Ο Σκότι Πίπεν έβαλε ξανά τον εαυτό του στη συζήτηση με τον ΛεΜπρόν Τζέιμς, χρησιμοποιώντας το πιο απλό επιχείρημα που υπάρχει στο NBA: τα δαχτυλίδια. Μόνο που η σύγκριση δεν είναι τόσο απλή όσο δείχνουν οι αριθμοί.
Υπάρχουν συζητήσεις στο NBA που δεν τελειώνουν ποτέ. Ο Μάικλ Τζόρνταν απέναντι στον ΛεΜπρόν Τζέιμς, τα ατομικά βραβεία απέναντι στα πρωταθλήματα, η προσωπική κυριαρχία απέναντι στη συλλογική επιτυχία.
Ο Σκότι Πίπεν αποφάσισε να βάλει ακόμα ένα λιθαράκι σε αυτή τη διαχρονική κουβέντα, υπενθυμίζοντας ότι, αν το κριτήριο είναι αποκλειστικά η ομαδική επιτυχία, το δικό του βιογραφικό έχει έναν αριθμό που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.
«Σε επίπεδο ομαδικών διακρίσεων είμαι πιο πετυχημένος από τον ΛεΜπρόν. Εγώ έχω έξι δαχτυλίδια. Θες ατομικές διακρίσεις ή πρωταθλήματα; Γιατί εγώ δεν τα κυνήγησα τα δικά μου», ανέφερε ο θρύλος των Σικάγο Μπουλς, σε συνέντευξή του στο PBD Podcast με τον Πάτρικ Μπετ-Ντέιβιντ.
Η πρώτη απάντηση σε αυτό το επιχείρημα είναι σχεδόν αυτονόητη. Ο Πίπεν έχει έξι πρωταθλήματα, όλα με τους Μπουλς, ενώ ο ΛεΜπρόν έχει τέσσερα, με τρεις διαφορετικές ομάδες. Αν κάποιος αποφασίσει ότι η επιτυχία ενός παίκτη μετριέται αποκλειστικά από τον αριθμό των τίτλων, τότε ο Πίπεν έχει πράγματι το πάνω χέρι. Μόνο που το μπάσκετ, ειδικά όταν μιλάμε για δύο παίκτες αυτού του μεγέθους, δεν χωράει τόσο εύκολα σε έναν αριθμό.
Τα έξι δαχτυλίδια του Πίπεν έχουν μια πολύ σημαντική υποσημείωση
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε είναι ότι τα έξι πρωταθλήματα του Πίπεν δεν μειώνονται σε καμία περίπτωση επειδή τα κέρδισε δίπλα στον Μάικλ Τζόρνταν. Ο Πίπεν δεν ήταν κομπάρσος στη δυναστεία των Μπουλς, αλλά ένας από τους σημαντικότερους παίκτες της και ένας από τους πιο ολοκληρωμένους two-way παίκτες που γνώρισε ποτέ το NBA. Το ίδιο το NBA τον καταγράφει με έξι πρωταθλήματα, επτά All-Star συμμετοχές, επτά επιλογές σε All-NBA teams και δέκα παρουσίες στις καλύτερες αμυντικές πεντάδες.
Υπάρχει όμως διαφορά ανάμεσα στο να έχεις έξι πρωταθλήματα στο βιογραφικό σου και στο να είσαι ο βασικός λόγος για τον οποίο μια ομάδα κέρδισε έξι πρωταθλήματα. Ο Πίπεν ήταν κομβικός για τους Μπουλς, αλλά ο Τζόρνταν ήταν ο απόλυτος πρωταγωνιστής εκείνης της εποχής και το σημείο αναφοράς γύρω από το οποίο «χτίστηκε» ολόκληρη η δυναστεία.
Αυτό δεν είναι… επίθεση στον Πίπεν. Είναι απλώς το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να διαβάσουμε τη σύγκριση που κάνει ο ίδιος.
Ο ΛεΜπρόν δεν χρειάστηκε απλώς να κερδίσει, χρειάστηκε να αλλάξει ομάδες για να το κάνει
Αντίθετα, η διαδρομή του ΛεΜπρόν Τζέιμς προς τα τέσσερα πρωταθλήματα ήταν εντελώς διαφορετική. Τα κέρδισε με το Μαϊάμι, το Κλίβελαντ και τους Λος Άντζελες Λέικερς, ενώ έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του NBA που αναδείχθηκε Finals MVP με τρεις διαφορετικές ομάδες.
Εδώ, ενδεχομένως, βρίσκεται η μεγαλύτερη δυσκολία στο επιχείρημα του Πίπεν. Ο ΛεΜπρόν δεν πήγε απλώς από τη μία ομάδα στην άλλη για να προσθέσει δαχτυλίδια στη συλλογή του. Σε διαφορετικά σημεία της καριέρας του βρέθηκε σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες και κατάφερε να φτάσει στην κορυφή με διαφορετικούς οργανισμούς, διαφορετικούς συμπαίκτες και διαφορετικές απαιτήσεις.
