Στη Σκωτία, το μπάσκετ επιχειρεί να χαράξει τη δική του πορεία, ανάμεσα στην κληρονομιά του Γουίλιαμ Γουάλας και τη σκιά του Old Firm, με τον Στιβ Τάιμονι, ιδιοκτήτη των Caledonia Gladiators, να μιλά στο SKWEEK για ένα άθλημα που προσπαθεί να βρει τη θέση του σε μία χώρα όπου το ποδόσφαιρο κυριαρχεί.
Από τα Highlands και τα Lowlands έως το νησί Skye, και από το Εδιμβούργο και τη Γλασκώβη μέχρι το Ινβερνές και το Αμπερντίν, η Σκωτία ξεδιπλώνεται σαν ένα ζωντανό παραμύθι – ένα τοπίο που διαμορφώνεται από την ιστορία, τους θρύλους και το μεγαλείο της φύσης. Κάστρα υψώνονται πάνω από ομιχλώδεις λίμνες, βουνά παραμένουν ανέγγιχτα και βαθιές κοιλάδες πλαισιώνουν μια χώρα όπου το μπάσκετ αρχίζει πλέον να χαράζει τη δική του θέση στην αφήγηση.
Στο επίκεντρο αυτής της εξέλιξης βρίσκεται ο Στιβ Τάιμονι, Σκωτσέζος επιχειρηματίας, γνωστός κυρίως ως συνιδρυτής της Smart Metering Systems (SMS) το 1995. Υπό την ηγεσία του, η εταιρεία εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους παρόχους ενεργειακών υποδομών στο Ηνωμένο Βασίλειο και πωλήθηκε το 2023 σε συμφωνία πολλών δισεκατομμυρίων λιρών.
Γεννημένος στη Γλασκώβη, ο Τάιμονι διεύρυνε αργότερα τη δραστηριότητά του πέρα από τον επιχειρηματικό κόσμο, ως ιδιοκτήτης των Caledonia Gladiators, της επαγγελματικής ομάδας μπάσκετ της Σκωτίας που αγωνίζεται στο κορυφαίο επίπεδο. Η επένδυσή του αντανακλά μια ευρύτερη φιλοδοξία: να συμβάλει στην ανάπτυξη του αθλήματος στη Σκωτία, όπως εξηγεί στο SKWEEK, μιλώντας για την ιδιαίτερη πρόκληση της αναβάθμισης του μπάσκετ σε μια χώρα με βαθιές παραδόσεις και κυρίαρχο το ποδόσφαιρο.
Η σημαία στις εξέδρες ως σύμβολο ενότητας
Η παγκόσμια εικόνα της Σκωτίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορική της κληρονομιά. Θεωρείτε ότι το μπάσκετ έρχεται να αμφισβητήσει αυτή την εικόνα ή ότι δύναται να συνυπάρξει με αυτήν, φέρνοντάς την πιο κοντά στη σύγχρονη εποχή;
«Την εκσυγχρονίζει. Τρέφω βαθύ σεβασμό για την πολιτιστική κληρονομιά μας. Ενδεικτικά, προχωρήσαμε στην αποκατάσταση ενός εμβληματικού μνημείου της Σκωτίας, του Crossbasket Castle του 15ου αιώνα. Η σύγχρονη Σκωτία συνιστά ένα δυναμικό, πολυπολιτισμικό και εξωστρεφές κράτος. Δεν πιστεύω ότι το μπάσκετ αντιστρατεύεται την παράδοσή μας. Αντιθέτως, συνιστά ένα νέο, γρήγορο και απολύτως σύγχρονο μέσο προκειμένου να εκφράσει η Σκωτία το πάθος της για τον αθλητισμό σε παγκόσμιο επίπεδο».
Υπάρχει σκεπτικισμός, λανθάνων ή έκδηλος, απέναντι στο μπάσκετ, επειδή θεωρείται «εισαγόμενο» άθλημα και όχι παραδοσιακά σκωτσέζικο;
«Δεν διαπιστώνω σκεπτικισμό. Ωστόσο, παρατηρώ μια διαχρονική έλλειψη προβολής και εξοικείωσης. Συχνά παραβλέπεται ότι το μπάσκετ συνιστά το δεύτερο πιο διαδεδομένο ομαδικό άθλημα μεταξύ των παιδιών στη Σκωτία. Το ουσιώδες ζήτημα έγκειται στο γεγονός ότι έως σήμερα δεν είχε αναπτυχθεί η αναγκαία επαγγελματική υποδομή, πολλών εκατομμυρίων λιρών, για να αναδειχθεί σε εθνικό επίπεδο. Προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση κινούμαστε πλέον».
