Πολλές φορές ρίχνουμε όλο μας το ενδιαφέρον στο τι χτίζουν οι ελληνικές ομάδες ή έστω τα… powerhouses της Ευρώπης (Ρεάλ, Φενέρ κλπ). Πολλές φορές ωστόσο, μας διαφεύγουν σημαντικές κινήσεις από ομάδες θεωρητικά κατώτερες ή έστω λιγότερο ελκυστικές από αυτές.
Μία εξ αυτών των αδικημένων, είναι η Ζαλγκίρις από το -συνήθως- παγωμένο- Κάουνας της Λιθουανίας. Έχουμε, πραγματικά, αναλογιστεί τι πάει να κάνει η ομάδα του Ματσιούλις; Μάλλον όχι, αν κρίνουμε από το ελάχιστο ή έως και μηδαμινό ενδιαφέρον, που έχει προσελκύσει ο μεταγραφικός της σχεδιασμός το τρέχον καλοκαίρι.
Κάρσεν Έντουαρντς: ένα υπερόπλο στην επίθεση (τα τελευταία δύο χρόνια ειδικά) και εξαιρετικά σκληρός στην άμυνα. Σέιμπεν Λι: γνήσιος σκόρερ και αθλητικότατος άσος. Μάριους Γκριγκόνις: ορόσημο για την ομάδα, βετεράνος και με αξιόπιστο σουτ. Στέρλινγκ Μπράουν: αμυντική μηχανή και σκυλί του πολέμου στα δύο άκρα του παρκε. Γιόνας Βαλαντσιούνας: ογκόλιθος, σταρ του NBA, που γύρισε στον τόπο του για… την κουλτούρα!
Και να ΄ταν μόνο αυτοί; Η ομάδα έχει ήδη τους Γουίλιαμς Γκος, Γκεντράιτις, Σιρβίντις, Τουμπέλις, Σλίβα, Μπουτσκέβιτσιους, Ουλάνοβας και Μπλάζεβιτς. Μία ομάδα, που έχει ως βασικό της γνώρισμα τη σκληράδα -κλασική Ζαλγκίρις- το… μπασκετικό (ενίοτε) ξύλο, αλλά και το άπειρο επιθετικό ταλέντο.
Είναι σίγουρα ένα σύνολο, το οποίο θα μας απασχολήσει πάρα πολύ φέτος. Γενικώς, τα τελευταία χρόνια οι Λιθουανοί σιγά-σιγά και μεθοδικά γίνονται όλο και πιο ανταγωνιστικοί, προσπαθώντας να φτάσουν στον πρώτο τους ευρωπαϊκό τίτλο μετά το 1999. Σίγουρα, πάντως, με αυτό το τιμ, μόνο το ότι δεν μπορούν να «χτυπήσουν» το Final Four δεν μπορείς να πεις.
Γιατί δεν μιλάμε για super-team, στακαρισμένη με άπειρους σταρ. Μιλάμε για μία ομάδα που σε κάθε σχεδόν θέση είναι γεμάτη με παίκτες-κλειδιά, αλλά και ρολίστες που κάνουν τη διαφορά και είναι… σκυλιά!