Ο Κόντι Μίλερ – ΜακΙντάιρ ήταν εξαιρετικός απέναντι στην Αναντολού Εφές (8π., 4ρ., 4ασ., 0λ.) και έδωσε στον Γιώργο Μπαρτζώκα ένα πρώτο ουσιαστικό δείγμα όσων μπορεί να προσφέρει, συνδυάζοντας τη δημιουργία με μεγαλύτερη επιθετικότητα.
Ο Κόντι Μίλερ – ΜακΙντάιρ δεν μπήκε καλά στην αναμέτρηση με την Αναντολού Εφές και ο Γιώργος Μπαρτζώκας τον απέσυρε νωρίς, πριν καν συμπληρωθεί το πεντάλεπτο στη “SUNEL Arena”. Όταν, όμως, επέστρεψε για το δεύτερο ημίχρονο, είχε διαφορετική επίδραση στο παιχνίδι και έδειξε σκηνές από τα «προσεχώς». Έδωσε το… σύνθημα για το ξέσπασμα της 3ης περιόδου και βοήθησε τον Ολυμπιακό να φτάσει στο επιβλητικό 89-66, πραγματοποιώντας την καλύτερη εμφάνισή του με τα «ερυθρόλευκα» στη φετινή EuroLeague.
Για τον έμπειρο γκαρντ, αυτή η βραδιά έχει αξία κυρίως ως… αφετηρία. Ο 32χρονος γνωρίζει τις απαιτήσεις της διοργάνωσης και έχει ήδη καταθέσει τα διαπιστευτήριά του ως δημιουργός. Η προσαρμογή στον πρωταθλητή Ευρώπης και Ελλάδας, βέβαια, απαιτεί περισσότερα από την ικανότητα να βρίσκει την κατάλληλη πάσα. Για να γίνεις πολύτιμος σε μια ομάδα της elite οφείλεις να καταλάβεις πότε ολόκληρο το γκρουπ χρειάζεται από εσένα οργάνωση, πότε προσωπική απειλή και πόση ένταση πρέπει να βάζεις σε κάθε αμυντική κατοχή.
Ύστερα από μια τριετία στη Μπασκόνια και τον Ερυθρό Αστέρα, ο Μίλερ – ΜακΙντάιρ έκανε το περασμένο καλοκαίρι το μεγάλο βήμα, υπογράφοντας ένα υψηλό συμβόλαιο άνω των 2 εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Μαζί με τη μεταγραφή ήρθε μια διπλή πρόκληση: να αφομοιώσει τη φιλοσοφία του Μπαρτζώκα και να γεμίσει τα… παπούτσια του Τόμας Ουόκαπ στη θέση «1». Πρόκειται για έναν ρόλο με ευθύνη στην κυκλοφορία, στις αποφάσεις και στην πρώτη γραμμή της άμυνας. Η εξοικείωση με τους συμπαίκτες και τα «θέλω» του προπονητή -προφανώς- αποτελεί μέρος αυτής της διαδικασίας.
Στις πρώτες τρεις αγωνιστικές της Euroleague, η δημιουργία του ήταν ήδη παρούσα. Μοίρασε 6 ασίστ απέναντι στην Μπασκόνια, άλλες 6ασ. κόντρα στη Ζαλγκίρις και 8ασ. στη Μπολόνια. Η συνολική επιρροή του, ωστόσο, παρέμενε χαμηλότερη από εκείνη που μπορούσε να προσφέρει. Σκόραρε αντίστοιχα 2π,, 4π. και 0π., με συνολικά 3/10 σουτ, ενώ υπέπεσε σε 8 λάθη. Η δημιουργική διάθεση, λοιπόν, υπήρχε, αλλά ο Ολυμπιακός περίμενε μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από τον χειριστή του και πιο σταθερή παρουσία στην πίσω πλευρά του παρκέ.
