Η Ζάλγκιρις Κάουνας κατέχει εδώ και δεκαετίες μια ιδιαίτερη θέση στο ευρωπαϊκό μπάσκετ: εκπροσωπεί μια σχετικά μικρή αγορά, αλλά διαθέτει κόσμο, ταυτότητα και δυναμική που παραπέμπουν σε συλλόγους πολύ μεγαλύτερων ευρωπαϊκών πόλεων. Το 2026, ωστόσο, ο λιθουανικός σύλλογος δείχνει να περνά σε μια διαφορετική οικονομική και αγωνιστική εποχή.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος της αλλαγής. Η Ζάλγκιρις έχει φτάσει τα 42 συνεχόμενα sold out στα εντός έδρας παιχνίδια της EuroLeague, ενώ το συνολικό budget για τη σεζόν 2026-27 ανέρχεται στο ποσό-ρεκόρ των 28,8 εκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων τα 19,7 εκατ. αφορούν παίκτες και προπονητές. Πρόκειται για μια πραγματικότητα που απέχει πολύ από εκείνη που γνώριζε παλαιότερα ο Παούλιους Μοτιεγιούνας, ο οποίος κάποτε θεωρούσε ότι τα 14 εκατ. ευρώ αποτελούσαν περίπου το οικονομικό «ταβάνι» του συλλόγου.
Πλέον, η Ζάλγκιρις επιχειρεί να μετατρέψει αυτή την εμπορική ανάπτυξη σε μόνιμη αγωνιστική δυναμική. Η Tesonet έχει προσφέρει κεφάλαια και τεχνογνωσία, ενώ η παρουσία του Σακίλ Ο’Νιλ στο Κάουνας μέσω της συνεργασίας με τη NordVPN αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του νέου μεγέθους που επιχειρεί να αποκτήσει το brand της Ζάλγκιρις.
Για τον Μοτιεγιούνας, η ανάπτυξη δεν μπορεί να έρθει εις βάρος της οικονομικής βιωσιμότητας. Έχοντας βιώσει δύο περιόδους στις οποίες η Ζάλγκιρις πλησίασε τη χρεοκοπία, επιμένει ότι ο σύλλογος πρέπει να ονειρεύεται μεγάλα πράγματα εντός παρκέ, αλλά να παραμένει ρεαλιστής οικονομικά.
Και πλέον αυτό έχει άμεσες συνέπειες και στο μεταγραφικό παζάρι. Η Ζάλγκιρις θέλει να κρατά παίκτες που παλαιότερα ίσως έχανε, να διεκδικεί ακριβότερες περιπτώσεις και να καθιερωθεί στα play-in και τα playoffs. Ο Μοτιεγιούνας μιλά αναλυτικά για τον Νάιτζελ Γουίλιαμς-Γκος και τον Σιλβέν Φρανσίσκο, ενώ αποκαλύπτει πώς άλλαξαν τα οικονομικά δεδομένα ώστε η Ζάλγκιρις να μπορέσει φέτος να αποκτήσει τον Γιόνας Βαλαντσιούνας, έναν χρόνο μετά την προσπάθεια του Παναθηναϊκού.
Μια ιστορία επιτυχίας που συνεχίζεται
Η Ζάλγκιρις έχει φτάσει πλέον τα 42 συνεχόμενα sold out στα εντός έδρας παιχνίδια της στη EuroLeague. Έχετε διοικήσει αυτόν τον σύλλογο για πολλά χρόνια, αν συνυπολογίσουμε και την προηγούμενη θητεία σας. Τι λέει αυτό το σερί για τη σημερινή θέση της Ζάλγκιρις και, κυρίως, υπάρχει ακόμη περιθώριο εμπορικής ανάπτυξης όταν ήδη γεμίζετε κάθε θέση στην αρένα;
«Πριν από κάποιο διάστημα είχα πει ότι το μέγιστο budget που θα μπορούσαμε να έχουμε θα ήταν 14 εκατομμύρια ευρώ και τώρα είναι υπερδιπλάσιο. Επομένως, θα έλεγα ότι υπάρχει πάντα περιθώριο ανάπτυξης, γιατί το άθλημα μεγαλώνει στην Ευρώπη και η EuroLeague γίνεται ισχυρότερη.
