Ο Μπεν Σίμονς είχε μπροστά του μια ευκαιρία να ξαναβρεί τη θέση του στο NBA, όμως η ρήξη αχίλλειου τένοντα ήρθε να αλλάξει ξανά την πορεία μιας καριέρας που δεν εξελίχθηκε ποτέ όπως υποσχόταν.
Υπάρχουν ιστορίες στο NBA που σε κάνουν να αναρωτιέσαι πόσες φορές μπορεί ένας αθλητής να αναγκαστεί να ξεκινήσει από το μηδέν. Ο Μπεν Σίμονς έχει βρεθεί αρκετές φορές σε αυτή τη θέση, αλλά αυτό που συνέβη στο Σακραμέντο μοιάζει με ένα από τα πιο σκληρά κεφάλαια της διαδρομής του.
Γιατί αυτή τη φορά δεν επρόκειτο απλώς για την προσπάθεια να ξαναβρεί τον παλιό του εαυτό. Ούτε για την ανάγκη να αποδείξει πως μπορεί να παραμείνει χρήσιμος στο υψηλότερο επίπεδο. Ο Αυστραλός είχε μπροστά του την ευκαιρία να επιστρέψει στην… κανονικότητα του μπάσκετ, να φορέσει ξανά τη φανέλα μιας ομάδας με συγκεκριμένες προσδοκίες από εκείνον και να θυμίσει ότι υπάρχουν ακόμη πράγματα που μπορεί να προσφέρει στο παιχνίδι. Τότε, όμως, ήρθε ο τραυματισμός
Στις 18 Οκτωβρίου, όμως, η μοίρα του επεφύλασσε ακόμα έναν σοβαρό τραυματισμό, καθώς κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης των Σακραμέντο Κινγκς, ο Σίμονς υπέστη ρήξη δεξιού αχίλλειου τένοντα. Η διάγνωση επιβεβαιώθηκε με μαγνητική τομογραφία και δύο ημέρες αργότερα υποβλήθηκε σε επέμβαση. Η σεζόν 2026/27 είχε τελειώσει γι’ αυτόν πριν καν αρχίσει.
Το timing είναι από εκείνα που δύσκολα μπορείς να πιστέψεις. Μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα, ο 30χρονος γκαρντ είχε δώσει έναν λόγο για να κοιτάξει κανείς με ενδιαφέρον την επιστροφή του. Συγκεκριμένα, στον αγώνα με τους Σαν Αντόνιο Σπερς, σε 26 λεπτά συμμετοχής, μέτρησε 14 πόντους, οκτώ ριμπάουντ και επτά ασίστ, δείχνοντας πως μπορεί ακόμα να συνεισφέρει σε πολλούς τομείς.
Δεν ήταν μια εμφάνιση που αρκούσε για να διαγράψει όσα είχαν προηγηθεί, αλλά ήταν αρκετή για να δημιουργήσει την προσδοκία ότι θα άξιζε να τον παρακολουθήσουμε ξανά κι αυτό από μόνο του είχε σημασία.
Από το Νο. 1 του draft στην αμφισβήτηση
Το 2016, όταν οι Σίξερς τον επέλεξαν στο Νο. 1 του draft, ο Σίμονς έμοιαζε με παίκτη που μπορούσε να αλλάξει τις ισορροπίες. Το μέγεθος, η ταχύτητα, η αντίληψη του παιχνιδιού κι η ικανότητά του να δημιουργεί για τους συμπαίκτες του τον έκαναν να ξεχωρίζει. Δεν ήταν ένας συνηθισμένος πόιντ γκαρντ. Μπορούσε να κατεβάσει την μπάλα, να τρέξει το γήπεδο, να παίξει στην άμυνα και να λειτουργήσει ως δημιουργός ακόμη και χωρίς να έχει την μπάλα συνεχώς στα χέρια του.
Η πρώτη του χρονιά στο NBA, τη σεζόν 2017/18, επιβεβαίωσε τις προσδοκίες, καθώς αναδείχθηκε Rookie of the Year, ενώ ακολούθησαν τρεις διαδοχικές συμμετοχές στο All-Star Game, από το 2019 έως το 2021. Τη σεζόν 2019/20 συμπεριλήφθηκε στην τρίτη καλύτερη πεντάδα του NBA και στην πρώτη αμυντική πεντάδα, αποδεικνύοντας ότι μπορούσε να επηρεάσει ένα παιχνίδι και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Υπήρχε, βέβαια, πάντα ένα ερωτηματικό. Το σουτ του. Η αδυναμία του να απειλήσει με συνέπεια από μακριά περιόριζε ορισμένες από τις επιθετικές επιλογές του κι έδινε στους αντιπάλους τη δυνατότητα να προσαρμόζουν την άμυνά τους. Για χρόνια, όμως, τα υπόλοιπα στοιχεία του παιχνιδιού του ήταν αρκετά για να τον κρατούν ανάμεσα στους σημαντικούς παίκτες της λίγκας.
Η πορεία του δεν σταμάτησε απότομα σε ένα βράδυ. Άρχισε να αλλάζει μέσα από μια σειρά γεγονότων, με αποκορύφωμα την κρίση που ακολούθησε την αποχώρησή του από τη Φιλαδέλφεια. Η δύσκολη σχέση του με τους Σίξερς, η ανταλλαγή του στο Μπρούκλιν και τα διαδοχικά προβλήματα τραυματισμών τον απομάκρυναν σταδιακά από τον παίκτη που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε.
