Το ευρωπαϊκό μπάσκετ πλησιάζει σε μία από τις πιο καθοριστικές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας του και ο Παούλιους Μοτιεγιούνας έχει παρακολουθήσει τις αλλαγές που συντελούνται από δύο εντελώς διαφορετικές θέσεις.
Για τρία χρόνια, ο Λιθουανός παράγοντας βρέθηκε στην ηγεσία της EuroLeague σε μια περίοδο κατά την οποία η διοργάνωση αναπτυσσόταν εμπορικά, άνοιγε την πόρτα στη Μέση Ανατολή, συνομιλούσε με επενδυτικά funds και, παράλληλα, βρισκόταν αντιμέτωπη με τα σχέδια του NBA για την ευρωπαϊκή αγορά. Πλέον έχει επιστρέψει στη Ζάλγκιρις ως βασικός μέτοχος και μπορεί να μιλήσει για όλα αυτά χωρίς τις δεσμεύσεις που συνόδευαν τη θέση του CEO.
Η εικόνα που περιγράφει για την αγορά είναι ενδεικτική των αλλαγών. Οι μισθοί των παικτών, όπως υποστηρίζει, αυξάνονται υπερβολικά γρήγορα, καθώς οι ομάδες της EuroLeague έχουν πλέον να ανταγωνιστούν τα two-way συμβόλαια του NBA, την G League, τα χρήματα του NCAA μέσω του NIL και νέους ιδιοκτήτες με πολύ μεγάλη οικονομική δυνατότητα. Οι κανονισμοί οικονομικού ελέγχου που άρχισαν να εφαρμόζονται επί των ημερών του, παραδέχεται, δεν αρκούν πλέον από μόνοι τους.
Το μεγαλύτερο ζήτημα, ωστόσο, αφορά την ίδια τη μορφή που θα πάρει το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ο Μοτιεγιούνας αποκαλύπτει ότι ως CEO επιχείρησε ενεργά να δημιουργήσει μια συμφωνία μεταξύ EuroLeague και NBA και το παραδέχεται χωρίς περιστροφές: «Προσπάθησα να το κάνω και απέτυχα». Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να πιστεύει ότι η συνεργασία είναι η λογικότερη λύση και θεωρεί πως δύο ανταγωνιστικές κορυφαίες διοργανώσεις δεν θα ωφελούσαν καμία πλευρά.
Παράλληλα, τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ μιας EuroLeague 24 ομάδων, με conferences ώστε να μην επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο το καλεντάρι. Και μέσα σε αυτή τη συζήτηση το ελληνικό ενδιαφέρον είναι έντονο: ο πρώην CEO αναφέρεται στην προσπάθεια ΠΑΟΚ και Άρη να μεγαλώσουν ξανά, χαρακτηρίζοντάς τους συλλόγους με «μεγάλο όνομα και μεγάλη ιστορία», ενώ χρησιμοποιεί Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό ως παραδείγματα της υπομονής και της επιμονής που απαιτούνται για να χτιστεί ένα σταθερό ευρωπαϊκό project.
«Η αγορά έχει αρχίσει να ξεφεύγει»
Έχετε παρακολουθήσει την ευρωπαϊκή αγορά παικτών τόσο από την πλευρά ενός συλλόγου όσο και από εκείνη της EuroLeague. Έχει αλλάξει θεμελιωδώς τα τελευταία δύο-τρία χρόνια;
«Ναι, θα έλεγα ότι έχει αρχίσει να ξεφεύγει λίγο, ειδικά αυτό το καλοκαίρι.
Υπάρχουν δύο-τρία προβλήματα. Το ένα είναι ότι πλέον υπάρχουν τα two-way συμβόλαια με το NBA και την G League και είναι δύσκολο να πάρεις παίκτες που βρίσκονται κοντά στο επίπεδο της EuroLeague, να έρθουν να παίξουν, να μείνουν στο EuroCup και στη συνέχεια να εξελιχθούν για τη EuroLeague.
Και φυσικά, το NCAA και τα συμβόλαια NIL διαταράσσουν επίσης την αγορά, ειδικά για εμάς, όπου είχαμε νεαρούς παίκτες που θα κάθονταν στον πάγκο και θα εξελίσσονταν. Τώρα όλοι θέλουν να πάνε στο NCAA και πληρώνονται τρελά χρήματα, κάτι που δεν βοηθά.
