Ο Κέντρικ Ναν θα μείνει στα «πιτς» στο ξεκίνημα της πορείας του Παναθηναϊκού, όμως ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς γνωρίζει πως έχει ήδη δύο σπουδαίες πεντάδες, που μπορούν να καλύψουν το κενό του Αμερικανού «μπόμπερ». Το SKWEEK αναλύει…
Όπως είναι γνωστό, ο Ναν υπέστη ρήξη έσω μηνίσκου στο δεξιό γόνατο κατά τη διάρκεια ατομικής προπόνησης στην πατρίδα του πριν από λίγες μέρες. Έπειτα από επικοινωνία με τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού και το ιατρικό επιτελείο της ομάδας, ο 31χρονος γκαρντ πέρασε την πόρτα του χειρουργείου στις ΗΠΑ την Τετάρτη (19/8). Η αρθροσκοπική μερική μηνισκεκτομή, μια επέμβαση που θεωρείται «ρουτίνας», ολοκληρώθηκε με επιτυχία και η επιστροφή του σε φουλ ρυθμούς υπολογίζεται σε διάστημα 6-8 εβδομάδων.
Το… θετικό μέσα στην ατυχία του ίδιου και των «πρασίνων» είναι πως η ζημιά έγινε σε μια περίοδο κατά την οποία το αγωνιστικό «κόστος» μπορεί να περιοριστεί. Θυμίζουμε πως ο Αμερικανός σούπερ σταρ «κουβαλούσε» ποινή δύο αγωνιστικών στις εγχώριες διοργανώσεις και, επομένως, θα απουσίαζε ούτως ή άλλως από το ελληνικό Super Cup. Ουσιαστικά, λοιπόν, αναμένεται να χάσει τα πρώτα παιχνίδια της Euroleague, που αρχίζει στις 24/9, καθώς και το ξεκίνημα της GBL, το πρώτο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου.
Με τα τωρινά δεδομένα, όλα δείχνουν πως ο MVP θα απουσιάσει από τις εντός έδρας αναμετρήσεις με Παρί, Βιλερμπάν και Μακάμπι και στη συνέχεια θα κάνει αγώνα δρόμου για την επιστροφή του. Θέμα μεταγραφικής προσθήκης δεν τίθεται, όπως έχει ξεκαθαριστεί από την πρώτη στιγμή. Κι αυτό γιατί ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχει στη διάθεσή του στη γραμμή των γκαρντ τους Κώστα Σλούκα, Σιλβέν Φρανσίσκο, Τζέριαν Γκραντ, Μπράνκου Μπάντιο και Δημήτρη Μωραΐτη για να μοιράσει ρόλους και ευθύνες στο backcourt μέχρι να επιστρέψει ο κορυφαίος σκόρερ του.
Κακά τα ψέματα, ο Ναν δεν αντικαθίσταται εύκολα από οποιονδήποτε. Πώς θα γίνει αυτό, άλλωστε, όταν μιλάμε για έναν εκ των κορυφαίων (αν όχι τον κορυφαίο) σκόρερ στη διοργάνωση; Στην τριετία του στη Euroleague μετρά 18,2 πόντους, 3 ριμπάουντ και 3,6 ασίστ ανά αγώνα, όμως η επιρροή του ξεπερνά τους αριθμούς. Κάθε αντίπαλη άμυνα κάνει focus πάνω του, στέλνει βοήθειες και προσαρμόζει ολόκληρο το πλάνο της. Επομένως, ο Παναθηναϊκός χρειάζεται τόσο το σκορ του όσο και τους χώρους που ανοίγει η παρουσία του για όλους τους υπόλοιπους.
Σε αυτό το σημείο έρχεται να φανεί η δουλειά που έγινε στο φετινό μεταγραφικό παζάρι, που… λύνει τα χέρια του «Ζοτς» για το πώς θα «καμουφλαριστεί» το κενό του 31χρονου το προσεχές διάστημα. Βλέπετε, το «τριφύλλι» πρόσθεσε βάθος, ποιότητα, αθλητικότητα και μέγεθος σχεδόν σε κάθε θέση, χτίζοντας ένα ρόστερ που δεν εξαρτάται από μία μόνο σύνθεση.
