Ο Κέντρικ Ναν υπέγραψε μία από τις πιο εντυπωσιακές εμφανίσεις της φετινής EuroLeague, οδηγώντας τον Παναθηναϊκό στη μεγάλη νίκη επί της Ρεάλ Μαδρίτης. Ωστόσο, πίσω από τους 33 πόντους του Αμερικανού κρύβεται ένα σημαντικό αγωνιστικό ερώτημα για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ποιος θα αναλάβει τη δημιουργία και την εκτέλεση όταν οι αντίπαλες άμυνες καταφέρουν να περιορίσουν τον μεγάλο πρωταγωνιστή των «πράσινων»;
Ο Κέντρικ Ναν πρόσφερε μία παράσταση στη Μαδρίτη, αντάξια της προσωπικότητας του και της κλάσης του, οδηγώντας τον Παναθηναϊκό στη νίκη με 115-112 επί της Ρεάλ στην παράταση και υπενθυμίζοντας γιατί αποτελεί έναν από τους πιο επικίνδυνους σκόρερ της EuroLeague. Ο Αμερικανός γκαρντ πέτυχε 33 πόντους, με τους 23 από αυτούς να έρχονται στην τέταρτη περίοδο, όταν η Ρεάλ επιχειρούσε να ολοκληρώσει μία μεγάλη ανατροπή. Για αρκετά λεπτά, η επιθετική λειτουργία των «πράσινων» είχε μετατραπεί σχεδόν σε προσωπική υπόθεση, αφού ο Ναν έπαιρνε την μπάλα, δημιουργούσε τη δική του εκτέλεση και κρατούσε την ομάδα του όρθια απέναντι στην πίεση των Μαδριλένων.
Η εικόνα ήταν εντυπωσιακή, όμως το αποτέλεσμα δεν πρέπει να κρύψει τη μεγαλύτερη συζήτηση γύρω από τον φετινό Παναθηναϊκό. Η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να κερδίζει χωρίς τον Ναν, καθώς έχει φτάσει στο 8-2 παρότι εκείνος έχει αγωνιστεί μόλις σε τέσσερις αναμετρήσεις. Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι να βρεθεί ένας αντικαταστάτης του Αμερικανού. Είναι να δημιουργηθεί μία επιθετική λειτουργία που θα μπορεί να αξιοποιεί την παρουσία του, χωρίς να εξαρτά κάθε κρίσιμη κατοχή από την ατομική του έμπνευση.
Το 36,8% που αποκαλύπτει τον ρόλο του Ναν
Οι αριθμοί του Ναν στις πρώτες τέσσερις συμμετοχές του στη φετινή EuroLeague είναι εντυπωσιακοί. Ο Αμερικανός μετρά 20,3 πόντους και 3,3 ασίστ σε περίπου 23 λεπτά συμμετοχής, με 65,5% στα δίποντα και True Shooting Percentage 68,6%. Αυτό που ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο, όμως, είναι το Usage Rate του, το οποίο φτάνει στο 36,8%. Πρόκειται για έναν δείκτη που αποτυπώνει το πολύ μεγάλο ποσοστό των επιθέσεων που ολοκληρώνονται από τον ίδιο με σουτ, βολές ή λάθος όσο βρίσκεται στο παρκέ.
Με άλλα λόγια, ο Παναθηναϊκός έχει έναν παίκτη που αναλαμβάνει τεράστιο επιθετικό βάρος και εξακολουθεί να εκτελεί με εξαιρετική αποτελεσματικότητα. Αυτή είναι μία σημαντική πολυτέλεια, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί μία πρόκληση. Όταν ο Ναν βρίσκει ρυθμό, μπορεί να διαλύσει οποιοδήποτε αμυντικό πλάνο. Όταν όμως ο αντίπαλος επιλέξει να τον παγιδεύσει ή να απομακρύνει την μπάλα από τα χέρια του, οι υπόλοιποι παίκτες καλούνται να μετατρέψουν το πλεονέκτημα που δημιουργείται σε αποτελεσματική επίθεση.
