Κάθε ρεπόρτερ του NBA θα έπρεπε να έχει ήδη έτοιμο ένα… πρωτότυπο κείμενο: Ο Ντένις Σρέντερ έγινε ανταλλαγή.
Απλώς αλλάξτε τις ομάδες.
Το βράδυ της Παρασκευής, ο Σρέντερ έγινε ανταλλαγή για ένατη φορά και πλέον ετοιμάζεται να αγωνιστεί για τη 12η ομάδα της 13χρονης καριέρας του στο NBA.
Δεν κατέχει το ρεκόρ- τουλάχιστον όχι ακόμα. Ο Τρέβορ Αρίζα έγινε ανταλλαγή 11 φορές κατά τη διάρκεια της 18χρονης καριέρας του και έπαιξε σε 10 διαφορετικές ομάδες.
Αν ο Σρέντερ φορέσει τη φανέλα μίας ακόμη ομάδας, ο Γερμανός πόιντ γκαρντ θα ισοφαρίσει το ρεκόρ του Ις Σμιθ.
Με την εθνική ομάδα της Γερμανίας, ο Σρέντερ αποτελεί την ενσάρκωση της σταθερότητας και της συνέχειας.
Στο NBA, υπήρξε συχνά ανταλλάξιμο «πιόνι»- ένα χρήσιμο κομμάτι που αποκτήθηκε για να καλύψει μια ανάγκη, μόνο και μόνο για να παραχωρηθεί ξανά.
Έχει παίξει σε 912 αγώνες κανονικής περιόδου, με μέσο όρο 13,7 πόντους και 4,9 ασίστ. Προσθέστε άλλες 91 εμφανίσεις στα playoffs, με μέσο όρο 10,7 πόντους και 3,4 ασίστ.
Γιατί λοιπόν κανείς δε θέλει να τον κρατήσει;
Αυτό δύσκολα αποτελεί βιογραφικό ενός παίκτη που «χρήζει» μόνιμων ανταλλαγών.
Γιατί λοιπόν κανείς δεν φαίνεται να τον κρατάει; Δεν υπάρχει απλή απάντηση.
Ορισμένες από αυτές τις ανταλλαγές ήταν απολύτως λογικές, δεδομένου του τι χρειάζονταν οι εμπλεκόμενες ομάδες εκείνη τη στιγμή.
Άλλες; Όχι και τόσο.
Πολλοί θα σταθούν στην εκρηκτική προσωπικότητα του Σρέντερ, στον ενίοτε ωμά άμεσο τρόπο επικοινωνίας του- ακόμα και με τους συμπαίκτες του– και σε ορισμένες από τις αντιπαραθέσεις στις οποίες έχει εμπλακεί, με πιο αξιοσημείωτη την περσινή σύγκρουση με τον Λούκα Ντόντσιτς.
Όμως ο Σρέντερ δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί «το προβληματικό παιδί του NBA». Πολλοί παίκτες έχουν προκαλέσει πολύ πιο σοβαρά προβλήματα, εντός και κυρίως εκτός παρκέ, χωρίς να γίνονται ανταλλαγή τόσο συχνά.
«Νομίζω ότι… έτσι είναι. Το ότι θεωρεί τους πάντες υπόλογους για ό,τι κάνουμε στο παρκέ. Νιώθεις αυτή του την επιμονή. Προφανώς, όλοι ξέρουμε τι προσφέρει αμυντικά, πιέζοντας σε όλο το γήπεδο, όντας ένας μπελάς- όπως τον αποκαλώ, “Dennis the Menace”», δήλωσε πριν από λίγο καιρό ο Ντόνοβαν Μίτσελ.
«Και έπειτα είναι και το τι βλέπει στα τάιμ άουτ, τι βλέπει στο ημίχρονο, τι βλέπει στο βίντεο. Όταν έχεις έναν τύπο που έχει γυρίσει τη λίγκα και έχει παίξει στο υψηλότερο επίπεδο, βλέπει πολλά διαφορετικά πράγματα και φέρνει μια διαφορετική οπτική».
Ο προπονητής Κένι Άτκινσον ήταν επίσης γεμάτος επαίνους για εκείνον.
Μόλις λίγους μήνες αργότερα…
Ο Σρέντερ έφυγε για τους Σάρλοτ Χόρνετς, μια ομάδα που δεν παίξει στην post-season από το 2016.
Ένας διαφορετικός Ντένις με τη Γερμανία
Αν η καριέρα του Σρέντερ στο NBA έχει καθοριστεί από τις συνεχείς μετακινήσεις, η πορεία του με τη Γερμανία είναι το ακριβώς αντίθετο- σταθερότητα, υπευθυνότητα και, τελικά, δόξα.
Ο Σρέντερ έπαιξε για τη Γερμανία σε επίπεδο νέων και σπάνια έχασε μεγάλη διοργάνωση από τη στιγμή που έγινε διεθνής με την ομάδα των ανδρών. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δήλωσε μάλιστα ότι θέλει να εκπροσωπεί τη χώρα του μέχρι τα 40 του.
Κληρονόμησε τον ηγετικό ρόλο από τον σπουδαίο Ντιρκ Νοβίτσκι και έγινε το πρόσωπο της πιο ταλαντούχας γενιάς στην ιστορία του γερμανικού μπάσκετ – Φράνς και Μο Βάγκνερ, Ντάνιελ Τάις, Αντρέας Ομπστ, Γιοχάνες Βόιτμαν, Ισάακ Μπόνγκα
«Νομίζω ότι το ωραίο με αυτόν είναι ότι είναι πολύ, πολύ ειλικρινής, πολύ ευθύς όταν σου μιλάει. Και θέλει να κάνουν όλοι το ίδιο. Δεν ζητάει τίποτα που δεν κάνει ο ίδιος», δήλωσε ο Φρανς Βάγκνερ στη FIBA το 2022.