Το 2016 αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο «βασιλιάς» επέστρεψε στο Κλίβελαντ και οδήγησε τους Καβαλίερς στο πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας τους, ανατρέποντας μάλιστα σειρά τελικών από 1-3 απέναντι στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Λίγα χρόνια αργότερα, κατέκτησε το πρωτάθλημα και με τους Λέικερς, παίρνοντας μαζί του το βραβείο του Finals MVP για τέταρτη φορά. Και κάπου εδώ η κουβέντα για τα δαχτυλίδια αρχίζει να γίνεται πιο σύνθετη.
«Εγώ δεν τα κυνήγησα τα δικά μου»
Ίσως η πιο ενδιαφέρουσα φράση του Πίπεν να μην είναι καν αυτή με τα έξι δαχτυλίδια, αλλά το «εγώ δεν τα κυνήγησα τα δικά μου».
Υπάρχει μια βάση σε αυτό που λέει. Ο ΛεΜπρον Τζέιμς πήρε μία από τις πιο πολυσυζητημένες αποφάσεις στην ιστορία του NBA όταν άφησε το Κλίβελαντ το 2010 για το Μαϊάμι, όπου ενώθηκε με τον Ντουέιν Γουέιντ και τον Κρις Μπος. Η κίνηση δημιούργησε την εντύπωση ότι έβαζε την κατάκτηση του πρωταθλήματος πάνω από οτιδήποτε άλλο και, για χρόνια, το «ring chasing» αποτέλεσε βασικό κομμάτι της συζήτησης γύρω από την κληρονομιά του. Μόνο που υπάρχει και η άλλη πλευρά…
Ο Πίπεν δεν χρειάστηκε να ψάξει αλλού για να βρει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες προκειμένου να διεκδικήσει τίτλους, επειδή βρισκόταν ήδη στους Σικάγο Μπουλς και δίπλα στον Μάικλ Τζόρνταν. Ήταν μέρος μιας ομάδας που εξελίχθηκε σε μία από τις μεγαλύτερες δυναστείες στην ιστορία του αθλήματος και, για εκείνη την περίοδο, οι Μπουλς αποτελούσαν ακριβώς το περιβάλλον που κάθε superstar θα ήθελε να έχει.
Από την άλλη πλευρά, ο «King James» πέρασε τα πρώτα χρόνια της καριέρας του στο Κλίβελαντ χωρίς να διαθέτει ένα ρόστερ αντίστοιχο με εκείνο που τελικά είχε στο Μαϊάμι. Έφυγε, επέστρεψε, πήρε το πρωτάθλημα που περίμενε ολόκληρη η πόλη και στη συνέχεια πήγε στο Λος Άντζελες, όπου κατέκτησε ακόμη έναν τίτλο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Πίπεν έχει άδικο όταν λέει πως δεν «κυνήγησε» τα δικά του πρωταθλήματα. Σημαίνει ότι οι δύο παίκτες βρέθηκαν σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες και δεν μπορούν να συγκριθούν μόνο από τον αριθμό των δαχτυλιδιών.
Άρα, έχει δίκιο ο Πίπεν;
Αν η ερώτηση είναι «ποιος έχει περισσότερα πρωταθλήματα;», τότε η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Ο Σκότι Πίπεν έχει έξι και ο ΛεΜπρόν Τζέιμς τέσσερα.
Αν όμως η ερώτηση είναι ποιος έχει συνολικά την πιο επιτυχημένη καριέρα, τότε τα πράγματα αλλάζουν. Ο Πίπεν ήταν ένας τεράστιος παίκτης, ένας από τους κορυφαίους της εποχής του κι ο ιδανικός συμπαίκτης για τον Τζόρνταν, με ένα βιογραφικό που περιλαμβάνει έξι πρωταθλήματα και μία σειρά από ατομικές διακρίσεις που επιβεβαιώνουν το μέγεθός του.
Ο ΛεΜπρόν Τζέιμς, από την άλλη, έχει τέσσερα πρωταθλήματα, τέσσερα Finals MVP και τέσσερα regular-season MVP, ενώ είναι ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του NBA. Η διαδρομή του πέρασε από τρεις διαφορετικές ομάδες και περιλάμβανε τίτλους σε διαφορετικά περιβάλλοντα, με διαφορετικούς συμπαίκτες και διαφορετικές απαιτήσεις.
Επομένως, ο Πίπεν έχει ένα επιχείρημα, αλλά όχι απαραίτητα το επιχείρημα που θα τελειώσει τη συζήτηση. Έχει περισσότερα δαχτυλίδια και αυτό δεν μπορεί να του το αφαιρέσει κανείς. Το ερώτημα είναι αν έξι πρωταθλήματα, όταν τα βάλεις δίπλα στη συνολική ατομική παραγωγή, τη διάρκεια, την ηγετική ευθύνη και τον τρόπο με τον οποίο κατακτήθηκαν, αρκούν από μόνα τους για να κάνουν την καριέρα του πιο επιτυχημένη από εκείνη του «βασιλιά».
