Μια ήττα από την Ισπανία θα φέρει την Ελλάδα ουσιαστικά εκτός Παγκοσμίου Κυπέλλου και θα δυσκολέψει σημαντικά τον δρόμο προς τους Ολυμπιακούς, ενώ στο χειρότερο σενάριο η επόμενη μεγάλη διοργάνωση θα είναι το 2029, όταν η σημερινή Εθνική θα έχει αλλάξει αισθητά.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Εθνική γνωρίζει πολύ καλά τι διακυβεύεται απόψε απέναντι στην Ισπανία και κανείς δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει το παιχνίδι σαν μία ακόμη υποχρέωση των προκριματικών. Η ήττα από την Ουκρανία έχει ήδη φέρει την Ελλάδα σε πολύ δύσκολη θέση, καθώς βρίσκεται στο 3-4 και μία νέα απώλεια θα την αφήσει ουσιαστικά εκτός διεκδίκησης της πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2027, έστω κι αν μαθηματικά η υπόθεση δεν θα έχει κλείσει. Το πρόβλημα είναι ότι η ενδεχόμενη ήττα δεν θα αφορά μόνο το Κατάρ.
Το Παγκόσμιο του 2027 είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος της Εθνικής μετά το χάλκινο μετάλλιο στο Eurobasket του 2025, αλλά παράλληλα αποτελεί και σημαντικό σταθμό για την προσπάθεια πρόκρισης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028. Επτά ομάδες από το Παγκόσμιο θα πάρουν απευθείας θέση στο Ολυμπιακό τουρνουά, ενώ όσες δεν τα καταφέρουν θα έχουν έναν δεύτερο, σαφώς πιο δύσκολο δρόμο μέσα από τα Προ-Προολυμπιακά και τα Προολυμπιακά Τουρνουά.
Επομένως, η απουσία από το Παγκόσμιο δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η Ελλάδα θα χάσει και τους Ολυμπιακούς, αλλά θα της στερήσει την απευθείας διαδρομή που περνά μέσα από το Κατάρ και θα την υποχρεώσει να διεκδικήσει την παρουσία της στο Λος Άντζελες μέσα από μία πολύ πιο απαιτητική διαδικασία. Aν τελικά χαθούν και οι δύο στόχοι, τότε η εικόνα γίνεται πραγματικά δύσκολη.
Η επόμενη μεγάλη διοργάνωση θα είναι το Eurobasket του 2029, με την Ελλάδα μάλιστα να είναι μία από τις τέσσερις διοργανώτριες χώρες, κάτι που σημαίνει ότι το εισιτήριο για την τελική φάση είναι εξασφαλισμένο. Στο χειρότερο σενάριο, λοιπόν, η Εθνική θα μπορούσε να μείνει τέσσερα καλοκαίρια χωρίς μεγάλη διοργάνωση: το 2026 δεν υπάρχει EuroBasket ή Παγκόσμιο, το 2027 θα έχει χαθεί το Παγκόσμιο, το 2028 μπορεί να έχει χαθεί κι η Ολυμπιακή πρόκριση και το επόμενο μεγάλο ραντεβού θα είναι πλέον το 2029.
Σε μια τέτοια περίπτωση η κουβέντα γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρουσα, γιατί τέσσερα καλοκαίρια δεν είναι απλώς ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο ημερολόγιο· είναι μία ολόκληρη εποχή στην καριέρα ενός αθλητή και, για την Εθνική, μπορεί να είναι αρκετός χρόνος ώστε να αλλάξει σημαντικά ο κορμός της.
Το 2029 ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα είναι 35 ετών, ο Κώστας Παπανικολάου θα έχει φτάσει στα 39 κι είναι πολύ πιθανό να έχει ολοκληρώσει μέχρι τότε την παρουσία του με τη «γαλανόλευκη», ενώ ακόμη και ο Βασίλης Τολιόπουλος, ο οποίος σήμερα βρίσκεται σε ηλικία που του επιτρέπει να αποτελεί μέρος της επόμενης ημέρας, θα είναι πλέον 33.
Δεν σημαίνει ότι ο Γιάννης στα 35 του δεν θα μπορεί να είναι ο ηγέτης της Εθνικής ή ότι ο Τολιόπουλος στα 33 του δεν θα μπορεί να αποτελεί σημαντικό κομμάτι της, αλλά δεν γίνεται να θεωρούμε ότι η Ελλάδα του 2029 θα είναι ίδια με την Ελλάδα του 2026, ιδιαίτερα αν στο μεταξύ έχει χαθεί ένας ολόκληρος κύκλος μεγάλων διοργανώσεων. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο κόστος μιας πιθανής αποτυχίας.
Το Παγκόσμιο του 2027 δεν θα ήταν μόνο μία ευκαιρία για ακόμα μία μεγάλη διοργάνωση και ακόμα μία προσπάθεια διάκρισης, αλλά κι ο φυσικός ενδιάμεσος σταθμός για να συνυπάρξει η σημερινή γενιά με την επόμενη, με τον Γιάννη να παραμένει ο ηγέτης, τον Παπανικολάου να προσφέρει την εμπειρία του και τους νεότερους να αποκτούν μέσα από ένα Παγκόσμιο τις παραστάσεις που χρειάζονται για να αναλάβουν σταδιακά μεγαλύτερο ρόλο.
Αν αυτή η ευκαιρία χαθεί, η μετάβαση θα πρέπει να γίνει χωρίς εκείνο το ενδιάμεσο στάδιο κι η επόμενη μεγάλη εικόνα της Εθνικής θα έρθει το 2029, όταν οι ισορροπίες θα έχουν ήδη αλλάξει και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσοι από τους σημερινούς πρωταγωνιστές θα βρίσκονται ακόμα εκεί.
Γι’ αυτό η αποψινή αναμέτρηση με την Ισπανία έχει βάρος που ξεπερνά κατά πολύ τους δύο βαθμούς της βαθμολογίας. Η Ελλάδα δεν παίζει απόψε μόνο για να μη χάσει το Παγκόσμιο του 2027· παίζει για να μη χάσει έναν ολόκληρο κύκλο της Εθνικής.