Με ποιον τρόπο το μπάσκετ αγγίζει συναισθηματικά το κοινό σε μια κουλτούρα που υπήρξε διαχρονικά συνυφασμένη με το ποδόσφαιρο και το ράγκμπι;
«Πιστεύω ότι το κλειδί είναι να αξιοποιήσουμε όσα ήδη αγαπούν οι Σκωτσέζοι φίλαθλοι: τη σκληρή δουλειά, την αντοχή και την αδιάκοπη αγωνιστική νοοτροπία. Εμείς οι Σκωτσέζοι αγαπάμε τη μάχη. Όταν οι φίλαθλοι παρακολουθούν έναν αγώνα των Gladiators και βιώνουν την ταχύτητα, το physicality και την αδιάκοπη ένταση από άκρη σε άκρη, η σύνδεση συντελείται αμέσως. Αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται για το ίδιο ακριβώς μαχητικό πνεύμα, που απλώς εκφράζεται στο παρκέ αντί για το γήπεδο».
Όταν οι φίλαθλοι έρχονται στο γήπεδό σας και βλέπουν τη σκωτσέζικη σημαία στις εξέδρες, ποια αφήγηση επιδιώκετε να μεταδώσετε;
«Στοχεύουμε να αποδώσουμε το πνεύμα της σύγχρονης σκωτσέζικης υπερηφάνειας. Επιθυμούμε ένα γήπεδο όπου όλοι, είτε προέρχονται από τη Γλασκώβη, το Μπρούκλιν ή την Ευρώπη, μπορούν να σταθούν κάτω από τη σημαία μας και να βιώσουν την αδελφότητα της οικογένειας των Caledonia Gladiators».
Πιστεύετε ότι το μπάσκετ προσφέρει στους νέους Σκωτσέζους έναν διαφορετικό τρόπο έκφρασης της ταυτότητάς τους σε σύγκριση με τα παραδοσιακά αθλήματα;
«Ναι, πιστεύω ότι ακριβώς αυτό συμβαίνει. Το μπάσκετ διασταυρώνεται με την αστική κουλτούρα, τη μουσική και τη μόδα. Δίνει σε ένα παιδί από το «Ιστ Κίλμπραϊν ή το Ίστερχαουζ τη δυνατότητα να ταυτιστεί με μια παγκόσμια, κοσμοπολίτικη κουλτούρα. Είναι φρέσκο, ζωντανό και, κυρίως, αποτελεί έναν λευκό καμβά για να εκφράσουν τον εαυτό τους, αντί να περιορίζονται απλώς στην φυλετική ταυτότητα των προηγούμενων γενεών».
Σε μια χώρα που τιμά την ιστορία της, πώς δημιουργεί κανείς παράδοση για ένα άθλημα που δεν είναι ιστορικά ριζωμένο εκεί;
«Η παράδοση χτίζεται δημιουργώντας ένα μόνιμο σπίτι. Ένας… νομαδικός σύλλογος δεν μπορεί να χτίσει παράδοση. Γι’ αυτό η Άλισον και εγώ επενδύσαμε στο δικό μας χώρο στο PlaySport. Όταν προσφέρεις στους φιλάθλους ένα μόνιμο σπίτι, αρχίζουν να δημιουργούν εκεί αναμνήσεις. Δώστε δέκα χρόνια, και ένα παιδί που επισκέπτεται σήμερα το γήπεδό μας μας θα φέρνει μελλοντικά τα δικά του παιδιά».
Το σπαθί του Γουάλας και η ταυτότητα της ομάδας
Είναι το όνομα «Caledonia» μια συνειδητή προσπάθεια να θεμελιωθεί ο σύλλογος σε κάτι αρχαίο και συμβολικό, αντί να περιορίζεται σε γεωγραφικό προσδιορισμό;
«Ναι. Δεν είμαστε απλώς μια ομάδα της Γλασκώβης ή του Λανάρκσαϊρ. Είμαστε ένα εθνικό franchise. Μας αρέσει να λέμε ότι “αγκαλιάζουμε” ολόκληρη τη Σκωτία. Το “Caledonia” παραπέμπει στο αρχαίο, ανίκητο πνεύμα ολόκληρης της χώρας. Δίνει στον σύλλογο ψυχή και εμβέλεια προτού καν οι παίκτες πατήσουν στο παρκέ.
