Όταν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο καθόταν στο παρκέ το 2021, εξαντλημένος, χαμογελαστός και σχεδόν απίστευτα ήρεμος μετά από μία από τις σπουδαιότερες εμφανίσεις στην ιστορία των Τελικών του NBA, είχες την αίσθηση πως το Μιλγουόκι είχε κερδίσει κάτι περισσότερο από ένα πρωτάθλημα. Υποτίθεται ότι ήταν η απόδειξη πως, ακόμη και στο σύγχρονο ΝΒΑ, υπήρχε κι ένας τρίτος δρόμος για την επιτυχία: όχι μόνο η «απόδραση» σε μια μεγάλη αγορά ή το να πας σε μια έτοιμη super-team. Η προσμονή υποτίθεται ότι θα έδινε τη θέση της στην πίστη για ένα καλύτερο αύριο. Ο σούπερ σταρ έμεινε στην ομάδα που τον επέλεξε στο draft, ιι Μπας περίμεναν να «μεγαλώσει», η πόλη τον είχε αγκαλιάσει και μαζί έφτασαν στη Γη της Επαγγελίας μετά από μισό αιώνα.
Γι’ αυτό η τρέχουσα αβεβαιότητα γύρω από τον Greek Freak δεν μπορεί να περιοριστεί σε φήμες για μια πιθανή ανταλλαγή, ειδικά επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που τίθεται το θέμα. Δεν αφορά μόνο το αν ένας από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο θ’ αλλάξει ομάδα, αλλά και το πώς μία από τις πιο όμορφες σχέσεις στο σύγχρονο μπάσκετ φτάνει, κατά τα φαινόμενα, στο τέλος της.
Με τον καιρό, ο Γιάννης και το Μιλγουόκι έχτισαν κάτι ξεχωριστό. Τώρα, πιθανότατα κοντά στο τέλος της, αυτή η σχέση έχει «αμαυρωθεί». Η… προσκόλληση του Γιάννη στο Μιλγουόκι και το δέσιμο των Μπακς με τον Έλληνα σταρ έμοιαζαν πέρα για πέρα κάτι το ειλικρινές. Ο Γιάννης έμεινε όταν θα μπορούσε να είχε φύγει, και η ομάδα τον έκανε το απόλυτο πρόσωπο του franchise. Πέντε χρόνια μετά από εκείνον τον τίτλο, η εικόνα είναι ασύγκριτα διαφορετική.
Το Μιλγουόκι ολοκλήρωσε τη σεζόν χωρίς καν να μπει στα πλέι οφ για πρώτη φορά εδώ και μια δεκαετία. Το ρεκόρ τους στην κανονική περίοδο (32-50) ατικατοπτίζει την σταδιακή παρακμή της ομάδας, κάτι που έφερε τον Γιάννη στο σημείο να χάσει την υπομονή του. Οι Μπακς μοιάζουν με έναν οργανισμό που ψάχνει μια νέα μπασκετική κατεύθυνση. Ο Γιάννης- από απόλυτος σταρ της πόλης- έχει μεταμορφωθεί σε ένα πρόσωπο ακόμη και με αρνητικό «πρόσημο» και η ομάδα του δείχνει διατεθειμένη να τον ανταλλάξει όσο έχει ακόμη (τεράστια) αξία.
Για πρώτη φορά, υπάρχει μια παρατεταμένη αίσθηση «κόπωσης» στο Μιλγουόκι. Συναισθηματική και οργανωτική κόπωση. Νιώθεις σαν όλοι οι τραυματισμοί, οι αλλαγές προπονητών, οι λανθασμένες επιλογές και οι καθυστερημένες αποφάσεις να έχουν συσσωρευτεί και, μοιραία, όλ’ αυτά πέφτουν στις πλάτες του Έλληνα παίκτη.
Από την πρωταθληματική σεζόν του 2021, το Μιλγουόκι δεν κατάφερε ποτέ να επαναλάβει ένα run βαθιά στα playoffs. Ο Κρις Μίντλτον πάλευε συνέχεια με τους τραυματισμούς. Ο Γιάννης χτύπησε στην πλάτη το 2023, στη σειρά εναντίον του Μαϊάμι. Ένα χρόνο αργότερα, δεν μπόρεσε να κάνει την υπέρβαση απέναντι στην- μετέπειτα πρωταθλήτρια της ανατολικής περιφέρειας- Ιντιάνα. Για να μην τον αδικούμε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πολλές φορές ο Greek Freak ξεπερνούσε τα όριά του αγωνιζόμενος ανέτοιμος και πονώντας φφανερά. Ο Ντέιμ Λίλαρντ, ένας σούπερ σταρ που προστέθηκε στο πλευρό του Γιάννη σε μια προσπάθεια να κυνηγήσουν εκ νέου το δαχτυλίδι οι Μπακς, δεν «κόλλησε» ποτέ με την ομάδα και στο τέλος υπέστη ρήξη στον αχίλλειο, ολοκληρώνοντας με τον χειρότερο τρόπο την παραμονή του στην Ανατολή. Το πιο σημαντικό: για να έρθει ο Λίλαρντ «θυσιάστηκε» ο Τζρου Χόλιντεϊ- μια κίνηση που διατάραξε τις ισορροπίες στην ομάδα.
