Ο Τι Τζέι Σορτς έκανε ένα «εκρηκτικό» ντεμπούτο με τη φανέλα της Βαλένθια (26 πόντοι), συνεχίζοντας τις «γεμάτες» εμφανίσεις από εκεί που τις είχε… αφήσει, πριν περάσει μια δύσκολη σεζόν στον Παναθηναϊκό. Έτσι, οι Ισπανοί μπήκαν με το… δεξί (96-94 την Μπεσίκτας με νικητήριο καλάθι του Αμερικανού πλέι μέικερ).
Ο Τι Τζέι Σορτς χρειάστηκε σχεδόν 23 λεπτά στην πρεμιέρα της νέας Euroleague για να θυμίσει γιατί πριν από έναν χρόνο συγκαταλεγόταν στους πιο περιζήτητους γκαρντ της Ευρώπης. Η Βαλένθια έφυγε νικήτρια από την Κωνσταντινούπολη απέναντι στην Μπεσίκτας (96-94) και ο Αμερικανός είχε βάλει την υπογραφή του τόσο στην επιθετική παραγωγή της όσο και στο καλάθι που έκρινε την αναμέτρηση. Μια πρεμιέρα με ξεκάθαρο πρωταγωνιστή.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της… παράστασης: 26 πόντοι με 9/17 δίποντα, 2/3 τρίποντα και 2/2 βολές, μαζί με 1 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1 κλέψιμο, 5 κερδισμένα φάουλ και 20 βαθμοί στο σύστημα αξιολόγησης. Εκείνο, όμως, που έδινε μεγαλύτερη αξία στην εμφάνισή του ήταν ο τρόπος. Ο Σορτς έπαιζε με την αυτοπεποίθηση του καλύτερου παίκτη στο παρκέ. Ζητούσε την μπάλα και ήξερε τι ήθελε να κάνει με αυτήν.
Κάπως έτσι, η εικόνα του παρέπεμπε στην πρώτη του σεζόν στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Τότε που με τη φανέλα της Παρί είχε βάλει τον εαυτό του στη συζήτηση για το βραβείο του MVP, μετρώντας 19 πόντους, 2,6 ριμπάουντ, 7,3 ασίστ, 1 κλέψιμο και 22,8 PIR κατά μέσο όρο το 2024-2025. Ένας πλέι μέικερ που μπορούσε να καθορίζει τον ρυθμό και να αναγκάζει ολόκληρες άμυνες να προσαρμόζονται πάνω του και ο οποίος πληρώθηκε λίγους μήνες αργότερα με 2,5 εκατ. δολ. ετησίως.
Η συνέχεια στην Αθήνα, όπως έχει αναλυθεί στο παρελθόν, ήταν διαφορετική. Ο ποιοτικός γκαρντ ποτέ δεν «έδεσε» πραγματικά με τον Παναθηναϊκό και η ευθύνη βαραίνει κυρίως τον Εργκίν Αταμάν για τον τρόπο αξιοποίησής του. Ένας παίκτης που είχε διακριθεί παίρνοντας αποφάσεις με την μπάλα στα χέρια δεν βρήκε αντίστοιχο ρόλο και έμοιαζε «χαμένος» στην προβληματική εικόνα του «τριφυλλιού» πέρυσι. Το αγωνιστικό του αποτύπωμα περιορίστηκε και η χρονιά ολοκληρώθηκε χωρίς να αναδειχθούν σταθερά τα στοιχεία που τον είχαν ξεχωρίσει.
Βέβαια, το βιογραφικό του δεν… σβήστηκε σε μια σεζόν. Ο άλλοτε σταρ με τη Βόννη και την Παρί είχε αναδειχθεί MVP τόσο στο Basketball Champions League όσο και στο EuroCup, πριν «μεταφέρει» την επιρροή του στην Euroleague. Η Βαλένθια συμφώνησε μαζί του νωρίς το καλοκαίρι με συγκεκριμένη στόχευση: να του δώσει ηγετικό ρόλο.