Ενσωματώνει συνειδητά ο σύλλογος σκωτσέζικες πολιτιστικές αναφορές στο branding, στην αφήγηση ή στην εμπειρία της ημέρας του αγώνα;
«Ναι, αυτό καθορίζει τον τόνο της επικοινωνίας μας. Το κεντρικό στοιχείο στα αποδυτήριά μας είναι ένα αντίγραφο του Σπαθιού του Γουίλιαμ Γουάλας. Όταν ένας νέος παίκτης υπογράφει μαζί μας, χρησιμοποιώ αυτό το σπαθί για να του εξηγήσω ότι δεν αγωνίζεται απλώς για το λογότυπο του franchise. Υπερασπίζεται το οχυρό μας και εκπροσωπεί ένα έθνος με ιστορία μαχητών. Το σπαθί του Γουίλιαμ Γουάλας συμβολίζει αυτήν τη μοναδική σύνδεση, όχι μόνο με την ιστορία μας, αλλά και με τις βαθιά ριζωμένες θυσίες. Δημιουργεί τεράστια συναισθηματική δέσμευση».
Μπορεί το μπάσκετ στη Σκωτία να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη, πολυπολιτισμική Σκωτία;
«Πιστεύω ότι ήδη αποτελεί μια γέφυρα, ίσως ακόμη υπό κατασκευή. Αρκεί να κοιτάξει κανείς τα ρόστερ μας, την ομάδα Γυναικών και το κοινό. Πρόκειται για το πιο πολυπολιτισμικό και ποικιλόμορφο αθλητικό περιβάλλον στη χώρα, με όλους να χειροκροτούν κάτω από μια κοινή σκωτσέζικη σημαία».
Ως ο μοναδικός σκωτσέζικος σύλλογος στην Super League Basketball, αυξάνει αυτό την ευθύνη σας να αναπτύξετε τα τοπικά ταλέντα;
«Ναι, και αυτό αποτελεί τον πρωταρχικό μας στόχο. Αν εμείς δεν δημιουργήσουμε τη διαδρομή ανάπτυξης, κανείς άλλος δεν θα το πράξει. Αποτελούμε την κορυφή της σκωτσέζικης πυραμίδας του μπάσκετ και έχουμε απόλυτο καθήκον να διασφαλίσουμε ότι η σκάλα από κάτω από εμάς είναι στιβαρή και γερή».
Νιώθετε καθήκον να λειτουργήσετε ως αφετηρία για Σκωτσέζους παίκτες που φιλοδοξούν να αγωνιστούν σε υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο;
Ο απώτερος στόχος μας είναι να γίνουμε εμείς αυτό το υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο. Εδώ και δεκαετίες, ένα ταλαντούχο παιδί από τη Σκωτία αναγκαζόταν να μεταβεί στην Αμερική ή στην Ευρώπη για να χτίσει μια επαγγελματική καριέρα. Εμείς παρέχουμε μια επαγγελματική, παγκοσμίου επιπέδου διαδρομή ανάπτυξης, ώστε να μπορούν να χτίσουν την καριέρα τους εδώ, στη χώρα που αγαπούν».
Σε μια πόλη όπου η αγάπη για τη Σέλτικ ή τη Ρέιντζερς μπορεί να μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά και να είναι βαθιά συναισθηματική, πώς χτίζετε η αφοσίωση στο μπάσκετ που δεν κληρονομείται αλλά επιλέγεται;
«Προσφέρουμε ένα εντελώς διαφορετικό συναισθηματικό προϊόν. Η αφοσίωση στο ποδόσφαιρο εδώ διαδίδεται από γενιά σε γενικά. Οι Gladiators προσφέρουν μια κοινότητα που επιλέγεται συνειδητά. Χτίζουμε συνοχή μέσα από την ποιότητα της ψυχαγωγίας, την απόλυτη ασφάλεια του περιβάλλοντος και τον τρόπο που μεταχειριζόμαστε τους φιλάθλους».