Το depth chart του Παναθηναϊκού για τη σεζόν 2026-2027 αποτυπώνει αυτή την πληρότητα:
- Γκαρντ: Κώστας Σλούκας, Κέντρικ Ναν, Σιλβέν Φρανσίσκο, Τζέριαν Γκραντ, Μπράνκου Μπάντιο, Δημήτρης Μωραΐτης.
- Φόργουορντ: Νάιτζελ Χέις – Ντέιβις, Χουάντσο Ερνανγκόμεθ, Ίζακ Μπόνγκα, Νίκος Ρογκαβόπουλος, Ντίνος Μήτογλου, Παναγιώτης Καλαϊτζάκης, Λευτέρης Μαντζούκας.
- Σέντερ: Ματίας Λεσόρ, Γκερσόν Γιαμπουσέλε, Μουστάφα Φαλ.
Ο «ευχάριστος πονοκέφαλος» του ευρύτερου ροτέισιον περνά πλέον στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ο κορυφαίος προπονητής γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα πως ένα γεμάτο ρόστερ δεν αρκεί από μόνο του· χρειάζονται καθαροί ρόλοι, ισορροπία και σχήματα που αναδεικνύουν τα χαρακτηριστικά των παικτών. Γι’ αυτό και στις πρώτες του δηλώσεις στάθηκε στη δουλειά που πρέπει να «ρίξουν» οι «πράσινοι» στην προετοιμασία τους.
Παράλληλα, ο «Ζοτς» έχει την εμπειρία και την ικανότητα να παρουσιάσει πράγματα – σχήματα που σήμερα δεν περιμένουμε. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να χρησιμοποιήσει τον Χέις – Ντέιβις στο «3», να βάλει πολλά μεγάλα κορμιά μαζί στο παρκέ ή να αλλάξει τη φυσιογνωμία μιας πεντάδας χωρίς να θυσιάσει το spacing.
Το versatility του νέου Παναθηναϊκού επιτρέπει στον Σέρβο τεχνικό να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Υπάρχει size σε κάθε θέση, δυνατότητα για αλλαγές στα μαρκαρίσματα και… μαζεμένη τρίποντη απειλή, στοιχεία που ανοίγουν το παιχνίδι και στις δύο πλευρές του παρκέ. Είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, ωστόσο σε θεωρητικό επίπεδο οι «πράσινοι» μπορούν να παρατάξουν, ακόμη και χωρίς τον Ναν, δύο διαφορετικές πεντάδες με υλικό επιπέδου Euroleague contender.
Η πρώτη πεντάδα έχει την ακόλουθη μορφή:
- PG: Σιλβέν Φρανσίσκο
- SG: Μπράνκου Μπάντιο
- SF: Ίζακ Μπόνγκα
- PF: Νάιτζελ Χέις-Ντέιβις
- C: Ματίας Λεσόρ
Πρόκειται για ένα σχήμα που ξεκινά από την πίεση, την αθλητικότητα και το αμυντικό φίλτρο από το «2» μέχρι το «5». Ο Μπάντιο, ο Μπόνγκα, ο Χέις – Ντέιβις και ο Λεσόρ μπορούν να καλύψουν χώρους, να βάλουν τα χέρια τους στις γραμμές πάσας και να… προστατεύσουν τον Φρανσίσκο από δύσκολα μαρκαρίσματα. Έτσι, οι αμυντικές αδυναμίες του Γάλλου καλύπτονται μέσα από το μέγεθος και την ταχύτητα των υπολοίπων. Η συγκεκριμένη πεντάδα μπορεί να παίξει man to man, αλλά και να αλλάξει στα σκριν όταν το απαιτούν οι συνθήκες.
Στην επίθεση, ο άξονας Φρανσίσκο – Λεσόρ δίνει αποτελεσματικό pick-and-roll, με τον πρώτο να επιτίθεται στο κενό και τον δεύτερο να πιέζει κάθετα τη ρακέτα. Αν η άμυνα στείλει double team στον χειριστή, γύρω τους υπάρχουν παίκτες που μπορούν να τιμωρήσουν τα uncontested shots. Την ίδια ώρα, ο Χέις – Ντέιβις αποτελεί τον δεύτερο επιθετικό πόλο: μπορεί να επιτεθεί με πρόσωπο, να ποστάρει χαμηλότερα κορμιά και να ανοίξει το γήπεδο. Σε ένα περιβάλλον με περισσότερους χώρους και ξεκάθαρες κατοχές, ο «NHD» έχει τις προϋποθέσεις να παρουσιαστεί αναγεννημένος και να πλησιάσει ξανά την εικόνα του MVP της Φενέρμπαχτσε.
