Η αγωνιστική σεζόν 2025/2026 έχει ολοκληρωθεί -θέλουμε να πιστεύουμε, εκτός κι αν μας διαφεύγει κάτι- και πλέον όλοι οι μπασκετμπολίστες έχουν μπει σε ρυθμούς off-season. Όπως είναι λογικό, όλο το αθλητικό ενδιαφέρον έχει συγκεντρωθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο, που διεξάγεται σε Η.Π.Α., Καναδά και Μεξικό.
Μπορεί να είναι περίεργες οι ώρες, ιδίως για την Ευρώπη, όμως το Μουντιάλ δεν παύει να μαζεύει πάνω του όλα τα βλέμματα και όλος ο κόσμος κινείται στους ρυθμούς του. Το… δύσμοιρο το μπάσκετ έχει περάσει σε δεύτερη και τρίτη μοίρα. Αυτό που έχει μείνει για εμάς, απανταχού μπασκετόφιλοι, είναι μία γλυκιά ανάμνηση της… πραγματικής στρογγυλής θεάς.
Η καλαθοσφαίρηση αποτελεί ένα άθλημα με πολύ διαφορετική φιλοσοφία από το ποδόσφαιρο, για αυτό και υπάρχει συνεχώς το δίπολο «ποδόσφαιρο ή μπάσκετ». Νομίζω έχετε ήδη καταλάβει τις προτιμήσεις του συντάκτη του παρόντος κειμένου. Αλλά το θέμα μας, εν προκειμένω, δεν είναι αυτό.
Όπως και να ‘χει, με εμάς τους τελευταίους πιστούς και ρομαντικούς της καλαθόσφαιρας να… βαράμε κουνούπια και να τρώμε καρπούζι αναγκαζόμενοι να παρακολουθήσουμε Κουρασάο – Βραζιλία 2 ώρες μετά τα μεσάνυχτα, ορισμένες απορίες γεννιούνται στο μυαλό μας, ρεμβάζοντας με αχανές βλέμμα την οθόνη:
Πώς θα ήταν το μπάσκετ, άμα παιζόταν με κανόνες ποδοσφαίρου;
Θα σας απαντήσουμε ευθύς αμέσως! Είναι εύκολο να το φανταστούμε, γιατί υπάρχουν ορισμένοι κανόνες που αν υπήρχαν ΚΑΙ στο μπάσκετ, τότε θα είχαμε… πανηγύρια!
Σκεφτείτε απλά να υπήρχε το οφσάιντ στο μπάσκετ. Σχεδόν κάθε αιφνιδιασμός, κάθε alley-oop, κάθε chasedown block, κάθε εντυπωσιακή ασίστ behind-the-back από τη… σέντρα, που έχει καταγραφεί, απλώς δεν θα υπήρχε! Είναι τόσο απλό. Κι αυτό ενισχύει την ευρέως διαδεδομένη άποψη πως -τουλάχιστον όπως είναι σήμερα διαμορφωμένος ο κανονισμός- είναι ξενέρωτος!
Ας του δούμε και από μία άλλη πλευρά. Σκεφτείτε σε κάθε φάουλ να εκτελούταν φάουλ από εκεί που αυτό έγινε, κανονικά με σουτ, έχοντας μπροστά ένα τείχος από χέρια! Και αν γινόταν εντός ζωγραφιστού, πένταλτι με βολή, αλλά… τερματοφύλακα μπροστά από τη στεφάνη. Ούτε λόγος για goaltending δηλαδή.
Κι αφού είπαμε για τερματοφύλακα, σκεφτείτε να όντως να υπήρχε ένας σε κάθε πεντάδα. Ή, τώρα που το σκεφτόμαστε, σε κάθε εντεκάδα, άμα το πάμε πιστά βάσει του κόνσεπτ του κειμένου. Είκοσι δύο τρελοί πάνω-κάτω να τρέχουν, αλλά σε παρκέ (ή glass floor) και η μόνη διαφορά να είναι το να παίζουν με τα χέρια.
Ε όχι. Μας συγχωρείς ποδόσφαιρο, αλλά ποτέ δεν θα γίνεις μπάσκετ!