Και βέβαια, όπως είπατε, έχουμε νέους ιδιοκτήτες με πολύ βαθιές τσέπες, οι οποίοι μπαίνουν στην αγορά και προσπαθούν να αποκτήσουν τους ίδιους παίκτες. Θα έλεγα ότι η αγορά αναπτύσσεται υπερβολικά γρήγορα.
Κανονικά, όταν προσλαμβάνεις ανθρώπους, δεν αυξάνεις τους μισθούς στον βαθμό που συμβαίνει εδώ. Μπορεί να κάνεις μία καλή σεζόν και ο μισθός σου να γίνει τρεις ή πέντε φορές μεγαλύτερος από πριν. Επομένως, είναι δύσκολο να το διαχειριστείς.
Ξέρω ότι στη EuroLeague προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε αυτό το salary cap και τους κανονισμούς του financial fair play. Για να είμαι ειλικρινής, όμως, βλέπουμε ότι αυτή τη στιγμή πραγματικά δεν αρκούν και πρέπει να κάνουμε το επόμενο βήμα».
Υπήρχε κάτι συγκεκριμένο που είχατε στο μυαλό σας αλλά δεν προλάβατε να εφαρμόσετε;
«Όχι. Αυτό ήταν το πρώτο βήμα. Και το δεύτερο, απ’ όσο καταλαβαίνω, αναβλήθηκε.
Υπάρχουν όμως άνθρωποι που μιλούν με την ELPA [EuroLeague Players Association], συζητούν μαζί της, δουλεύουν πάνω στο συνολικό budgeting και αναλύουν πώς λειτουργούν οι άλλες λίγκες. Δεν είναι εύκολο.
Όχι, λοιπόν, δεν έχω κάτι συγκεκριμένο. Πρέπει να το συζητήσουμε εσωτερικά και να αποφασίσουμε πώς θα προχωρήσουμε». Επικολλημένο κείμενο
Ο ανταγωνισμός και το business του μπάσκετ
Η ανταγωνιστική ισορροπία της EuroLeague γίνεται πιο υγιής επειδή περισσότεροι σύλλογοι έχουν υψηλές φιλοδοξίες ή πιο δύσκολη επειδή αυξάνονται οι οικονομικές διαφορές;
«Νομίζω ότι υπάρχουν δύο-τρεις ομάδες που δεν μπορούν να ακολουθήσουν και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στον βαθμολογικό πίνακα, στα αποτελέσματα και στα budgets.
Είναι όμως μια καλή διοργάνωση, γιατί πρέπει να προσαρμοστείς και να μεγιστοποιήσεις τα έσοδα που σε βοηθά να δημιουργήσεις η EuroLeague».
Πώς μπορούν πραγματικά οι ομάδες να μεγιστοποιήσουν αυτά τα έσοδα; Πώς το έκανε η Ζάλγκιρις στο Κάουνας;
«Χωρίς βιασύνη, χωρίς να τρελαίνεσαι, αλλά βήμα-βήμα.
Πρέπει να δημιουργήσεις ένα καλό σόου. Δεν είναι μόνο να έρθει κάποιος στο γήπεδο και να παρακολουθήσει την ομάδα, γιατί τότε εξαρτάσαι από τις νίκες και τις ήττες. Πρέπει να προσφέρεις κάτι επιπλέον στον φίλαθλο.
Εμείς ασχοληθήκαμε με το merchandise, με την παρουσίαση κατά τη διάρκεια των αγώνων, με τα shows στο ημίχρονο. Πρέπει η παρουσία στο γήπεδο να αποτελεί ένα όμορφο event για τον κόσμο. Και νομίζω ότι αυτό ξεκινά πρώτα από τη βελτίωση της διοίκησης των συλλόγων και όχι μόνο από το αγωνιστικό κομμάτι.
Πρέπει λοιπόν να καταλάβουμε ότι χρειάζεται να δώσουμε προσοχή και σε αυτό».
