Ο Νεοκλής Αβδάλας άφησε το Βιτζίνια Τεκ για το ιστορικό Νορθ Καρολάινα και περιγράφει στο «SKWEEK» τις πρώτες του ημέρες στο Chapel Hill, το δέος που προκαλεί το κολέγιο του Μάικλ Τζόρνταν και το μεγάλο όνειρο του NBA που περνά μέσα από το NCAA.
Υπάρχουν μέρη στο παγκόσμιο μπάσκετ που κουβαλούν ιστορία. Υπάρχουν όμως και μέρη που η ιστορία μοιάζει να βρίσκεται παντού γύρω σου. Για τον Νεοκλή Αβδάλα, το Νορθ Καρολάινα ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Το ταξίδι προς το Τσάπελ Χιλ ξεκίνησε αμέσως μετά το τέλος της περσινής σεζόν στο Βιρτζίνια Τεκ. Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, ο νεαρός Έλληνας γκαρντ βρέθηκε μπροστά σε ένα σημαντικό δίλημμα: «Τελειώνοντας τη σεζόν με το Βιρτζίνια, ήρθα για λίγες ημέρες στην Ελλάδα να ξεκουραστώ και να σκεφτώ το μέλλον μου. Αν θα μπω στο Draft ή θα αλλάξω κολλέγιο, ώστε να έχω ένα καλύτερο περιβάλλον και να έχω μια καλύτερη χρονιά».
Οι συζητήσεις με τους ανθρώπους του ξεκίνησαν άμεσα και η απόφαση δεν άργησε να παρθεί: «Μίλησα νωρίς με τους μάνατζερ μου κι αποφασίσαμε ότι θα ήταν καλύτερο, αφού έχω κάνει τη διαδικασία του draft και ξέρω, να παίξω άλλη μια χρονιά στο κολέγιο».
Ακολούθησαν τα zoom calls με διάφορα προγράμματα του NCAA. Ένα από αυτά, όμως, είχε διαφορετική βαρύτητα: «Ξεκίνησα αμέσως τα zoom calls, με το Νορθ Καρολάινα να είναι από τα πρώτα κολέγια που με ήθελαν, μάλιστα το πρώτο zoom ήταν από τον κόουτς Μαλόουν, συνεπώς ήταν κάτι ιδιαίτερο».
Υπήρχαν ακόμα συζητήσεις να γίνουν, επιλογές να εξεταστούν και αποφάσεις να παρθούν. Στο μυαλό του, όμως, τα πράγματα είχαν ήδη ξεκαθαρίσει: «Κλείνοντας το τηλέφωνο και γνωρίζοντας την ιστορία του UNC ήμουν αποφασισμένος να πάω. Μίλησα με τον μάνατζερ μου και πήραμε την απόφαση να πάω στο Νορθ Καρολάινα με σκοπό να μπω στα draft την επόμενη χρονιά».
Και κάπως έτσι βρέθηκε στο πανεπιστήμιο που ανέδειξε τον Μάικλ Τζόρνταν, τον Τζέιμς Ουόρθι, τον Βινς Κάρτερ και δεκάδες ακόμα παίκτες που άφησαν το αποτύπωμά τους στο παγκόσμιο μπάσκετ.
Το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεται κάποιος φτάνοντας εκεί δεν είναι οι εγκαταστάσεις, ούτε οι τίτλοι. Είναι το βάρος της ιστορίας: «Νιώθεις την… ιστορία με το που πατάς το πόδι σου στο campus, στα γήπεδα».
Ο ίδιος δεν άργησε να επισκεφθεί το μουσείο του πανεπιστημίου. Ήταν μία από τις πρώτες του στάσεις: «Όταν πρωτοήρθα πήγα στο μουσείο και βλέποντας γενικά όλο το κολέγιο μου έδωσε έξτρα κίνητρο».
Η αίσθηση αυτή δεν περιορίζεται στις πρώτες ημέρες προσαρμογής: «Μπαίνοντας στο γήπεδο σε κάνει να θέλεις να δουλέψεις ακόμα πιο σκληρά. Είναι δέος να παίζεις για το Νορθ Καρολάινα κι ακόμα δεν το έχω καταλάβει 100%, γιατί είμαι λίγο διάστημα εδώ, αλλά μόλις ξεκινήσουν κι οι αγώνες είμαι βέβαιος ότι θα είναι μια πολύ ωραία εμπειρία».
Το όνομα και μόνο αρκεί για να καταλάβει κανείς γιατί το Νορθ Καρολάινα θεωρείται ένας από τους πιο εμβληματικούς προορισμούς στο αμερικανικό κολεγιακό μπάσκετ: «Το όνομα “Νορθ Καρολάινα” είναι από μόνο του ένας λόγος για να θες να έρθεις. Είναι ένα ιστορικό κολέγιο, το οποίο έχει βγάλει θρύλους. Ξέρουν πώς να το κάνουν (σ.σ. να σε στείλουν στο NBA)».
Για τον Αβδάλα, η επιλογή δεν αφορούσε μόνο το prestige του προγράμματος, αλλά και την ευκαιρία να βρεθεί σε ένα περιβάλλον που θα τον βοηθήσει να εξελιχθεί: «Ερχόμενος σε ένα καλύτερο κολέγιο, όπου ενδεχομένως να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε ένα πρωτάθλημα, θα με βοηθήσει να αναδειχθώ, αλλά παράλληλα να συμβάλω ώστε να κάνουν το ίδιο κι οι συμπαίκτες μου».
