάδες προσπαθούσε να εξασφαλίσει μια συνάντηση με τον πρόεδρο του συλλόγου, Ζοάν Λαπόρτα, χωρίς επιτυχία. Επεδίωξε επίσης συζητήσεις με το δεξί χέρι του Λαπόρτα, τον Ράφα Γιούστε, αλλά ούτε εκεί στάθηκε… τυχερός. Μόνο όταν άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες και εμφανίστηκαν δημοσιεύματα που συνέδεαν τον Πασκουάλ με πιθανή μεταπήδηση στο Ντουμπάι, τα ανώτερα στελέχη του συλλόγου ασχολήθηκαν/
Αλλά ήταν ήδη πολύ αργά.
Σε εκείνο το στάδιο, ο Πασκουάλ είχε λάβει μία τεράστια προσφορά από την Ντουμπάι BC για να γίνει η ηγετική φιγούρα σε ένα φιλόδοξο πρότζεκτ όπου το μπάσκετ είναι η αδιαμφισβήτητη προτεραιότητα. Μετά από μια αξιοπρεπή πρώτη σεζόν στην Euroleague, ο στόχος του συλλόγου είναι να ενισχύσει έναν ήδη πολλά υποσχόμενο πυρήνα (Μούσα, Πετρούσεφ, Μπέικον) με μεταγραφές όπως αυτή του Τζαρόν Μπλόσομγκεϊμ, του Μαμαντί Ντιακιτέ και την ενδεχόμενη του- αλλοτινού στόχου της Μπάρτσα- Μάικ Τζέιμς.
Στο Ντουμπάι, τα χρήματα ουδέποτε είναι πρόβλημα. Παρά την επιδείνωση της γεωπολιτικής κατάστασης, ο Πασκουάλ αναμένεται να αναλάβει τα ηνία στην Coca-Cola Arena όταν ξεκινήσει η νέα σεζόν τον Σεπτέμβριο. Στο να πάρει την οριστική του απόφαση δε βοήθησε σίγουρα το γεγονός πως ο ισπανικός σύλλογος είχε βολιδοσκοπήσει από νωρίς τον Ίμπον Ναβάρο ως πιθανή εναλλακτική λύση. Παρόλο που η Μπαρτσελόνα εξέδωσε αργότερα ανακοίνωση επιμένοντας ότι ο Πασκουάλ παρέμενε η μοναδική του επιλογή, το επεισόδιο δεν άρεσε στον Καταλανό προπονητή.
Και έτσι, εν μέσω ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και ελάχιστων εγγυήσεων για το μέλλον, ένα αυξανόμενο αίσθημα δυσπιστίας ρίζωσε μέσα στον Πασκουάλ.
Τελικά, αυτή η δυσπιστία τον οδήγησε να αφήσει τον σύλλογο της ζωής του. Τον ίδιο σύλλογο που πέρασε σχεδόν μια δεκαετία περιμένοντας την επιστροφή του —εκτός από την επιτυχημένη εποχή του Σαρούνας Γιασικεβίτσουος— και ο οποίος τώρα δεν κατάφερε να τον κρατήσει κατά τη διάρκεια μιας σύντομης, όπως αποδείχθηκε, δεύτερης θητείας…