Τι του έμαθαν τα τρία χρόνια ως CEO της EuroLeague
Περάσατε τρία εξαιρετικά έντονα χρόνια στην ηγεσία της EuroLeague. Τώρα που μπορείτε να κοιτάξετε εκείνη την περίοδο από έξω, τι σας έμαθε αυτή η θέση που δεν μπορούσατε να αντιληφθείτε όταν διοικούσατε μόνο έναν σύλλογο;
«Είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος. Παρότι πρόκειται για μπάσκετ, η προσέγγιση είναι εντελώς διαφορετική.
Το λέω σε όλους: ήμουν στην ομοσπονδία για δύο χρόνια, ήμουν στη λίγκα για τρία χρόνια και τώρα είμαι ξανά στον σύλλογο, έπειτα από ένα διάλειμμα, εδώ και αρκετό διάστημα.
Παρότι πιστεύεις ότι γνωρίζεις το παιχνίδι, γνωρίζεις τους ανθρώπους και γνωρίζεις τους κανόνες, η θέση σου είναι διαφορετική και οι άνθρωποι συμπεριφέρονται διαφορετικά απέναντί σου. Ο τρόπος λήψης αποφάσεων είναι διαφορετικός. Επομένως, είχε ενδιαφέρον να δω αυτή τη διαδρομή, να την καταλάβω και να προσαρμοστώ.
Βλέπεις τη μεγαλύτερη εικόνα του μπάσκετ από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Δεν ξέρω, ίσως τώρα πρέπει να το δω από την πλευρά του διαιτητή ή κάποιου που κάθεται στη γραμματεία και καταγράφει τα στατιστικά, αλλά και αυτή θα ήταν μια διαφορετική οπτική.
Είναι καλό να βλέπεις πώς διοικούνται οι σύλλογοι, πώς διοικούνται οι λίγκες, πώς διοικούνται οι ομοσπονδίες, γιατί όλη η δουλειά στη EuroLeague ήταν μια προσπάθεια να ενώσουμε όλα τα κομμάτια, να κάνουμε τους πάντες να δουλέψουν προς τον ίδιο στόχο και να προχωρήσουμε μπροστά».
Θα σας ενδιέφερε να δείτε το μπάσκετ και από κάποια άλλη πλευρά;
«Όχι, όχι. Έχω δει αρκετά.
Είμαι χαρούμενος που τώρα βρίσκομαι λίγο μακριά από την καθημερινότητα και το βλέπω από την πλευρά του μετόχου. Και απολαμβάνω τη θέα από εδώ».
Υπάρχει κάτι που θα κάνατε διαφορετικά αν ξεκινούσατε ξανά αύριο σε αυτή τη θέση;
«Όταν ξεκινάς μια δουλειά, πάντα μπαίνεις με τη νοοτροπία του “πόσο δύσκολο μπορεί να είναι;”. Τώρα καταλαβαίνω πόσο δύσκολο ήταν.
Καταλαβαίνω πλέον τα πράγματα πολύ διαφορετικά και πολύ περισσότερο από ό,τι πριν.
Οπότε, αν έπρεπε να πάρω αυτή την απόφαση, θα ήταν μια εντελώς νέα αρχή. Αλλά όχι, δεν θα έκανα κάτι διαφορετικά, γιατί όταν μπαίνεις δεν γνωρίζεις και όσο εξελίσσεσαι, μαθαίνεις.
Ήμουν χαρούμενος που είχα την ευκαιρία να το δω, να εξελιχθώ μαζί του. Κάναμε πολλά καλά πράγματα μαζί και χαίρομαι που αποτέλεσα μέρος αυτής της διαδικασίας».
Μπορείτε να αναφέρετε ένα πράγμα που σας έκανε σοφότερο, κάτι που δεν γνωρίζατε προηγουμένως;
«Δεν είναι ένα πράγμα.
Είναι το να βρίσκεσαι σε άλλη πόλη, να δουλεύεις με διαφορετική νοοτροπία ανθρώπων, να είσαι στην Ισπανία, να μετακομίζεις εκεί και να προσαρμόζεσαι. Αυτό είναι ένα.
Μετά ήταν το άνοιγμα της Μέσης Ανατολής. Πήγαμε εκεί με το Final Four. Φέραμε την ομάδα από το Ντουμπάι. Οπότε και αυτό δεν είναι ευρωπαϊκή νοοτροπία. Είναι μια διαφορετική νοοτροπία, γιατί πηγαίνεις σε άλλη ήπειρο.
