Από τη βαριά ήττα από τον Άρη στα φιλικά και το 0-2 στο ξεκίνημα της EuroLeague, ο Ερυθρός Αστέρας έχει φτάσει στο 7-3, μετρώντας επτά νίκες στα τελευταία οκτώ παιχνίδια του. Και κάπου εκεί, ο Μίλος Τεόντοσιτς αρχίζει να δίνει τις δικές του απαντήσεις από τη θέση του αθλητικού διευθυντή, διαψεύδοντας όσους αμφισβητούσαν κατά πόσο ένας τόσο ιδιαίτερος χαρακτήρας θα μπορούσε να πετύχει μακριά από το παρκέ.
Ο Μίλος Τεόντοσιτς δεν υπήρξε ποτέ ο συνηθισμένος τύπος μπασκετμπολίστα. Έβλεπε πράγματα που οι υπόλοιποι δυσκολεύονταν ακόμη και να φανταστούν, μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα ενός αγώνα με μία πάσα και αντιμετώπιζε το μπάσκετ περισσότερο ως τέχνη παρά ως μία διαδικασία που έπρεπε να ακολουθεί αυστηρούς κανόνες. Ένας μποέμ χαρακτήρας, ένας αυθεντικός καλλιτέχνης του αθλήματος, που πολλές φορές έδινε την εντύπωση ότι λειτουργούσε αποκλειστικά με το ένστικτό του.
Όταν λοιπόν ο Ερυθρός Αστέρας αποφάσισε το περασμένο καλοκαίρι να του παραδώσει τα κλειδιά του αγωνιστικού σχεδιασμού, υπήρξαν εύλογα ερωτήματα. Θα μπορούσε ένας άνθρωπος με αυτή την προσωπικότητα να ανταποκριθεί στις καθημερινές απαιτήσεις ενός αθλητικού διευθυντή; Να διαχειριστεί ένα ολόκληρο ρόστερ, να συνεργαστεί με προπονητές, να πάρει δύσκολες αποφάσεις και να λειτουργήσει μέσα στο ασφυκτικό περιβάλλον μιας ομάδας με τεράστιες απαιτήσεις;
Μερικούς μήνες αργότερα, η εικόνα μοιάζει αρκετά διαφορετική. Ο Ερυθρός Αστέρας έχει μετατραπεί σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ομάδες της φετινής EuroLeague και ο Τεόντοσιτς βλέπει το πρώτο του μεγάλο εγχείρημα μακριά από τις τέσσερις γραμμές να αποκτά ολοένα μεγαλύτερη δυναμική.
Από την απογοήτευση του Σεπτεμβρίου στις επτά νίκες
Η αλήθεια είναι ότι τίποτα δεν προμήνυε ένα τόσο εντυπωσιακό ξεκίνημα. Τον Σεπτέμβριο, ο Ερυθρός Αστέρας είχε γνωρίσει βαριά ήττα από τον Άρη στο τουρνουά της Κύπρου, σε μία εμφάνιση που ανέδειξε σημαντικές αδυναμίες στην αμυντική λειτουργία και στη συνοχή του συνόλου. Η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη είχε επιβάλει τον ρυθμό της, εκμεταλλευόμενη τα λάθη των Σέρβων και δημιουργώντας αρκετά ερωτήματα γύρω από την αγωνιστική ετοιμότητα του Αστέρα. Ακόμη και η νίκη με 91-87 στη δεύτερη φιλική συνάντηση των δύο ομάδων δεν αρκούσε για να εξαφανίσει την αμφιβολία. Και όταν ξεκίνησε η EuroLeague, τα πράγματα έγιναν ακόμη δυσκολότερα. Ήττα από τη Ζάλγκιρις με 83-77 στην πρεμιέρα και νέα αποτυχία απέναντι στη Χάποελ Τελ Αβίβ με 81-80. Το 0-2 έφερε πίεση σε ένα περιβάλλον που δεν φημίζεται για την υπομονή του.
Κάπου εκεί, όμως, ο Ερυθρός Αστέρας άλλαξε πρόσωπο. Ακολούθησαν τέσσερις συνεχόμενες νίκες απέναντι σε Εφές, Ντουμπάι, Βιλερμπάν και Παρί, προτού η Παρτίζαν διακόψει προσωρινά το σερί. Η αντίδραση των «ερυθρόλευκων» του Βελιγραδίου ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή: 100-78 επί της Μακάμπι, 103-73 απέναντι στην Μπάγερν και, το σημαντικότερο, 62-57 επί του Ολυμπιακού μέσα στη SUNEL Arena. Επτά νίκες σε οκτώ παιχνίδια. Από το 0-2 στο 7-3 και από την αμφισβήτηση στην παρουσία ανάμεσα στις ομάδες που βρίσκονται στις υψηλότερες θέσεις της βαθμολογίας.