Οι επεμβάσεις στη μέση, οι ενοχλήσεις κι οι παρατεταμένες απουσίες έκαναν την επιστροφή του μια διαρκή εκκρεμότητα. Στους Νετς δεν κατάφερε να βρει σταθερότητα, ενώ στους Λος Άντζελες Κλίπερς, όπου συνέχισε μετά την αποχώρησή του από το Μπρούκλιν μέσα στη σεζόν 2024/25, είχε έναν σαφώς πιο περιορισμένο ρόλο.
Κάπως έτσι, από έναν παίκτη που συζητούσαμε για το πόσο ψηλά θα μπορούσε να φτάσει, φτάσαμε να αναρωτιόμαστε αν θα καταφέρει να παραμείνει στο NBA.
Το Σακραμέντο τού έδωσε αυτό που χρειαζόταν
Η σεζόν 2025/26 πέρασε χωρίς να αγωνιστεί ούτε μία φορά. Ο Σίμονς επικεντρώθηκε στην αποκατάστασή του, προσπαθώντας να αφήσει πίσω του τα προβλήματα που είχαν περιορίσει την παρουσία του στα παρκέ. Δεν υπήρχε, φυσικά, καμία εγγύηση ότι θα επέστρεφε στο επίπεδο που βρισκόταν κάποτε. Το πρώτο ζητούμενο ήταν να γίνει ξανά διαθέσιμος για μια ομάδα.
Οι Κινγκς αποφάσισαν να του δώσουν αυτή την ευκαιρία. Τον Σεπτέμβριο του 2026 συμφώνησαν μαζί του για μονοετές συμβόλαιο, ύψους 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων, ποντάροντας στην ικανότητά του να προσφέρει δημιουργία, μέγεθος και αμυντική ευελιξία.
Δεν ήταν μια συμφωνία που θα άλλαζε αυτομάτως τη μοίρα του Σακραμέντο. Ήταν, όμως, μια ευκαιρία και για τις δύο πλευρές. Οι Κινγκς αποκτούσαν έναν παίκτη με εμπειρία και διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα των υπόλοιπων περιφερειακών τους, ενώ ο Σίμονς έβρισκε ένα περιβάλλον στο οποίο θα μπορούσε να ξαναχτίσει την αγωνιστική του παρουσία.
Στην preseason έδειξε ορισμένα ενθαρρυντικά σημάδια. Η εμφάνιση απέναντι στους Σπερς ήταν η πιο χαρακτηριστική, καθώς δεν περιορίστηκε σε έναν ρόλο εκτελεστή. Μάζεψε ριμπάουντ, μοίρασε την μπάλα κι έδειξε ότι εξακολουθεί να διαθέτει στοιχεία που δεν χάνονται εύκολα, ακόμη κι όταν η αγωνιστική συνέχεια αποτελεί ζητούμενο.
Μάλιστα, όλα έδειχναν πως θα βρισκόταν στην αρχική πεντάδα της ομάδας στην πρεμιέρα απέναντι στους Κλίπερς. Ύστερα από έναν ολόκληρο χρόνο απουσίας, είχε φτάσει στο σημείο να προετοιμάζεται για την επιστροφή του σε επίσημο αγώνα. Κάπου εκεί η ιστορία πήρε ξανά την πιο δύσκολη τροπή.
Η ιστορία του δεν έχει τελειώσει, αλλά κανείς δεν ξέρει πώς θα συνεχιστεί
Το πιο δύσκολο για τον Σίμονς δεν είναι μόνο ότι θα χρειαστεί να περάσει ξανά τη διαδικασία της αποκατάστασης. Είναι ότι θα πρέπει να το κάνει έχοντας χάσει μια ολόκληρη σεζόν που είχε σχεδιαστεί ως το πρώτο βήμα για την επιστροφή του.
Στα 30 του χρόνια, με ένα βαρύ ιστορικό τραυματισμών και με την καριέρα του να έχει ήδη πάρει διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που περιμέναμε, δεν υπάρχουν περιθώρια για εύκολες προβλέψεις. Δεν γνωρίζουμε αν θα ξαναδούμε τον παίκτη που έκανε τη διαφορά στη Φιλαδέλφεια, για την ακρίβεια δεν γνωρίζουμε καν αν θα καταφέρει να βρει ξανά σταθερή θέση σε μια ομάδα του NBA. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως πρέπει να προεξοφλήσουμε το τέλος. Μακάρι να βρει την υγεία και τη δύναμη να περάσει κι αυτή τη δοκιμασία. Μακάρι να μπορέσει να επιστρέψει και να έχει την ευκαιρία να δείξει, με τους δικούς του όρους, τι μπορεί ακόμη να προσφέρει στο παιχνίδι.
Ας ελπίσουμε η επόμενη συζήτηση για τον Μπεν Σίμονς να αφορά ξανά το μπάσκετ. Τις πάσες του, την άμυνά του, τις αποφάσεις του στο παρκέ, όσα κάνει καλά και όσα εξακολουθούν να τον περιορίζουν. Γιατί αυτή θα είναι η πραγματική επιστροφή. Όχι η επιστροφή ενός πρώην Νο. 1 του draft που κάποτε έμοιαζε προορισμένος για την κορυφή, αλλά ενός αθλητή που θα έχει καταφέρει να σταθεί ξανά απέναντι στις απαιτήσεις του NBA. Προς το παρόν, η μόνη βεβαιότητα είναι ότι ο δρόμος έγινε πολύ πιο δύσκολος. Ο Σίμονς, όμως, δεν έχει πει την τελευταία του λέξη κι η ιστορία του αξίζει να συνεχιστεί…