Η απώλεια του Χόλιντεϊ σήμαινε ότι το Μιλγουόκι έχασε έναν ελίτ αμυντικό και έναν παίκτη που, για χρόνια, καθοδηγούσε μαεστρικά τους Μπακς στην επίθεση. Ο Αμερικανός point guard αποτελούσε την ταυτότητα του Μιλγουόκι και… χάθηκε όταν ανταλλάχτηκε.
Αντί για μια νέα εκδοχή μιας πρωταθλήτριας ομάδας, το Μιλγουόκι έμοιαζε όλο και πιο συχνά με ένα γκρουπ που περίμενε συνεχώς να είναι πλήρες για να μπορέσει να προσπαθήσει να κάνει κάτι σοβαρό. Το πρόβλημα είναι ότι όταν μια ομάδα περνάει πολύ χρόνο περιμένοντας να είναι όλοι υγιείς και να βρεθεί η κατάλληλη χημεία, όμως κάτι τέτοιο δε συνέβη.
Παρ’ όλ’ αυτά, ο Γιάννης επεδείκνυε παροιμιώδη υπομονή κι αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Σε αντίθεση με άλλους σταρ του σύγχρονου ΝΒΑ, ποτέ δεν πίεσε δημόσια τον σύλλογο, αλλά ζητούσε να φτιαχτεί γύρω του ένα. σύνολο ικανό να του δώσει μια ευκαιρία για τον τίτλο. Ξανά και ξανά, επέλεγε την παραμονή στο Μιλγουόκι, ακόμη κι αν ήξερε ότι κάπου αλλού θα είχε περισσότερες πιθανότητες για τον τίτλο.
Ακριβώς γι’ αυτό το ζήτημα είναι τόσο ευαίσθητο. Όταν ένας παίκτης τέτοιου βεληνεκούς αρχίζει ν’ αφήνει υπόνοιες περί ανταλλαγής, κάτι σίγουρα δεν πάει καλά. Ο Γιάννης… περιμένει. Και, κατά πώς φαίνεται, περιμένει τους Χιτ (κυρίως) και τους Σέλτικς να κάνουν την κίνησή τους.
Η διαμάχη για την κατάσταση της υγείας του στο τέλος της regular season ήταν αρκετά ταραχώδης. Ο Γιάννης ισχυρίστηκε ότι ήταν έτοιμος να παίξει, ενώ ο σύλλογος τον κράτησε εκτός παρκέ λόγω ενός προβλήματος στο γόνατο, κάτι που απλά πυροδότησε τις φήμες ότι πλησιάζει ο χωρισμός. Ο Γιάννης πιθανότατα το βίωσε όλο αυτό ως ασέβεια, κάτι που δεν είναι εύκολο να ανεχτείς ή απλώς να προσπεράσεις.
Το Μιλγουόκι προσπαθεί τώρα να φτιάξει.. ό,τι φτιάχνεται. Η πρόσληψη του Τέιλορ Τζένκινςως προπονητή παρουσιάζεται ως μια προσπάθεια για ένα νέο ξεκίνημα, αν και, παράλληλα, δείχνει πόσο αστοχη ήταν η πρόσληψη του Ντοκ Ρίβερς. Ο Ρίβερς αποχώρησε μετά από μια σεζόν που «γέννησε» περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις, αφήνοντας πίσω του μια ιδιαίτερη πικρία.
Ο Τζένκινς μπορεί να φέρει ενέργεια, μια διαφορετική προσέγγιση του παιχνιδιού και φρεσκάδα. Μπορεί να προσπαθήσει να επαναφέρει την ηρεμία εκμεταλλευόμενος τους νέους παίκτες και να ξαναχτίσει μια κουλτούρα που έχει αρχίσει να ξεθωριάζει. Αλλά το ερώτημα είναι αν ένας νέος προπονητής μπορεί να αλλάξει ή να σβήσει ό,τι έχει ήδη συμβεί. Ο χρόνος δεν είναι πλέον με το μέρος των Μπακς.
Αν ο Γιάννης δεν υπογράψει νέα επέκταση, ο σύλλογος δεν μπορεί να αντέξει την πολυτέλεια της παθητικότητας στην αγορά. Αν το Μιλγουόκι καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Γιάννης δεν θα μείνει μακροπρόθεσμα- που είναι το επικρατέστερο αυτή τη στιγμή- οι συζητήσεις γι’ ανταλλαγή δεν θα πρέπει να προκαλούν έκπληξη. Σε αυτή την περίπτωση, τα «Ελάφια» θα προσπαθήσουν να πάρουν ό,τι περισσότερο μπορούν.
