Τα γνωστά πλέον και ως «παράθυρα», τα οποία πολύ απλούστερα είναι τα προκριματικά διοργανώσεων -εν προκειμένω του Μουντομπάσεκτ 2027– περιλαμβάνουν παίκτες – εκπλήξεις ή απλώς… περιπτωσάρες, που άπαξ και δεν υπήρχαν οι καλοκαιρινές διακοπές και ξεκουράζονταν οι «καλοί», ίσως δεν τους βλέπαμε ποτέ.
Ένας από αυτούς, είναι ο Χαμάντ Αμπουελρίς, ο σέντερ της εθνικής Αιγύπτου, ο οποίος εμφανίστηκε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2027 και… φτάνει μέχρι τα 2.35μ. Δηλαδή ψηλότερος ακόμα και από δύο θρυλικές μορφές του NBA, τον Γκεόργκι Μουρεσάν και τον Μανούτ Μπολ, που είχαν καταγραφεί στα 2.31μ. Ο 34χρονος Αιγύπτιος αγωνίστηκε για επτά λεπτά στην ήττα της χώρας του από το Μάλι με 78-70, χωρίς να σκοράρει και μαζεύοντας μόλις… ένα ριμπάουντ.
Egypt’s 🇪🇬 Hamad Abouelrish is standing at 2.35 cm (7’8’’) 😨#FIBAWC pic.twitter.com/esGxUXAYS7
— FIBA Basketball World Cup 🏆 (@FIBAWC) July 2, 2026
Ο ίδιος προκάλεσε αρκετές απορίες για τις μπασκετικές αρετές του, αλλά και αρκετό… γέλιο. Φάνηκε να δυσκολεύεται αρκετά να ακολουθήσει φάσεις, να διεκδικήσει μπάλες και να αμυνθεί. Αυτό που λέμε δεν… στρίβει. Πολλοί, έπευσαν να αναφέρουν πως η περίπτωση αυτή αποτελεί πειστήριο στην άποψη πως δεν φτάνει μόνο να είσαι ψηλός για να παίξεις μπάσκετ και να αποδώσεις.
Αυτό δεν είναι απλώς μια μπασκετική αίσθηση, αλλά κάτι που έχει φανεί και σε έρευνες. Η μελέτη των Ivan Zarić, Filip Kukić, Nemanja Jovićević, Milan Zarić, Milan Marković, Lazar Toskić και Milivoj Dopsaj, με τίτλο «Body Height of Elite Basketball Players: Do Taller Basketball Teams Rank Better at the FIBA World Cup?», εξέτασε 960 παίκτες από τα Παγκόσμια Κύπελλα της FIBA του 2010, του 2014 και του 2019. Το συμπέρασμα ήταν πως οι ομάδες που τερμάτισαν ψηλότερα είχαν σημαντικά πιο ψηλούς παίκτες σε συγκεκριμένες θέσεις, κυρίως στους γκαρντ και τους small forwards, κάτι που δείχνει πως το ύψος εξακολουθεί να παίζει σοβαρό ρόλο στο κορυφαίο επίπεδο.
Παρόμοια εικόνα δίνει και η έρευνα των Yixiong Cui, Fuzheng Liu, Dapeng Bao, Haoyang Liu, Shaoliang Zhang και Miguel-Ángel Gómez, με τίτλο «Key Anthropometric and Physical Determinants for Different Playing Positions During National Basketball Association Draft Combine Test». Εκεί αναλύθηκαν 3.610 παίκτες που συμμετείχαν στο NBA Draft Combine από το 2000 μέχρι το 2018, με τους drafted παίκτες να υπερτερούν συνολικά σε ύψος, wingspan, reach, άλμα, agility και sprint σε σχέση με όσους δεν επιλέχθηκαν. Με απλά λόγια, στο σύγχρονο μπάσκετ δεν αρκεί μόνο να είσαι ψηλός, αλλά πρέπει αυτό το ύψος να συνοδεύεται και από αθλητικότητα.
Από εκεί και πέρα, όταν μιλάμε για ακραία ύψη, τύπου 2.20μ. και πάνω, η κουβέντα αλλάζει λίγο. Εκεί το σώμα κουβαλάει πολύ μεγαλύτερη επιβάρυνση, ειδικά σε γόνατα, αστραγάλους και πέλματα. Σε έρευνα των John Orchard και Jennifer Hayes, με τίτλο «Using the World Wide Web to Conduct Epidemiological Research: An Example Using the National Basketball Association», που μελέτησε τραυματισμούς παικτών στο NBA στις σεζόν 1999-2000 και 2000-01, η κατηγορία των παικτών με ύψος 2.20μ. και πάνω εμφάνισε injury prevalence 22,9%, το υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα στις κατηγορίες ύψους που καταγράφηκαν.
Οπότε ναι, το να είσαι πολύ ψηλός στο μπάσκετ είναι τεράστιο πλεονέκτημα. Αλλά στα 2.20μ. και πάνω δεν μιλάμε απλώς για ύψος. Μιλάμε για ένα σώμα που πρέπει να αντέξει, να κινηθεί, να αλλάξει κατευθύνσεις, να απορροφήσει επαφές και να μείνει υγιές μέσα σε μια σεζόν γεμάτη ένταση. Εκεί είναι που ξεχωρίζουν οι πραγματικά σπάνιες περιπτώσεις: όχι απλώς οι γίγαντες, αλλά οι γίγαντες που μπορούν να παίξουν μπάσκετ σαν κανονικοί αθλητές.