Και επίσης προσπαθήσαμε να φέρουμε επένδυση στη λίγκα. Ήταν ένα ενδιαφέρον project, να μιλήσουμε με διαφορετικά επενδυτικά funds και να δημιουργήσουμε ένα pitch.
Στη συνέχεια αλλάξαμε τον τρόπο με τον οποίο γίνονταν οι χορηγίες. Απομακρυνθήκαμε από την Turkish Airlines, η οποία ήταν ένας εξαιρετικός συνεργάτης για εμάς. Ήταν δύσκολο να την αφήσουμε, αλλά αλλάξαμε εντελώς τον τρόπο με τον οποίο γίνονταν τα πράγματα.
Υπήρχαν πραγματικά πολλά ζητήματα και εμφανίστηκε ακόμη και το NBA. Ήταν λοιπόν μια μεγάλη καταιγίδα που έπρεπε να διαχειριστούμε, αλλά είναι καλό. Αυτό μου αρέσει».
Τσους Μπουένο και η επόμενη εποχή της EuroLeague
Πώς αξιολογείτε μέχρι στιγμής την κατεύθυνση της EuroLeague υπό τον Τσους Μπουένο; Βλέπετε συνέχεια στη δουλειά που ξεκινήσατε;
«Βρίσκεται εκεί επτά μήνες. Οι άνθρωποι γύρω του στο γραφείο είναι λίγο-πολύ οι ίδιοι.
Του εύχομαι λοιπόν ό,τι καλύτερο. Δεν είναι εύκολη δουλειά και δεν είναι εύκολη περίοδος, αλλά όλα είναι καλά». Επικολλημένο κείμενο
«Προσπάθησα να φέρω τη συνεργασία EuroLeague-NBA και απέτυχα»
Όταν ήσασταν CEO, η θέση σας για το NBA Europe είχε γίνει αρκετά ξεκάθαρη. Λέγατε επανειλημμένα ότι η συνεργασία ήταν εφικτή, αλλά η Ευρώπη δεν θα έπρεπε απλώς να επιτρέψει σε έναν εξωτερικό οργανισμό να υπαγορεύσει το μέλλον της. Τώρα που μιλάτε ως μέτοχος συλλόγου και όχι ως CEO της EuroLeague, έχει αλλάξει καθόλου η θέση σας;
«Επαναλαμβάνω το ίδιο πράγμα. Είμαστε ισχυροί ως EuroLeague. Υπάρχει πάντα χώρος για συνεργασία και προσπάθησα να προωθήσω αυτή τη συνεργασία. Προσπάθησα να το κάνω και απέτυχα.
Αλλά αυτή η συνεργασία πρέπει να σημαίνει ότι κερδίζουν και οι δύο πλευρές, γιατί υπάρχουν δύο πλευρές: η EuroLeague και το NBA.
Αν κάνεις μια συνεργασία, αν παντρεύεσαι, θεωρείς ότι θα είναι καλύτερο και για τους δύο. Επομένως, αν υπάρχει ένα καλό ταίριασμα και για τους δύο, πάντα ήμουν υπέρ. Αν είναι καλό μόνο για τη μία πλευρά, τότε γιατί να το κάνεις;
Μιλώντας από την πλευρά του συλλόγου, επαναλαμβάνω αυτό που σας είπα στην αρχή: αν παραμείνουμε ενωμένοι, έχουμε εδώ ένα πραγματικά ισχυρό προϊόν και πρέπει να προστατεύσουμε αυτό το προϊόν και, αν είναι δυνατόν, να το αναπτύξουμε.
Το αν αυτό θα γίνει με το NBA ή χωρίς το NBA, αυτό είναι το ερώτημα. Αλλά όλοι εργαζόμαστε στον αθλητισμό, όλοι εργαζόμαστε στο μπάσκετ, επομένως πρέπει να προστατεύσουμε το μπάσκετ και όλοι μαζί να το αναπτύξουμε».
Μπορείτε να εξηγήσετε λίγο περισσότερο το «απέτυχα»; Ποιο κομμάτι δεν εξελίχθηκε όπως αρχικά ελπίζατε;
«Ήθελα να υπάρξει συμφωνία, αλλά δεν έχουμε συμφωνία. Οπότε, ας δούμε πώς θα εξελιχθεί».
