Το ενδιαφέρον της Αναντολού Εφές μπορεί να προσφέρει στον Ομέρ Γιουρτσεβέν κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα ακόμη συμβόλαιο στην EuroLeague. Την ευκαιρία να αποδείξει ότι το ευρωπαϊκό μπάσκετ δεν έκανε λάθος περιμένοντας τόσα πολλά από εκείνον.
Στα 28 του χρόνια έχει πίσω του περισσότερα από 100 παιχνίδια στο NBA, μία γεμάτη διαδρομή με την εθνική Τουρκίας, Παναθηναϊκό και ένα σύντομο πέρασμα από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Στα χαρτιά, πρόκειται για βιογραφικό ενός καταξιωμένου ψηλού.
Στην πραγματικότητα, όμως, η θέση του στην ευρωπαϊκή ελίτ παραμένει ακόμη υπό διαπραγμάτευση.
Γι’ αυτό το ενδιαφέρον της Αναντολού Εφές έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από μία απλή μεταγραφική είδηση. Τα τουρκικά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ο Πάμπλο Λάσο έχει ξεχωρίσει την περίπτωσή του, με την Εφές να εξετάζει την απόκτησή του για τη frontline της.
Το παράδοξο του Γιουρτσεβέν
Αν κοιτάξει κανείς μόνο τα χαρακτηριστικά του, είναι δύσκολο να εξηγήσει γιατί ο Γιουρτσεβέν βρίσκεται ξανά σε αναζήτηση ομάδας. Στα 2,13 μ. διαθέτει μέγεθος, εξαιρετικό touch κοντά στο καλάθι, μπορεί να τελειώσει αποτελεσματικά το pick-and-roll και έχει την ποιότητα να τιμωρήσει μία άμυνα όταν πάρει την μπάλα χαμηλά.
Ακόμη και οι αριθμοί του στον Παναθηναϊκό δεν περιγράφουν έναν αποτυχημένο παίκτη. Σε 50 παιχνίδια EuroLeague με τους «πράσινους» είχε 9,5 πόντους και 4,8 ριμπάουντ σε μόλις 17,3 λεπτά κατά μέσο όρο. Κι όμως, ο Παναθηναϊκός επέλεξε να προχωρήσει χωρίς εκείνον.
Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο ερώτημα γύρω από την καριέρα του. Ο Γιουρτσεβέν μπορεί να παράγει. Το θέμα είναι εάν μπορεί να γίνει ένας ψηλός που ένας προπονητής εμπιστεύεται όταν το παιχνίδι παύει να παίζεται αποκλειστικά στα δικά του πλεονεκτήματα.
Η EuroLeague απαιτεί κάτι περισσότερο
Η σύγχρονη EuroLeague είναι αμείλικτη για τους σέντερ. Δεν αρκεί πλέον να τελειώνεις φάσεις με υψηλά ποσοστά ή να κερδίζεις μάχες κοντά στο καλάθι. Πρέπει να μπορείς να επιβιώσεις όταν οι αντίπαλοι σε σημαδεύουν στο pick-and-roll, να διαβάζεις γρήγορα τις περιστροφές, να προστατεύεις το καλάθι χωρίς να καταστρέφεις τη δομή της άμυνας και, πάνω απ’ όλα, να παραμένεις χρήσιμος όταν το παιχνίδι γίνεται πιο γρήγορο και πιο μικρό.
Εκεί βρίσκεται η πραγματική δοκιμασία του Γιουρτσεβέν, γιατί η επιθετική του ποιότητα δεν αμφισβητήθηκε ποτέ πραγματικά. Το ερώτημα ήταν πάντοτε πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η συνολική επιρροή του σε μία ομάδα που διεκδικεί τίτλους.
Η Ρεάλ αποτέλεσε μία ακόμη ευκαιρία, αλλά υπό ιδιαίτερες συνθήκες. Τον απέκτησε τον Μάιο μέχρι το τέλος της σεζόν, όταν οι τραυματισμοί των Έντι Ταβάρες και Άλεξ Λεν δημιούργησαν έκτακτη ανάγκη στη θέση «5». Ο Γιουρτσεβέν δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στη EuroLeague και ουσιαστικά κλήθηκε να βοηθήσει αποκλειστικά στην τελική ευθεία της ACB.
Δεν ήταν ακριβώς ένα πραγματικό restart. Η επόμενη επιλογή του μπορεί να είναι.
Γιατί η Εφές έχει νόημα
Η Εφές βρίσκεται και η ίδια σε μία διαδικασία επαναπροσδιορισμού. Με τον Πάμπλο Λάσο επιχειρεί να δημιουργήσει μία νέα ομάδα μετά από μία σεζόν 12-26 στην EuroLeague και ένα καλοκαίρι μεγάλων αλλαγών. Μάικ Τζέιμς, Ματ Στραζέλ, Ντάριο Σάριτς και Μπρούνο Φερνάντο αποτελούν κομμάτια ενός εντελώς διαφορετικού project.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Γιουρτσεβέν δεν θα χρειαζόταν να γίνει ο παίκτης γύρω από τον οποίο θα χτιστεί η Εφές. Θα χρειαζόταν να γίνει κάτι πολύ πιο απλό και ταυτόχρονα πολύ πιο δύσκολο, ένας αξιόπιστος EuroLeague σέντερ.
Να δώσει μέγεθος, τελειώματα, ριμπάουντ και παρουσία στη ρακέτα. Να λειτουργήσει μέσα σε μία επίθεση γεμάτη δημιουργία. Και κυρίως να αποδείξει ότι μπορεί να βρίσκεται στο παρκέ όταν ένα μεγάλο ευρωπαϊκό παιχνίδι κρίνεται στις τελευταίες κατοχές.
Για έναν παίκτη με το δικό του ταλέντο, αυτό ίσως ακούγεται σαν χαμηλός πήχης. Στην πραγματικότητα, είναι ακριβώς ο πήχης που ακόμη δεν έχει περάσει με συνέπεια.
Από το potential στην ταυτότητα
Για χρόνια, η συζήτηση γύρω από τον Γιουρτσεβέν περιστρεφόταν γύρω από το τι θα μπορούσε να γίνει. Το NBA pedigree. Το κορμί. Το touch. Η παραγωγή ανά λεπτό. Όλα έδειχναν έναν παίκτη που, επιστρέφοντας στην Ευρώπη, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικούς ψηλούς της EuroLeague.
Δύο χρόνια μετά την επιστροφή του, η συζήτηση πρέπει να αλλάξει. Δεν είναι πλέον θέμα potential. Είναι θέμα ταυτότητας.
Στα 28 του, ο Γιουρτσεβέν μπαίνει στα χρόνια στα οποία ένας παίκτης συνήθως γνωρίζει ακριβώς ποιος είναι και τι μπορεί να προσφέρει. Δεν χρειάζεται λοιπόν άλλη μία ομάδα που θα ενθουσιαστεί με αυτά που μπορεί να κάνει.
Χρειάζεται μία ομάδα στην οποία θα αποδείξει αυτά που μπορεί να κάνει κάθε βράδυ.
Η Εφές ίσως του προσφέρει αυτή την ευκαιρία και κάπως έτσι, μία φαινομενικά απλή μεταγραφή μπορεί να εξελιχθεί σε κομβικό σημείο μιας καριέρας. Γιατί η επόμενη σεζόν του Ομέρ Γιουρτσεβέν δεν θα αφορά πλέον το ταλέντο του. Θα αφορά το αν μπορεί επιτέλους να το μετατρέψει σε ταυτότητα.