Δεν είναι μόνο οι φίλαθλοι, δεν είναι μόνο οι χορηγοί, δεν είναι μόνο η αρένα, αλλά όλα όσα υπάρχουν γύρω από αυτά. Και θα έλεγα ότι υπάρχουν δύο λόγοι γι’ αυτό. Ο ένας είναι, προφανώς, οι άνθρωποι που βρίσκονται γύρω από τον σύλλογο και κάνουν εξαιρετική δουλειά.
Έλειψα για τρία χρόνια και ο σύλλογος συνέχισε να αναπτύσσεται καθημερινά και χρόνο με τον χρόνο. Ο δεύτερος λόγος ήταν η βοήθεια του νέου συνεργάτη μας. Όταν μπήκε η Tesonet, μας έδωσε μεγάλη ώθηση τόσο σε επίπεδο τεχνογνωσίας όσο και στο τεχνολογικό κομμάτι, όπου δημιουργήσαμε τη δική μας εφαρμογή, η οποία μας βοηθά να δημιουργούμε περισσότερα έσοδα και να αυξάνουμε το budget.
Οπότε ναι, πιστεύω ότι υπάρχει ακόμη περιθώριο ανάπτυξης και ελπίζω ότι ο σύλλογος θα συνεχίσει να μεγαλώνει και αυτό το σερί δεν θα τελειώσει σύντομα».
Το επερχόμενο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό φέρνει επίσης τον Σακίλ Ο’Νιλ στο Κάουνας, μέσω της σύνδεσης με την Tesonet και τη NordVPN. Πόσο σημαντικό είναι για τη Ζάλγκιρις να δημιουργεί γεγονότα γύρω από το ίδιο το παιχνίδι και να συνεργάζεται με μια λιθουανική εταιρεία που έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο brand;
«Είναι μια σπουδαία ιστορία επιτυχίας. Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους όπως ο Τομ Όκμαν και ο Εϊμάντας Σαμπαλιάουσκας, οι οποίοι μοιράζονται το ίδιο πάθος και την ίδια γνώση.
Αν με ρωτούσατε πριν από δέκα χρόνια για τον Σακίλ Ο’Νιλ στο Κάουνας, θα σας έλεγα ότι είναι αδύνατον. Αύριο, όμως, θα πρέπει να τσιμπήσω τον εαυτό μου για να καταλάβω ότι δεν ονειρεύομαι.
Το να έχουμε έναν τέτοιο παίκτη και ένα τέτοιο brand, ένα brand παγκόσμιας κλάσης, στη μικρή μας αγορά και στη μικρή μας πόλη, αποτελεί τεράστιο επίτευγμα όχι μόνο για τον σύλλογο, αλλά πιστεύω και για ολόκληρη τη Λιθουανία ως χώρα».
Ιδιοκτησία, μπάτζετ και λιθουανική ταυτότητα
Πιστεύετε ότι συνεργασίες αυτού του είδους μπορούν να αποτελέσουν σημαντικό μέρος του επόμενου σταδίου ανάπτυξης της Ζάλγκιρις;
«Είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα και λεπτή ερώτηση, γιατί πάντα θέλεις συνεργάτες που μοιράζονται το ίδιο όραμα και τα ίδια ενδιαφέροντα.
Στη δική μας περίπτωση υπάρχει κοινό ενδιαφέρον: να δούμε τον σύλλογο να αναπτύσσεται. Και πιστεύω ότι τώρα, με το NBA Europe να έρχεται και με όλα αυτά τα επενδυτικά funds να επενδύουν όχι μόνο στο NBA αλλά και σε διαφορετικά αθλήματα — ξέρουμε ότι έχουν επενδύσει στη La Liga, στο ράγκμπι και αλλού — είμαι χαρούμενος που έχω έναν συνεργάτη ο οποίος δεν κοιτάζει μόνο τους αριθμούς, αλλά μοιράζεται και το πάθος.