Το μπάσκετ στη Γλασκώβη προωθείται ως ουδέτερος χώρος; Ως ένας τόπος απαλλαγμένος από ιστορικές διαιρέσεις;
«Απολύτως. Όπως οι φίλαθλοι που στηρίζουν την εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου, μπορεί κανείς να είναι φανατικός οπαδός της Σέλτικ, φανατικός οπαδός της Ρέιντζερς ή να μην ενδιαφέρεται καθόλου για το συλλογικό ποδόσφαιρο, και παρ’ όλα αυτά μπορεί να καθίσει με ασφάλεια στην αρένα μας, ως αδελφοί και αδελφές της Σκωτίας. Όλα τα ιστορικά βαρίδια μένουν στην πόρτα. Πρόκειται για καθαρή, ουδέτερη και υψηλής έντασης ψυχαγωγία».
Στοχεύετε ενεργά σε οικογένειες και νεότερες ηλικιακές ομάδες, που ίσως δεν είναι τόσο δεμένες με την οπαδική ταύτιση;
«Όχι ιδιαίτερα, αλλά αυτό φαίνεται να συμβαίνει σχεδόν αυθόρμητα, και τα δεδομένα το επιβεβαιώνουν. Υπάρχει απόλυτη ισορροπία ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες στο κοινό μας, κάτι που είναι εξαιρετικά σπάνιο στα βρετανικά αθλήματα. Δεδομένου ότι ο χώρος είναι κλειστός, ζεστός, ασφαλής και επικεντρωμένος στην ψυχαγωγία, αποτελεί το απόλυτο οικογενειακό πακέτο».
Έχετε αντιμετωπίσει θεσμικά εμπόδια, όπως κάλυψη από τα Μέσα Ενημέρωσης και ανταγωνισμό για χορηγίες, λόγω της κυριαρχίας του ποδοσφαίρου;
«Ναι. Η κάλυψη από τα Μέσα Ενημέρωσης είναι η πιο δύσκολη πρόκληση. Το ποδόσφαιρο απορροφά το 95% της δημοσιότητας στον σκωτσέζικο Τύπο. Ωστόσο, η εκπαίδευσή μου στην μηχανική μου δίνει άλλη οπτική: αν το υπάρχον σύστημα δεν σε εξυπηρετεί, δημιουργείς έναν εναλλακτικό δρόμο. Δημιουργούμε τα δικά μας μέσα επικοινωνίας, το δικό μας υψηλού επιπέδου τηλεοπτικό προϊόν και καθιστούμε την επιτυχία μας αδιαμφισβήτητη».
Πόσο σημαντικό είναι να νιώθει κάποιος που παρακολουθεί έναν αγώνα των Gladiators εντελώς διαφορετικά σε σχέση με ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι στη Γλασκώβη;
«Είναι καθοριστικό. Στο γήπεδό μας δεν υπάρχει διαχωρισμός φιλάθλων: φιλοξενούμενοι και γηπεδούχοι κάθονται μαζί, χωρίς επιθετικότητα. Κατά τη διάρκεια του αγώνα ακούγεται μουσική, υπάρχουν φωτεινά σόου και διαδραστική συμμετοχή των οπαδών. Πρόκειται για μια εμπειρία ψυχαγωγίας αμερικανικού τύπου, με σκωτσέζικη υπογραφή».
Εμείς είμαστε το μέλλον
Προσφέρει το μπάσκετ μια πιο διεθνή, κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα που ελκύει τους φοιτητές και τους ξένους κατοίκους της Γλασκώβης;
«Ναι, και αυτό του δίνει δυναμική. Το μπάσκετ είναι μια πραγματικά παγκόσμια γλώσσα. Για τους χιλιάδες φοιτητές και ξένους κατοίκους της Γλασκώβης, η ποδοσφαιρική οπαδική ταύτιση μπορεί να φαίνεται ξένη ή εκφοβιστική. Το μπάσκετ όμως είναι γνώριμο έδαφος και τους κάνει να νιώθουν αμέσως σαν στο σπίτι τους στη Σκωτία».
Αν η Σέλτικ και οι Ρέιντζερς αντιπροσωπεύουν την παράδοση της Σκωτίας;, τι αντιπροσωπεύουν οι Gladiators;
«Πιστεύω ακράδαντα ότι οι Gladiators αντιπροσωπεύουν το μέλλον, μια σύγχρονη Σκωτία, φιλόδοξη, ανοικτή σε όλους και με παγκόσμια προοπτική».
