Οι δηλώσεις του Στέρλινγκ Μπράουν στο BasketNews για την περσινή χρονιά άνοιξαν ξανά μια συζήτηση που στο Βελιγράδι δεν έκλεισε ποτέ. Η Παρτίζαν δεν έζησε απλώς μια κακή σεζόν. Έζησε μια περίοδο στην οποία το μπάσκετ βρέθηκε διαρκώς πίσω από τις αλλαγές, την εσωτερική ένταση και την απώλεια σταθερότητας.
Η σεζόν άρχισε με υψηλές προσδοκίες, αλλά πολύ γρήγορα η ομάδα έδειξε πως δεν είχε βρει ξεκάθαρη ταυτότητα. Οι ήττες στην EuroLeague έφεραν πίεση, η ροτέισον άλλαζε συνεχώς και η αίσθηση πως η Παρτίζαν δεν λειτουργούσε ως ένα ενιαίο σύνολο μεγάλωνε από εβδομάδα σε εβδομάδα.
Η κρίση κορυφώθηκε στα τέλη Νοεμβρίου, όταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς υπέβαλε την παραίτησή του μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό. Η διοίκηση προσπάθησε αρχικά να τον μεταπείσει, ενώ χιλιάδες φίλοι της ομάδας βρέθηκαν ακόμη και στο αεροδρόμιο για να του ζητήσουν να μείνει. Ωστόσο, η αποχώρησή του ήταν οριστική και έμοιαζε να επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημα ξεπερνούσε κατά πολύ τα αποτελέσματα.
Οι δημόσιες τοποθετήσεις του ίδιου και ανθρώπων του επιτελείου του έδειξαν ένα περιβάλλον στο οποίο η πειθαρχία, η επικοινωνία και η κοινή κατεύθυνση είχαν χαθεί. Η Παρτίζαν έκλεισε τη χρονιά με τρεις διαφορετικούς προπονητές στον πάγκο, κάτι που από μόνο του αρκεί για να εξηγήσει πόσο δύσκολο ήταν να χτιστούν ρόλοι, αυτοματισμοί και εμπιστοσύνη μέσα στην ομάδα.
Ο Μπράουν, μιλώντας στο BasketNews, περιέγραψε τη χρονιά ως «δύσκολη περισσότερο πνευματικά από οτιδήποτε άλλο». Δεν στάθηκε μόνο στις αλλαγές προπονητών ή στα νέα πρόσωπα, αλλά στην ανάγκη να μένεις συγκεντρωμένος και επαγγελματίας ενώ γύρω σου όλα αλλάζουν. Και αυτή είναι ίσως η πιο καθαρή περιγραφή της περσινής Παρτίζαν.
Δεν ήταν μια σεζόν που χάθηκε μόνο στη βαθμολογία. Ήταν μια σεζόν που χάθηκε επειδή το κλαμπ, το τεχνικό επιτελείο και το ρόστερ δεν μπόρεσαν να κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Για μια ομάδα με το βάρος, την ιστορία και την έδρα της Παρτίζαν, αυτό ήταν το πραγματικό χάος.