Η εταιρεία είναι λιθουανική και θέλει να διαφυλάξει την παράδοση που έχει δημιουργήσει η Ζάλγκιρις. Είναι πραγματικά μια ιστορία επιτυχίας. Ελπίζω να υπάρξουν περισσότερες τέτοιες ιστορίες, γιατί με την είσοδο αυτών των επενδυτικών funds είναι πολύ σημαντικό να μη χαθεί η νοοτροπία και η προσέγγιση της προστασίας και της ανάπτυξης του μπάσκετ.
Δεν είναι μόνο οι αριθμοί στα φύλλα του Excel. Ειδικά στη δική μας περίπτωση, βλέπεις τον κόσμο στην αρένα, βλέπεις την υποστήριξη. Πρέπει λοιπόν να τα διαφυλάξουμε και να τα προστατεύσουμε».
Υπάρχει και το ιδιοκτησιακό κομμάτι της Ζάλγκιρις. Εσείς προσωπικά κατέχετε το 55% του συλλόγου. Γιατί αποφασίσατε ότι η απόκτηση της πλειοψηφίας ήταν το σωστό βήμα και τι αλλάζει στον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τη Ζάλγκιρις;
«Πήρα αυτή τη θέση επειδή περάσαμε την κρίση και δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Για μένα, όμως, δεν έχει σημασία να κατέχεις έναν σύλλογο ή να αποκαλείς τον εαυτό σου ιδιοκτήτη ή μέτοχο.
Η Ζάλγκιρις είναι ένας σύλλογος με ιστορία άνω των 80 ετών. Ο κόσμος τείνει να ξεχνά ποιος ήταν CEO, ποιος GM και ποιος μέτοχος. Η νοοτροπία μου, λοιπόν, δεν άλλαξε ποτέ. Πρέπει πάντα να προστατεύω την ιστορία. Πρέπει πάντα να σπρώχνω τον σύλλογο προς τα εμπρός, να φροντίζω ώστε να βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση από πριν. Και αυτό δεν αφορά μόνο την επιχειρηματική πλευρά, αλλά και την αγωνιστική.
Είμαστε, ήμασταν και θα είμαστε ένας σύλλογος με λιθουανικές ρίζες. Θα έχουμε τους καλύτερους Λιθουανούς παίκτες και θα το προστατεύσουμε αυτό με κάθε τρόπο, ελπίζοντας παράλληλα να κερδίζουμε αγώνες, πρωταθλήματα και τίτλους. Αυτός είναι ο στόχος.
Το να είσαι μέτοχος δεν είναι κάποια υποχρέωση. Είναι απλώς η ευθύνη να φροντίζεις αυτό που χτίστηκε πριν από περισσότερα από 80 χρόνια».
Πώς έχει αλλάξει η καθημερινότητά σας σε σχέση με την περίοδο που ήσασταν εκτελεστικό στέλεχος;
«Όταν ήμουν εκτελεστικό στέλεχος, έπρεπε να ασχολείσαι με τα πάντα. Πήγαινες στις προπονήσεις, μιλούσες με τους χορηγούς. Τώρα υπάρχει μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων που δουλεύει γύρω από αυτά.
Μπορώ να επικεντρωθώ σε διαφορετικά πράγματα και να αφήνω τους ανθρώπους να κάνουν τη δουλειά τους. Όπως είπα, έχουμε εξαιρετικό προσωπικό, εξαιρετικούς ανθρώπους και εγώ απλώς πρέπει να μην μπαίνω στον δρόμο τους, να τους βοηθάω όταν μπορώ και, αν γίνεται, να μην τους εμποδίζω.
Αυτή είναι η διαφορά. Νοιάζεσαι για το παιχνίδι όσο νοιαζόσουν και πριν, αλλά πρέπει να βρίσκεις καλούς ανθρώπους που θα κάνουν τη δουλειά».
«Να ονειρευόμαστε μεγάλα πράγματα στο παρκέ, αλλά ρεαλιστικά εκτός αυτού»
Ποια είναι σήμερα η οικονομική πραγματικότητα της Ζάλγκιρις; Πόσο περισσότερο μπορεί να αναπτυχθεί ο σύλλογος παραμένοντας βιώσιμος σε μια EuroLeague όπου οι μισθοί των παικτών συνεχίζουν να αυξάνονται;
«Αυτό είναι το βασικό ερώτημα. Εμείς θα είμαστε βιώσιμοι.