Η εμφάνιση στη Μαδρίτη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Ναν πέτυχε 33 πόντους με σχεδόν αψεγάδιαστη ευστοχία, όμως ολοκλήρωσε το παιχνίδι με μόλις μία ασίστ και πέντε λάθη. Οι αριθμοί δεν μειώνουν την τεράστια συνεισφορά του. Υπενθυμίζουν, όμως, ότι το ατομικό σκοράρισμα και η συνολική δημιουργία δεν είναι πάντοτε το ίδιο πράγμα.
Ο Φρανσίσκο και η ανάγκη για δεύτερο δημιουργικό πόλο
Αν υπάρχει ένας παίκτης που μπορεί να αναλάβει μεγαλύτερο μέρος της επιθετικής οργάνωσης, αυτός είναι ο Σιλβέν Φρανσίσκο. Ο Γάλλος γκαρντ μετρά 13,8 πόντους και 4,7 ασίστ στις πρώτες δέκα αγωνιστικές, έχοντας Usage Rate 29,8%. Πρόκειται για τον δεύτερο περιφερειακό με τόσο μεγάλη επιθετική ευθύνη, ενώ η ικανότητά του να επιτίθεται από το pick-and-roll προσφέρει στον Παναθηναϊκό έναν διαφορετικό τρόπο δημιουργίας πλεονεκτήματος.
Στη Μαδρίτη, ο Φρανσίσκο πρόσθεσε 19 πόντους και τέσσερις ασίστ, αποτελώντας σημαντικό κομμάτι της επιθετικής παραγωγής. Παράλληλα, όμως, υπέπεσε σε πέντε λάθη, αναδεικνύοντας ένα ζήτημα που αφορά συνολικά την περιφερειακή λειτουργία της ομάδας. Ο Παναθηναϊκός έχει μέσο όρο 14,1 λάθη ανά παιχνίδι, ενώ το ποσοστό λαθών του φτάνει στο 19,4% σύμφωνα με τα διαθέσιμα προηγμένα στατιστικά, τη δεύτερη υψηλότερη επίδοση της διοργάνωσης.
Αυτή είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα αντίφαση της ομάδας του Ομπράντοβιτς. Διαθέτει σημαντική επιθετική ποιότητα, εξαιρετικούς ατομικούς δημιουργούς και μία από τις μεγαλύτερες διαφορές πόντων ανά 100 κατοχές, αλλά εξακολουθεί να σπαταλά αρκετές επιθέσεις λόγω κακής διαχείρισης της μπάλας. Ο Κώστας Σλούκας μπορεί να προσφέρει μεγαλύτερο έλεγχο του ρυθμού, ωστόσο έχει αγωνιστεί μόλις δύο φορές στη φετινή EuroLeague. Ο Τζέριαν Γκραντ, από την πλευρά του, προσφέρει 2,6 ασίστ ανά αγώνα, ενώ ο Μπράνκου Μπάντιο μπορεί να βοηθήσει στη μεταφορά της μπάλας και στη δημιουργία, χωρίς να απαιτεί μεγάλο αριθμό προσωπικών προσπαθειών.
Η πρόκληση δεν βρίσκεται στο να αποκτήσουν όλοι περισσότερο χρόνο με την μπάλα. Βρίσκεται στη σωστή κατανομή των αποφάσεων και στην επιλογή του κατάλληλου δημιουργού ανάλογα με τις συνθήκες της αναμέτρησης.
Ο Λεσόρ και η λύση που δεν βρίσκεται απαραίτητα στην περιφέρεια
Είναι εύκολο μία συζήτηση για την επιθετική εξάρτηση από έναν γκαρντ να οδηγήσει στην αναζήτηση ενός δεύτερου περιφερειακού σκόρερ. Ωστόσο, ο Παναθηναϊκός διαθέτει ήδη μία διαφορετική επιλογή στο πρόσωπο του Ματίας Λεσόρ. Ο Γάλλος σέντερ έχει 12,6 πόντους και 7,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, με 60,6% στα δίποντα, αποτελώντας μία από τις σημαντικότερες σταθερές του συνόλου. Τα 3,6 επιθετικά ριμπάουντ ανά αγώνα δείχνουν επίσης πόσο καθοριστικός είναι στη δημιουργία δεύτερων ευκαιριών. Στη Μαδρίτη, ο Λεσόρ πρόσθεσε 20 πόντους, εννέα ριμπάουντ και πέντε ασίστ, προσφέροντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιθετικής του επιρροής πέρα από το σκοράρισμα.