Υπήρξε κάτι συγκεκριμένο που την εμπόδισε;
«Όχι, όχι, όχι. Δεν είναι αυτό. Νομίζω ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος και ελπίζω ότι ο Τσους είναι ο κατάλληλος άνθρωπος. Έχει βρεθεί και στις δύο πλευρές και ας δούμε τι θα φέρει το αύριο».
Τώρα που το NBA Europe δεν αποτελεί πλέον απλώς μια αφηρημένη ιδέα, αν τελικά ξεκινήσει και μπουν σημαντικά κεφάλαια στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, τι ακολουθεί; Μπορεί η Ευρώπη να υποστηρίξει ρεαλιστικά δύο ανταγωνιστικές κορυφαίες διοργανώσεις;
«Δεν είναι καλό να υπάρχουν δύο διοργανώσεις. Αυτή η αντιπαλότητα δεν θα βοηθήσει κανέναν.
Πρέπει λοιπόν να είμαστε προσεκτικοί με όσα κάνουμε και οι δύο πλευρές. Και όπως είπα, η ενότητα είναι το κλειδί για εμάς και η συνεργασία είναι ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός. Θα πω αυτά τα πολιτικά συνθήματα. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, γιατί μακάρι να είχα μια κρυστάλλινη σφαίρα και να μπορούσα να πω ποιο θα είναι το μέλλον.
Αλλά σίγουρα εξακολουθώ να ελπίζω και να είμαι αισιόδοξος ότι θα βρούμε μαζί έναν δρόμο προς τα εμπρός».
EuroLeague 24 ομάδων: «Είμαστε έτοιμοι»
Εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι οι 24 ομάδες είναι ο σωστός αριθμός για τη EuroLeague;
«Ναι, σίγουρα. Είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό. Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν 24 ομάδες ίδιου επιπέδου, οι οποίες μπορούν να είναι ανταγωνιστικές στη διοργάνωση».
Αν σχεδιάζατε σήμερα τη EuroLeague από την αρχή, θα ήταν ένα σύστημα με περιφέρειες η καλύτερη λύση ώστε να χωρέσουν 24 ομάδες χωρίς να προστεθούν ακόμη περισσότερα παιχνίδια;
«Ναι, αυτός είναι ο καλύτερος δρόμος προς τα εμπρός.
Κάναμε όλους τους υπολογισμούς. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αναπτυχθεί η λίγκα και να περάσουμε σε περιφέρειες, εφόσον θέλουμε να αυξήσουμε τον αριθμό των ομάδων.
Πιστεύω ότι υπάρχουν σίγουρα άλλες τέσσερις ομάδες που θα μπορούσαν να παίξουν στη EuroLeague και να είναι ανταγωνιστικές».
ΠΑΟΚ και Άρης: «Μεγάλα ονόματα, μεγάλη ιστορία – Γιατί όχι;»
Βλέπουμε νέες επενδύσεις και ανανεωμένες φιλοδοξίες σε παραδοσιακές μπασκετικές αγορές. Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, ο ΠΑΟΚ και ο Άρης προσπαθούν να ξαναχτίσουν πολύ μεγαλύτερα projects. Θα πρέπει η EuroLeague να δημιουργήσει έναν πιο ξεκάθαρο δρόμο για συλλόγους σαν αυτούς ώστε να μπορέσουν κάποτε να φτάσουν στην κορυφαία διοργάνωση;
«Πιστεύω ότι το EuroCup είναι ένας καλός δρόμος προς τα εμπρός, γιατί δεν αποτελεί ένα τόσο μεγάλο βήμα από πλευράς ρίσκου και νομίζω ότι λειτουργεί καλά.
Επομένως, αν υπάρχει νέα επένδυση, αν υπάρχει νέα ιδιοκτησία, γιατί όχι; Ο ΠΑΟΚ και ο Άρης είναι εξαιρετικά παραδείγματα. Μεγάλα ονόματα, μεγάλη ιστορία και, με καλή διοίκηση, γιατί όχι;».
Έχετε εξετάσει τις λεπτομέρειες των projects τους και τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζονται στην ευρωπαϊκή αγορά;
«Μόνο σε επίπεδο EuroCup, από τις πληροφορίες που είχαν σταλεί.