Ήμουν εδώ σε δύο κρίσεις κατά τις οποίες ο σύλλογος έφτασε κοντά στη χρεοκοπία. Το έχω πει και θα το επαναλαμβάνω σε όλους γύρω μας: δεν θέλουμε να ξαναβρεθούμε στην ίδια κατάσταση.
Πρέπει λοιπόν να ονειρευόμαστε μεγάλα πράγματα στο παρκέ, αλλά να ονειρευόμαστε ρεαλιστικά εκτός παρκέ όσον αφορά τα οικονομικά. Το budget μας συνεχίζει να αυξάνεται επειδή αναπτύσσουμε τις επιχειρηματικές μας δραστηριότητες και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε σε διαφορετικές αγορές και διαφορετικές τοποθεσίες. Ο πυρήνας, όμως, είναι η βιωσιμότητα και το να είμαστε, αν όχι κερδοφόροι, τουλάχιστον στο break-even.
Αυτός είναι ο στόχος και ελπίζω ότι αρκεί για να ανταγωνιστούμε σε έναν μπασκετικό κόσμο όπου, όπως είπατε, οι μισθοί έχουν τρελαθεί.
Υπάρχουν όμως και καλά παραδείγματα συλλόγων που βρίσκουν και αξιοποιούν αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο που εμείς έχουμε εδώ και 15 χρόνια: να διαχειρίζονται οι ίδιοι την αρένα τους.
Ξέρω ότι ο Ολυμπιακός βρίσκεται στη διαδικασία των έργων στην αρένα του. Επιτέλους έχει την ευκαιρία να τη διαχειριστεί και τα έσοδα από τα εισιτήρια, τις εμπορικές δραστηριότητες, το catering και όλα όσα υπάρχουν γύρω από αυτά θα αυξηθούν δραματικά. Το είδαμε να συμβαίνει με τον Παναθηναϊκό.
Υπάρχουν ορισμένοι σύλλογοι που το κάνουν ήδη, όπως η Μπασκόνια και η Φενέρμπαχτσε, αλλά παραμένουμε μειοψηφία στη EuroLeague όσον αφορά τις ομάδες που έχουν τη δική τους αρένα και παίρνουν μερίδιο από αυτή την επιχειρηματική δραστηριότητα.
Ναι, λοιπόν, πιστεύω ότι αυτό είναι το μέλλον και ο ανταγωνισμός θα είναι μεγάλος. Πιστεύω όμως επίσης ότι, ακολουθώντας αυτό το επιχειρηματικό μοντέλο, οι σύλλογοι θα καταλάβουν ότι μπορούν να έχουν αρκετά έσοδα ώστε να είναι βιώσιμοι.
Αυτή είναι η ελπίδα και το όνειρό μου, γιατί έτσι γίνεται ισχυρότερη η λίγκα, ισχυρότεροι οι σύλλογοι και εξαρτώνται λιγότερο από τις τσέπες των ιδιοκτητών».
Η βοήθεια του Δήμου Κάουνας
Υπάρχει επίσης σημαντική οικονομική υποστήριξη από τον Δήμο Κάουνας. Πόσο σημαντική είναι αυτή η σχέση;
«Φυσικά. Είμαστε ένα μεγάλο κομμάτι του Κάουνας και το Κάουνας αποτελεί πολύ σημαντικό κομμάτι για εμάς.
Συνεργαζόμαστε όλα αυτά τα χρόνια με τον Δήμο και αύξησαν τη χορηγία. Είχαμε δύο εκατομμύρια ευρώ τα προηγούμενα χρόνια και τώρα έχουμε τρία εκατομμύρια για τα επόμενα τρία χρόνια. Είναι τεράστια υποστήριξη για εμάς.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον δήμαρχό μας. Είναι ωραίο να βλέπεις ότι αναγνωρίζουν τη σημασία του συλλόγου και προχωράμε χέρι-χέρι».