Ποιο είναι το μεγαλύτερο δομικό πρόβλημα του σκωτσέζικου μπάσκετ σήμερα;
«Ιστορικά, ήταν η έλλειψη μόνιμης έδρας. Οι σύλλογοι ήταν ενοικιαστές σε δημοτικά γυμναστήρια και συχνά εκδιώκονταν για εκθέσεις σκύλων (φυσικά, αγαπώ τους σκύλους!). Ξέρω ότι δεν μπορείς να χτίσεις βιώσιμη επιχείρηση ή υψηλού επιπέδου αθλητική κουλτούρα σε δανεικό χώρο. Αυτό το πρόβλημα το λύσαμε δημιουργώντας τη δική μας αρένα στο PlaySport».
Πόσο εξαρτάται ο σύλλογος από ιδιωτικές επενδύσεις σε σχέση με βιώσιμες πηγές εσόδων;
«Αυτή τη στιγμή, απαιτείται η ουσιαστική συνεισφορά ιδιωτικών επενδύσεων από εμένα και την Άλισον για να χτίσουμε τις υποδομές και το γήπεδο. Ωστόσο, δεν βασιζόμαστε σε ανεξάντλητα κεφάλαια. Η αρχική επένδυση εκκινεί τη διαδικασία, αλλά το επιχειρηματικό σχέδιο επικεντρώνεται πλήρως στη βιωσιμότητα μέσω εισιτηρίων, τηλεοπτικών δικαιωμάτων και χορηγιών και, το σημαντικότερο, αξιοποιώντας την κλίμακα και τη διαφορετικότητα της πολυαθλητικής μας εγκατάστασης 100 στρεμμάτων, με 600.000 επισκέπτες κάθε χρόνο».
Πώς εξελίσσεται η εμπορική συζήτηση όταν προσεγγίζετε έναν χορηγό που είναι συνηθισμένος στο μέγεθος του ποδοσφαίρου;
«Δεν προσπαθώ να συναγωνιστώ το ποδόσφαιρο σε μέγεθος. Υπερέχω με τα δημογραφικά στοιχεία και τις αξίες που προσφέρουμε. Λέω στους χορηγούς: “Το ποδόσφαιρο σας δίνει όγκο, εμείς σας δίνουμε αξίες”. Αν θέλετε το brand σας να συνδεθεί με απόλυτη ισότητα των φύλων, επειδή στηρίζουμε εξίσου τους άνδρες και τις γυναίκες αθλητές και αθλήτριές μας, με ενίσχυση της τοπικής κοινότητας, αυτό είναι το πιο ισχυρό μέσο στη Σκωτία».
Περιορίζει το μέγεθος του πληθυσμού της Σκωτίας το εμπορικό σας ταβάνι ή σας δίνει τη δυνατότητα για μια πιο στοχευμένη εθνική στρατηγική;
«Διαθέτουμε το μεγαλύτερο κοινό από κάθε άλλο βρετανικό μπασκετικό κλαμπ, έχουμε πίσω μας ολόκληρο έθνος, δοκιμασμένο σε μάχες, έτοιμο να μας στηρίξει. Οι περίπου πέντε εκατομμύρια Σκωτσέζοι είναι υπεραρκετοί για να χτίσουμε ένα φανατικά πιστό και οικονομικά ισχυρό εθνικό franchise. Το ότι είμαστε η μοναδική επαγγελματική ομάδα μπάσκετ της Σκωτίας μάς προσφέρει έντονη, στοχευμένη εμπορική αξία, χωρίς να χρειάζεται να μοιραστούμε την αγορά με περιφερειακούς ανταγωνιστές.
Αυτό μας δίνει τη μεγαλύτερη δυνατότητα ανάπτυξης, όχι μόνο εντός Σκωτίας αλλά και διεθνώς, με εκτιμώμενο αριθμό 28 έως 40 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως που έχουν σκωτσέζικη καταγωγή, σε σύγκριση με τον εγχώριο πληθυσμό που ξεπερνά ελαφρά τα 5 εκατομμύρια. Η σκωτσέζικη διασπορά είναι μία από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, και σκοπεύουμε να επεκταθούμε σε αυτή την κοινότητα».
Εξετάζετε την ευρωπαϊκή συμμετοχή ως μοχλό ανάπτυξης και αξιοπιστίας;
«Η Ευρώπη αποτελεί το απόλυτο σημείο αναφοράς. Η συμμετοχή μας στις διοργανώσεις της FIBA αυξάνει την εμπορική μας αξία, προσελκύει διεθνείς παίκτες υψηλότερου επιπέδου και δείχνει στους κορυφαίους αθλητές ότι η Σκωτία είναι ένας σοβαρός προορισμός για το μπάσκετ».