Το βασικό μέλημα, ενδεχομένως, είναι κανείς σ’ αυτή την ιστορία να μην παρουσιαστεί ως «κακός». Ο Γιάννης δεν είναι… άπιστος αν σκέφτεται προς άλλη κατεύθυνση, ούτε οι άνθρωποι στο Μιλγουόκι είναι αχάριστοι. Μερικές φορές οι σχέσεις στον επαγγελματικό αθλητισμό δεν τελειώνουν επειδή κάποιος έπαψε να πιστεύει σε αυτό που κάποτε υπήρχε, αλλά επειδή η πραγματικότητα έχει μετατοπιστεί σε ένα διαφορετικό πλαίσιο.
Το Μιλγουόκι έδωσε στον Γιάννη τα πάντα, αλλλά και ο Γιάννης «επέστρεψε» στους Μπακς ακόμα περισσότερα. Για τους οπαδούς, το 2021 θα παραμείνει χαραγμένο αιώνια στη μνήμη τους. Λίγες σχέσεις στο σύγχρονο NBA μπορούν να συγκριθούν με αυτήν- και γι’ αυτό η παρούσα κατάσταση είναι τόσο οδυνηρή.
Giannis Antetokounmpo. NBA Champion. Finals MVP. pic.twitter.com/BFyhBMA0qG
— Milwaukee Bucks (@Bucks) July 21, 2021
Τι μπορεί να κάνει το Μιλγουόκι; Έχουν τη δέκατη επιλογή στο ντραφτ και αυτό, μαζί με πιθανές ανταλλαγές, έναν νέο προπονητή και μια καλοκαιρινή «αναδόμηση», θα μπορούσε να τους βάλει στον σωστό δρόμο. Όμως, ο Γιάννης δεν βρίσκεται πλέον στο στάδιο της καριέρας του όπου ψεύτικες υποσχέσεις μπορούν να τον πείσουν. Ούτε αναζητά μια «συναισθηματική» επιστροφή στο 2021. Θα αναζητήσει μια πραγματική ευκαιρία για ένα δεύτερο δαχτυλίδι.
Ο Γιάννης είναι ένας μελλοντικός Hall of Famer, ήδη πρωταθλητής και θρύλος του Μιλγουόκι. Το θέμα είναι ότι, για τους σπουδαίους παίκτες, ένα τρόπαιο δεν είναι αρκετό- απλά τους ανοίγει την όρεξη. Ο Greek Freak αναμφίβολα γνωρίζει πόσο δύσκολο είναι να κερδίσεις ένα πρωτάθλημα. Γνωρίζει επίσης πόσο σπάνιο είναι να χτίσεις μια ομάδα γύρω από έναν σούπερ σταρ, ικανή να επιβιώσει δύο μήνες μπάσκετ στα πλέι οφ.
Γι’ αυτόν τον λόγο, ίσως η ιδέα της πίστης από μόνη της να μην μπορεί πλέον να τον ικανοποιήσει. Από την άλλη, η αποχώρηση θα είχε ήταν κάτι κολοσσιαίο. Ο Αντετοκούμπο είναι ένας από τους μεγαλύτερους σταρ στα χρονικά. Απέκτησε αυτό το status στο Μιλγουόκι, και στο μεταξύ έγινε πατέρας, πρωταθλητής και σύμβολο της πόλης. Απλώς θυμηθείτε πώς ξεκίνησε και τελείωσε η σχέση μεταξύ των Ντάλας Μάβερικς και του Λούκα Ντόντσιτς- ακόμη και χωρίς δαχτυλίδι. Οποιαδήποτε πιθανή ανταλλαγή θα γινόταν αισθητή ως… σεισμός.
Το Μιλγουόκι πρέπει να αποφασίσει αν έχει ακόμα αρκετό θάρρος και πόρους για να χτίσει γύρω από τον Γιάννη, ενώ εκείνος πρέπει να αποφασίξει αν έχει ακόμα αρκετή πίστη στην ομάδα. Ίσως όλα να τελειώσουν με μια νέα συμφωνία. Ίσως ο Τζένκινς να πείσει τον Γιάννη ότι το νέο ξεκίνημα μπορεί να οδηγήσει σε κάτι μεγάλο. Ή ότι οι Μπακς θα κάνουν μια κίνηση στην offseason που θα τους κάνει σοβαρούς διεκδικητές.
Ίσως η αγάπη, ακριβώς επειδή κράτησε τόσο πολύ, να πάρει άλλη μια ευκαιρία. Από την άλλη, μετά από όλα, το αντίθετο είναι εξίσου πιθανό.
Αν φύγει, κανείς δεν πρέπει να πει ότι εγκατέλειψε το Μιλγουόκι. Ο Γιάννης και οι Μπακς απλά θα έχουν φτάσει στο τέλος ενός δρόμου που κάποτε φαινόταν ατελείωτος.
Αν μείνει, οι φανς του ΝΒΑ θα πρέπει ν’ αναγνωρίσουν αυτή του την κίνηση ως την πιο ριψοκίνδυνη πράξη «πίστης» που πήρε ποτέ στη λαμπερή καριέρα του…