Αλλά όσα υπάρχουν στα χαρτιά… το χαρτί τα δέχεται όλα. Ας δούμε πώς θα διαχειριστούν τη σεζόν. Έχουν εξαιρετικούς προπονητές, ξοδεύουν πολλά χρήματα και ελπίζουν να έχουν καλά αποτελέσματα.
Αλλά το μπάσκετ είναι περίεργο πράγμα. Δεν λειτουργούν πάντα όλα όπως τα σχεδιάζουμε. Και ας ελπίσουμε… όλα έχουν να κάνουν με τη βιωσιμότητα και την υπομονή.
Πόσα χρόνια χρειάστηκε ο Ολυμπιακός για να ξανακερδίσει τη EuroLeague; Ήταν όμως υπομονετικός, επίμονος, πάντα πάλευε. Το ίδιο και ο Παναθηναϊκός. Υπάρχουν πάνω και κάτω. Το ίδιο ισχύει και για τη Φενέρμπαχτσε.
Ελπίζω απλώς αυτοί οι ιδιοκτήτες να μπουν καταλαβαίνοντας ότι θα υπάρξουν νίκες και ήττες, αλλά πρέπει να παραμένεις δίπλα στον σύλλογο και να προσπαθείς συνεχώς να τον αναπτύξεις».
Η κρίσιμη συνάντηση των ιδιοκτητών της EuroLeague
Πόσο σημαντική είναι η συνάντηση των ιδιοκτητών της EuroLeague στο Κόμο στις 5 Οκτωβρίου;
«Θα δούμε. Είναι η πρώτη φορά έπειτα από πάρα πολλά χρόνια που θα έχουμε τους ιδιοκτήτες εκεί, οπότε πραγματικά την περιμένουμε με ενδιαφέρον.
Φυσικά, υπάρχουν μεγάλα θέματα στο τραπέζι προς συζήτηση. Δεν νομίζω ότι μία συνάντηση θα είναι αρκετή, αλλά είναι μια καλή αρχή για να καθίσουμε όλοι μαζί και να δούμε πώς θα προχωρήσουμε».
Τι ελπίζετε να προκύψει από αυτή τη συνάντηση;
«Ανοιχτή συζήτηση. Να καθίσουμε όλοι μαζί και να κάνουμε μια ανοιχτή συζήτηση.
Πάντα, ακόμη και σήμερα, η δύναμη της EuroLeague είναι η ενότητα. Η ενότητα των ιδρυτικών συλλόγων, η ενότητα των ομάδων που συμμετέχουν στη λίγκα.
Σίγουρα, ο χρόνος δείχνει ότι θα υπάρξουν διαφορές και αλλαγές. Πρέπει να τις διαχειριστούμε με τεράστια υπευθυνότητα, γιατί, όπως σας είπα για τη Ζάλγκιρις, πρέπει να προστατεύσω περισσότερα από 80 χρόνια ιστορίας. Στη EuroLeague πρέπει να προστατεύσουμε 26 χρόνια ιστορίας και όχι μόνο τη βάση φιλάθλων της Ζάλγκιρις, αλλά και εκείνες του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού, της Μακάμπι, της Φενέρμπαχτσε κ.λπ.
Πρέπει λοιπόν να αναλύσουμε τα δεδομένα και να μη βιαστούμε να πάρουμε γρήγορες αποφάσεις. Ελπίζω πραγματικά ότι ο πυρήνας αυτής της συνάντησης θα είναι: πώς κάνουμε το μπάσκετ ακόμη πιο ελκυστικό για τους φιλάθλους; Πώς αναπτύσσουμε το business; Και πώς προστατεύουμε αυτό το πάθος που έχουμε;».
Έχει τεθεί ποτέ πραγματικά υπό αμφισβήτηση αυτή η ενότητα;
«Ανανεώσαμε τις άδειες για δέκα χρόνια. Οπότε νομίζω ότι υπάρχουν λιγότερες αμφιβολίες απ’ όσες υπήρχαν πριν από έξι μήνες».
Άρα τα πράγματα βελτιώνονται;
«Ναι, σίγουρα».
