Η αλήθεια είναι πως όλοι περιμέναμε τη στιγμή αυτή. Είτε είσαι φίλος του Παναθηναϊκού είτε όχι, η εικόνα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον πράσινο πάγκο μετά από 14 ολόκληρα χρόνια είναι μία εμπειρία, που την λες και wholesome. Ένα συναίσθημα, που σε ταξιδεύει στα παλιά και σε κάνει να νοσταλγείς τις εποχές, που το μπάσκετ ήταν λίγο πιο -ας το πούμε- ρομαντικό.
Πέραν του συναισθήματος όμως, ο Ζοτς αποτελεί κι έναν κόουτς που μπορεί να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στο play-style μιας ομάδας. Βασικά, δεν μπορεί να γίνει και διαφορετικά. Από το πρώτο κιόλας ματς, έστω κι ανεπίσημο και με πολλές απουσίες, ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς φάνηκε να μη θυμίζει σε τίποτα τον Παναθηναϊκό του Αταμάν -κι εννοείται όλων όσων ακολούθησαν από το 2012 και έπειτα.
Η υπογραφή του Ζοτς είναι διάπλατα σχεδιασμένη σε κάθε σύστημα και κάθε αμυντική προσπάθεια της ομάδας του. Και όσον αφορά κυρίως στο δεύτερο, αυτό φάνηκε με τον πλέον έκδηλο τρόπο στο ματς της Ρόδου κόντρα στην ΑΕΚ. Εκεί, το τριφύλλι επικράτησε σκοράροντας 78 πόντους και δεχόμενο μόλις 56! Από μία ομάδα, που αν και είχε τις απουσίες της, δεν μπορείς να πεις πως δεν διαθέτει επιθετικό ταλέντο.
Οι περισσότεροι πόντοι που σκόραρε η Ένωση σε ένα δεκάλεπτο ήταν οι 17 και ήταν στο πρώτο. Έπειτα, ακολούθησαν 12 στο 2ο, 14 στο 3ο και 13 στο 4ο, την ίδια στιγμή που οι πράσινοι σκόραραν από 22, 20, 20 και 16. Πέραν των αριθμών, το σημαντικότερο από όλα είναι η εικόνα των παικτών του Ομπράντοβιτς στο γήπεδο. Να βουτάνε οι παίκτες για την μπάλα, να βγαίνουν σωστά σε βοήθειες και περιστροφές, να αντιμετωπίζουν καλά τα πικ εν ρολ.
Κι όλα αυτά, ενώ η προετοιμασία γίνεται με βοηθητικούς παίκτες κι ελλείψεις παικτών-βαρόμετρα όπως ο Ναν, ο Χέιζ-Ντέιβις, αλλά και οι Ρογκαβόπουλος και πλέον Φαλ. Σε μία περίοδο, που ακόμα η φυσική κατάσταση δεν είναι στα καλύτερα επίπεδα, που η χημεία δεν έχει δουλευτεί πολύ, μιας και δεν υπήρχε και το «αγκάθι» με τις διεθνείς υποχρεώσεις και τα παράθυρα της FIBA. Κι όμως, τόσο οι καινούργιοι όσο και οι «παλιοί» παίκτες του Παναθηναϊκού, είχαν πολύ καλή εικόνα.
Και το σημαντικότερο είναι πως ο Ζοτς φάνηκε να έχει βάλει από πολύ νωρίς του νέους παίκτες στο μενταλιτέ του. Ο Σιλβέν Φρανσίσκο ήταν τρομερός οργανωτικά, αλλά και επιθετικά αμιγώς με 14 πόντους, ο Μπράνκου Μπάντιο πέραν του ότι σκόραρε 9 πόντους, είχε φοβερή αμυντική παρουσία, ενώ Ίζακ Μπόνγκα και Γκέρσον Γιαμπουσέλε χρησιμοποιούσα πολύ σωστά και ορθολογικά το size τους, ώστε να δημιουργούν ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα και να τα κλείνουν στην αντίστοιχη δική τους.
Εννοείται πως και παίκτες όπως ο Λευτέρης Μαντζούκας, που σκόραρε και 11 πόντους, ο Δημήτρης Μωραΐτης και φυσικά ο 16χρονος Ιάσωνας Βαρβαρίτης, είχαν κι εκείνοι τις στιγμές τους και μπήκαν στο «τρυπάκι» του παιχνιδιού, δίχως να είναι σε καμία περίπτωση αμελητέες ποσότητες. Κάπως έτσι, φαίνεται πως ο Ζοτς βρίσκει σιγά σιγά το μείγμα για τον νέο Παναθηναϊκό, που μέσα σε όλα, διαθέτει και το απίθανο αυτό επιθετικό ταλέντο, κάτι που είναι αδιαπραγμάτευτο.
Άλλωστε, μην ξεχνάμε πως, όταν είσαι στο σπίτι σου, τα πράγματα είναι πιο άνετα, απλά κι οικεία…