Με τα ελληνικά δεδομένα, η άμεση οικονομική στήριξη ενός κορυφαίου μπασκετικού συλλόγου από έναν Δήμο θα ήταν μάλλον ασυνήθιστη. Πώς βλέπετε αυτή τη σχέση;
«Ναι, αλλά θα έλεγα ότι αυτό συμβαίνει επειδή πρόκειται για άμεση βοήθεια. Δεν έχουμε άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες στις οποίες θα μπορούσε να μας βοηθήσει η πόλη.
Εμείς διαχειριζόμαστε την αρένα και έχουμε και την ποδοσφαιρική ομάδα. Φροντίζουμε τις υποδομές της πόλης και φέρνουμε διοργανώσεις που βοηθούν στην ενίσχυση της οικονομίας της.
Θα υπέθετα ότι, αν είσαι μια μεγάλη επιχείρηση, μπορείς να βρεις τρόπους να συνεργαστείς με τον Δήμο και την κυβέρνηση. Επομένως, πρόκειται για μια αμοιβαία σχέση».
Ουίλιαμς-Γκος, Παναθηναϊκός και η νέα Ζάλγκιρις
Ο Νάιτζελ Ουίλιαμς-Γκος συνδέθηκε έντονα με τον Παναθηναϊκό προτού τελικά παραμείνει στη Ζάλγκιρις. Από τη δική σας πλευρά, πώς εξελίχθηκε πραγματικά αυτή η υπόθεση;
«Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Νομίζω ότι είναι το ίδιο πράγμα που μπορούμε να πούμε και για την περίπτωση του [Τόμας] Ουόκαπ στον Ολυμπιακό.
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι, όταν υπογράφεις ένα συμβόλαιο και δεν υπάρχει buyout, τότε δεν υπάρχει buyout. Οι σύλλογοι πρέπει να μιλούν μεταξύ τους, αλλά δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει πάντα.
Υπάρχουν πολλές μικρές λεπτομέρειες στις οποίες πρέπει να μπεις για να γνωρίζεις ολόκληρη την εικόνα. Φυσικά, δεν γνωρίζω την κατάσταση με τον Τόμας, αλλά το ίδιο ισχύει και με τον Νάιτζελ: είχε ενεργό συμβόλαιο.
Κανένας σύλλογος δεν επικοινώνησε μαζί μας και αυτό είναι όλο. Ό,τι γράφεται στα Μέσα, γράφεται στα Μέσα. Εμείς μιλήσαμε με τον παίκτη, μιλήσαμε με τον ατζέντη.
Αλλά, ξανά, εμείς ως σύλλογοι πρέπει να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον και πρέπει να μάθουν να το κάνουν και οι ατζέντηδες.
Φαίνεται ότι στην περίπτωση του Τόμας τα πάντα λύθηκαν και το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση του Νάιτζελ. Οπότε περισσότερο πρόκειται για θόρυβο στις εφημερίδες, κάτι που μου αρέσει γιατί σημαίνει ότι το μπάσκετ είναι σημαντικό.
Αλλά όταν μπαίνουμε στις λεπτομέρειες, υπάρχουν πάντα πράγματα κάτω από το τραπέζι που δεν θέλουμε να συζητάμε στα Μέσα».
Άρα, τουλάχιστον επισήμως, δεν υπήρξε ποτέ προσέγγιση από τον Παναθηναϊκό;
«Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Ο Νάιτζελ είναι παίκτης μας, ήταν πάντα παίκτης μας και ελπίζουμε να αναρρώσει [από τον τραυματισμό] και να παίξει πολλά παιχνίδια με τη Ζάλγκιρις».
Φρανσίσκο: «Θέλουμε πλέον να μπορούμε να κρατάμε αυτούς τους παίκτες»
Ο Σιλβέν Φρανσίσκο είναι ακόμη ένας παίκτης του οποίου η αξία αυξήθηκε σημαντικά στη Ζάλγκιρις προτού τελικά αποχωρήσει. Είναι ένα μοντέλο που αποδέχεστε — να βρίσκετε παίκτες, να τους εξελίσσετε και μετά να τους χάνετε από πλουσιότερους συλλόγους — ή πλέον η Ζάλγκιρις θέλει να είναι σε θέση να τους κρατά;
«Θέλουμε να είμαστε σε θέση να τους κρατάμε. Νομίζω ότι η αγορά πρέπει να καταλάβει ότι είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό: να ανταγωνιστούμε στους μισθούς, να ανταγωνιστούμε μέσω της βάσης των φιλάθλων μας και μέσω των συνθηκών που έχουμε, ειδικά σε όσα μπορούμε να προσφέρουμε στους παίκτες.