Τι λείπει από το ευρωπαϊκό μπάσκετ
Έχοντας ζήσει το μπάσκετ ως φίλαθλος, παράγοντας συλλόγου, μέτοχος και CEO της EuroLeague, ποιο είναι το σημαντικότερο πράγμα που λείπει σήμερα από το ευρωπαϊκό μπάσκετ;
«Θα έλεγα η διακυβέρνηση και οι υποδομές. Πρέπει να αυξήσουμε, όπως είπα προηγουμένως, τη συμμετοχή των συλλόγων στη διαχείριση των γηπέδων.
Μακάρι το μοντέλο του NBA, όπου ο σύλλογος έχει το γήπεδο και η πόλη τον βοηθά να το κατασκευάσει, να υπήρχε παντού στην Ευρώπη, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι οι σύλλογοι θα ήταν πιο βιώσιμοι.
Και μαζί με αυτό έρχεται και καλύτερη διοίκηση, γιατί τότε δεν σε απασχολούν μόνο τα αγωνιστικά αποτελέσματα. Σε ενδιαφέρει περισσότερο να γεμίσεις το γήπεδο, οι πωλήσεις εισιτηρίων, το merchandise και ούτω καθεξής. Έτσι αρχίζει να λειτουργεί πολύ πιο δυναμικά ολόκληρο το business του μπάσκετ.
Οπότε θα έλεγα: πρώτα οι υποδομές, μετά η διοίκηση και από εκεί και πέρα είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε».
Η Λιθουανία και η επόμενη ημέρα
Τι πρέπει να αλλάξει ώστε η Λιθουανία να παραμείνει επιδραστική δύναμη και όχι απλώς μια ιστορική δύναμη του ευρωπαϊκού μπάσκετ; Ποιος πρέπει να ηγηθεί αυτής της αλλαγής: η ομοσπονδία, η Ζάλγκιρις, το εγχώριο πρωτάθλημα ή οι ιδιώτες επενδυτές;
«Η Ζάλγκιρις ήταν πάντα η μεγαλύτερη ναυαρχίδα, αυτή με τη μεγαλύτερη επιρροή.
Κυρίως επειδή αγωνίζεται στη EuroLeague, που είναι η κορυφαία, η απολύτως κορυφαία διοργάνωση που μπορείς να έχεις στην Ευρώπη. Έτσι, οι φίλαθλοι βλέπουν δέκα μήνες μπάσκετ κορυφαίου επιπέδου στην αρένα, με 42 sold out.
Για να συνεχιστεί αυτό, πρέπει να δείχνουμε το ίδιο θετικό παράδειγμα. Πρέπει να συμμετέχει η ομοσπονδία και πρέπει να συμμετέχει η λίγκα. Χρειάζεται να δουλεύουν όλοι μαζί.
Ξέρω ότι ακούγεται κλισέ, αλλά αν όλοι αφήσουν λίγο στην άκρη το εγώ τους και επικεντρωθούν στο μπάσκετ, έχοντας το ίδιο όραμα για την ανάπτυξή του — είτε μιλάμε για το NBA, είτε για τους συλλόγους της EuroLeague μεταξύ τους, είτε για τη Λιθουανία, την ομοσπονδία και τη λίγκα — τότε το μπάσκετ θα αναπτυχθεί.
Είναι πιο εύκολο να το λες παρά να το κάνεις. Αλλά αυτός είναι ο μόνος δρόμος».
Αν τελικά το NBA εισέλθει στην ευρωπαϊκή αγορά, ποια θέση θα πρέπει να έχει; Θα μπορούσε να γίνει μέτοχος, συνεργάτης ή μέρος της ίδιας της λίγκας;
«Δεν μπορώ να σας απαντήσω σε αυτό. Είναι ένα σπουδαίο brand. Έχουν το καλύτερο πρωτάθλημα μπάσκετ. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να μάθουμε από αυτούς. Νομίζω ότι υπάρχουν και πράγματα που μπορούν να μάθουν εκείνοι από εμάς.
Απλώς πρέπει να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι και να έχουμε τον ίδιο στόχο».
Τέλος, τι σας κάνει περισσότερο αισιόδοξο για το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ;
«Είμαι πάντα αισιόδοξος. Το άθλημα αναπτύσσεται, οι φίλαθλοι είναι εδώ, οι αριθμοί είναι καλοί.
Ας ελπίσουμε λοιπόν και ας το απολαύσουμε».