Η δεύτερη πεντάδα αποτελείται από τους:
- PG: Κώστας Σλούκας
- SG: Τζέριαν Γκραντ
- SF: Νίκος Ρογκαβόπουλος
- PF: Χουάντσο Ερνανγκόμεθ
- C: Γκερσόν Γιαμπουσέλε
Εδώ η αφετηρία είναι διαφορετική. Ο Σλούκας, ο «προπονητής εντός των τεσσάρων γραμμών», προσφέρει elite δημιουργία, ελέγχει τον ρυθμό και διαβάζει κάθε αδυναμία της αντίπαλης άμυνας πριν αυτή προλάβει να προσαρμοστεί. Δίπλα του, ο Γκραντ αναλαμβάνει τον πιο απαιτητικό περιφερειακό αντίπαλο, ενώ ο Χουάντσο και ο Γιαμπουσέλε δίνουν λύσεις απέναντι σε διαφορετικά κορμιά. Οι τρεις τους επιτρέπουν στον Παναθηναϊκό να αλλάζει στα μαρκαρίσματα, χωρίς να χάνει εύκολα την ισορροπία του.
Επιθετικά, το συγκεκριμένο σχήμα μπορεί να φτάσει μέχρι το five out. Και οι πέντε παίκτες αποτελούν απειλή πίσω από τα 6,75 μ., άρα η ρακέτα αδειάζει για τις δημιουργίες του Σλούκα, τα κοψίματα του Γκραντ και τα closeouts στα οποία μπορούν να επιτεθούν ο Ρογκαβόπουλος και ο Χουάντσο. Οι αυτοματισμοί που έχουν ήδη «χτίσει» Γκραντ και Ερνανγκόμεθ δίνουν μια σταθερή βάση. Το «κλειδί», όμως, είναι ο Γιαμπουσέλε: με τον όγκο του μπορεί να δώσει σημεία αναφοράς κοντά στο καλάθι, να τιμωρήσει τα mismatch και ταυτόχρονα να τραβήξει τον αντίπαλο ψηλό μακριά από τη ρακέτα.
Φυσικά, όλα αυτά υπάρχουν προς το παρόν στα… χαρτιά. Ο Μουστάφα Φαλ και ο Ντίνος Μήτογλου δεν χωρούν -θεωρητικά- στις δύο παραπάνω πεντάδες, όμως μπορούν να φέρουν εντελώς νέα σχήματα στη front line. Ο πρώτος προσθέτει όγκο, δημιουργία από μέσα προς τα έξω και ισχυρή παρουσία μέσα στη ρακέτα, ενώ ο δεύτερος δίνει διαφορετική ισορροπία ανάμεσα στις δύο θέσεις των ψηλών και απειλή πίσω από τη γραμμή του τριπόντου.
Σε κάθε περίπτωση, η απουσία του «μπόμπερ» Ναν δεν είναι μικρή υπόθεση. Ο Παναθηναϊκός χάνει προσωρινά τον πρώτο σκόρερ του και τον παίκτη που αλλάζει μόνος του τον τρόπο με τον οποίο στήνεται κάθε αντίπαλη άμυνα. Το «τριφύλλι», όμως, διαθέτει ένα γεμάτο ρόστερ, με διαφορετικά χαρακτηριστικά, πολλά κορμιά και αρκετούς δημιουργούς για να μοιράσει το… βάρος στις πρώτες αγωνιστικές.
Ο Ομπράντοβιτς ξέρει πώς να κερδίσει χρόνο και να ενώσει τα κομμάτια του παζλ. Μέχρι να επιστρέψει ο MVP, ο «Ζοτς» δεν χρειάζεται να βρει τον επόμενο Ναν, αλλά να πάρει από όλους κάτι περισσότερο. Αυτό, λοιπόν, σκοπεύει να κάνει.