«Νομίζω ότι η αφοσίωσή του, η πίστη του στην εθνική ομάδα μιλάει από μόνη της και δίνει σε άλλα παιδιά επιπλέον κίνητρο να έρθουν και να κάνουν το ίδιο».
Αυτό που ακολούθησε ήταν τα σπουδαιότερα χρόνια στην ιστορία του γερμανικού μπάσκετ: χρυσό στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2023 στις Φιλιππίνες, τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού και άλλο ένα χρυσό μετάλλιο στο περσινό Eurobasket.
Ο Σρέντερ αναδείχθηκε MVP στον δρόμο και για τα δύο χρυσά μετάλλια, ενώ επιλέχθηκε και στην Καλύτερη Πεντάδα των Ολυμπιακών Αγώνων.
Ένας ηγέτης εντός και εκτός παρκέ. Κοντρολαρισμένος, υπεύθυνος, αξιόπιστος.
Όχι αυτός, θα λέγαμε, που έχει γνωρίσει το NBA.
Τι σημαίνει το να είσαι ηγέτης για τον Σρέντερ
«Γνωριζόμαστε μεταξύ μας και ξέρουμε πως μπορούμε να μιλήσουμε ο ένας στον άλλον όταν τα πράγματα δυσκολεύουν», δήλωσε ο Σρέντερ στο Kicker. «Μπορώ να τους βάλω τις φωνές; Ναι, γιατί ξέρουν ακριβώς ότι οι προθέσεις μου είναι καλές. Και αν μου πουν, “Τι στο καλό κάνεις;”, ξέρω κι εγώ ποια είναι η οπτική τους- αυτός ο τύπος απλώς θέλει να κερδίσει».
Στη συνέχεια, έδωσε ίσως μια ακόμα καλύτερη εξήγηση για το πώς βλέπει την ηγεσία.
«Ο κόσμος μιλάει πάντα για το πώς οδηγώ την ομάδα. Αλλά δεν μπορείς να είσαι ηγέτης αν δεν έχεις ένα σύνολο που σε ακολουθεί, όπου όλοι πιστεύουν σε αυτό που λέει ο ηγέτης. Αυτό είναι απείρως πιο σημαντικό απ’ όσα κάνω εγώ».
Ίσως η μορφή των τουρνουά να βγάζει τον καλύτερο εαυτό του Σρέντερ. Το έντονο ανταγωνιστικό του πνεύμα φαίνεται να οξύνει τη συγκέντρωσή του όταν κάθε κατοχή, κάθε παιχνίδι, έχει επιπλέον βάρος.
Σε μια σεζόν 82 αγώνων στο NBA, η διατήρηση αυτής της ίδιας έντασης είναι μια διαφορετική πρόκληση. Τα σκαμπανεβάσματα γίνονται σχεδόν αναπόφευκτα- τόσο στο παιχνίδι του όσο και συναισθηματικά.
Παρόλ’ αυτά, όπου κι αν έχει παίξει ο Σρέντερ έχει προσφέρει και έχει αφήσει ένα «απτό» στίγμα.
Πέρα από το ξεκίνημα της καριέρας του στο NBA με τους Ατλάντα Χοκς, δεν έχει μείνει ποτέ πουθενά αρκετά για να ριζώσει πραγματικά- ή για να καθιερωθεί ως ηγέτης με τον τρόπο που το έχει κάνει με τη Γερμανία.
Θα είναι διαφορετικά στη Charlotte;
Θα συμβεί τελικά αυτό στη Charlotte;
Η ιστορία δείχνει το αντίθετο.
Αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα που δεν έλειψε ποτέ από τον Σρέντερ, αυτό είναι η αυτοπεποίθηση.
Και ίσως ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσουμε την οπτική του είναι ν΄ ακούσουμε τι έχει να πει ο ίδιος.
«Ο κόσμος με ρωτάει πάντα: “Ντένις, μια είσαι εδώ, μετά είσαι εκεί. Δεν σε ενοχλεί;” Πάντα τους λέω: “Στην Ευρώπη σπάνια παίρνεις συμβόλαια τεσσάρων ή πέντε ετών. Τη μία χρονιά παίζεις για το Μιλάνο, μετά σε θέλει η Ρεάλ Μαδρίτης, μετά πας στην Μπάγερν. Στο τέλος της ημέρας, παίζω στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου και απλά θέλω να βρίσκομαι εδώ και να νιώθω ότι με εκτιμά ο οργανισμός για τον οποίο παίζω. Αυτό που σου δίνει την ασφάλεια είναι να ξέρεις ότι ανήκεις στους καλύτερους.
Όταν σκέφτομαι πώς μεγάλωσα, δεν θα μπορούσα να είχα ονειρευτεί τίποτα περισσότερο. Είμαι απλώς ευγνώμων που βρίσκομαι εδώ και συνεχίζω αυτό το ταξίδι.
Και όταν ο κόσμος λέει, “Μα πρέπει να βρεις πάλι άλλο σπίτι”… Εντάξει, θα βρω. Κανένα πρόβλημα. Αυτό δεν είναι κάτι τρελό για μένα. Δεν το βλέπω ως κάτι αρνητικό».
Ντένις Σρέντερ, σεζόν Νο. 14 στο NBA.
Νέα ομάδα. Ίδιος Ντένις.