Από τους Τζαζ των Μαλόουν και Στόκτον μέχρι τους Θάντερ των Ντουράντ, Οέστμπρουκ και Χάρντεν… Ομάδες που έμοιαζαν προορισμένες για τίτλους αλλά έμειναν τελικά με την πικρία της χαμένης ευκαιρίας.
Το NBA έχει αναδείξει ορισμένες από τις πιο εμβληματικές δυναστείες στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού. Οι ομάδες που κατάφεραν να μετατρέψουν το ταλέντο σε τίτλους έγραψαν το όνομά τους με χρυσά γράμματα στην ιστορία του πρωταθλήματος.
Υπάρχουν, όμως, και οι περιπτώσεις εκείνων που διέθεταν όλα τα συστατικά της επιτυχίας, αλλά δεν κατάφεραν ποτέ να φτάσουν στην κορυφή. Ομάδες με σπουδαίους παίκτες, σταθερή παρουσία στα playoffs και υψηλές προσδοκίες, οι οποίες για διαφορετικούς λόγους είδαν το όνειρο του πρωταθλήματος να μένει ανεκπλήρωτο.
Αυτές είναι έξι από τις πιο χαρακτηριστικές «χαμένες δυναστείες» στην ιστορία του NBA.
Γιούτα Τζαζ (1990s)
Οι Τζαζ αποτέλεσαν μία από τις πιο σταθερές δυνάμεις της δεκαετίας του ’90. Με τους Καρλ Μαλόουν και Τζον Στόκτον να συνθέτουν ένα από τα κορυφαία δίδυμα που έχουν εμφανιστεί ποτέ στα παρκέ του NBA, η ομάδα της Γιούτα βρέθηκε δύο φορές στους Τελικούς. Το 1997 και το 1998 έφτασε μία… ανάσα από την κορυφή, όμως απέναντί της βρέθηκαν οι Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν. Παρά τη συνέπεια και την ποιότητά τους, οι Τζαζ δεν κατάφεραν να κατακτήσουν το πολυπόθητο πρωτάθλημα.
Φίνιξ Σανς (2004-2010)
Οι Σανς του Στιβ Νας άφησαν το δικό τους αποτύπωμα στο NBA, παρουσιάζοντας ένα από τα πιο θεαματικά και επιθετικά στυλ παιχνιδιού της εποχής. Η ομάδα κυριάρχησε σε αρκετές κανονικές περιόδους κι ο Νας κατέκτησε δύο διαδοχικά βραβεία MVP, ωστόσο οι συνεχείς αποτυχίες στα playoffs και οι αποκλεισμοί από τους Σαν Αντόνιο Σπερς δεν επέτρεψαν στους Σανς να διεκδικήσουν το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας τους.
Σακραμέντο Κινγκς (2000-2004)
Οι Kings του ξεκινήματος της δεκαετίας του 2000 θεωρούνται από πολλούς μία από τις καλύτερες ομάδες που δεν κατέκτησαν ποτέ τίτλο. Με ηγέτες τους Κρις Ουέμπερ, Πέτζα Στογιάκοβιτς και Μάικ Μπίμπι, το Σακραμέντο βρέθηκε πολύ κοντά στους τελικούς του NBA το 2002. Η σειρά απέναντι στους Λος Άντζελες Λέικερς παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο πολυσυζητημένες στην ιστορία των playoffs, ενώ αρκετοί θεωρούν πως εκείνη η ομάδα είχε τις προϋποθέσεις να εξελιχθεί σε κυρίαρχη δύναμη της λίγκας.
Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (1989-1992)
Οι Μπλέιζερς με ηγέτη τον Κλάιντ Ντρέξλερ αποτέλεσαν μία από τις πιο ολοκληρωμένες ομάδες της εποχής τους. Το Πόρτλαντ έφτασε στα NBA Finals το 1990 και το 1992, ενώ βρέθηκε διαρκώς ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της Δύσης. Ηττήθηκε, όμως, αρχικά από τους Ντιτρόιτ Πίστονς και στη συνέχεια από τους Σικάγο Μπουλς του Μάικλ Τζόρνταν, χάνοντας την ευκαιρία να μετατρέψει τις εξαιρετικές του σεζόν σε πρωτάθλημα.
Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ (2010-2016)
Ελάχιστες ομάδες στην ιστορία του NBA είχαν συγκεντρώσει τόσο ταλέντο σε τόσο νεαρή ηλικία όσο οι Θάντερ. Οι Κέβιν Ντουράντ, Ράσελ Ουέστμπρουκ και Τζέιμς Χάρνταν συνυπήρξαν στο ίδιο ρόστερ και έφτασαν μέχρι τους Τελικούς του 2012. Παρά τις μεγάλες προσδοκίες, η αποχώρηση του Χάρντεν, οι τραυματισμοί και ο έντονος ανταγωνισμός στη Δύση δεν επέτρεψαν ποτέ στην ομάδα να φτάσει στην κατάκτηση του τίτλου.
Χιούστον Ρόκετς (2017-2020)
Οι Ρόκετς του Τζέιμς Χάρντεν και του Κρις Πολ ήταν ίσως η ομάδα που έφτασε πιο κοντά από κάθε άλλη στο να σταματήσει την κυριαρχία των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Το 2018 βρέθηκαν μία νίκη μακριά από την πρόκριση στους τελικούς του NBA, όμως ο τραυματισμός του Πολ αποδείχθηκε καθοριστικός. Η ευκαιρία χάθηκε και μαζί της χάθηκε και η μεγαλύτερη ευκαιρία των «Ρουκετών» να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα.
Όταν η ιστορία γράφεται από τις λεπτομέρειες
Εν κατακλείδι, το ταλέντο από μόνο του δεν αρκεί για να δημιουργηθεί μια δυναστεία. Οι έξι αυτές ομάδες διέθεταν παίκτες-σταρ, αγωνιστική ταυτότητα και σταθερή παρουσία στην κορυφή, όμως για διαφορετικούς λόγους δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν την αποστολή τους. Παρότι δεν σήκωσαν ποτέ το τρόπαιο του πρωταθλητή, παραμένουν μέχρι σήμερα ανάμεσα στα πιο αξιομνημόνευτα σύνολα που πέρασαν από το NBA, υπενθυμίζοντας ότι πολλές φορές η απόσταση ανάμεσα στη δόξα και την απογοήτευση είναι μικρότερη από όσο δείχνει η ιστορία.