Προτεραιότητά σας είναι οι άμεσες νίκες ή το χτίσιμο ενός βιώσιμου σκωτσέζικου πυρήνα για το μέλλον;
«Πρέπει να προσπαθείς να κάνεις και τα δύο. Οι άμεσες νίκες τραβούν τα βλέμματα, γεμίζουν την αρένα και δημιουργούν έσοδα. Αλλά αν κερδίσεις τρόπαια βασιζόμενος αποκλειστικά σε εισαγόμενο ταλέντο χωρίς να έχεις δημιουργήσει έναν σκωτσέζικο πυρήνα, δεν έχεις χτίσει κληρονομιά, απλώς αγόρασες ένα τρόπαιο. Η υποδομή και η διαδρομή ανάπτυξης των παικτών θα είναι πάντα η προτεραιότητα».
Πέρα από τα τρόπαια
Πώς μετράτε την επίδραση πέρα από τα τρόπαια, μέσα από τη συμμετοχή της κοινότητας, των νέων και την απήχηση στα σχολεία;
«Τα τρόπαια μαζεύουν σκόνη σε μια προθήκη. Η πραγματική επίδραση φαίνεται όταν περνάω από το East Kilbride και βλέπω παιδιά να περπατούν στον δρόμο κρατώντας μια μπάλα μπάσκετ αντί για ποδοσφαιρική, φορώντας μπασκετική φανέλα. Οι αριθμοί συμμετοχών και η ανάπτυξη της ακαδημίας μας είναι οι αληθινοί δείκτες επιτυχίας μας».
Μπορεί ο σύλλογος να γίνει μοχλός κοινωνικής ανέλιξης σε ορισμένες κοινότητες;
«Ναι. Έχοντας μεγαλώσει κι εγώ στο Easterhouse, ξέρω τι μπορεί να προσφέρει ο αθλητισμός. Δίνει στα παιδιά έναν ασφαλή χώρο, απαιτεί πειθαρχία και τα φέρνει σε επαφή με ένα διεθνές δίκτυο. Το μπάσκετ χρειάζεται ελάχιστο εξοπλισμό, μια μπάλα κι ένα καλάθι. Είναι εύκολα προσβάσιμο και μπορεί πραγματικά να αποτελέσει μια διέξοδο κοινωνικής ανέλιξης».
Ποιο είναι το σημείο αναφοράς σας; Κοιτάτε αντίστοιχες αγορές στην Ευρώπη για έμπνευση;
«Όχι ιδιαίτερα. Θέτουμε εμείς οι ίδιοι τα στάνταρ, χωρίς ταβάνι και με τεράστια αυτοπεποίθηση».
Σε δέκα χρόνια, θα προτιμούσατε να είστε γνωστοί ως η πιο επιτυχημένη ομάδα μπάσκετ της Σκωτίας ή ως ο οργανισμός που άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο η χώρα βλέπει το άθλημα;
«Το δεύτερο, χωρίς αμφιβολία. Μια επιτυχημένη σεζόν μπορεί να την “αγοράσει” ο καθένας. Ωστόσο, μόνο ένας οργανισμός με όραμα μπορεί να μετασχηματίσει σε βάθος την αθλητική δομή μιας χώρας».
Αντανακλά το μπάσκετ στη Σκωτία μια πιο σύγχρονη και πολυπολιτισμική δημογραφική πραγματικότητα σε σχέση με τα παραδοσιακά αθλήματα;
«Ναι, και μάλιστα με απόλυτη φυσικότητα. Λειτουργεί σαν καθρέφτης της Σκωτίας του 21ου αιώνα, πολυπολιτισμικής, ισότιμης και ζωντανής. Απευθύνεται σε ανθρώπους κάθε φύλου, καταγωγής και κοινωνικοοικονομικού υπόβαθρου, με τρόπο που λίγα άλλα αθλήματα στη χώρα μπορούν να πετύχουν».