Θυμίζουμε πως ο ίδιος είχε δηλώσει στην παρουσίασή του πως αυτό ακριβώς αναζητούσε. «Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας μου, ένιωθα ότι είμαι ηγέτης. Ένιωθα ότι βρισκόμουν σε ηγετική θέση και, ερχόμενος εδώ στη Βαλένθια, θέλω να επαναφέρω αυτό το αίσθημα και να συνεισφέρω τις ηγετικές μου ικανότητες σε αυτή την ομάδα», είχε δηλώσει, προσθέτοντας: «Και πάντα πίστευα ότι, για να είσαι ηγέτης, η επικοινωνία είναι ένα από τα βασικά στοιχεία για μια σπουδαία ομάδα», είχε δηλώσει.
Στην Κωνσταντινούπολη, κατά τη διάρκεια της 1ης αγωνιστικής της Euroleague, τα λόγια απέκτησαν αγωνιστικό περιεχόμενο. Με την εμπιστοσύνη του προπονητή και των συμπαικτών του, ο Σορτς δημιουργούσε ρήγματα, έβρισκε χώρους και έβαζε τα «δικά» του καλάθια. Τα jump shots από μέση απόσταση ήταν χαρακτηριστικό παράδειγμα: εκτελέσεις που ανήκουν στο ρεπερτόριό του και του επιτρέπουν να τιμωρεί την άμυνα όταν εκείνη υποχωρεί για να προστατεύσει τη ρακέτα.
Η ταχύτητά του έκανε τη διαφορά. Το πρώτο βήμα και οι αλλαγές ρυθμού αποδιοργάνωναν την απέναντι πλευρά, επιβεβαιώνοντας πως σε αυτό το κομμάτι βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο της λίγκας. Στην ουσία, όποιον κι αν έριξε «πάνω» του ο Ντούσαν Αλιμπίγιεβιτς, ο Σορτς… δεν τον έβλεπε. Οι μόλις 2 ασίστ δείχνουν ότι η συγκεκριμένη βραδιά είχε κυρίως την υπογραφή του σκόρερ Σορτς. Η άμυνα της Μπεσίκτας δυσκολευόταν να περιορίσει την προσωπική του επίθεση και εκείνος συνέχιζε να επιμένει.
Το φινάλε συμπύκνωσε την παρουσία του και… υπέγραψε το διπλό. Στο 37’ δημιούργησε ένα ακόμη ρήγμα, ακολούθησε μια πολύτιμη αμυντική προσπάθεια και στη συνέχεια βρήκε με ασίστ τον Νίκολα Μίροτιτς. Πήγε στον πάγκο για ανάσες και επέστρεψε με 2’38’’ να απομένουν, με τους Ισπανούς πίσω στο σκορ, 94-92. Η ευθύνη των τελευταίων κατοχών τον περίμενε. Με το παιχνίδι στο 94-94, μέσα στο τελευταίο δίλεπτο, έκανε πρώτα ένα σωστό box out. Ύστερα, στην επίθεση, νίκησε τον Ομορούγι με ένα… ζογκλερικό τελείωμα για το 94-96. Το καλάθι του έμελλε να διαμορφώσει το τελικό αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου, η μεγάλη ατομική επίδοση συνοδεύτηκε από την πιο καθοριστική εκτέλεση της αναμέτρησης.
Προφανώς, μια βραδιά δεν αρκεί για να προεξοφλήσει όσα θα ακολουθήσουν. Αρκεί, όμως, για να δείξει την κατεύθυνση: ο Σορτς επέστρεψε σε έναν ρόλο στον οποίο αισθάνεται ο εαυτός του και η Βαλένθια πήρε… αμέσως την πρώτη ανταμοιβή. Ένα ρεσιτάλ, μια παράσταση και ένα νικητήριο καλάθι. Αν αυτή πρόκειται να είναι η “revenge season” του, η πρώτη πράξη είχε όλα όσα χρειαζόταν.