Εκεί όπου δεν μπορούμε να ανταγωνιστούμε είναι οι μεγαλύτερες αγορές, το καλύτερο κλίμα και οι μεγαλύτερες πόλεις. Καταλαβαίνουμε λοιπόν τους περιορισμούς μας, αλλά καταλαβαίνουμε και τα πλεονεκτήματά μας.
Θέλουμε να θεωρούμαστε ομάδα των playoffs ή των play-in κάθε χρόνο. Αυτός είναι ο στόχος που πρέπει να θέσουμε. Και είναι φυσιολογικό, γιατί όσο αυξάνονται τα budgets τόσο πρέπει να αυξάνονται και οι προσδοκίες.
Καταλαβαίνουμε ότι πρέπει να το αποδείξουμε. Είναι εύκολο να το λες. Υπάρχουν 20 ομάδες που λένε ότι θέλουν να μπουν στα play-in και αυτή τη στιγμή είμαστε μία από αυτές τις 20.
Πρέπει όμως να στηρίξουμε τα λόγια μας με πράξεις. Πρέπει να αποδείξουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε. Στόχος μας είναι να δείξουμε ότι είμαστε έτοιμοι να ανταγωνιστούμε και να κρατάμε αυτούς τους παίκτες.
Ο Σιλβέν έμεινε για δύο χρόνια, ενώ υπό φυσιολογικές συνθήκες θα είχε φύγει νωρίτερα. Νομίζω ότι ήταν ένα καλό παράδειγμα. Το ίδιο ισχύει και με τον Νάιτζελ.
Είναι σημαντικό, γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι η σταθερότητα μιας ομάδας αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες της επιτυχίας. Θέλουμε να το πετύχουμε και να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο».
Ρεαλιστικά, ποιος είναι ο στόχος της Ζάλγκιρις φέτος; Τα play-in, τα playoffs ή ακόμη και το Final Four;
«Ας πάμε βήμα-βήμα.
Ας μπούμε στα play-in και στα playoffs. Είναι σημαντικό να έχουμε περισσότερα παιχνίδια και να συνεχίσουμε τη σεζόν μας στη EuroLeague. Δεν θέλουμε να τελειώνει με την κανονική περίοδο.
Ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος ακόμη και για να φτάσεις εκεί. Και για να μπεις στους δέκα ή στους οκτώ είναι ακόμη μεγαλύτερος, ενώ στα play-in όλα κρίνονται σε ένα παιχνίδι.
Ξέρουμε λοιπόν πόσο δύσκολο είναι να φτάσεις στο Final Four. Ας πάμε βήμα-βήμα».
Η υπόθεση Βαλαντσιούνας και ο Παναθηναϊκός
Πόσο ρεαλιστικό ήταν οικονομικά για τη Ζάλγκιρις να φέρει πίσω τον Γιόνας Βαλαντσιούνας όσο εκείνος εξακολουθεί να μπορεί να αγωνίζεται στο κορυφαίο επίπεδο;
«Θέλουμε πάντα οι καλύτεροι Λιθουανοί να παίζουν στη Ζάλγκιρις.
Και στην περίπτωση του Γιόνας, αναλύσαμε την κατάσταση πέρυσι, όταν βρέθηκε κοντά στην επιστροφή, και προφανώς παραμείναμε σε επαφή.
Από οικονομικής πλευράς, είναι το μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ιστορία μας. Αλλά πρόκειται για τον καλύτερο Λιθουανό που επιστρέφει στην Ευρώπη και το να βρίσκεται στη Ζάλγκιρις δημιουργεί τεράστιο ενθουσιασμό για τους φιλάθλους και για όλους.
Αυτό είναι επίσης κάτι που θέλουμε να συνεχίσουμε να επιδιώκουμε στο μέλλον».