Το αποτύπωμα του Τεόντοσιτς και η δουλειά του Ναβάρο
Η επιτυχία του Ερυθρού Αστέρα δεν μπορεί φυσικά να αποδοθεί αποκλειστικά στον Τεόντοσιτς. Ο Ίμπον Ναβάρο είναι εκείνος που δουλεύει καθημερινά με τους παίκτες, διαμορφώνει την αγωνιστική φιλοσοφία και έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα σύνολο με ξεκάθαρη ταυτότητα. Ωστόσο, ο ρόλος του Σέρβου αθλητικού διευθυντή είναι σημαντικός στη συνολική προσπάθεια αναδιοργάνωσης του συλλόγου. Ο Ερυθρός Αστέρας επέλεξε το καλοκαίρι να διατηρήσει έναν ισχυρό κορμό, με παίκτες όπως οι Τσίμα Μονέκε, Τζόρνταν Νουόρα και Τζάρεντ Μπάτλερ, προσθέτοντας παράλληλα εμπειρία και διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά με τις αφίξεις των Κρις Τζόουνς, Νικ Βάιλερ-Μπαμπ και Τζόναθαν Μότλεϊ.
Δεν πρόκειται απλώς για μία συλλογή ποιοτικών ονομάτων. Το σημαντικό είναι ότι ο Ναβάρο έχει αρχίσει να βρίσκει τον τρόπο να αξιοποιεί τις διαφορετικές προσωπικότητες, δημιουργώντας μία ομάδα που μπορεί να κερδίσει με περισσότερους από έναν τρόπους. Απέναντι στη Μακάμπι και την Μπάγερν, ο Αστέρας έδειξε την επιθετική του ποιότητα, πετυχαίνοντας διαδοχικές κατοστάρες. Στην Αθήνα, όμως, απέδειξε κάτι ίσως σημαντικότερο: ότι μπορεί να πάρει μία μεγάλη νίκη ακόμη και σε ένα παιχνίδι όπου ο ίδιος δεν βρίσκει επιθετικό ρυθμό.
Με τον Τζόρνταν Νουόρα να σημειώνει 18 πόντους και να μαζεύει 13 ριμπάουντ, αλλά κυρίως με μία άμυνα που περιόρισε τον Ολυμπιακό στους 57 πόντους, ο Ερυθρός Αστέρας έφυγε από την Ελλάδα με ένα αποτέλεσμα που είχε πολύ μεγαλύτερη αξία από μία απλή εκτός έδρας νίκη. Έδειξε χαρακτήρα, είχε αντοχές όταν ο Ολυμπιακός επέστρεψε από το -22 και βρήκε τις καθοριστικές λύσεις στα τελευταία λεπτά. Αυτή είναι η εικόνα ομάδας που αρχίζει να αποκτά πραγματική αγωνιστική ωριμότητα.
Από τον μποέμ δημιουργό στον άνθρωπο που χτίζει μία ομάδα
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη παρεξήγηση γύρω από τον Τεόντοσιτς να αφορούσε τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν το μπάσκετ. Το γεγονός ότι υπήρξε ένας απρόβλεπτος, αντισυμβατικός παίκτης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά σε διοικητική θέση. Άλλωστε, πίσω από εκείνες τις ασύλληπτες πάσες και τις εμπνεύσεις που έμοιαζαν να γεννιούνται από το πουθενά, υπήρχε πάντοτε ένας άνθρωπος με εξαιρετική αντίληψη του παιχνιδιού.
Το να διαβάζεις μία άμυνα μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου είναι ασφαλώς διαφορετικό από το να δημιουργείς ένα ανταγωνιστικό ρόστερ. Η δεύτερη δουλειά απαιτεί οργάνωση, συνεργασία, σωστή αξιολόγηση χαρακτήρων και συνέπεια. Ωστόσο, η βαθιά γνώση του μπάσκετ και η ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι πώς μπορούν να συνυπάρξουν διαφορετικοί παίκτες αποτελούν σημαντικά εφόδια.
Ο Ερυθρός Αστέρας μοιάζει αυτή τη στιγμή με ομάδα που έχει ξεκάθαρη προοπτική να διεκδικήσει την απευθείας είσοδο στα playoffs της EuroLeague. Διαθέτει βάθος, σημαντική ατομική ποιότητα και, κυρίως, μία αγωνιστική ταυτότητα που δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ευστοχία ενός βραδιού. Βεβαίως, η σεζόν βρίσκεται ακόμη στην αρχή. Το απαιτητικό πρόγραμμα που ακολουθεί, με τις εκτός έδρας αναμετρήσεις απέναντι σε Ρεάλ Μαδρίτης, Αρμάνι Μιλάνο και Μπαρτσελόνα, θα αποτελέσει μία ακόμη σοβαρή δοκιμασία για το σύνολο του Ναβάρο. Οι επτά νίκες σε οκτώ παιχνίδια δεν εξασφαλίζουν τίποτα για την άνοιξη.
Αλλά μέχρι στιγμής, εκείνοι που αντιμετώπιζαν με επιφύλαξη την επιλογή του Τεόντοσιτς έχουν κάθε λόγο να επανεξετάσουν τις αρχικές τους εκτιμήσεις. Γιατί ο Σέρβος, που κάποτε έφτιαχνε μπάσκετ μέσα στο παρκέ με τον δικό του, σχεδόν ακατανόητο τρόπο, δείχνει πλέον ότι μπορεί να συμμετέχει στη δημιουργία κάτι πολύ μεγαλύτερου από μία εντυπωσιακή φάση. Μίας ομάδας που κερδίζει, αποκτά αυτοπεποίθηση και αρχίζει να κοιτάζει πραγματικά ψηλά.
Ρε τον Τεόντοσιτς, λοιπόν…