Αυτό ακριβώς μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της απάντησης, όταν οι αντίπαλοι πιέζουν τον Ναν και αναγκάζουν τον Παναθηναϊκό να απομακρύνει την μπάλα από τα χέρια του, η αξιοποίηση του Λεσόρ ως ενδιάμεσου δημιουργού, είτε μετά από short roll είτε μέσα από γρήγορες συνεργασίες κοντά στη ρακέτα, μπορεί να προσφέρει διαφορετικές λύσεις. Άλλωστε, οι «πράσινοι» ανανεώνουν το 36,9% των διαθέσιμων επιθετικών ριμπάουντ, έχοντας τη δεύτερη καλύτερη επίδοση της EuroLeague. Πρόκειται για ένα στοιχείο που μπορεί να λειτουργήσει ως αντίβαρο ακόμη και σε βραδιές όπου η περιφερειακή εκτέλεση δεν βρίσκεται στα επιθυμητά επίπεδα.
Η ποιότητα υπάρχει, η ισορροπία αναζητείται
Ο Παναθηναϊκός δεν είναι μία ομάδα που χρειάζεται να ανακαλύψει από την αρχή την επιθετική της ταυτότητα. Έχει Offensive Rating 120,7 πόντων ανά 100 κατοχές, Defensive Rating 107,4 και Net Rating +13,3, το υψηλότερο της EuroLeague στο συγκεκριμένο δείγμα. Παράλληλα, το Effective Field Goal Percentage φτάνει στο 56,8%, επιβεβαιώνοντας ότι οι «πράσινοι» μπορούν να δημιουργούν και να εκτελούν αποτελεσματικά.
Εκτός από τους περιφερειακούς και τον Λεσόρ, ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις προσφέρει 11,3 πόντους με 38,7% στα τρίποντα, ενώ ο Γκέρσον Γιαμπουσέλε προσθέτει 8,7 πόντους. Πρόκειται για δύο παίκτες που μπορούν να τιμωρήσουν τις αμυντικές προσαρμογές, να αξιοποιήσουν τις περιστροφές και να προσφέρουν σκορ χωρίς να απαιτείται να δημιουργούν διαρκώς από την αρχή κάθε επίθεση. Η ποιότητα, επομένως, υπάρχει. Το θέμα είναι πώς θα αξιοποιείται όταν η άμυνα αφαιρεί την πρώτη επιλογή.
Το επόμενο ευρωπαϊκό παιχνίδι απέναντι στην Μπαρτσελόνα, την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου στο Telekom Center Athens, αποτελεί μία σημαντική ευκαιρία για να εξεταστεί ακριβώς αυτή η παράμετρος. Ο Ομπράντοβιτς γνωρίζει ότι διαθέτει έναν παίκτη ικανό να κρίνει μόνος του μία αναμέτρηση. Το ζητούμενο είναι ο Παναθηναϊκός να μην υποχρεώνεται να περιμένει πάντοτε μία τέτοια εμφάνιση.
Γιατί οι 33 πόντοι του Ναν στη Μαδρίτη έφεραν μία τεράστια νίκη και μία ακόμη υπενθύμιση της ατομικής του κλάσης. Η πραγματική εξέλιξη του Παναθηναϊκού, όμως, θα φανεί όταν η αντίπαλη άμυνα καταφέρει να περιορίσει τον Αμερικανό και οι υπόλοιποι βρουν τον τρόπο να πάρουν τις σωστές αποφάσεις και για μία ομάδα που δεν θέλει απλώς να κερδίζει μεγάλα παιχνίδια, αλλά να αποκτήσει όλες τις προϋποθέσεις για να διεκδικήσει την κορυφή της Ευρώπης.