Αναφέρεστε στην περσινή χρονιά, όταν τελικά ταξίδεψε στην Αθήνα για τον Παναθηναϊκό. Πόσο διαφορετική ήταν τότε η θέση της Ζάλγκιρις;
«Εκείνη τη χρονιά δεν μπορούσαμε να ανταγωνιστούμε. Φέτος ήμασταν έτοιμοι να ανταγωνιστούμε, γιατί το μπάτζετ είναι μεγαλύτερο και, νομίζω, το ίδιο ισχύει και για τις προσδοκίες».
Άρα, η Ζάλγκιρις ενδιαφερόταν για τον Βαλαντσιούνας και το περασμένο καλοκαίρι;
«Παρακολουθούσαμε την κατάσταση, προφανώς, αλλά δεν ανταγωνιζόμασταν για την απόκτησή του και δεν βρισκόμασταν σε συζητήσεις. Όπως είπα, πέρυσι δεν ήμασταν έτοιμοι».
Πώς χτίζεται η νέα Ζάλγκιρις
Όταν χτίζετε σήμερα τη Ζάλγκιρις, ποια είναι η πρώτη προτεραιότητα: το ταλέντο, η συνέχεια, ο χαρακτήρας, το ταίριασμα με τον προπονητή ή η εύρεση παικτών των οποίων η αξία μπορεί να αυξηθεί;
«Οι νίκες.
Να δημιουργήσουμε μια ομάδα που κερδίζει και ταυτόχρονα να έχουμε τους καλύτερους Λιθουανούς να αγωνίζονται στη διοργάνωση. Ο πυρήνας είναι να διατηρήσουμε το λιθουανικό πάθος.
Φέτος έχουμε τον Γιόνας, έχουμε τον [Έντγκαρας] Ουλάνοβας, έχουμε τον Αζουόλας [Τουμπέλις]. Υπάρχουν έξι ή επτά δυνατοί Λιθουανοί που δεν είναι απλώς παίκτες του πάγκου, αλλά μπορούν να έρχονται από εκεί και να στηρίζουν και να βοηθούν την ομάδα.
Ο Μάρεκ [Μπλάζεβιτς] είναι νέος. Ο [Ντοβίντας] Γκιεντράιτις βρίσκεται εδώ εδώ και αρκετές σεζόν. Είναι και ο [Ντέιβιντας] Σιρβίντις.
Θέλουμε μια ομάδα που μπορεί να κερδίζει, χωρίς όμως να ξεχνάμε ότι οι Λιθουανοί πρέπει να συμμετέχουν και να αποτελούν μέρος της συνταγής της επιτυχίας».
Ποιες θεωρείτε τις ισχυρότερες ομάδες της EuroLeague αυτή τη σεζόν;
«Υπάρχει πάντα αυτή η πρώτη τετράδα. Όλοι ξέρουμε ότι μιλάμε για τις δύο ελληνικές ομάδες. Πάντα μιλάμε για τη Φενέρμπαχτσε. Πάντα μιλάμε για τη Ρεάλ Μαδρίτης. Αυτές είναι οι ομάδες που διεκδικούν σταθερά την παρουσία τους στο Final Four.
Από εκεί και πέρα, το Ντουμπάι έχει δυνατό ρόστερ και εμείς θέλουμε να βρισκόμαστε εκεί. Η Βαλένθια έκανε εξαιρετική σεζόν. Η Εφές βρίσκεται σε διαδικασία ανοικοδόμησης. Η Μπάγερν είναι εκεί. Η Μιλάνο είναι εκεί.
Μου κάνετε αυτή την ερώτηση στα τέλη Σεπτεμβρίου. Μόλις έχουμε βγει από τον μήνα του μέλιτος, όπου όλοι έχουν δημιουργήσει την ομάδα που πιστεύουν ότι μπορεί να κερδίσει.
Ας κάνουμε ξανά αυτή την ερώτηση τον Δεκέμβριο και τότε θα έχουμε καταλάβει λίγο-πολύ ποιες ομάδες έχουν δέσει, ποιες εξελίσσονται και σε ποιες το ρόστερ δεν λειτουργεί.
Γιατί αυτή τη στιγμή όλοι είναι είτε στο 1-0 είτε στο 0-1. Δεν έχουμε δει ακόμη το πραγματικό πρόσωπο των ομάδων».