Στο βάθος υπάρχει πάντα το NBA. Όχι ως εμμονή, αλλά ως το μεγάλο όνειρο: «Το ΝΒΑ είναι όνειρο, θεωρώ ότι έχω κάνει τεράστια βήματα τα τελευταία χρόνια. Σαν Νεοκλής νιώθω άλλος άνθρωπος τόσο σωματικά, όσο και πνευματικά».
Η πορεία, όμως, δεν μετριέται μόνο με το πού θέλεις να φτάσεις, αλλά και με το πόσο έχεις προχωρήσει: «Θα πω ότι η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, δεν πήγα στο ΝΒΑ στα 18 μου, αλλά είμαι ακόμα 20 χρονών, εξακολουθώ να μαθαίνω και να αναπτύσσομαι. Πέρσι είχα μια καλή σεζόν, κατά διαστήματα δεν ήμουν συνεπής, αλλά έμαθα κι η δεύτερη χρονιά μου στο NCAA θα είναι ακόμα καλύτερη».
Μέχρι να ξεκινήσουν οι αγώνες, οι ημέρες του ακολουθούν έναν απλό ρυθμό: «Τώρα δεν έχουν έρθει όλα τα παιδιά, συνεπώς η καθημερινότητα μου είναι πολύ απλή. Ξυπνάω, κάνω βάρη με τον γυμναστή κι ατομική. Στη συνέχεια τα οκτώ παιδιά που είμαστε εδώ, κάνουμε ομαδική».
Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται νωρίς: «Τελειώνω περίπου στις 12, τρώω φαγητό, για το οποίο τα φροντίζει όλα η ομάδα και γυρνάω σπίτι, όπου θα παίξω κάποιο video game και θα μιλήσω με την οικογένεια μου. Απλά πράγματα… Η πραγματική… διασκέδαση θα ξεκινήσει τον Νοέμβριο με τους αγώνες».
Το μέλλον βρίσκεται μπροστά του, αλλά ο ίδιος προτιμά να το βλέπει βήμα-βήμα: «Το σκέφτομαι σαν όνειρο, αλλά προσπαθώ να πάω μέρα με τη μέρα. Είναι δύσκολο να πω πως ονειρεύομαι τον εαυτό μου στο NBA, αλλά με φαντάζομαι ως κάποιος που θα πασάρει και θα κάνει τους συμπαίκτες του καλύτερους, να μαρκάρει σε πολλές θέσεις και γενικότερα να κάνει πολλά πράγματα για να βοηθήσει την ομάδα του να κερδίσει».
Για την ώρα, όμως, το μυαλό του βρίσκεται αποκλειστικά στο Νόρθ Καρολάινα: «Είναι, όμως, ακόμα μακρινός στόχος, τώρα δουλεύω για τη νέα σεζόν στο κολέγιο».
Η νέα του καθημερινότητα μοιάζει ήδη διαφορετική σε σχέση με εκείνη που είχε στο Βιρτζίνια: «Είναι καλύτερα από εκεί που βρισκόμουν, πέρασα έναν πολύ όμορφο χρόνο στο Βιρτζίνια, αλλά πέρα από το μπάσκετ δεν είχε πολλά πράγματα να κάνεις. Εδώ είναι διαφορετικά κι έχει ωραίο καιρό».
Για έναν αθλητή, αυτό έχει τη σημασία του. «Είναι ωραίο να υπάρχουν πράγματα πέρα από το μπάσκετ, για να μπορείς να αποβάλεις την πίεση. Είναι βέβαια και στον άνθρωπο, ο Βασίλης Σπανούλης ήταν μόνο μπάσκετ», είπε γελώντας.
Και αν υπάρχει κάτι που κάνει τη νέα πρόκληση ακόμα πιο ξεχωριστή, αυτό είναι η παρουσία του Αλέξανδρου Σαμοντούροβ: «Με τον Σαμοντούροφ είμαστε στην ίδια μανατζερική εταιρεία κι ήξερα ότι ήθελε πρώτα να έρθει στο κολέγιο. Έπρηζα, λοιπόν, τον μάνατζερ μου να παίξουμε μαζί και του έλεγα ότι θα έχουμε μια πολύ καλή σεζόν».
Η επικοινωνία τους είναι καθημερινή και η συνύπαρξή τους θεωρεί ότι θα βοηθήσει και τους δύο: «Μιλάμε με τον “Σάμο” κάθε μέρα, ξέρει κι αυτός ότι μαζί παίζουμε καλά. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν άνθρωπος δίπλα σου, έναν Έλληνα, εντός κι εκτός παρκέ. Είναι δύσκολη η ζωή στο κολέγιο με το μπάσκετ και τις σπουδές και χάρηκα πολύ που θα είμαστε μαζί τη νέα σεζόν».
Για τον Νεοκλή Αβδάλα, το ταξίδι προς το NBA κι η υλοποίηση του μεγάλου του ονείρου περνάει από τους μπασκετικούς «Άγιους Τόπους» του θρυλικού Νορθ Καρολάινα.
