Το post του Νάιτζελ Χείζ-Ντέιβις στο Instagram κάτι ώρες πριν την έναρξη της EuroLeague 2026/2027 και την πρεμιέρα κόντρα στην Παρί στο T-Center, είχε ξεκάθαρους αποδέκτες. Φυσικά, μεταξύ εκείνων είναι και το συνάφι του υπογράφοντος του παρόντος, μιας και ο ίδιος έχει βρεθεί πολλάκις στο επίκεντρο της κριτικής. Κύριο στοιχείο της είναι και ήταν πάντα τα ταξίδια του.
Δεν είναι τυχαίο πως και ο ίδιος παρουσιάζει μία απέχθεια στο να προβαίνει σε δηλώσεις, είτε αυτό είναι αεροδρόμιο, είτε media day, είτε post game. Και δικαιολογημένα. Η αλήθεια είναι, πως από την άλλη, όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο θα κριθείς και είναι τουλάχιστον θεμιτό να δέχεσαι σε ένα extent την κριτική αυτό.
Παρόλα αυτά, όταν αυτή εργαλειοποιείται και γίνεται μοναχά και μόνο για να αναπτυχθεί ένα ζήτημα της τάξεως «πιασάρικο το θέμα, μιλήστε μας για αυτό» και να ανέβουν τα views και τα likes, εε τότε ναι, καταντάει αηδία. Είναι πολύ καλό τόπικ τα ταξίδια του Χέιζ-Ντέιβις για μία εκπομπή, για ένα κείμενο, για επιχείρημα σε μία κουβέντα όσον αφορά στις επιδόσεις του και ενδεχομένως στην ασυνέπεια, που εμφάνισε μερικές στιγμές πέρσι.
Αλλά αυτό είναι το δέντρο. Το δάσος, κλασικά, δεν το βλέπουν και πολλοί. Ναι, είναι εύλογο να πει κανείς πως τα ταξίδια μπορούν να μειώσουν τις επιδόσεις του, λόγω της καταπόνησης, της κούρασης, αλλά και της συνεχούς αλλαγής παραστάσεων. Αλλά στο τέλος της ημέρας, μιλάμε για έναν επαγγελματία, για έναν ενήλικο άνθρωπο, που έχει πετύχει σε αυτό που κάνει και, πρωτίστως, έχει αφιερώσει τη ζωή σου σε αυτό.
Άλλοι, δε, θα το κράξουν για το γεγονός πως αποκάλεσε το μπάσκετ ένα «παιχνίδι για παιδιά», ενώ βγάζει τόσα εκατομμύρια από αυτό ή για το γεγονός πως «αντέγραψε» την περίφημη πιτζάμα του Κόμπι, τώρα με τον τραυματισμό του. Όλα αυτά είναι ο ορισμός του «να ‘χαμε να λέγαμε και να ‘χαμε να πούμε». Μην ξεχνάμε, πως για να φτάσουν εκεί που έχουν φτάσει αυτοί οι παίκτες και πάνω από όλα, αυτοί οι άνθρωποι, έχουν κάνει πράγματα, που -κακά τα ψέματα- οι περισσότεροι εξ ημών δεν έχουμε καν τολμήσει να σκεφτούμε.
Μπορεί όλα αυτά να θεωρούνται γραφικά και υπερασπιστική γραμμή, αλλά η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Πόσοι είναι διατεθειμένοι να κάνουν θυσίες στη ζωή τους; Και όχι απλώς μία έξοδο Σαββατιανή ή ένα τριήμερο, για να κάνουν τη δουλειά τους ή να κυνηγήσουν τα όνειρά τους. Τη ζωή τους ολόκληρη να θυσιάσουν. Αφήστε που τα περισσότερα για τη ζωή τους δεν τα ξέραμε καν.
Άρα, εν κατακλείδι, είναι ασυνήθιστο, περίεργο και «κλωτσάει» κάπως το γεγονός πως ο (κάθε) Χέιζ-Ντέιβις κάνει ταξίδια, κάνει ό,τι θα έκανε και ο Κόμπι ή αποκαλεί το μπάσκετ «παιχνίδι για παιδιά»; Για πολλούς, ναι. Είναι, ωστόσο, λάθος; Όχι. Γιατί αποτελούν απολύτως δικές του απόψεις, δική του πετριά, δικά του θέματα και ζητήματα. Μόνο σε περίπτωση, που επηρέαζαν αρνητικά τον Παναθηναϊκό ως σύλλογο και διατάρασσαν την ομοιογένειά του θα ήταν λάθος.
Άλλωστε, πρώτος ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος στη συνέντευξή του στους EuroInsiders, αλλά και ρεπορταζιακά, γνωρίζουμε πως ο Χέιζ-Ντέιβις είναι υπόδειγμα επαγγελματία. Ακόμα και τώρα δηλαδή, με το ένα χέρι μπαταρισμένο «σκάει» στο γήπεδο πρωί-πρωί και προπονείται τόσο στο γυμναστήριο όσο και στο γήπεδο, μόνο με το δεξί του χέρι. Εάν, πάλι, κλωτσάνε τόσο άσχημα τα ταξίδια, ίσως να πρέπει να αναθεωρήσουμε και τη γενικότερη εικόνα μας για το τι εστί επαγγελματίας.
Λες, βέβαια, και οι υπόλοιποι επαγγελματίες, που είναι σε πολύ κομβικότερες και κρίσιμες θέσεις, είναι περισσότερο επαγγελματίες. Εκεί φυσικά, τα ταξίδια του Χέιζ-Ντέιβις δεν φαντάζουν τίποτα, μπροστά σε σκάνδαλα, παρανομίες και κάθε λογής πράξεις και συμπεριφορές που λειτουργούν επιβαρυντικά για το κοινωνικό σύνολο. Κοντολογίς, υπάρχουν και πολύ σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθούμε…