Αποδυναμωμένη ή dark horse; Η Βαλένθια έκανε διπλό στην πρεμιέρα απέναντι στη Μπεσίκτας (96-94) και ετοιμάζεται για την πρώτη «διαβολοβδομάδα» της σεζόν στην Euroleague, έχοντας την ευκαιρία να δώσει νέες «απαντήσεις» κόντρα σε Μπασκόνια και Βιλερμπάν.
Το καλοκαίρι του 2026 άλλαξε πολλά στη Βαλένθια. Ή μάλλον, τα άλλαξε -σχεδόν- όλα.
Οι πρωταθλητές Ισπανίας, που έφτασαν μέχρι το EuroLeague Final Four του 2026, αποχαιρέτησαν τον προπονητή της χρονιάς, Πέδρο Μαρτίνεθ, το μεγάλο project του ισπανικού μπάσκετ, Χάιμε Πραντίγια, και το βασικό δίδυμο των γκαρντ τους, Γιαν Μοντέρο και Μπράνκου Μπάντιο. Στην ουσία, η Ρεάλ Μαδρίτης, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός της πήραν τα πιο πολύτιμα… γρανάζια. Έτσι, η ομάδα που εξέπληξε την Ευρώπη έχασε μέσα σε λίγες εβδομάδες το σημαντικότερο μέρος όσων την έκαναν ξεχωριστή.
Επομένως, η κουβέντα περί αποδυνάμωσης, που αναπτύχθηκε τους προηγούμενες μήνες, είχε βάση. Όταν αποχωρούν ο προπονητής και τόσοι πρωταγωνιστές, οι αγωνιστικές συνέπειες είναι αναπόφευκτες. Η Βαλένθια, όμως, έκανε κινήσεις με ενδιαφέρον και η πρεμιέρα της κορυφαίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης έδωσε μια πρώτη εικόνα των δυνατοτήτων της. Το διπλό απέναντι στη Μπεσίκτας (96-94 στην Πόλη) προσφέρει ήδη ένα επιχείρημα σε όσους την αντιμετωπίζουν ως πιθανό dark horse της νέας σεζόν.
Η μεγαλύτερη επένδυση σε επίπεδο ρόλου αφορά τον Σορτς. Οι «νυχτερίδες» τού έδωσαν τα… κλειδιά, ελπίζοντας να ξαναδούν τη version του Αμερικανού πλέι μέικερ που εντυπωσίασε στην Παρί και έφτασε να θεωρείται εν δυνάμει MVP της λίγκας. Ο ίδιος άρχισε να ανταποδίδει την εμπιστοσύνη από το πρώτο βράδυ: 26 πόντοι σε 23’33” και το μεγάλο καλάθι που έκρινε την αναμέτρηση.
Η επιθετική ευθύνη αποτυπώνεται και στις 20 προσπάθειές του εντός πεδιάς. Ο νέος ηγέτης των πρωταθλητών Ισπανίας βγήκε μπροστά, πήρε αποφάσεις και ανέλαβε την τελευταία δύσκολη αποστολή. Η συνολική δημιουργία γύρω του και η ισορροπία ανάμεσα στο προσωπικό σκορ και την τροφοδότηση των συμπαικτών του παραμένουν ζητούμενα της συνέχειας.
Δίπλα του, ο Κάμερον Τέιλορ θύμισε γιατί η παραμονή του ήταν τόσο σημαντική για τη Βαλένθια. Ο περσινός «glue guy», που απασχόλησε πολλές ομάδες της ευρωπαϊκής elite, είχε 12 πόντους με μόλις 6 σουτ, 7 ριμπάουντ και 2 ασίστ. Σε ένα ρόστερ που αναζητεί νέες συνεργασίες, η δυνατότητά του να συνεισφέρει σε διαφορετικούς τομείς χωρίς μεγάλο όγκο προσπαθειών βοηθά ουσιαστικά τον κόουτς Άλμπερτ, την ώρα που η αμυντική του παρουσία προσφέρει σιγουριά.
Η «έξυπνη» κίνηση του καλοκαιριού, ο δανεισμός του Άρμονι Μπρουκς όταν εμφανίστηκαν τα οικονομικά ζητήματα της Βιλερμπάν, απέδωσε επίσης από νωρίς. Ο Αμερικανός σκόρερ έβαλε 10π., κατέβασε 5ρ. και μοίρασε 3 ασίστ. Not bad… Με αυτόν τον τρόπο, η Βαλένθια βρήκε μια συμπληρωματική περιφερειακή παρουσία, με επιρροή τόσο στο σκοράρισμα όσο και στη δημιουργία, σε μια βραδιά που ο Σορτς είχε τον πρώτο λόγο.
Ακόμα πιο… οικονομικός ήταν ο Νίκολα Μίροτιτς, που στα τελευταία λεπτά είχε «καθαρό μυαλό». Η προσθήκη του έφερε veteran leadership και η πρώτη εμφάνιση συνδύασε εμπειρία με άμεση παραγωγή: 13π. σε 13’45”, 6/6 βολές και 5 κερδισμένα φάουλ, ειδικά στην τελική ευθεία όταν η ομάδα του είχε ανάγκη από σίγουρο σκορ. Η δυνατότητα να παίρνεις αυτή τη συγκομιδή σε περιορισμένο χρόνο έχει αξία, ειδικά όταν το πρόγραμμα αρχίζει να γεμίζει και οι… ανάσες λιγοστεύουν.
Κάπου εδώ βρίσκεται και ένα ευρύτερο στοιχείο της πρεμιέρας. Ο Τσάβι Άλμπερτ χρησιμοποίησε και τους δώδεκα παίκτες, κανείς δεν συμπλήρωσε 24 λεπτά συμμετοχής και έξι τελείωσαν τον αγώνα στην Τουρκία με διψήφιο αριθμό πόντων. Η κατανομή χρόνου και οι διαφορετικές πηγές σκορ δίνουν… περιεχόμενο στην πρόθεση να διατηρηθούν στοιχεία της πολύ πετυχημένης «συνταγής» του Μαρτίνεθ.
Οι 18 ασίστ για 13 λάθη, τα 16 επιθετικά ριμπάουντ και οι 19/21 βολές προσθέτουν χρήσιμες λεπτομέρειες. Η Βαλένθια ανανέωσε επιθέσεις και περιόρισε τις απώλειες από τη γραμμή, σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε στο καλάθι. Παράλληλα, δεν έδειξε να τα… χάνει, όταν οι γηπεδούχοι του Ντούσαν Αλιμπίγιεβιτς έκαναν το comeback τους στην 4η περίοδο.
Τώρα, λοιπόν, ακολουθούν οι “must win” αναμετρήσεις με τη Μπασκόνια (εντός έδρας στις 29 Σεπτεμβρίου) και τη Βιλερμπάν (εκτός στις 2 Οκτωβρίου). Δύο θεωρητικά υποδεέστεροι αντίπαλοι προσφέρουν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για το 3-0, το οποίο -φυσικά- είναι ακόμα μακριά.
Το ενδιαφέρον είναι αν οι Ισπανοί θα… μεταφέρουν την αποτελεσματικότητα της πρεμιέρας σε διαδοχικές αναμετρήσεις, διαχειριζόμενοι την κόπωση και τις αναγκαίες προσαρμογές. Αν θα καταφέρουν να είναι το ίδιο συνεπείς με την περσινή εκδοχή τους, όταν έπαιζαν ματς στις -σχεδόν- 80 κατοχές και έμοιαζαν να μην μένουν από δυνάμεις ποτέ.
Προφανώς, ένας αγώνας δεν αρκεί για ασφαλή συμπεράσματα. Ωστόσο, συμβάλλει για να ανοίξει ξανά η συζήτηση. Ο Σορτς έχει την ευθύνη, ο Τέιλορ εξασφαλίζει συνέπεια και στις δύο πλευρές του παρκέ και οι υπόλοιπες προσθήκες προσφέρουν λόγους αισιοδοξίας. Η εβδομάδα που έρχεται μπορεί να ενισχύσει την… υποψία πως η Βαλένθια έχει και φέτος τρόπους να κάνει «ζημιές». Όσοι την υποτίμησαν πέρυσι γνωρίζουν ήδη πόσο βιαστική μπορεί να αποδειχθεί μια τέτοια εκτίμηση.