Μπορεί το μπάσκετ να βοηθήσει προκειμένου η Γλασκώβη να επανατοποθετηθεί διεθνώς ως κάτι περισσότερο από μια ποδοσφαιρική πόλη;
«Η Γλασκώβη είναι ήδη μια πόλη διεθνούς επιπέδου στον τομέα των μεγάλων διοργανώσεων. Ένα επιτυχημένο μπασκετικό εγχείρημα ευρωπαϊκής εμβέλειας είναι το κομμάτι που λείπει από το παζλ, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να φιλοξενεί σε σταθερή βάση κορυφαία κλειστά αθλήματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έτσι, καθίσταται ακόμη πιο ελκυστική για διεθνή ταλέντα και επενδυτές».
Πώς επηρεάζει η πολιτική, συμπεριλαμβανομένων των συζητήσεων γύρω από την εθνική ταυτότητα της Σκωτίας, την ανάπτυξη του αθλητισμού;
Μένουμε μακριά από την πολιτική, αλλά δίνουμε μεγάλη σημασία στην ταυτότητα. Όποιο κι αν είναι το πολιτικό σου φρόνημα, όλοι συμφωνούν στην υπερηφάνεια για τη Σκωτία. Ο κόσμος ζητά θετικές, ενωτικές εκφράσεις του τι σημαίνει να είσαι Σκωτσέζος. Οι Gladiators αντιπροσωπεύουν μια Σκωτία με αυτοπεποίθηση, εξωστρεφή και απελευθερωμένη από τα δεσμά του παρελθόντος.
Πιστεύετε ότι η Σκωτία έχει τη δυναμική να γίνει πραγματικό κέντρο ανάπτυξης του μπάσκετ, ή θα παραμείνει πάντα αγορά σε φάση ανάπτυξης;
«Μεταβαίνουμε από το στάδιο της αναδυόμενης αγοράς σε αυτό ενός κέντρου ανάπτυξης. Η φυσική ικανότητα και το πάθος υπήρχαν πάντα εδώ. Αυτό που έλειπε ήταν η υποδομή. Τώρα που προσφέρουμε τη σωστή δομή και οργάνωση, το ταλέντο θα ακολουθήσει».
Τι θα χρειαστεί να αλλάξει δομικά (χρηματοδότηση, εκπαίδευση, υποδομές) ώστε το μπάσκετ να φτάσει σε σημείο καμπής;
«Οι υποδομές. Όλα καταλήγουν στις εσωτερικές εγκαταστάσεις. Το κλίμα μας το υπαγορεύει. Χρειαζόμαστε τα σχολεία, τους τοπικούς δήμους και την κυβέρνηση να κατανοήσουν ότι η επένδυση σε προσβάσιμα και υψηλής ποιότητας κλειστά γήπεδα αποτελεί άμεση επένδυση στην υγεία, την ψυχική ευεξία και την πρόληψη της νεανικής παραβατικότητας της επόμενης γενιάς».
Αν είχατε ένα μέτρο πολιτικής σε εθνικό επίπεδο, τι θα άλλαζατε αύριο;
«Θα δημιουργούσα ένα τεράστιο, ειδικό κρατικό ταμείο για την κατασκευή και αναβάθμιση πολυχρηστικών, κλειστών αθλητικών εγκαταστάσεων για τις κοινότητες σε όλη τη Σκωτία. Η εξάρτηση από παγωμένα ή λασπωμένα γήπεδα οκτώ μήνες τον χρόνο υπονομεύει την υγεία και περιορίζει τις δυνατότητες της νεολαίας μας».
Συνοψίζοντας, η περίεργη περίπτωση του μπάσκετ στη Σκωτία αφορά στ’ αλήθεια το άθλημα ή την ταυτότητα, τον εκσυγχρονισμό και το χώρο μέσα στην παράδοση;
«Νομίζω ότι πρόκειται κυρίως για εκσυγχρονισμό και για τη δημιουργία χώρου. Το άθλημα είναι απλώς το μέσο. Αυτό που κάνουμε με τους Gladiators αποδεικνύει ότι η Σκωτία δεν χρειάζεται να ορίζεται αποκλειστικά από το παρελθόν της ή από ιστορικές αθλητικές αντιπαλότητες. Δείχνουμε ότι μπορείς να κρατάς το Σπαθί του Γουίλιαμ Γουάλας στο ένα χέρι και μια μπάλα στο άλλο, χτίζοντας μια κοινωνία που είναι έντονα υπερήφανη, αλλά ταυτόχρονα πλήρως συμπεριληπτική και με βλέμμα στο μέλλον».
Photo credits: Caledonia Gladiators