Ο ίδιος αντιμετώπιζε με ψυχραιμία αυτό το διάστημα. «Νιώθω έτοιμος αλλά είναι ακόμη αρχή της σεζόν. Όπως βλέπουμε και από τα προηγούμενα χρόνια δεν έχει σημασία πώς ξεκινάς τη σεζόν αλλά παίζει μεγαλύτερο ρόλο πώς την τελειώνεις. Παίρνει χρόνο σε όλους τους παίκτες να αφομοιώσουν το νέο σύστημα», είχε τονίσει λίγο πριν από την πρεμιέρα. Η τοποθέτησή του έβαζε την προσαρμογή στη σωστή χρονική βάση. Η συνέχεια απαιτούσε ένα πιο γεμάτο αγωνιστικό δείγμα.
Αυτό ήρθε απέναντι στην Εφές. Ο “CMM” ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 8 πόντους και 4/6 σουτ, 4 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 1 κλέψιμο και κανένα λάθος. Κυρίως, όμως, βρέθηκε μέσα στο καλό διάστημα που επέτρεψε στους Πειραιώτες να επιβάλουν τους όρους τους μετά την ανάπαυλα. Η προσωπική του παραγωγή συνδέθηκε με την άνοδο της ομάδας και οι αποφάσεις του είχαν την καθαρότητα που χρειάζεται ένας προπονητής από τον πόιντ γκαρντ του.
Εδώ βρίσκεται και το ουσιαστικό όφελος για το… τακτικό πινακάκι του Μπαρτζώκα. Ένας χειριστής που επιτίθεται αποφασιστικά προς το καλάθι υποχρεώνει την άμυνα να ασχοληθεί περισσότερο μαζί του. Μπορεί να προκαλέσει μια βοήθεια, να μετακινήσει έναν δεύτερο αμυντικό και να δημιουργήσει καλύτερες προϋποθέσεις για την επόμενη πάσα. Για τον Μίλερ – ΜακΙντάιρ, η προσωπική απειλή μπορεί να ενισχύσει ακριβώς το στοιχείο που γνωρίζει καλύτερα: τη δημιουργία για τους υπόλοιπους.
Άλλωστε, η ικανότητά του σε αυτό το κομμάτι έχει ιστορική τεκμηρίωση. Στις 8 Φεβρουαρίου 2024, ως παίκτης της Μπασκόνια απέναντι στη Βιλερμπάν, μοίρασε 20 ασίστ (!) και σημείωσε ρεκόρ σε έναν αγώνα της EuroLeague. Το σημερινό ζητούμενο αφορά την ένταξη αυτής της ποιότητας στις ανάγκες του Ολυμπιακού: να διαβάζει τις ευκαιρίες για εκτέλεση με την ίδια προθυμία που αναζητά έναν ελεύθερο συμπαίκτη.
Αντίστοιχα, η προσωπική άμυνα παραμένει πεδίο στο οποίο χρειάζεται διάρκεια και αποτελεί “must” για τον Μπαρτζώκα. Η πίεση στον αντίπαλο χειριστή, η συγκέντρωση και η συνέπεια στην επαφή πρέπει να συνοδεύουν τη δημιουργική του προσφορά.
Η διπλή εκτός έδρας δοκιμασία με Βαλένθια και Μπαρτσελόνα προσφέρει άμεσα ένα απαιτητικό μέτρο σύγκρισης και «τεστ» κόντρα σε γκαρντ όπως ο Τι Τζέι Σορτς και ο Κέβιν Πάντερ. Ο Μίλερ – ΜακΙντάιρ πήρε απέναντι στην Εφές την ψυχολογική ώθηση που χρειαζόταν και έδωσε την πρώτη απάντηση.
Πλέον καλείται να μετατρέψει εκείνο το δεύτερο ημίχρονο στη “SUNEL Arena” σε… συνηθισμένη εικόνα. Με επιθετικότητα, «καθαρές» αποφάσεις και προσήλωση στην άμυνα, η παρουσία του στο πλάνο του Μπαρτζώκα μπορεί να αποκτήσει όλο και μεγαλύτερο βάρος.
